Patent norweski No. 55 434 dotyczy za¬ wieszania w piecach do wyrobu aluminium elektrod samospiiekajacych sie, zaopatrzo¬ nych w metalowa oslone. To zawieszanie jest uskuteczniane za pomoca szeregów po¬ ziomych kontaktów, wstawionych do elek¬ trody od zewnatrz. Kontakty sa podtrzy¬ mywane za pomoca poziomych belek zelaz¬ nych, polaczonych ze soba poprzeczkami, tak iz naokolo elektrody tworzy sie rama.Belki sa nieco dluzsze od elektrody, a po¬ przeczki sa nieco dluzsze od krótkich bo¬ ków elektrody. Konce belek krzyzuja sie z koncami poprzeczek, wskutek czego po¬ miedzy poziomymi belkami pozostaje wol¬ ne 'miejsce dla wprowadzenia kontaktów.Zwykle stosuje sie belki o przekroju ko¬ rytkowym (Nr. 10). Takze poprzeczki po¬ siadaja wysokosc 10 cm, tak iz pomiedzy dwiema belkami pozostaje odstep 10 cm.W ten sposób powierzchnia elektrody jest oslonieta w 50%, a w 50°/o pozostaje wol¬ na.Elektroda jest zawieszona na najniz¬ szej belce. Gdy belka ta dochodzi do po¬ krywy, oslaniajacej zawartosc pieca, musi ona byc zdjeta, wskutek czego zwalnia sie nie tylko 10 cm wysokosci elektrody, przy¬ krytej poprzednio przez belke, ale takze 10 cm wolnej przestrzeni ponad nia. Po-niewaz oslona elektrody jest wykonana zwykle z aluminium topniejacego przy • 660°C, wiec elektroda przy powierzchni cieczy w piecu jest wystawiona na silne utlenianie powietrzem, co moze doprowa¬ dzic, np. gdy piec jest goretszy niz nor¬ malnie byc powinien, do silnej korozji elektrody, która moze byc wytrawiona na¬ wet przy nastepnej, wyzej polozonej bel¬ ce. Gazy piecowe uchodza wówczas po we¬ wnetrznej. stronie tej belki do wolnej prze¬ strzeni ponad belka, co jest niebezpieczne, moze bowiem spowodowac rozpadniecie sie elektrody.Wedlug wynalazku powyzszym wadom zapobiega sie w ten sposób, ze stosuje sie belki podtrzymujace, zakrywajace cala po¬ wierzchnie elektrody ponad poziomem cie¬ czy w piecu. Belki takie musza bezposre¬ dnio lezec jedna nad druga, kontakty ze¬ lazne przechodza przez otwory do wnetrza utworzonego .przez belki zbiornika. Otwo¬ ry te sa wykonane w belkach, najlepiej w poblizu ich dolnej stopy albo tez sa wyko¬ nane pomiedzy belkami tak, iz polowa otworu znajduje sie w górnym brzegu dol¬ nej belki, a druga polowa — w dolnym brzegu górnej belki. W tym ostatnim przy¬ padku kontakty sa niezalezne od belek.Urzadzenie wedlug wynalazku posiada nastepujace zalety. Powierzchnia elektro¬ dy jest skutecznie chroniona przy zacho¬ waniu tego samego rodzaju zawieszenia elektrody co poprzednie, przy czym otrzy¬ muje sie zbiornik na mase elektrody zlo¬ zony z wymiennych belek. Próby wykaza¬ ly, ze oslona aluminiowa jest tu zbedna.Zdawaloby sie, ze surowa masa elek¬ trody powinna w czasie spiekania sie wskutek bezposredniego przylegania przy¬ wrzec do belek, utrudniajac ich usuwanie.Stwierdzono jednak, ze w razie stosowa¬ nia belek o czystej powierzchni od strony elektrody, belki te daja sie latwo oddzie¬ lac od spieczonej masy. Wewnetrzna po¬ wierzchnie belek mozna zaopatrzyc w war¬ stwe grafitu lub mieszaniny grafitu z ole¬ jem, proszku aluminiowego ze smola itd. w celu ulatwienia oddzielania sie belek od elektrody. Mozna takze zastosowac cienka oslone aluminiowa, np. z folii aluminio¬ wej; w razie stosowania zwinietej w rol¬ ke folii mozna ja umiescic w taki sposób, aby odwijala sie z rolki w stopniu, odpo¬ wiadajacym stopniowi opuszczania elek¬ trody do pieca.W ten sposób uzyskuje sie takze i to, ze mozna latwo uszczelnic elektrode, co jest pozadane zwlaszcza w piecach za¬ mknietych. Otwory na kontakty sa takze zakryte folia, tak iz masa elektrody nie moze wyciekac przez nie. Stwierdzono, ze masa elektrody wycieka tylko górnymi otworami na kontakty, poniewaz obsuszo- na masa jest dostatecznie spoista. Górne otwory trzeba wiec zaslaniac albo przez wprowadzenie uprzednie kontaktów do oslony, albo w inny sposób.Wedlug wynalazku górne otwory osla¬ nia sie cienka plyta zelazna, przymocowa¬ na w górnej czesci konstrukcji pieca. Dol¬ ny brzeg plyty lezy przy wewnetrznej sciance zbiornika, utworzonej z belek, po¬ miedzy tym zbiornikiem i elektroda. Przy opuszczaniu elektrody plyta musi slizgac sie wzgledem zbiornika i masy. Takie wy¬ konanie wykazuje dodatkowe zalety przy piecach zamknietych, tworzac dobre u- szczelnienie elektrody. Odprowadzanie ga¬ zów nastepuje wewnatrz plaszcza, przy¬ krywajacego caly piec.Wysokosc opisanej elektrody jest znacznie zmniejszona w porównaniu do dawnych konstrukcji, poniewaz oslona elektrody zostaje usunieta. Oslona jest wy¬ konywana z platów o dlugosci najmniej 1 m. Przy laczeniu tych platów górna czesc starej oslony musi wystawac ponad rame zelazna lub (w piecach zamknietych) po¬ nad kopule pieca. W nowym sposobie uzy¬ skuje sie zatem zmniejszenie wysokosci elektrody o przeszlo 1 m, tak iz calkowi- — 2 —ta jej wysokosc wynosi okolo 1 — 1,2 m, wskutek czego mozna uruchomiac urzadze¬ nie zawieszajace za pomoca walu osadzo¬ nego bezposrednio nad elektroda.Przyklad wykonania wynalazku jest przedstawiony na rysunku. Nieruchoma ze¬ lazna oslone 2 wypelnia sie masa 1 elek¬ trody, np. wprowadzajac kilka ladunków masy dziennie, odpowiednio do dziennego zuzycia elektrody. Oslona 2 posiada kol¬ nierz 3, na którym wisi, opierajac sie o podstawe k- Kolnierz 3 jest umieszczony w ten sposób, ze moze byc przesuwany w niewielkich granicach na podstawie k. Bel¬ ki 5, obejmujace elektrode, znajduja ,sie poza oslona 2 i opuszczaja sie razem z elek¬ troda w miare zuzywania sie tej ostatniej.Doprowadzanie pradu jest uwidocznione na fig. 2 i odbywa sie za posrednictwem ra¬ my 6, szyn 7 i kontaktów 8, przedstawio¬ nych na rysunku schematycznie. Kontakty te sa wstawione w mase elektrody przez otwory w belkach 5.Na ramie 6, sluzacej do doprowadzania pradu wisi elektroda. Zawieszenie jest do¬ wolnego rodzaju, np. wedlug patentu nor¬ weskiego Nr. 55 434. Rama 6 jest podno¬ szona i opuszczana za pomoca dwóch wrze¬ cion 9, polaczonych walem 10 i obracanych lancuchem 11 za posrednictwem kola lan¬ cuchowego 12.Na fig. 1 uwidocznione jest równiez zamkniecie pieca oraz ujscie gazów. Oslo¬ na zelazna posiada otwory 12a, przez któ¬ re gazy wplywaja do kanalu 13, znajdu¬ jacego sie wewnatrz oslony, a nastepnie uchodza rura 1U, znajdujaca sie ponad elektroda.Prad jest doprowadzany do kontaktów np. za pomoca kabli, przylaczanych do ze¬ wnetrznych konców kontaktów. Mozna jed¬ nak przylaczyc kable do zbiornika, zawie¬ rajacego mase, a otwory na kontakty wy¬ konac tak, aby prad plynal od zbiornika do kontaktów. Kontakty musza zatem sci¬ sle pasodac do otworów, ewentualnie zo¬ staja one dotarte do odpowiedniej sredni¬ cy, aby otrzymac dostateczne polaczenie elektryczne.Oczywiscie mozna stosowac elektrody o innym przekroju niz prostokatny, np. ele¬ ktrody okragle.Polaczenie .pomiedzy poszczególnymi belkami musi byc rozlaczne. Przy odpo¬ wiednim wykonaniu mozna otrzymac elek¬ trody, których dlugosc przekroju poprzecz¬ nego wynosi 3,5 do 4,5 m, a nawet zna¬ cznie wiecej. Mozna wiec uzyskac elektro¬ dy dla 40 000 —< 60 000 A i wiecej, tak iz piece moga byc znacznie wieksze i prost¬ sze niz dotychczas. PL