7 Znane sposoby brania miary krawiec¬ kiej posiadaja te wade, ze nie posluguja sie niezmienna podstawa, np. (latwo przy pomiarach dajaca sie urzeczywistnic) linia pozioma na obwodzie ciala, wskutek czego mierzone dlugosci nie daja dokladnych wielkosci nieodzownych do wykonywania wedlug nich ubran dobrze dopasowanych.Niedogodnosc te usuwa wynalazek niniej¬ szy, który polega na tym, .ze jako linie pod¬ stawowa do brania miary stosuje sie linie pozioma na obwodzie ciala, np. na wyso¬ kosci piersi, a mierzy sie zawsze odstepy pewnych punktów na tej linii, np. srodko¬ wego punktu na plecach, dwóch punktów znajdujacych sie w równych odstepach od tego srodka, dwóch dalszych punktów, znajdujacych sie w okreslonym odstepie na tej linii z przodu itd., od okreslonych punktów kolnierza wzglednie ramion.Oprócz tego okresla sie wedlug wynalazku odchylenie od pionu posladka prostopadlej spuszczonej ze srodkowego tylnego punktu (na plecach) wspomnianej powyzej linii poziomej na obwodzie ciala. Wreszcie wy¬ nalazek polega na tym, ze wyznacza sie dokladne polozenie kolnierza i ramion oraz punktów na nich, potrzebnych do wymie¬ rzenia odleglosci tych punktów od okreslo¬ nych punktów na powyzej wspomnianej li¬ nii poziomej na obwodzie ciala.Urzadzenie sluzace do wykonywania sposobu poprzednio okreslonego posiada wiec tasme gietka, która mozna opasac piersi osoby mierzonej, utrzymywana lub, korzystniej, dowolnie przesuwana w górelub w dól, lecz zawsze w polozeniu pozio¬ mym, np. za pomoca preta osadzonego przesuwnie w rurze umieszczonej pionowo.W urzadzeniu wedlug wynalazku pret, na którym osadzony jest przesuwnie uchwyt tasmy podstawowej, posiada na swym dolnym koncu poprzecznice, z która polaczone sa ciegna, za których konce za¬ czepiaja sprezyny srubowe, zamocowane na beleczce w trójnoznej podstawie rury, dzieki czemu uzyskuje sie zrównowazenie wagi preta i tasmy i nadaje sie pretowi ten¬ dencje poruszania sie w góre az do polo¬ zenia wlasciwego, w którym zakleszcza sie pret wzgledem rury, np. za pomoca sruby zaciskowej. Do mierzenia zas odchylenia posladka od pionu, mierzonego od prosto¬ padlej, spuszczonej ze srodkowego tylnego punktu (na plecach) podstawowej linii po¬ ziomej, sluzy urzadzenie o postaci uchwy¬ tu z plytka i tulejka zaciskowa, osadzone¬ go przesuwnie na rurze pionowej, przy czym tulejka ta jest zaopatrzona w otwór, w którym mozna zakleszczac przesuwny uchwyt z plytka, która wysuwa sie az do zetkniecia z posladkiem, po czym odczy¬ tuje sie wspomniane odchylenie na podzial- ce umieszczonej na tym uchwycie.Wreszcie stosuje sie wedlug wynalazku do wyznaczania dokladnego polozenia kol¬ nierza i ramion oraz punktów na nich pa¬ sek wykonany z dowolnego odpowiedniego materialu, np sukna, i zaopatrzony w po- dzialki posiadajace punkty poczatkowe w srodku, a punkty ramion na dodatkowych paskach (naramiennikach), przymocowa¬ nych skosnie i symetrycznie do wspomnia¬ nego poprzednio paska, przy czym nara¬ mienniki te sa równiez zaopatrzone w po- dzialki. Pasek ten jest (najkorzystniej) wy¬ posazony w narzady zaczepowe, np. guzik i dziurke, którymi spina sie konce paska po nalozeniu go na kolnierz, a wreszcie w petelke, za pomoca której zaczepia sie ko¬ niec paska na guziku, np. na guziku kami¬ zelki, tak iz pasek odpowiada polozeniu kolnierza, a naramienniki znajduja sie za¬ wsze na ramionach osoby mierzonej.Na rysunku uwidoczniono przyklad wy¬ konania przedmiotu wynalazku. Fig. 1 przedstawia urzadzenie w widoku bocznym, fig. 2 — w widoku z góry, fig. 3 — widok z góry tasmy i paska z naramiennikami w polozeniu brania miary, fig. 4 — widok paska kolnierzowego z naramiennikami w stanie rozwinietym, a fig. 5 — przekrój wzdluz linii C — C na fig. 1.W przykladzie wykonania urzadzenia wedlug wynalazku, przedstawionym na ry¬ sunku, jako podstawa do pomiarów sluzy gietka tasma metalowa 12 umocowana za pomoca uchwytu 11 z tulejka 3 na precie pionowym 2, osadzonym przesuwnie w ru¬ rze pionowej 1. Uchwyt 11 mozna zaklesz¬ czac na odpowiedniej wysokosci na precie 2 za pomoca sruby zaciskowej 30. Tasma podstawowa 12 posiada na jednym ze swych konców zlacze 29 z szczelina, w któ¬ rej suwa sie drugi koniec tejze tasmy zao¬ patrzony w zatrzask 35. Za pomoca sruby zaciskowej 291 mozna polaczyc oba konce tasmy ze soba tak, iz tasma 12 bedzie two¬ rzyla figufe zamknieta, obejmujaca cialo osoby mierzonej np. na wysokosci piersi, przy czym swobodny koniec tasmy dociska¬ ny jest do niej za pomoca zatrzasku 35.Na poczatku brania pomiarów oba kon¬ ce tasmy 12 moga byc ze soba nie polaczo¬ ne, co ulatwia umieszczenie osoby mierzo¬ nej w odpowiednim polozeniu w stosunku do urzadzenia. Dopiero po ustawieniu sie odpowiednim osoby oba konce tasmy 12 laczy sie ze soba za pomoca zlacza 29, sru¬ by 291 i zatrzasku 35. Uchwyt 11 posiada w miejscu polaczenia go z tasma 12 plytke 31, z która tasma 12 jest polaczona np. za pomoca nitów. Zarówno na plytce 31, jak i na zlaczu 29, wzglednie na samej tas¬ mie, umieszczone sa podzialki, umozliwia¬ jace branie miary od pewnych okreslonych punktów.Rura 1, w której pret 2 jest osa4zonyprzesuwnie, posiada srube zaciskowa 4, za pomoca której mozna pret 2 unieruchamiac w odpowiednim polozeniu. Na koncu dol¬ nym preta 2 znajduje sie poprzecznica 5, na której koncach umocowane sa ciegna (np. linki) 6, opasujace krazki 7; drugie konce tych linek .zaczepiaja o sprezyny srubowe 8. Konce dolne tych sprezyn sa umocowane na poprzecznicy 9 podstawy 24 rury 1. Podstawa ta ma postac staty¬ wu, którego konce dolne sa przytwierdzo¬ ne do plyty podstawowej 10. Sprezyny 8 naciagaja ciegna 6 i podciagaja pret ku górze, dzieki czemu tasma 12 dazy do po¬ ruszania sie w góre, az zostanie zakleszczo¬ na za pomoca sruby zaciskowej 4.Na rurze 1 osadzona jest przesuwnie tulejka zaciskowa 25, która zakleszcza sie za pomoca sruby 32 z drazkiem 34, przy czym nasada tulejki 25 jest zaopatrzona w otwór, w którym suwa sie uchwyt 27 za¬ opatrzony w plytke 28. Za pomoca sruby zaciskowej 26 mozna ustalac polozenie uchwytu 27, którego plytka 28 dotyka po¬ sladka, przy czym sruba 32 umozliwia za¬ wsze ustawianie tulejki 25 z uchwytem 27 na odpowiedniej wysokosci. Podzialka, znajdujaca sie na uchwycie 27, umozliwia kazdoczesne odczytanie odchylenia h po¬ sladka od pionu, mierzonego od prosto¬ padlej, spuszczonej ze srodkowego tylnego punktu (na plecach) linii poziomej na ob¬ wodzie ciala, stanowiacej podstawe po¬ miarów.W celu dokonania pomiarów naklada sie na szyje osoby mierzonej pasek 20. Pa¬ sek ten posiada na swojej powierzchni po- dzialke, której punkt zerowy 19 znajduje sie posrodku paska, a do paska samego w odpowiednich miejscach przymocowane sa naramienniki 21, 211 o postaci skosnych pasków, posiadajace równiez na swojej po¬ wierzchni podzialki o liczbach wzrastaja¬ cych, poczawszy od paska 20. Na nara¬ miennikach ustalone sa poszczególne punk¬ ty charakterystyczne, np. 16, 17, 18, 161, 171, 181, sluzace bezposrednio do brania pomiarów w zaleznosci od ksztaltu osoby mierzonej. Naramienniki 21, 211 sa pola¬ czone symetrycznie z paskiem 20 w taki sposób, ze po zalozeniu paska na szyi znaj¬ duja sie na ramionach osoby mierzonej; Za pomoca guzika 22 i dziurki 23 laczy sie oba konce paska 20 ze soba, po czym za¬ czepia sie wystajacy ku dolowi koniec pas¬ ka za pomoca petelki 241, która zahacza sie np. o guzik kamizelki osoby mierzonej.Po takim przygotowaniu urzadzenia wykonywa sie pomiary w ten sposób, ze: 1) ustala sie dlugosci a, b, c wzglednie k, l, ni, miedzy okreslonymi punktami 14, 15 tasmy 12 wzglednie plytki 31 a punktami okreslonymi 18, 17, 16, 181, 171, 161 na na¬ ramiennikach 21, 211, po czym 2) mierzy sie odstepy d, e, f, n, o, p okreslonych cha¬ rakterystycznych punktów 33, 331 na tas¬ mie 12 wzglednie na zlaczu 29 tasmy 12 od wspomnianych juz charakterystycznych punktów 18, 17, 16, 161, 171, 181 na nara¬ miennikach 21, 211; wreszcie stwierdza sie 3) odleglosc g (fig. 3) miedzy srodkiem plytki 31 a punktem srodkowym (zero¬ wym) 19 podzialki na pasku 20.Przy ustalonym polozeniu poziomej tasmy podstawowej 12 dlugosci a, b, c, k, l, m, d, e, f, n, o, p, gi h okreslaja najzu¬ pelniej najwazniejsze odleglosci miarodaj¬ ne do wykonania dobrze dopasowanej odziezy. PL