Ladunki prochowe do granaitów, min lub podobnych pocisków sa umieszczone zwykle wewnatrz lub osadzone na zewnatrz pocisku. Przy tym ladunek prochowy umie¬ szczony w odpowiedniej oslonie, tulei lub okapturzeniu musi byc zamkniety, aby z je¬ dnej strony przy spalaniu sie spowodowac odpowiednie podwyzszenie cisnienia gazów prochowych, a z drugiej strony, aby ladu¬ nek byl wogóle szczelnie osloniety. Do tego sluzy zwykle jakiekolwiek zamkniecie, któ¬ re zostaje przez gazy iprochowe rozerwane, przebite, przerwane lub w inny sposób zni¬ szczone, wskutek czego powsitaje przejscie do komory nabojowej broni.Znaczna wada takiej z innych wzgledów odpowiedniej budowy polega na tym, ze po strzale pozostaja w lufie lub komorze nar bojowej resztki oslony, powodujace rózne niedotgodnosci przy ladowaniu, np. zaityka- ja one przejscia do przeplywu gazów pro¬ chowych. Te rózne przeszkody moga byc tak znaczne, ze czesto .powoduja przerwy w ogniu i wymagaja oczyszczenia broni pod¬ czas strzelania lub jej rozebrania, a ewen¬ tualnie odjecia kilku jej czesci iskladowych.Wspomniane wady usuwa niniejszy wy¬ nalazek w ten sposób, ze narzady stale lub ruchome, czyli plyitki oporowe, tarcze, pier¬ scienie lub tym podobne, nie pozostawiajapo strzale resztek w broni, poniewaz od po¬ cisku nic sie nie oddziela i czesci te pocisk zabiera ze soba. Otwór do przeplywu ga¬ zów prochowych powstaje wskutek od¬ ksztalcenia, wygiecia, skurczenia sie, roz¬ szerzenia sie lub przesuniecia sie tego ru¬ chomego narzadu, np. plytki qporowej, tar¬ czy, pierscienia lub innej wkladki.Na fig. 1 — 26 rysunku przedstawiono rózne przyklady wykonania przedmiotu wynalazku.W przykladzie wykonania wedlug fig. 1 osiaga sie zwiekszenie cisnienia, potrzebne do calkowitego spalenia isie srodkowego la¬ dunku prochowego 1, przez zakrycie otwo¬ rów 2 tulei 3 za pomoca nalozonej na te tu¬ leje oslony w postaci kaptura, wykonanej z blachy lub podobnego materialu. Przy po¬ wstaniu okreslonej wartosci cisnienia w tu¬ lei 3 czesc 5 oslony U zostaje odchylona, otwierajac otwory 2 i umozliwiajac w ten sposób przeplyw produktów spalania la¬ dunku 1 otworami 2 do drugiego ladunku prochowego 6, umieszczonego pod dnem 7 pocisku. W podobny sposób za pomoca od- ksztalcalnych wkladek 13 sa zakryte otwo¬ ry 10 w dnie 11 oslony 9 drugiego ladunku prochowego 6, przy czym z tych czesci nie zostaje reszty w lufie lub komorze nabojo¬ wej. Narzady 13, zakrywajace otwory, sa uwidocznione na fig. 16 — 20 i w zwiazku z nimi szczególowo opisane.Urzadzenie wedlug fig. 1 nadaje sie szczególnie do granatów recznych, zaopa¬ trzonych w ladunek miotajacy i 'Strzelanych z odpowiednio do tego celu przystosowanej broni palnej.Podobny przyklad wykonania, nadaja¬ cy sie do tego samego celu, jest przedsta¬ wiony na fig. 2, przy czym rózni sie od po¬ przedniego tylko tym, ze otwory 2 w tulei 3 sa zakryte oslona, wtloczona w zlobek tu¬ lei 3. Otwory 10 dna 11 oslony 9 sa zakryte kolnierzem 1U tulei 15, oisadzonej na oslo¬ nie 9. Pod dzialaniem cisnienia gazów pro¬ chowych ladunku 6 kolnierz lk zostaje wy¬ giety lub przerwany i otwiera wskutek te¬ go otwory 10.W przykladzie wykonania wedlug fig. 3 otwory 10 sa zastapione kanalem pier¬ scieniowym 17 dookola tulei 3, zawieraja¬ cej srodkowy ladunek miotajacy 1, zakry¬ tym za pomoca tarczy pierscieniowej 18, do której przylega pierscien 19, docisnie¬ ty nakretka 20, nakrecona na tuleje 3. 0- twory 2 tulei 3 sa zakryte pierscieniem 21 z kolnierzem, zacisnietym przy dokreceniu nakretki 20. Tarcze 18, 19 moga sie skla¬ dac z kilku czesci.Taki sam przyklad wykonania przed¬ stawiono na fig. 4, który tym sie rózni od fig. 3, ze kolnierz 22 pierscienia 21 znajdu¬ je sie na jego górnym koncu i jest dociska¬ ny wystepem tulei 3 do dna 7 skorupy gra¬ natu. W obydwóch przypadkach zostaje rozciagniety tylko wolny koniec pierscienia 21, natomiast czesc laczaca sie z kolnierzem nie odksztalca isie.Wedlug fig. 5 otwór w tulei 3, zawiera¬ jacej srodkowy ladunek miotajacy, jest za¬ kryty dwoma pierscieniami 21 i 23, zaopa¬ trzonymi w kolnierze 22 i 18, z których kolnierz 18 tworzy tarcze zakrywajaca, przy czym oba te pierscienie sa przytrzy¬ mywane wystepem 25 tulei 3. W przykla¬ dzie wykonania wedlug fig. 6 pierscieniowy otwór 17 jest zakryty za pomoca tarcz 26 i 27, zacisnietych pomiedzy brzegami dna pocisku i oslony 28, przykrywajacej ze¬ wnetrzny ladunek miotajacy. W tym przy¬ kladzie wykonania rozprezaja sie tarcze 26, 27 na swych wewnetrznych obwodach w od¬ róznieniu od poprzednich przykladów wy¬ konania, w których rozprezaly sie one na zewnetrznych obwodach.Fig. 7 — 12 przedstawiaja przyklady wykonania pocisków artyleryjskich zaopa¬ trzonych w ladunki miotajace umieszczone przy tych pociskach. Wedlug fig. 7 górny ladunek miotajacy znajduje sie w komo¬ rze 29, utworzonej przez dno 30 pocisku 33 i tarcze 31 z otworami Si, docisnieta do — 2 —dna [pocisku za pomoca wystepu 39 tulei 32, otaczajacej ladunek dodatkowy 35. Gór¬ ny ladunek prochowy, znajdujacy sie w ko¬ morze 29, zostaje napalony za pomoca za¬ plonnika 36, wkreconego w tarcze 31, któ¬ rej otwory 3U sa zakryte plytkami 37, 38, dociskanymi do tarczy 31 za pomoca kol¬ nierza lub wystepu 39 tulei 32. Po istrzale (fig. 8) plytki 37, 38 cisnieniem gazów prochowych górnego ladunku miotajacego zostaja wygiete i rozszerzone na wewnetrz¬ nym obwodzie, wskutek czego po przezwy¬ ciezeniu oporu tych plytek otwarte jest przejscie od górnego ladunku miotajacego do [pozostalych 35.Plytki 37, 38 moga byc równiez umoco^ wane na wewnetrznym obwodzie, jak to u- widoczniono na fig. 9 i 10, a mianowicie na fi!g. 9 przed strzalem, a na fig. 10 po strzale. Plytki 37, 38, zakrywajace otwory 34, &a umocowane za pomoca kolnierza Ul luiski zaplonnika 36, wkreconej w tarcze 31. Przyklad wykonania wedlug fig. 11 i 12 rózni .sie od poprzedniego tym, ze luska za¬ plonnika 36 jest wkrecona w dno 30 pocis¬ ku. W wykonaniu wedlug fig. 11 luska za¬ plonnika 36 posiada kolnierz Ul, dociska¬ jacy plytki 37, 38 do wystepu U2 skorupy pocisku, wskutek czego po przezwyciezeniu oporu plytek 37, 38 przerywaja sie one lub zaginaja na kolnierzu Ul i powstaje pola¬ czenie przestrzeni 29 z ladunkami dodatko¬ wymi.W przykladzie wykonania wedlug fig. 12 kolnierz 4-4 znajduje sie w tulei 32, na¬ kreconej na dno pocisku, przy czym plyttki 37, 38 przylegaja wewnetrznym obwodem do kolnierza U3 zaplonnika 36. Pod cisnie¬ niem gazów prochowych górnego ladunku miotajacego rozprezaja sie plytki 37, 38 na wewnetrznym obwodzie, podobnie jak we¬ dlug fig. 8, i powstaje polaczenie z dodat¬ kowymi ladunkami 35.Wynalazek niniejszy moze byc zastoso¬ wany takze do pocisków lub min do luf gladkich, zaopatrzonych w ladunek miota¬ jacy U6 umieszczony w ogonie ostroluko^ wym U5, jak to uwidoczniono na fig. 13 — 15. W tych przykladach gazy prochowe przedostaja sie do komory nabojowej bro¬ ni palnej przez komore U7 i otwory 10.Ladunek miotajacy U6 jest oddzielony od komory U7 za pomoca odksztalcalnych plytek 37, 38, zamykajacych pierscieniowy otwór U8. Plytki 37, 38 przylegaja do wy¬ stepu U3 ogona U9 pocisku, do którego sa docisniete plytka 51. Plytki 37, 38 tworza dostateczny opór przy spalaniu sie ladunku miotajacego w komorze U6, wskutek czego moze on sie spalic calkowicie, po czym pod dzialaniem odpowiedniego cisnienia gazów prochowych zostaja odgiete od wystepu U3, otwierajac przestrzen pierscieniowa do swojbodnego przeplywu gazów prochowych.Wielkosc oporu przeciwstawionego przez plytki jest zalezna glównie od srednicy wy¬ stepu U3 ogona pocisku oraz od srednicy wystepu 52, które wspólnie okreslaja wiel¬ kosc otworu pierscieniowego U8, podobnie jak w poprzednich przykladach.Fig. 14 przedstawia podobny przyklad wykonania, w którym odksztalcalne za¬ mkniecie otworów wylotowych do komory U7 tworzy nasuniety lub umocowany na wystepie 55 pocisku 'Sprezysty pierscien 57, rozszerzajacy sie pod dzialaniem cisnienia gazów prochowych i otwierajacy w ten spo¬ sób otwory 2.Komora U6 z ladunkiem miotajacym moze byc zamknieta za pomoca sprezystej plytki 58, jak to uwidoczniono na fig. 15.Pod cisnieniem gazów prochowych ladunku miotajacego U6 brzegi plytki 58 zostaja wypriostowane, a plytka przesunieta za o- twory 2.Fig*. 16 — 20 przedstawiaja bardzo pro^ site i odpowiadajace celowi narzady, sluzar ce do zamykania otworów przeplywowych z odpowiednim oporem. Narzad jtaki tworzjy tuleja 61 z kolnierzem 62, której górny ko¬ niec posiada brzegi zagiete w ksztalcie pól¬ kuli (fig. 18 — 20). Narzad ten wtlacza — 3 —sie w odpowiedni otwór 10, który zamyka przeciw dzialaniu gazów prochowych w kie¬ runku strzalki 67 (fig. 16). Gdy cisnienie gazów prochowych osiagnie odpowiednia wysokosc wygina sie zagiety kulisto brzeg 68 tej tulei (fig. 17) i tworzy otwór prze¬ plywowy dla gazów prochowych.W podobny sposób narzad zamykajacy moze byc wytloczony z pelnego kawalka, przy czym w srodkowej czesci jest oslabio¬ ny za pomoca naciec, promieniowych zlob¬ ków, rowków itd., wskiitek czego pod cis¬ nieniem gazów przy strzale rozrywa sie nie dajac odlamków. Pierscien lub plytki, prze¬ rywane w okreslonych miejscach pod dzia¬ laniem cisnienia gazów prochowych, sa przedstawione na fig. 21 — 23. Plyitka 71, zamykajaca otwór 10, moze byc zaopatrzo¬ na w wytloczone zlobki, tworzace gwiazde 72 (fig. 22). Taki sam uklad z gwiazda od strony ladunku prochowego przedstawia fig. 23. Wskutek takiego oslabienia plytki, które jest w srodku najwieksze, nie naste¬ puje odciecie lub oderwanie jej czesci, nar tomiast plytka zostaje tylko w miejscach oslabionych przerwana.W przykladach wykonania wedlug fig. 24 — 26 do zakrywania otworów przeply¬ wowych sa zastosowane przesuwne narza-t dy 78. Proste wykonanie wedlug fig. 24 na¬ daje sie zwlaszcza do recznych granatów, w (których narzad 73 tworzy jednoczesnie oslone srodkowego ladunku miotajacego 1.Oslona 78 jest umocowana, w dolnym polo¬ zeniu za pomoca dowolnego oporka, np. za pomoca bezpiecznika zapadkowego lub trzpieni 7U, natezanych na scinanie. Nieza,- leznie od tego oslona 73 musi sie przesunac do góry o odstep 80, to znaczy w kierunku lotu, w tym celu, by otwory 2 znalazly sie nad brzegiem 75, wskutek czego powstaje polaczenie miedzy ladunkami 1 i 6. Otwo, ry wylotowe 10 la,dunku miotajacego 6 sa zamkniete plytka lub tarcza 76 z kolnie¬ rzem 77, wtloczonym w rowek na oslonte 78, w której jest osadzona tuleja 73 i la¬ dunek dodatkowy 6 oraz kapiszon lub za¬ plonnik, zapalajacy wewnetrzny ladunek 1.Otwory wylotowe dla gazów ladunków miotajacych L, umieszczonych w cylindry¬ cznych ogonach pocisków, zaopatrzonych w brzechwy, moga byc w podobny sposób zamkniete, mianowicie z zewnatrz wedlug fig. 25 luib od wewnatrz wedlug fig. 26. We¬ dlug fig. 25 narzad zamykajacy 73 jest wy^ konany w postaci suwaka lub dajacej sie przesuwac tulei z wystepem, znajdujacym sie na prost otworów 10, dzieki czemu te narzady pod cisnieniem gazów prochowych i po przecieciu trzpieni 7U przesuwaja sie w kierunku strzalki 81 o odstep 80 w celu calkowitego otwarcia otworów 10.Wedlug fig. 26 suwak 73 znajduje sie wewnatrz ogona i jest unieruchomiony na wystepie 83 lub za pomoca wtyczki 7J, któ¬ ra po strzale wskutek roprezania sie gazów prochowych ladunku 1 zostaje przecieta.Pod dzialaniem cisnienia gazów procho¬ wych suwak 73 zostaje przesuniety o odstep 80, otwierajac calkowicie otwory 10.Opisane wykonania stanowia tylko przyklady, które moga byc w rózny sposób zmieniane w ramach niniejszego wynalaz¬ ku. Wynalazek niniejszy moze byc równiez zastosowany do innego rodzaju amunicji niz opisany. PL