Proponowano juz dawniej otaczanie wytworów pasmowych, a zwlaszcza elek¬ trycznych przewodów kablowych w celu ochrony izolacji lub wytworzenia samej izolacji, nie zwykla plecionka, lecz oslona dziana, poniewaz przy wiekszej wydajno¬ sci dziewiarki niz pospiesznej oplatarki mozna by bylo przez zastosowanie dzie¬ wiarki zapewnic znaczna oszczednosc na materiale i czasie pracy. Poniewaz oszczednosc ta jest tym wieksza, im dluzsze sa oczka oslony workowej, dazy sie o ile moznosci do osiagniecia jak najwiekszej dlugosci oczek. Dziana oslona workowa, o- taczajaca wytwór pasmowy, traci nieco na wygladzie, gdyz rzedy miejsc wiazania, odlegle od siebie o dlugosc oczka, dosc sil¬ nie wystepuja.W mysl wynalazku niniejszego braki te usuwa sie w warunkach ekonomicznych pod wzgledem zuzycia przedzy i czasu za pomoca dziewiarki wedlug wynalazku.Wynalazek dotyczy zatem równiez specjal¬ nego wykonania poszczególnych czesci ma¬ szyny, a mianowicie glowicy dziewiarki, krzywych rowków prowadniczych oraz sposobu doprowadzania przedzy i odpro¬ wadzania wytworzonych artykulów.Wynalazek polega w zasadzie na tym, ze oczka, znajdujace sie obok siebie, sawzgledem siebie przesuniete w kierunku wysokosci. Szczególnie korzystny wynik o- siaga sie wówczas, gdy miedzy oczkami dwóch rzedów (oczek), wykazujacych po¬ dwójny lub wielokrotny odstep oczek, ocz¬ ka rzedów jednorodnych sa przesuniete.Taki sposób dziania jest juz skadinad znany, nie byl jednak dotychczas stosowa¬ ny do dziania wytworów workowych, np. oslony workowej do elektrycznych prze¬ wodów kablowych.Przedmiot wynalazku jest przedsta¬ wiony na rysunku za pomoca rysunków wiazan dzianej oslony workowej i sche¬ matycznych szkiców wyjasniajacych dwa sposoby prowadzenia igiel w zamku dzie¬ wiarki. Wedlug sposobu dziania, wyjasnio¬ nego za pomoca fig. 1, oczka, znajdujace sie obok siebie, sa nieco wzgledem siebie przesuniete w kierunku wysokosci, wsku¬ tek czego miejsca wiazania znajduja sie niejako na linii zygzakowatej, dzieki cze¬ mu nie wystepuja one ostro. Do wytwarza¬ nia dzianej oslony workowej stosuje sie zamek 1 o iglach 2, 3 niejednakowej dlu¬ gosci; zamek ten jest przedstawiony na fig. 2 w rozwinieciu na plaszczyznie.Ksztalt zamka sprawia, iz kazda igla dwa razy wykonywa prace podczas jednego obrotu walca iglowego, w którym uszerego¬ wane sa obok siebie na przemian igly dlu¬ gie i krótkie, dzieki czemu uzyskuje sie przesuniecia oczek.Wedlug sposobu dziania wyjasnionego na fig. 3 oczka poszczególnych rzedów sa umieszczone w odstepach podwójnych i sa wzgledem siebie nieprzesuniete w kierun¬ ku ich wysokosci. Pomiedzy nimi znajdu¬ ja sie oczka sasiednich rzedów, przesuniete wzgledem oczek wzmiankowanych, dzieki czemu otrzymuje sie efekt wedlug wyna¬ lazku. Wielkosc przesuniecia odpowiada w tym przypadku polowie dlugosci oczka.Zamek k (fig. 4), stosowany do wytwarza¬ nia oslony workowej, posiada dwa krzywe rowki prowadnicze 5, 6, z których kazdy posiada po dwa miejsca najwyzsze wzgle¬ dnie najnizsze, przesuniete wzgledem miejsc najwyzszych drugiego rowka o 90°.Igly sa prowadzone na przemian w gór¬ nym wzglednie w dolnym rowku. Dzianie odbywa sie równoczesnie na czterech nit¬ kach, prowadzonych wodzikami, przesunie¬ tymi wzgledem siebie o 90°.Opisane sposoby wykonania mozna równiez zastosowac w zestawieniu ze so¬ ba. Podobnie, w celu uzyskania oczek prze¬ sunietych mozna w mysl wynalazku za¬ stosowac równiez inne jeszcze sposoby dziania. Przy pomocy tego urzadzenia mozna równoczesnie wytwarzac kilka rze¬ dów oczek, przy czym znajdujace sie obok siebie miejsca wiazania poszczególnych rzedów oczek sa wzgledem siebie przesu¬ niete wszystkie lub tylko niektóre. Mozna jednak równiez wszystkie lub tylko pew¬ na liczbe miejsc wiazania poszczególnych rzedów oczek przesunac wzgledem miejsc wiazania innych rzedów oczek. Ponadto mozna wszystkie lub tylko pewna liczbe miejsc wiazania poszczególnych rzedów o- czek przesunac zarówno wzgledem siebie, jak tez wzgledem miejsc wiazania innych rzedów oczek. W celu otrzymania tego ro¬ dzaju wiazan wazna rzecza jest zastoso¬ wanie jednego lub kilku miejsc najwyz¬ szych krzywych rowków prowadniczych, umieszczonych w oslonie zamka dziewiar¬ ki i posiadajacych miejsca najwyzsze wzglednie najnizsze na tych samych wy¬ sokosciach. W jednym krzywym rowku prowadniczym mozna przy tym prowadzic igly niejednakowej dlugosci, przy czym jedna lub kilka krótszych igiel zmienia sie kolejno z jedna dluzsza lub kilku dluzszy¬ mi iglami. W celu otrzymania dalszych odmian wiazan mozna równiez stosowac dwa lub kilka rowków prowadniczych po¬ jedynczych lub wielokrotnych, umieszczo¬ nych jeden nad drugim w oslonie zamka i przesunietych wzgledem siebie. Rowki te sa wykonane zawsze poziomo miedzy — 2 —ich dwoma najnizszymi miejscami podzia¬ lowymi, a czesci poziome jednego rowka sa zawsze naprzeciw najwyzszego miejsca rowka sasiedniego; w ten sposób osiaga sie cofniety uklad oczek.Przy oslonie jednonitkowej o oczkach równoleglych do rdzenia posuwa sie on naprzód o dlugosc jednego oczka za kaz¬ dym obrotem walca iglowego lub zamka.Przy wielonitkowej oslonie o oczkach rów¬ noleglych do rdzenia posuwa sie on na¬ przód za kazdym obrotem walca iglowego lub zamka o dlugosc tylu oczek, ile nitek jest rozmieszczonych na obwodzie. Przy oslonie o oczkach tworzacych pewien kat z rdzeniem szybkosc jego posuwania sie zmienia sie wedlug kosinusa tego kata.Azeby rdzen mógl zachowac przepisana szybkosc przesuwu, prowadzi sie go za po¬ moca odpowiedniego urzadzenia, np. kraz¬ ka odwojowego, który korzystnie jest u- miescic przed glowica dziewiarki. Urza¬ dzenie to mozna jednak umiescic równiez za glowica dziewiarki albo tez w oby¬ dwóch tych miejscach, to jest przed i za glowica.Rdzen 12 (fig. 5), wokolo którego ma sie wytworzyc dziana oslone workowa, jest prowadzony po krazku odwoj owym 13 i przez glowice 11+, która jest napedzana za posrednictwem stozkowych kól zeba¬ tych 15—33 walem 16. Krazek odwojowy 13 jest napedzany za pomoca kól ze¬ batych 17 — 23 oraz przekladni slimako¬ wej 24.Glowica dziewiarki jest przedstawio¬ na na fig. 7 czesciowo w przekroju; posia¬ da ona walec iglowy 25, igly dziewiarskie 26, zamek górny 27 i zamek dolny 28. Po¬ lozenie pionowe obydwóch zamków w o- slonie zamka mozna regulowac za pomoca srub 29—31'. Walec iglowy jest osadzony obrotowo i z zastosowaniem narzadów sprezystych. Jest on napedzany walem 32, z którym jest sprzezony za pomoca gra- niastoslupa 32(. Osadzenie walca iglowe¬ go z zastosowaniem narzadów sprezy¬ stych daje te korzysc, ze mozna go latwo i szybko wymieniac.Glowica dziewiarki i zamek, polaczony z nia srubami 29—31', sa napedzane za pomoca kola zebatego 33. Glowica jest po¬ laczona z kolem zebatym 33 za pomoca o- sadzonej na nim tulejki 3h o drobnym gwincie wewnetrznym. Gwint tej tulejki sluzy do dokladnego regulowania piono¬ wego polozenia igiel wzglednie zamka. Do regulowania z grubsza mozna uzyc srub 29 — 31'.Ze wzgledu na koniecznosc latwej wy¬ miany walec iglowy jest przymocowany (fig. 8) do podstawy dziewiarki za pomo¬ ca zamkniecia bagnetowego 35.Wynalazek nie ogranicza sie do posta¬ ci wykonania przedstawionej na rysunku.Poszczególne czesci przedmiotu wynalaz¬ ku mozna zastapic innymi zapewniajacy¬ mi to samo dzialanie, np. zamiast zamknie¬ cia bagnetowego, sluzacego do umocowa¬ nia glowicy dziewiarki na kadlubie dzie¬ wiarki, mozna zastosowac sprezynujace katowniki skladane do wewnatrz.Do wytworów pasmowych, które za pomoca opisanej dziewiarki mozna zao¬ patrywac w oslony workowe, naleza prze¬ wody elektryczne, np. kable z pancerzem olowianym lub bez niego, albo przewodni¬ ki sznurowe na prad slaby, weze gumowe lub gumowe przewodniki rurkowe. PL