Duze zbiorniki do kwasów buduje sie w ten sposób, ze wewnetrzne powierzchnie odpowiadajacej ksztaltowi zbiornika obu¬ dowy murowanej lub wykonanej z betonu albo innych nosnych materialów budowla¬ nych zaopatruje sie w wykladzine z mate¬ rialu odpornego na dzialanie kwasów. 0- budowa ma wtedy tylko zadanie wspierania calosci, natomiast wykladzina zabezpiecza obudowe przeciw dzialaniu kwasów. Do wy¬ konania wykladziny stosuje sie plyty wy¬ trzymale na dzialanie kwasów, ukladane w jednej lub kilku warstwach jedna na dru¬ giej na scianach obudowy.Wynalazek niniejszy dotyczy wykladzi¬ ny zbiornika do kwasów i polega na tym, ze na powierzchniach wewnetrznych obu¬ dowy umieszcza sie dwie warstwy plyt wy¬ trzymalych na dzialanie kwasów, przy czym warstwa wewnetrzna plyt jest ulozona tak, ze powierzchnie przylegania do siebie i sty¬ kania sie ze soba poszczególnych plyt znaj¬ duja sie w nieprzepuszczajacej cieczy war¬ stwie bitumów, np. masie asfaltowej, a dru¬ ga — zewnetrzna warstwa plyt ma po¬ wierzchnie przylegania i stykania poszcze¬ gólnych plyt otoczone i spojone wytrzyma¬ la na dzialanie kwasów warstwa cemento¬ wa.Dzieki temu osiaga sie kwasoodporna, jak równiez zupelnie szczelna wykladzine zbiornika, zewnetrzna bowiem warstwa plyt z zalozonymi w kwasoodpornej zapra¬ wie kwasoodpornymi plytami wytrzymuje glówne dzialanie niszczace kwasu, warstwa zas wewnetrzna plyt, ulozona w masie bi-tumicznej, najlepiej z przestawionymi sty¬ kami, uniemozliwia dalsze przenikanie kwasu, przeciekajacego przez warstwe ze¬ wnetrzna plyt, do obudowy dzieki wysokim spoinom pionowym i poziomym tej war¬ stwy oraz dzieki wlasciwosciom masy bitu¬ micznej.Zabezpieczenie to zostaje zwiekszone, gdy warstwa wewnetrzna plyt jest wykona¬ na z plyt nieprzepuszczajacych cieczy, za¬ bezpieczajacych warstwe bitumowa, np. z kwasoodpornych klinkierów lub podobnych plyt. Kwas przenikajacy ewentualnie przez pierwsza warstwe plyt moze w takim przy¬ padku dzialac tylko w szczelinie stykowej na material bitumiczny, który jednak wo¬ bec znacznie wiekszej wysokosci w porów¬ naniu z gruboscia warstwy bitumu na po¬ wierzchni przylegania plyty lepiej i dluzej wytrzymuje dzialanie kwasu, niz gdyby kwas, przenikajacy przez plyte wprawdzie tylko w bardzo malej ilosci, dzialal na ca¬ la stosunkowo cienka warstwe bitumu.Trwalosc masy bitumowej jako warstwy uszczelniajacej przeciw przenikaniu cieczy zostaje znacznie zwiekszona.Najlepiej jest umiescic dodatkowo mie¬ dzy nieprzepuszczajaca cieczy warstwa bi¬ tumowa, w której umieszczona jest war¬ stwa wewnetrzna plyt, a wlasciwa obudo¬ wa, np. z betonu, warstwe izolacyjna, naj¬ korzystniej takze z masy bitumowej. Ta warstwa izolacyjna i wykladzinowa oprócz dzialania izolacyjnego wzglednie zabezpie¬ czajacego obudowe przeciw dzialaniu kwa¬ su wygladza takze nierównosci obudowy, wobec czego nieprzepuszczajaca cieczy warstwa bitumowa, nakladana na te war¬ stwe izolacyjna, posiada równomierna gru¬ bosc. W ten sposób osiaga sie zupelne za¬ bezpieczenie obudowy zbiornika.Takie wykonanie nadaje sie szczególnie do zbiorników do silnie, zwlaszcza utlenia¬ jaco dzialajacych kwasów, np. kwasu azo¬ towego.Pokrywano wprawdzie juz obudowe zbiorników betonowych do kwasów masa asfaltowa. W tych przypadkach jednak masa asfaltowa musiala wytrzymywac cale dzialanie kwasu. Zakladano równiez na te mase asfaltowa warstwe plyt, umieszcza¬ nych na powierzchniach przylegania i sty¬ kania w kwasoodpornej zaprawie cemento¬ wej. Oprócz wady jednowarstwowego u- szczelnienia plytowego ujawniala sie mala przyczepnosc kwasoodpornej zaprawy do warstwy asfaltowej, a w razie uzycia nie zupelnie nieprzepuszczajacych cieczy plyt — szkodliwe dzialanie na warstwe bitumo¬ wa. Cement kwasoodpctoiy, tworzacy pojd- klad warstwy zewnetrznej plyt wedlug wy¬ nalazku, przyczepia sie dobrze do warstwy wewnetrznej plyt ulozonych w masie bitu¬ mowej. Obydwie warstwy plyt tworza trwala calosc. Dwuwarstwowa sciana staje sie w ten sposób wytrzymala, co jest wyma¬ gane zwlaszcza w duzych zbiornikach. Ta wytrzymala sciana z dwóch warstw plyt znajduje sie w zupelnie nieprzepuszczaja- cej cieczy masie asfaltowej, znajdujacej sie miedzy obudowa i zlozona sciana plytowa.W sposób wedlug wynalazku moga byc zaopatrywane w wykladzine zbiorniki do innych srodków, np. lugów lub innych cie¬ czy chemicznych itd. Rodzaj uszczelnienia przeciw cieczy (mase asfaltowa) okresla sie zaleznie od wymagan pod wzgledem odpornosci na dzialanie odnosnej cieczy.Tak samo stosuje sie odpowiednia do od¬ nosnego celu zaprawe do laczenia warstwy zewnetrznej.Rysunek przedstawia zbiornik do kwa¬ su wedlug wynalazku w przekroju podluz¬ nym.Cyfra 1 oznacza obudowe, np. z betonu.Na wewnetrznej powierzchni tej obudowy znajduje sie warstwa 2 z bitumu (asfal¬ tu), w której plyty 3 leza powierzchniami przylegania k i stykania 5. Na tej war¬ stwie plyt znajduje sie warstwa 6 z zapra^ wy kwasoodpornej lub kitu albo podobnego materialu. W warstwie tej umieszczone sa — 2 —plyty 7. Szczeliny stykowe 8 plyt 7 sa rów¬ niez wypelnione zaprawa kwasoodporna.Plyty 7 tworza warstwe zewnetrzna, a ply- ^ g — warstwe wewnetrzna wykladziny.Cyfra 9 oznacza wnetrze zbiornika. Miedzy obudowa 1 i uszczelniajaca na ciecz war¬ stwa bitumowa 2 znajduje sie uszczelniaja¬ ca warstwa izolacyjna 10. PL