Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu oddzielania wegla przez wsplywanie i osa¬ dzanie oraz urzadzenie do stosowania tego sposobu. Znana rzecza jest oddzielanie w niestalej zawiesinie, skladajacej sie z dro¬ bno zmielonego mineralu o wiekszym cie¬ zarze wlasciwym i wody. Takie urzadze¬ nia nie znalazly jednak szerszego zastoso¬ wania praktycznego, gdyz nie oddzielaly one wegla z pozadana dokladnoscia, przy czym stale mieszanie zawiesiny sprawialo trudnosci.Wynalazek niniejszy usuwa te niedo¬ godnosci w ten sposób, ze w celu utrzy¬ mania jednakowego ciezaru wlasciwego zawiesiny w górnej warstwie zawiesiny odprowadza sie z dolnego konca urzadze¬ nia osadzone mineraly o wiekszym cieza¬ rze wlasciwym, miesza je we wlasciwym stosunku i doprowadza na powierzchnie zawiesiny, znajdujacej sie w zbiorniku.Na rysunku uwidoczniono dwa przy¬ klady wykonania urzadzenia wedlug wy¬ nalazku. Fig. 1 przedstawia schemat urza¬ dzenia do przeprowadzania sposobu we¬ dlug wynalazku, fig. 2 — odmiane takie¬ go urzadzenia w widoku z boku, a fig. 3 — w widoku z przodu.W zbiorniku 1 (fig. 1) znajduje sie za¬ wiesina, skladajaca sie z drobno zmielo¬ nych mineralów o wiekszym ciezarze wla¬ sciwym, np. z drobno zmielonego magne¬ tytu i wody. Wielkosc ziaren magnetytu jest przy tym taka, ze magnetyt nie pozo-staje stale w zawiesinie. Nastepuje wiec stale wydzielanie, wskutek czego magnetyt zbiera sie w dolnym koncu 2 zbiornika.Wegiel czerpie sie ze zbiornika 3 i wpro¬ wadza w kierunku poziomym w górna warstwe 18 zawiesiny w zbiorniku 1 razem z doplywajaca przewodem U zawiesina, której ciezar wlasciwy odpowiada poza¬ danemu rozdzielaniu, np. y = 1,3 lub 1,4 lub 1,5. W tej warstwie zostaje utrzyma¬ ny dokladnie okreslony ciezar wlasciwy, wskutek czego wegiel wyplywa na wierzch i razem z zawiesina zostaje odprowadzo¬ ny na sito 5, np. sito szczelinowe. Zawie¬ sina splywa do przewodu 6 i doplywa w odpowiedni sposób do. przewodu4. Spo¬ sób doprowadzania zawiesiny polega na tym, ze do pionowego odcinka 8 przewodu wprowadza sie rura 7 sprezone powietrze (pompa mamutowa). Gdyby przy kraze¬ niu zawiesiny powstaly straty, mozna je wyrównac, doprowadzajac rura 36 swie¬ za zawiesine o odpowiednim skladzie do przewodu 8 i U.Osadzajace sie czastki surowego wegla (zrosty i odpady) opuszczaja sie przewo¬ dem 2 do podnosnika kubelkowego 9 i do¬ staja sie na sito odwodniajace 10. Czastki, opadajace przez pierwsza czesc sita, prze¬ wodem 11 dostaja sie do przewodu 6; nad druga czescia sita znajduja sie natryski 12 do calkowitego oddzielania wegla od za¬ bieranej zawiesiny. Czastki, opuszczajace sie przez czesci 13 i 14 sita, doprowadza sie do zageszczacza 15. Woda szlamowa, splywajaca przez przelew 16 z zageszcza¬ cza, odprowadza gline i inne zanieczysz¬ czenia wegla. Szlam, osadzajacy sie w za¬ geszczaczu, stanowi mineral obciazajacy, a wiec w tym przypadku magnetyt, i jest zgarniany do rury 17. Magnetyt wprowa¬ dza sie do mieszalnika, z którego jako za¬ wiesine w wodzie o odpowiednim ciezarze wlasciwym doprowadza sie do przewodu 8 i U.Za pomoca tego urzadzenia i sposo¬ bem wedlug wynalazku w górnej war¬ stwie 18 zbiornika mozna utrzymac zawie¬ sine o okreslonym ciezarze wlasciwym, wskutek czego nastepuje dokladne rozdzie¬ lanie czystego wegla i skladników o wiek¬ szym ciezarze wlasciwym, które opadaja do leja 19 zbiornika, w którym rozdziela sie takze zawiesina. Wskutek tego zrosty i odpady maja dazenie do opadania pod dzialaniem ciezkosci do dolnej czesci 2 zbiornika. Zrosty i odpady rozdziela sie potem w drugim zbiorniku, w którym za¬ wiesina ma odpowiednio wiekszy ciezar wlasciwy w górnej warstwie.Wedlug wynalazku nie ma tej niedo¬ godnosci, znanej z wielu sposobów, pole¬ gajacych na wsplywaniu i opadaniu mine¬ ralów, mianowicie, ze dany mineral pozo¬ stanie w zawiesinie. Zawiesina bowiem ma sklonnosc do rozdzielania sie w zbior¬ niku. Wobec tego mozna stwierdzic, ze opadajacy mineral obciazajacy zabiera w dól czastki o wiekszym ciezarze wlasciwym mineralu rozdzielanego. W kazdym razie nie moga one pozostac w zbiorniku zawie¬ szone w górnych warstwach, które posia¬ daja mniejszy ciezar wlasciwy. W pew¬ nych przypadkach w zbiorniku 1 mozna zastosowac dodatkowy nieznaczny prad w dól, w celu unikniecia zatkania sie zbior¬ nika w dolnej czesci.Opadajace odpady przeprowadza sie w ten sposób, ze dolny koniec zbiornika od¬ dzielajacego laczy sie z przewodem, dopro¬ wadzajacym zawiesine, przy czym prze¬ plyw zawiesiny, powodowany przez dopro¬ wadzanie powietrza za pomoca pompy ma¬ mutowej sluzy do podnoszenia odpadów, opadajacych ze zbiornika do rozdzielania.Do przeprowadzania tego sposobu slu¬ zy urzadzenie, przedstawione na fig. 2 i 3.Ze zbiornika 20 rozdzielane mineraly o róznym ciezarze wlasciwym doprowadza sie do cieczy o wiekszym ciezarze wlasci¬ wym. Czastki o mniejszym ciezarze wla¬ sciwym 22, plywajace na cieczy 21 i utrzy- — 2 —mujace sie na jej powierzchni, sa dopro¬ wadzane do wylotu 23, z którego przenos¬ nik tasmowy 2k przesuwa je na sito od¬ wadniajace 25. Czastki opadajace 26 opu¬ szczaja sie przez labirynt 27, zapobiegaja¬ cy zbyt szybkiemu przeplywowi w dól cie¬ czy o wiekszym ciezarze wlasciwym ze zbiornika 28 do strumienia 29, przeplywa¬ jacego w dól z pod sita, odwadniajacego czysty wegiel. Po drugiej stronie zmniej¬ sza sie ciezar wlasciwy cieczy o wiekszym ciezarze wlasciwym wskutek doprowadza¬ nia powietrza sprezonego rura 30, wobec czego ciecz zostaje wytloczona z wielka szybkoscia w góre. W tym strumieniu o- padajacy mineral moze byc podniesiony i za przelewem 31 pozostaje na sicie od¬ wadniajacym 32. Przenosnik tasmowy 33 usuwa nagromadzone mineraly, ciecz zas splywa przez lej 3U wylewem 35 pod si¬ tem do obiegu kolowego przez zbiornik 28 i urzadzenie. 4, Celem urzadzenia wedlug wynalazku jest korzystne i tanie przenoszenie mine¬ ralów opadajacych, gdyz w cieczy o wiek¬ szym ciezarze wlasciwym nie pracuja ru¬ chome narzady, na które ta ciecz wskutek swych wlasciwosci wywieralaby dzialanie zrace lub scierajace. Zastosowanie takie¬ go postepowania nie ogranicza sie oczy¬ wiscie tylko do cieczy o wiekszym cieza¬ rze wlasciwym i moze byc przeprowadza¬ ne takze do podnoszenia skladników o wiekszym ciezarze wlasciwym, które wsku¬ tek innego postepowania znajduja sie w dolnym miejscu danego urzadzenia. W pewnych przypadkach mozna równiez za¬ stosowac na róznych wysokosciach lub sze¬ rokosciach urzadzenia wyloty do odpro¬ wadzania mineralów opadajacych, o ile w ten sposób mozna odprowadzac rózne mi¬ neraly.Wynalazek niniejszy ma te zalete, ze stosuje sie ciecz rozdzielajaca, która, nie zawierajac skladników koloidalnych, po¬ siada bardzo mala lepkosc. Poza tym moz¬ na oddzielac firzy uzyciu mineralu o sto¬ sunkowo duzych ziarnach, wskutek czego zmniejszaja sie koszty mielenia w celu wytworzenia zawiesiny. Glina, która z po¬ wodu swych koloidalnych wlasnosci nie jest pozadana w sposobie wedlug wyna¬ lazku i która znajduje sie w kazdym we¬ glu, jest usuwana w niniejszym przypad¬ ku razem z woda. W celu unikniecia opa¬ dania gliny w zageszczaczu mozna nawet dodawac do wody srodków, podtrzymuja¬ cych zawiesine, np. szklo wodne. Wedlug niniejszego sposobu mozna latwo wytwa¬ rzac i stosowac ciecze o ciezarze wlasci¬ wym 1,1 — 2,5.Na podstawie doswiadczen stwierdzo¬ no nastepujace wyniki. Przy wielkosci ziaren od 10 do 40 mm otrzymywano w wylocie wegla oczyszczonego wegiel o cie¬ zarze wlasciwym mniejszym niz 1,45 w ilosci 87,l°/o calosci, a 0,7% calosci posia¬ dal ciezar wlasciwy wiekszy niz 1,45. Od¬ pady mialy ciezar ponizej 1,45 w ilosci 0,4°/c calosci, reszta zas mianowicie 11,8% posiadala ciezar wlasciwy powyzej 1,45. PL