W przesylowych urzadzeniach daleko¬ pisowych obwody stacyjne sa zwykle za¬ mkniete w stosunku do linij dlugich i linij abonenckich za pomoca translacyj prze¬ kaznikowych. Wymaga to stosowania bar¬ dzo duzej liczby przekazników polaryzo¬ wanych. Znane sa tez urzadzenia, w któ¬ rych, w celu zaoszczedzenia na przekaz¬ nikach polaryzowanych, translacje .prze¬ kaznikowe sa umieszczone wewnatrz ob¬ wodów przesylowych, tak ze abonent miejscowy dostaje sie do organów polacze¬ niowych, np. wybieraków centrali samo¬ czynnej, bez posrednictwa translacji prze¬ kaznikowej. Jednakze abonenci odlegli i linie dlugie sa z powodu stosowania tele¬ grafii podakustycznej lub telegrafowania pradem zmiennym zawsze zamkniete na translacje przekaznikowe, wskutek czego, gdy w polaczeniu uczestniczy abonent od¬ legly lub linia dluga, powstawala koniecz¬ nosc obchodzenia translacji umieszczonych w obwodach przesylowych. Z tego powo^ du te znane urzadzenia posiadaja we¬ wnatrz obwodów przesylowych dwie trans¬ lacje przekaznikowe, zawierajace razem cztery przekazniki telegraficzne. Przy sto¬ sowaniu tego znanego ukladu polaczen uzyskuje sie pewna oszczednosc na prze¬ kaznikach telegraficznych, poniewaz ukladten nic wymaga juz podporzadkowania kazdemu abonentowi osobnej translacji przekaznikowej.Wedlug wynalazku obwody stacyjne translacji przekaznikowej (UeFJ, zamyka¬ jacej linie dlugie w stosunku do obwodów stacyjnych, sa wykonane jako przelaczal- ne w ten sposób, ze przy polaczeniu przy¬ chodzacym znajduja sie w takim stanie, jak obwody stacyjne abonenta zalaczone¬ go do stacji poprzez linie dlugie (abonen¬ ta odleglego), a przy polaczeniu odcho¬ dzacym, jiaik lezace w obwtodach sitacyj- nych translacje przekaznikowe (UeOJ abo¬ nentów zalaczonych poprzez petle pradu jednokierunkowego (abonentów m!iejsco- wych).Przez zastosowanie takiego ukladu po¬ laczen osiaga sie te korzysc, ze wewnatrz obwodów stacyjnych wystarcza miec tylko jedna translacje z dwoma przekaznikami polaryzowanymi. Liczba zastosowanych przekazników 'telegraficznych maleje za¬ tem do polowy. Poza tym zbedne sie sta¬ ja liczne przekazniki laczeniowe, potrzeb¬ ne w znanym urzadzeniu do obejscia trans¬ lacji przekaznikowej.Wynalazek zostal riifcej opisany na pod¬ stawie rysunku. Fig. 1 i 2 rysunkii przed¬ stawiaja uklad polaczen znanego urzadze¬ nia dalekopisowego, fig. 3 natomiast — uklad polaczen urzadzenia wedlug wyna¬ lazku.Polaczenia dalekopisowe przy samo¬ czynnym ruchu dalekopisowym uzyskuje sie podobnie jak przy telegrafowaniu po¬ przez wybieraki. Abonent miejscowy 07*1, fig. 1, moze polaczyc sie z innym abonen¬ tem 07*2 poprzez wybierak wstepny VW, grupowy GWi i liniowy LW.Moze on rów¬ niez, zamiast wybierac abonenta poprzez wymieniony wybierak liniowy, polaczyc sie poprzez wybierak grupowy z transla¬ cja przekaznikowa Ue, zamykajaca linie miedzystacyjna. Na drugim koncu linii miedzystacyjnej znajduje sie wówczas wy¬ bierak liniowy i wybierany abonent, W wiekszosci sieci dalekopisowych urza¬ dzen samoczynnych mozna po linii mie- dzyisitaeyjnej transmitowac w obu kierun¬ kach. Gdy z linii miedzystacyjnej przy¬ chodzi wywolanie, to kierunek przenosze¬ nia translacji Ue jest taki, jak okresla go polozenie styków narysowanych na flig. 1.Polaczenie przechodzi wówczas przez wy¬ bierak grupowy GW2 i wybierak liniowy LW do wybieranego abonenta, np. OT 2.Do sieci dalekopisowych urzadzen samo¬ czynnych zalaczani sa równiez abonenci odlegli, np. FTi, polaczeni ze stacja linia dluga. Fig. 2 przedstawia ten uklad pola¬ czen urzadzenia dalekopisowego. Na fi¬ gurze tej narysowane sa wszystkie obwo¬ dy pradów telegraficznych, pominiete zo¬ staly natomiast wszystkie przekazniki nie¬ istotne dla zrozumienia wynalazku. Kom¬ pletny uklad polaczen urzadzenia daleko¬ pisowego tego rodzaju mozna znalezc np. w artykule A. Jipp'a i E. Rossberga, wy¬ drukowanym w ,,Zeitschrift fur Fernmel- detechnik, Werk- und Geratebau", 1933 r., nr 5, strona 69 i nastepne, i nr 6, strona 90, lub tez w patencie niemieckim nr 591 058.Abonent miejscowy OTt przesyla za pomo¬ ca styków nadawczych sk poprzez petle pradu jednokierunkowego linii miejscowej OL impulsy, uruchamiajace przekaznik ER, którego styki en, lezace w obwodzie pradu obukierunkowego, rozrzadzaja poprzez obwody stacyjne znajdujacym sie w trans¬ lacji miejscowej UeO przekaznikiem SR2 abonenta miejscowego OT2. Styki sr2, prze¬ rywajac prad spoczynkowy petli abonenc¬ kiej w takt telegrafowania, wzbudzaja ma¬ gnes odbiorczy M abonenta OT2. Gdy abo¬ nent wybiera numer jakiegos odleglego abonenta, zostaje polaczony poprzez wy¬ bierak' grupowy z translacja linii dlugiej UeF, zamykajaca linie miedzystacyjna AVL. Linia miedzystacyjna jia$t cztero- drutowa i pracuje pradem obukierunko- wym. Gdy do wybieraka wstepnego VW — 2 —przylaczony jest równiez abonent odlegly, to polaczenie jego musi przejsc przez translacje przekaznikowa UeF, zasilana od strony stacji pradem obukierunkowym i zamykajaca w kierunku do abonenta linie dluga abonenta odleglego. Linia dluga FTL abonenta odleglego jest zasilana rów¬ niez pradem obukierunkowym, a przemia¬ na go na prad jednokierunkowy odbywa sie dopiero na stacji abonenckiej.Jak wynika z powyzszego opisu, liczba translacji przekaznikowych w urzadzeniu dalekopisowym tego- rodzaju jest bardzo duza, poniewaz dla otrzymania na stacji jednolitych obwodów przesylowych kazdy abonent i kazda linia dluga jest zamknieta na translacje przekaznikowa. Obwody te mozna wiec, niezaleznie od tego^ jakim pra¬ dem pracuja rózni abonenci i poszczególne linie dlugie, zasilac jednolicie pradem jed¬ nego rodzaju, np., jak w znanych sieciach, pradem obukierunkowym.Wynalazek opiera sie na znanej idei zaoszczedzenia na przekaznikach polary¬ zowanych przez umieszczenie translacyj przekaznikowych wewnatrz obwodów prze¬ sylowych, pozwala on jednak uniknac sto¬ sunkowo trudnego obchodzenia translacyj tak umieszczonych. Przyklad wynalazku przedstawia fig. 3, na której narysowane sa równiez tylko obwody pradów telegra¬ ficznych. Wszystkie przekazniki laczenio¬ we i kontrolne zostaly na rysunku pomi¬ niete, poniewaz sposób dzialania przekaz¬ ników laczeniowych jest znany z wymie¬ nionego wyzej artykulu A. Jipp'a i E.Roissberga.Abonent miejscowy OTi {fig. 3) przy¬ lacza sie poprzez linie miejscowa OL bez posrednictwa translacji przekaznikowej do stopnia wybieraków wstepnych. Wybierak wstepny obraca sie w znany sposób i wy¬ szukuje wolny wybierak grupy GWi, który seriami impulsów wyslanych przez abo¬ nenta zostaje ustawiony np. na linii sta¬ cyjnej ALi. Miedzy wybierakami grupo¬ wym GWi i liniowym LW znajduje sie jednak translacja przekaznikowa, zlozona z przekazników E i F. Przy polozeniu spoczynkowym tych przekazników, przed¬ stawionym na rysunku, to jest przy polo¬ zeniu w którym znajduja sie one po po¬ wstaniu polaczenia, lecz jeszcze przed roz¬ poczeciem telegrafowania, przez uzwojenie E 2 — 5 plynie prad petli np. 40 mA, przez uzwojenie zas 1—6 — prad równowazniko¬ wy o natezeniu okreslonym wartoscia opo¬ ru opornika We, wynoszacym np. 20 mA.Przekaznik ZT rozrzadza swoja kotwiczka ek poprzez linie OL2 obwodami abonenta 072. W analogiczny sposób magnesowa¬ ny jest pradem petli i pradem równowaz¬ nikowym przekaznik F. Gdy w celu nada¬ nia impulsu telegraficznego przerwane zo¬ staja styki nadawcze sk, wlaczone w ob¬ wód linii abonenckiej abonenta OTi, prze¬ kaznik E przerzuca pod wplywem pradu równowaznikowego kotwiczke ek na styk roboczy z. Dzieki temu petla abonenta OT2. zostaje zwarta, a magnes odbiorczy EM dalekopisu odpada. Kotwiczke h przekaznika F utrzymuje na styku spo¬ czynkowym r plynacy teraz w kierunku przeciwnym prad równowaznikowy, dzieki czemu zapobiega sie procesom wstecznym w kierunku pierwszego abonenta OTi.Przeprowadzenie tego rodzaju proce¬ sów laczeniowych napotyka jednak na tru¬ dnosci, gdy do stacji ma byc zalaczony abo¬ nent odlegly. Linia dluga abonenta odle¬ glego powinna mianowicie byc zakonczona translacja przekaznikowa, poniewaz posia¬ da ona postac toru telegrafii podakustycz- nej lub toru do telegrafowania pradem zmiennym. W tym celu, aby wybieranie abonenta odleglego poprzez wybieraki wstepne VWF oddzialywalo na translacje przekaznikowa UeO w taki sam spoisób, jak wybieranie abonenta miejscowego' OTu kotwiczka a* przekaznika odbiorczego A, znajdujacego sie w linii dlugiej FTL, po której przesyla sie w kierunku od stacji, — 3 —powinna po powstaniu polaczenia, lecz jeszcze przed rozpoczeciem telegrafowa¬ nia, lezec na —T^e. gdyz w przeciwnym przypadku kotwiczka przekaznika E trans¬ lacji UeO nie lezalaby na styku t. Z tego powodu styk l przekaznika odbiorczego A jest polaczony z —7V Gdy wiec kotwicz* ka Qk pod wplywem impulsu telegraficz¬ nego zostaje przerzucona na styk z, zacisk 5 otrzymuje potencjal dodatni, tak ze przez uzwojenie E 2 — 5 nie przeplywa pradl Kotwiczka e* pod dzialaniem pradu rów¬ nowaznikowego, plynacego przez uzwoje¬ nie E 1 — 6, zostaje przerzucona na styk z tak, jak wyzej opisane zostalo dla abonen¬ ta miejscowego. Kotwiczke bk przekazni¬ ka B, znajdujacego sie w galezi toru dlu¬ giego FTL, po którym przesyla sie w kie¬ runku do stacji prad równowaznikowy, plynacy teraz przez uzwojenie B 2 — 5 w kierunku przeciwnym, utrzymuje sie na styku U Dzieki takiemu zalaczeniu, abo¬ nenta odleglego mozna tej samej transla¬ cji UeO uzyc do telegrafowania miedzy abonentami miejscowym i odleglym. Gdy powstaje polaczenie, zamiast z abonentem miejscowym 07*2, z przylaczeni abonenta odleglego UeFTi, procesy laczeniowe prze¬ biegaja podobnie. W polozeniu spoczyn¬ kowym kotwiczka hk przekaznika H lezy na —Tb, dzieki czemu moze on wspólpra¬ cowac z przekaznikiem F translacji UeO.Zastosowanie translacji przekazniko¬ wej, zamykajacej linie miedzystacyjna AYL, wymaga specjalnego uksztaltowania jej ukladu polaczen.Jezeli rozwazyc mozliwosci polaczen za pomoca translacji Ue wedlug fig. 1, to okaze sie, ze z jednej strony mozna uzy¬ skac za pomoca niej polaczenie wychodzac od abonenta OTi wzglednie FTi oraz przy¬ chodzac z linii miedzystacyjnej AVL.Translacja UeF wedlug fig. 3 powinna za¬ tem móc wspólpracowac w kierunku od¬ chodzacym z abonentem OTi wzglednie translacja przekaznikowa UeFTi abonenta odleglego. Z drugiej strony, gdy przychodzi polaczenie z linii miedzystacyjnej AVL translacja UeF wspólpracuje poprzez wy¬ bierak grupowy GW2 z translacja UeO.Translacja UeF powinna zatem wzgledem abonenta 07*i wzglednie translacji prze¬ kaznikowej UeFTi zachowywac sie jak translacja UeO. Natomiast wzgledem trans¬ lacji UeO powinna translacja UeF zacho¬ wywac sie jak abonent OTi wzglednie translacja przekaznikowa UeFTi. Ponie¬ waz jednak translacja UeO i UeFTi róznia sie tym, ze ich styki spoczynkowe maja rózna biegunowosc, translacja UeF jest wykonana jako przelaczalna. W tym celu zastosowany zostal przekaznik U, którego polozenie w stanie spoczynkowym jest ta¬ kie jak na rysunku. Gdy polaczenie przy¬ chodzi z linii miedzystacyjnej AVL, kot¬ wiczka dk przekaznika D lezy na styku spoczynkowym -t, zalaczonym poprzez sprezyne ui do —Tb Styk roboczy jest po¬ laczony poprzez sprezyne m z + Tb ¦ Po¬ laczenie przebiega poprzez sprezyne m i ru w kierunku do wybieraka grupowego GWir który cechuje linie stacyjna AL2. Przez podporzadkowanie w wyzej opisany spo¬ sób biegunowosci stykom przekaznika D osiaga sie, ze przekaznik C i kotwiczka dk zachowuja sie dokladnie tak samo, jak przekaznik B i kotwiczka Qk translacji UeFTi. Translacja UeF przy polaczeniu przychodzacym z linii miedzystacyjnej AVL moze zatem wspólpracowac z trans- /lacja UeO dokladnje tak samo jak trans¬ lacja UeFTi.Przy polaczeniu przychodzacym do translacji UeF od abonenta OTi lub trans¬ lacji UeFTi wybierak grupowy GWi cechuje trzeci styk narysowanego pola sty¬ kowego wybieraka, uruchamia poprzez, zyle c wybieraka przekaznik cechujacy T i blo¬ kuje zajeta translacje przeciwko innym po¬ laczeniom. W translacji UeF uruchamia sie wlaczony w zyle c przekaznik U, wobec czego przerzucone zostaja wszystkie jego — 4 —sprezyny. Sprezyna U3 przylacza translacje UeF do zyly a. Zeby przy tym bieguno¬ wosc byla prawidlowa, uzwojenia Cl— 6 i C 2 — 5 zamieniaja sie funkcjami. Pod¬ czas wspólpracy z translacja UeO przez uzwojenie Cl — 6 plynie prad telegra¬ ficzny, a przez uzwojenie C 2 — 5 prad równowaznikowy. Podczas wspólpracy z abonentem miejscowym 07*1 wzglednie translacja UeFTi przez uzwojenie Cl — 6 plynie prad równowaznikowy, przez uzwo¬ jenie zas C 2 — 5 — prad telegrafiozny. Za pomoca sprezyny m przelaczony zostaje biegun ujemny baterii na styk roboczy, za pomoca zas sprezyny 1/2 — biegun dodatni na styk spoczynkowy przekaznika D. W ten sposób powstaje polaczenie z linia miedzy- stacyjna AVL. Przekaznik C i kotwiczka dk sa teraz zalaczone tak. jak przekaznik E i kotwiczka h w translacji UeO, tak ze translacja UeF moze wspólpracowac z abo¬ nentem miejscowym OTi lub przylaczem abonenta odleglego UeFTi. Dalsza budo¬ wa polaczen odbywa sie w sposób znany.Oczywiscie kazdy ze stopni wybierako¬ wych urzadzenia wedlug fig. 3 powinien, aby mógl dzialac, byc zaopatrzony jeszcze w szereg przekazników cechujacych, kon¬ trolnych i laczeniowych, które jednak nie maja znaczenia, gdy sie rozpatruje jedynie tylko obwody telegrafowania. Dzialanie ich opisuje wymieniony wyzej .artykul A.Jipp'a i E. Rossberga.Z opisanego przykladu wynalazku wy¬ nika, ze nie zachodzi potrzeba, aby wszyscy abonenci miejscowi, których jest zasadni¬ czo wiecej niz abonentów odleglych, byli zaopatrzeni w translacje przekaznikowe.Dzieki wynalazkowi zaoszczedza sie zatem bardzo wiele na przekaznikach polaryzo¬ wanych. PL