W ostatnich czasach zaczeto, zwlaszcza w urzadzeniach instalowanych doraznie, np. w isalach zebran, muzeach itp., stoso¬ wac glosniki o glebokosci stosunkowo mar lej, mniejszej niz 6 cm. Glosnik taki wy¬ staje z lica, sciany zaledwie nieznacznie i nie szpeci pomieszczenia, nawet w (przy¬ padku zainstalowania w wiekszej liczbie.Okazalo sie jednak, ze sasiedztwo scia¬ ny zaklóca promieniowanie dzwieku z glo¬ snika, zaopatrzonego w ekran akustyczny, a to wskutek odbijania sie fali dzwieko¬ wej od muru, drewna itp. W pewnym przypadku cisnienie dzwiekowe glosnika z ekranem akustycznym, swobodnie usta¬ wionego w przestrzeni otwartej, mialo w przedziale od 130 okr/sek do 800 okr/sek wartosc mniej wiecej stala; po zblizeniu go ekranem do sciany, odbijajacej fale dzwiekowe, na odleglosc 2,5 cm uleglo ono dla tonów o czestotliwosci ponizej 400 okr/sek zmniejszeniu, a dla tonów powy¬ zej tej granicy — zwiekszeniu tak dalece, ze oslabienie tonów nizszych dochodzilo dooslabienia czterokrotnego, a wzmocnienie wyzszych tonów — do wzmocnienia, dwu¬ krotnego. Takie znieksztalcenie dzwieku jest bardzo niepozadane, poniewaz ucho przykro odczuwa brak tonów niskich, u- wydatniony jeszcze (przez spotegowanie tonów srednich.Wedlug wynalazku zapobiega sie znie¬ ksztalceniu dzwieku, wskutek jego odbija¬ nia sie od sciany, przez wypelnienie odste¬ pu pomiedzy sciana a ekranem akustyczr nym glosnika podkladka z materialu tlu¬ miacego drgania dzwiekowe.Znane jest wprawdzie tlumienie zakló¬ cajacych drgan wlasnych glosnika przez podlozenie pod membrane ka,walków np. waty, lecz w urzadzeniu wedlug wynalaz¬ ku material tlumiacy podlozony jest pod ekran akustyczny, przestrzen zas za mem¬ brana jest wlasnie pusta. Znane jest tez stosowanie materialu, pochlaniajacego dzwieki, w postaci nakladek na sciany i^w postaci pokrycia, tylnej powierzchni ekranu akustycznego glosnika, lecz tyl¬ ko w kazdej z tych postaci z osobna; wy¬ nalazek natomiast dotyczy polaczenia scia¬ ny, glosnika z ekranem akustycznym i tlu¬ miacej podkladki.Do urzadzenia wedlug wynalazku na¬ daje sie zwlaszcza znany sam przez sie glosnik, którego ekran akustyczny ma po¬ stac skrzynki, otwartej od tylu i wypel¬ nionej materialem tlumiacym drgania dzwiekowe, np. wata bawelniana lub zuz¬ lowa. Glosnik taki wystarcza wprost zar wiesic na scianie.Rysunek przedstawia fragment dwóch przykladów urzadzenia wedlug wynalaz¬ ku, mianowicie przekrój sciany z zawie¬ szonym na niej glosnikiem.W urzadzeniu wedlug fig. 1 plaski glos¬ nik 1 z ekranem akustycznym 2 jest za¬ wieszony na scianie U za posrednictwem slupków S wysokosci takiej, ze miedzy sciana U a ekranem akustycznym 2 jest niewielki odstep, wypelniony przymoco¬ wana do sciany U podkladka 5 z materia¬ lu tlumiacego drgania dzwiekowe, np. wa¬ ty bawelnianej lub zuzlowej. Material ten jest zabezpieczony przed rodpadnieciem sie przez oklejenie lub obciagniecie moc¬ nym papierem lub tkanina, np. gaza, na rysunku nie przedstawiona.W urzadzeniu wedlug fig. 2 slupki 3 sa zastapione boczna scianka 6, przymo¬ cowana do ekranu akustycznego 2 i two¬ rzaca z, nim skrzynke, otwarta od tylu.Podkladka 5 stanowi wypelnienie tej skrzynki i jest w tym przypadku przymo¬ cowana do ekranu akustycznego 2% Bocz¬ na scianka 6 glosnika przylega bezposre¬ dnio do sciany i.Jakkolwiek wynalazek ma szczególne znaczenie przy uzyciu glosników o glebo¬ kosci malej, to jednak te same zalety ma w pewnym stopniu wykonane wedlug nie¬ go urzadzenie z glosnikami i o glebokosci wiekszej. PL