Znane sa juz liczne rodzaje zamkniec suwakowych o ogniwkach krytych, od naj¬ prostszych do najbardziej zlozonych. Pierw¬ szy z tych rodzajów zamkniec posiada dwie tasmy gumowe, które otaczaja ogniwka za¬ mykajace i powoduja sztywnosc.W innym rodzaju znanego zamkniecia ogniwka, umocowane na tasmie nosnej, sa w ten sposób nalozone na tasme kryjaca, ze sa one przez nia przykryte, przy czym tasma kryjaca jest przyszyta. Ta znana po¬ stac wykonania posiada jednak te niedo¬ godnosc, ze suwak poruszajacy sie wzdluz zamkniecia suwakowego latwo uszkadza obydwa szwy. Kazde ogniwko innego zna¬ nego zamkniecia jest zaopatrzone w zagle¬ bienie na nitke, która w ten sposób nie mo¬ ze byc uszkadzana poruszajacym sie suwa¬ kiem. Jeszcze inne znane zamkniecie kryte posiada skomplikowany szew oraz te nie¬ dogodnosc, ze koniec tasmy kryjacej latwo odstaje. Znane sa równiez zamkniecia, w których tasma nosna stanowi jedna calosc ze sznurem, na którym zamocowane sa ogniwka, lub tez zamkniecia, których ogniwka sa zacisniete na sznurze przyszy¬ tym do tasmy nosnej, lecz zamkniecia te bardzo latwo otwieraja sie same.Wynalazek rozwiazuje zagadnienie kry¬ tego zamkniecia w inny sposób, a mianowi¬ cie przez zaciskanie ogniwek na tasmie nos¬ nej bez specjalnego narzedzia i bez dalsze¬ go zszywania tasm miedzy ogniwkami.Osiaga sie to przez zastosowanie tasmy me-rezkowanej, która sluzy zarówno jako tas¬ ma nosna, jak równiez jako tasma kry¬ jaca.Na rysunku fig. 1—9 przedstawiaja znane kryte zamkniecia suwakowe, fig. 10—23— kryte zamkniecia suwakowe wedlug wyna¬ lazku, przy czym fig. 10 przedstawia je¬ dna postac wykonania calkowitego zamk¬ niecia w plaszczyznie rysunku, fig. 11 — merezkowana tasme nosna, fig. 12 wyja¬ snia przyszywanie sznurków nosnych do tej tasmy, fig. 13 — zaciskanie ogniwek na tasmie nosnej, fig. 14 wyjasnia zakladanie drugiej tasmy na zacisniete ogniwka, fig. 15 przedstawia widok z przeciwnej strony fig. 14, fig. 16 — przekrój poprzeczny tej po¬ staci zamkniecia suwakowego, fig. 17—19 wyjasniaja poszczególne przebiegi wytwa¬ rzania odmiennej postaci zamkniecia suwa¬ kowego, fig. 20 przedstawia przekrój po¬ przeczny tej odmiennej postaci wykonania zamkniecia suwakowego, fig. 21 i 22 wyja¬ sniaja poszczególne przebiegi wytwarzania dalszej odmiany zamkniecia suwakowego, fig. 23 przedstawia przekrój poprzeczny tej odmiany zamkniecia.Znane zamkniecie suwakowe pierwsze¬ go rodzaju, przedstawione w przekroju na fig. 1, wykonywa sie tak, ze na calkowicie wykonczona tasme nosna 4 z umocowanymi na niej ogniwkami naklada sie pod cisnie¬ niem lub w inny sposób umocowuje sie tasmy gumowe 1, 2 biegnace wzdluz calej dlugosci zamkniecia i otaczajace calkowi¬ cie ogniwka, az do czesci zachodzacych na siebie. Kazde ogniwko jest pokryte za po¬ moca wzmiankowanych tasm zarówno z bo¬ ku, jak u góry i u dolu. W ten sposób zo¬ stalo wprawdzie rozwiazane zagadnienie dalszego pokrycia ogniwek, lecz wykona¬ ne w ten sposób zamkniecie posiada te znaczna niedogodnosc, ze jest za sztywne.Sposób wytwarzania znanego zamknie¬ cia, wyjasniony za pomoca fig. 2 i 3, pole¬ ga na tym, ze ogniwka po umocowaniu ich na tasmie nosnej naklada sie na tasme kry¬ jaca 6 tak, aby ona w zadanym stopniu kryla te ogniwka. Nastepnie tasme kryjaca przyszywa sie tak, zeby kazde ogniwko by¬ lo przytrzymywane za pomoca Jjednego sciegu 7 lub kilku sciegów. Po tym umoco¬ waniu tasme nosna 5 umocowuje sie na tasmie kryjacej 6 przy pomocy drugiego sciegu 8.Suwak poruszajacy sie wzdluz zamknie¬ cia powoduje uszkadzanie obydwu szwów, które puszczaja, i obie tasmy oddzielaja sie od siebie. Poniewaz zamkniecie suwa¬ kowe musi byc przyszyte dopiero po zacis¬ nieciu ogniwek, wiec do tej postaci zamk¬ niecia musi byc zastosowana specjalna maszyna do szycia, która zwieksza koszt produkcji, glównie z powodu czestego la¬ mania sie igiel. Niezaleznie zas od tego, zszywanie to uszkadza tasme kryjaca i spo« sobem tym nie mozna wytwarzac mniej¬ szych zamkniec suwakowych.Aby uniknac uszkadzania wzmiankowa¬ nych szwów wykonano ogniwko, przedsta¬ wione w przekroju na fig. 4, zaopatrzone w zaglebienie 9 na nitke. Zamkniecie we¬ dlug fig. 5—7 posiada te glówna wade, ze do wytwarzania go równiez musi byc zasto¬ sowana maszyna do wytwarzania skompli¬ kowanego szwu 10 (fig. 1) ; poza tym ko¬ niec 11 tasmy kryjacej latwo odstaje (fig. 7), wskutek czego nastepuje odslonie¬ cie ogniwek zamkniecia oraz tasma moze byc stale uszkadzana.Wedlug fig. 8 ogniwka sa zacisniete na sznurze 12, który jest przyszyty do ta¬ smy 13.W innej postaci znanego zamkniecia tasma nosna 14 stanowi jedna calosc ze sznurem 15, na którym zamocowane sa ogniwka (fig. 9).W tym przypadku zbedne sie staje przyszywanie tasmy, lecz to zamkniecie, jak i poprzedzajace je (fig. 8), choc posia¬ da te zalete, ze nie trzeba przyszywac ta¬ smy, posiada za to wspólna wade w posta¬ ci odsrodkowego natezenia zamkniecia, — 2 —wskutek czego zamkniecia te latwo otwie¬ raja sie, poniewaz kierunek dzialania na¬ cisku znajduje sie w innej plaszczyznie, niz zabki ogniwek. Oprócz tego potrzebne sa inne narzedzia, niz stosowane dotych¬ czas do wyrobu ogniwek, zwlaszcza do za¬ ciskania ich na tasmie nosnej, wskutek cze¬ go wyrób tych zamkniec jest znacznie drozszy.W postaci wykonania -zamkniecia we¬ dlug wynalazku (fig. 10—16) tasma nosna jest wykonana na podobienstwo merezki.Zasadnicza róznica pomiedzy merezka i ta tasma polega jednak na tym, ze polaczenie miedzy obu tasmami 18, 181, utworzone przy pomocy slupków laczacych 17, jest wykonane tak, iz wspomniane slupki, la¬ czace obie strony tasm 18, 181, sa polaczo¬ ne z jedna z tasm. (na fig. 11 z tasma 18) w odleglosci x od brzegu tej tasmy. Tasma, wykonana przez tkanie lub w sposób po¬ dobny, wychodzi z maszyny jako calosc, ale nitki watkowe lacza sie z tasma 18 w miejscach 16, oddalonych od brzegu tasmy o odstep x, stosownie do potrzeby i wiel¬ kosci wytwarzanego zamkniecia. W ten sposób wytwarza sie tasme dziurkowana, której krawedz przykrywa miejsca 16, w których przy pomocy wspomnianych slup¬ ków 17 laczy sie z druga czescia tasmy.Zamkniecie wedlug wynalazku wytwarza sie w ten sposób, ze tasme wedlug fig. 11 zagi¬ na sie najpierw wzdluz osi /—/ o 180°, a nastepnie do tasmy — odpowiednio do wielkosci zamkniecia — przyszywa sie nieco ponizej krawedzi I—I (fig. 12) dwa sznurki nosne 20, 21, po jednym z kazdej strony tasmy 18 i 181. Szew oznaczono liczba 22. Na tasmie nosnej, wykonanej wedlug fig. 12, zaciska sie (fig. 13) kolej¬ no zwyczajne ogniwka 23, po jednym w poszczególnych przestrzeniach posred¬ nich 24, powstalych przy wyrobie tasmy.Nastepnie druga tasme 18 zaklada sie w ten sposób na zacisniete ogniwka, ze slup¬ ki 17 przypadaja dokladnie miedzy ogniw¬ kami 23. Nastepnie tasme 18 kladzie sie na tasmie 181, przy czym ta czesc ta¬ smy 18, która wystaje na odleglosc x, za¬ krywa calkowicie ogiliwka zamkniecia bez pomocy jakiegokolwiek szwu. Nastepnie obydwa konce tasm 18, 181 laczy sie ze so¬ ba, np. skleja, aby otrzymac dobre zamk¬ niecie, chociaz nie jest to bezwzglednie konieczne, poniewaz obie tasmy zostaja ze soba polaczone przy przymocowywaniu ich do czesci odziezy.Odmiana przedmiotu wynalazku we¬ dlug fig. 17 — 20 polega na tym, ze stosu¬ je sie sznur 25, na którym w zwykly spo¬ sób sa zacisniete ogniwka 23. Nastepnie sznur ten wklada sie w tasme 18, 181 (fig. 17), jak na fig. 11, w ten sposób, ze kazde ogniwko 23 dostaje sie w poszcze¬ gólne otworki 24 tasmy, przy czym zagina sie tasme 18 na tasme 181, jak na fig. 18, i obie tasmy laczy sie ze soba w sposób zwykly. Fig. 19 przedstawia wytworzone zamkniecie wedlug tej odmiany od strony przeciwnej niz na fig. 18.Ponizej opisano postac wykonania zamk¬ niecia suwakowego, która w przeciwien¬ stwie do poprzednich postaci jest kryta z obydwóch stron. Wytwarzanie tego zamk¬ niecia jest tak samo proste i rózni sie od postaci wykonania wyjasnionej na fig. 17—20 jedynie sposobem wykonania tasmy, uwidocznionej na fig. 21 — 23. Ta¬ sma 26 jest bowiem wykonana zupelnie sy¬ metrycznie wzgledem osi podluznej //—//, tak ze kazda ze stron 26 tej postaci wyko¬ nania (fig. 21) przedstawia wlasciwie za¬ lozona symetrycznie wzdluz osi // —// czesc 18 wedlug fig. 11 i 17. Szerokosc x pokrycia posiada stosownie do wielkosci zamkniecia taka sama wielkosc, jak w po¬ przednich postaciach wykonania. We wspo¬ mniana tasme (fig. 21) zaklada sie sznur 25, zaopatrzony w zacisniete na nim ogniwka 23, w ten sposób, ze tkanina ta¬ smy 26 jest podniesiona w miejscach 27 za pomoca ogniwek, wskutek czego w miej- — 3 —scach tych ogniwka 23 przechodza na dru¬ ga strone tasmy 26 — 26. Nastepnie ukla¬ da sie na sobie obie czesci 26 tasmy, tak ze ogniwka sa z obydwóch stron zakryte, jak wyjasniaja fig. 22 i 23, Jakkolwiek znane sa równiez postacie wykonania krytego zamkniecia suwakowe¬ go, w których tasma nosna jest wykonana z tkaniny azurowej, lecz tasma ta sluzy je¬ dynie jako tasma nosna, a nie do krycia ogniwek zamkniecia. PL