Wynalazek niniejszy dotyczy lampy wy¬ ladowczej, posiadajacej uklad elektrod, skladajacy sie przynajmniej z katody, a- nody i jednej lub kilku elektrod emisji wtórnej, to znaczy takich elektrod, z któ¬ rych powierzchni elektrony pierwotne wy¬ tracaja znacznie liczniejsze elektrony wtórne. Poza tym wynalazek dotyczy spo¬ sobu wyrobu takiej lampy.Znane sa rózne elektryczne lampy wy¬ ladowcze, w których zastosowane sa elek¬ trody emisji wtórnej. Np. znana jest ko¬ mórka fotoelektryczna, zaopatrzona w ka¬ tode fotoelektryczna, w anode z otworami i w elektrody emisji wtórnej. Poza tym byly stosowane lampy wyladowcze, w któ¬ rych pomiedzy katoda i anoda umieszczona jest pewna liczba elektrod emisji wtórnej.Na powierzchni elektrod emisji wtórnej nakladano materialy, latwo wydzielajace elektrony wtórne, a wiec metale lub zwiaz¬ ki metali, których stala Richardsona jest mniejsza niz 3 V, np. potasowce i wapnio- wce lub ich tlenki. Materialy te moga byc wówczas nakladane wprost na powierzch¬ nie elektrody, wykonana np. z niklu, wol¬ framu itd. Wykonywanorówniez elektrode emisji wtórnej przez, nalozenie na warstwe podloza, powleczonego utleniona warstwa srebra, warstwy tlenku cezu.Okazalo sie, ze wymienione wyzej ma¬ terialy emituja rzeczywiscie elektrony wtórne, gdy na nie padaja elektrony pier¬ wotne, jednakze elektron pierwotny wy¬ traca co najwyzej okolo 10 elektronów wtórnych.Stwierdzono na podstawie wielkiej licz¬ by badan w tej dziedzinie, ze wlasnosci e- lektrod emisji wtórnej moga byc znacznie polepszone, gdy stosuje sie urzadzenie i lampe wyladowcza wedlug wynalazku.Lampa wedlug wynalazku zawiera ka¬ tode, przynajmniej jedna elektrode emisji wtórnej i anode, przy czym elektroda emi¬ sji wtórnej, na która padaja elektrony pierwotne, jest wykonana z metalu, powle¬ czonego warstewka izolacyjna, na której znajduje sie 'material, emitujacy elektrony wtórne pod wplywem elektronów pierwot¬ nych. Przy wyzwalaniu elektronów wtór¬ nych z ciala, odznaczajacego sie zdolnoscia emisji wtórnej, na powierzchni tego ciala pozostaja ladunki dodatnie, które wyzwa¬ laja we wnetrzu elektrody emisji wtórnej elektrony w takiej ilosci, ze do anody, po¬ siadajacej potencjal dodatni wzgledem tej elektrody emisji wtórnej, plynie prad zna¬ cznie silniejszy, niz prad elektronów pier¬ wotnych. Okazuje sie, ze prad ten moze byc 100 — 1000 razy wiekszy od pradu elek¬ tronów pierwotnych.Jest oczywiste, ze opierajac sie na nad¬ zwyczajnym wyniku, osiaganym przy po¬ mocy urzadzenia wedlug wynalazku, moz¬ na otrzymac bardzo dobre rezultaty w dziedzinie powielaczy elektronów lub in¬ nych lamp emisji wtórnej. Stwierdzono wedlug wynalazku, ze przy pomocy tego u- rzadzenia mozna otrzymac plynacy z elek¬ trody emisji wtórnej prad, w którym licz¬ ba elektronów na elektron pierwotny wy¬ nosi np. 3000, co przy uzyciu znanych ele¬ ktrod emisji wtórnej mozna byloby uzys¬ kac tylko stosujac bardzo duza liczbe elek¬ trod emisji wtórnej, co w praktyce jest niewykonalne.Drugim zadziwiajacym zjawiskiem jest to, ze emisja wtórna posiada pewna bez¬ wladnosc, to znaczy wspomniana wyzej sil¬ niejsza emisja elektronów osiagnieta zo¬ staje dopiero po pewnym czasie pracy lam¬ py, przy czym emisja ta trwa dalej, nie¬ kiedy nawet przez wiele godzin po wyla¬ czeniu pradu elektronów pierwotnych.Chociaz oczywiscie jest nadzwyczaj trudno powiedziec cos okreslonego o tym zagad¬ kowym zjawisku, to jednak zdaje sie, ze zjawiska te sa wywolane dodatnimi ladun¬ kami, powstajacymi w elektrodzie emisji wtórnej lub w jej otoczeniu.Na elektrody opisane tutaj mozna sto¬ sowac rózne materialy. Wedlug korzystnej postaci wykonania niniejszego wynalazku stosuje sie elektrode, wykonana z alumi¬ nium, z cienka warstwa tlenku glinu, na która nalozony jest material latwo emitu¬ jacy elektrony wtórne. Oprócz aluminium mozna stosowac np. beryl, magnez, krzem, które na swej powierzchni sa zaopatrzone w cienka warstwe, skladajaca sie z tlen¬ ków i powleczona materialem, latwo emi¬ tujacym elektrony wtórne, np. wedlug je¬ dnej postaci wykonania wynalazku wap- niowcami lub potasowcami. Material latwo emitujacy elektrony wtórne moze byc na¬ lozony nadzwyczaj cienka warstewka o grubosci jednoatomowej.Stwierdzono, ze material emitujacy e- lektrony wtórne mozna nakladac nie tylko na metale, powleczone warstewka tlenku, lecz równiez na takie materialy, jak np. willemit, który znajduje sie na podlozu metalicznym.Elektryczna lampe wyladowcza wedlug wynalazku mozna wykonac np. w sposób nastepujacy.Plyta aluminiowa, uzyta do wyrobu e- lektrody emisji wtórnej, zostaje powleczo¬ na cienka warstewka tlenku aluminium.Grubosc tej warstewki moze byc np. wiel¬ koscia rzedu 3 X 10-5 do 10-7 cm. War¬ stewke taka mozna otrzymac np. elek¬ trolitycznie w kapieli w nasyconym roz¬ tworze boraksu lub kwasu borowego.Utleniona elektroda aluminiowa, wy¬ konana w ten sposób, zostaje umieszczona razem z katoda, anoda i ewentualnie inny¬ mi elektrodami w lampie wyladowczej, po — 2 —czym lampe opróznia sie i wprowadza sie mala ilosc potasowca lub wapniowca do lampy, które paruja i osiadaja na warstew¬ ce tlenku aluminium. Lan^pe nastepnie o- grzewa sie okolo 10 minut do 200°C i na¬ stepnie ochladza sie do temperatury poko¬ jowej. Nastepnie wprowadza sie do lampy mala ilosc tlenu, przy czym caly potaso- wiec lub wapniowiec zostaje utleniony. Po tym wszystkim wytwarza sie w lampie próznie.Wynalazek przedstawiony jest na za¬ laczonym rysunku na kilku przykladach wykonania, przy czym fig. 1 przedstawia lampe wedlug wynalazku, fig. 2 — elek¬ trode emisji wtórnej, a fig. 3, 4 — inne postacie wykonania lampy wedlug wyna¬ lazku.Na fig. 1 przedstawiona jest lampa w ksztalcie litery U ze swiatloczula katoda 3, anoda 5 i elektroda emisji wtórnej 7. Ze zródla swiatla 8, polaczonego z bateria 9 i zmiennym opornikiem 11, pada na katode 8 swiatlo poprzez soczewke 13. Z katody tej wydostaja sie elektrony, które przy po¬ mocy cewki 15 sa skupiane na elektrodzie emisji wtórnej 7. Dokola tej czesci lampy, przez która przebiegaja elektrony od elek¬ trody 7 do anody 5, umieszczona jest podo¬ bna cewka 17. Obie cewki sa zasilane z ba¬ terii 19, z która polaczone sa równolegle z potencjomierzem 21 za pomoca kontaktu 23 i 25.Anoda 5 moze byc polaczona z jakim¬ kolwiek obwodem wyjsciowym oznaczonym liczba 27. Poza tym katoda swiatloczula moze byc polaczona z ujemnym koncem po- tencjomierza 29, anoda z dodatnim kon¬ cem, a elektroda emisji wtórnej z dowol¬ nym punktem pomiedzy koncami potencjo- mierza. Potencjomierz jest polaczony z ba¬ teria 31.Na fig. 2 przedstawiono schematycznie elektrode emisji wtórnej 7 i anode 5, przy czym za pomoca strzalek 2 uwidoczniono, w jaki sposób elektrony, wydostajace sie z elektrody 7, moga przedostawac sie do e- lektrody 5.Elektroda emisji wtórnej jest wykona¬ na w tej postaci wynalazku z podloza alu¬ miniowego 33, na którym znajduje sie cien¬ ka warstewka tlenku aluminium 35. Na tej warstewce moze byc nalozony w jaki¬ kolwiek sposób material latwo emitujacy elektrony wtórne, np. tlenek cezu.Na fig. 3 przedstawiona jest inna po¬ stac wykonania urzadzenia wedlug wyna¬ lazku. Wewnatrz lampy wyladowczej 40 znajduje sie elektroda emisji wtórnej ki i anoda 43, elektrody skupiajace 45 i 47, katoda, zlozona z wlasciwej katody 49 i grzejnika 53, oraz siatka 51. Ta ostatnia elektroda jest polaczona z ujemnym biegu¬ nem baterii siatkowej 55, której dodatni biegun przylaczono do katody. Pierwsza elektroda skupiajaca 47 jest polaczona z dodatnim biegunem baterii 27, której bie¬ gun ujemny jest polaczony z katoda. Poza tym przylaczone sa elektrody 47 i 45 do ujemnego wzglednie dodatniego bieguna baterii 59, jak równiez i elektroda emisji wtórnej jest polaczona z dodatnim biegu¬ nem baterii. Anoda wreszcie jest polaczo¬ na z dodatnim biegunem baterii 61, do której ujemnego bieguna przylaczony jest jeden z przewodów odprowadzajacych 63.Elektroda skupiajaca 45 i anoda 43 moga stanowic np. przewodzaca okladzine scianki banki. W anodzie moze byc wyko¬ nany otwór 65, przez który mozna obser¬ wowac elektrode emisji wtórnej, bombar¬ dowana przez strumien elektronów.W postaci wykonania, przedstawionej na fig. 4, lampa wyladowcza 71 jest po¬ dzielona na dwie czesci 73 i 75 za pomoca cienkiej przegrody 77, wykonanej np. ze szkla. Wewnatrz czesci 73 znajduje sie e- lektroda emisji wtórnej 79 i anoda 81, podczas gdy w drugiej czesci jest umiesz¬ czona swiatloczula katoda 83 i dwie elektro¬ dy skupiajace 85 i 87. Polaczenie elektrod z bateriami 89, 91, 93 i z opornikiem 95 — 3 —jest widoczne z rysunku. Wewnatrz banki znajduje sie ruchoma kulka metalowa 97.Po zmontowaniu elektrod wewnatrz banki obydwie czesci qpróznia sie, ogrzewa sie w przeciagu godziuy do 500°C i ochla¬ dza sie do temperatury pokojowej. Gdy ka¬ toda swiatloczula jest wykonana ze srebra, powleczonego tlenkiem cezu, to elektroda ta jest najpierw aktywowana w znany spo¬ sób, po czym czesc lampy, zawierajaca ele¬ ktrode, zatapia sie w punkcie 82. Nastepnie aktywuje sie elektrode emisji wtórnej przez odparowanie cezu, ogrzewa sie te czesc lampy w przeciagu 10 minut do 200°C i ochladza sie do temperatury po¬ kojowej. Nastepnie wprowadza sie do tej¬ ze czesci czysty tlen, który pozostawia sie na krótki czas i po tym opróznia sie te czesc lampy i zatapia sie w miejscu 80.Wreszcie rozbija sie scianke posrednia przy pomocy kulki 97. Na rysunku przedstawio¬ no poza tym schematycznie w jaki sposób wiazka swiatla 101 moze przedostac sie ze zródla swiatla 99 poprzez soczewke 102 do elektrody swiatloczulej 88.Jest rzecza oczywista, ze w lampie i u- rzadzeniu wedlug wynalazku katoda swia¬ tloczula nie jest konieczna, gdyz mozna stosowac równiez np. katode zarowa. PL