Wynalazek dotyczy wzmacniacza cze¬ stotliwosci malej, który w celu przywróce¬ nia pierwotnej dynamiki, sciesnionej w którejs z poprzedzajacych faz trasmisji lub rejestracji wzmacnia transmisje silna bar¬ dziej niz slaba. Wzmacniacze takie sa zna¬ ne. Proponowano tez zalaczyc w tym celu równolegle do zacisków wyjsciowych opor¬ nik o duzym dodatnim wspólczynniku ciepl¬ nym* We wzmacniaczach znanych, zwlaszcza wymienionych, zachodza trudnosci, jezeli uwlaszcza zastosowana jest reakcja ujem¬ na; poniewaz zmniejsza ona zmiany nate¬ zenia transmisji. Wynalazek polega na ta- kim uzleznieniu stopnia reakcji ujemnej od amplitudy transmisji, ze reakcja jest tym inocniejsza, im amplituda transmisji jest mniejsza.Mozna to osiagnac stosujac reakcje poprzez lampe wyladowcza, której wzmóc* nienie zalezy od amplitudy transmisji. In¬ nym prostym srodkiem do uzaleznienia stopnia reakcji od amplitudy transmisji jest poprowadzenie czesci pradu wyjscio* wego wzmacniacza przez wlaczony w ob¬ wód reakcji element, którego opór zalezy od natezenia pradu. Jako element taki naj¬ lepiej zastosowac opornik o duzym wspól¬ czynniku cieplnym.Rysunek przedstawia cztery przyklady wzmacniacza wedlug wynalazku.Fig. i przedstawia wzmacniacz o dwóch lampach wzmacniajacych 1, 2, sprzezonych za pomoca oporników i kondensatora. Ob¬ wód wyjsciowy lampy 2 zawiera pierwot¬ ne uzwojenie transformatora 5, do którego uzwojenia wtórnego zalaczony jest glosnik4. Reakcja przebiega wedlug wynalazku poprzez lampe 3, której wzmocnienie zale¬ zy od amplitudy transmisji.W tym celu lampa 3 ma dodatkowa a- iiode diodowa 10, polaczona poprzez kon¬ densator 9 z anoda lampy 1. Prad wypro¬ stowany w tym obwodzie zasila opornik siatkowy 11 lampy 3. Im amplituda trans¬ misji jest "wieksza, tym prz cia: na o|Krniku 11 potencjal poczatkowy siatki lampy 3 jest bardziej ujemny, wsku¬ tek czego wzmocnienie tej lampy jest tym mniejsze* Siatka lampy 3 jest zasilana czescia napiecia wtórnego uzwojenia trans¬ formatora 5. Anoda lampy 3-jest za po¬ moca opornika 12 i kondensatora 13 sprze¬ zona z katoda lampy 1. Lampa / ma dwa oporniki katodowe 6, 7, polaczone szerego¬ wo, Ojpornik 7, zbocznikowany kondensa¬ torem 8, nadaje siatce lampy 1 ujemne napiecie poczatkowe. Opornik 6 sprzega obwód anodowy lampy 3 z obwodem siat¬ kowym lampy 1. Kondensator 18 i oporniki 19, 20 tworza filtr, oddzielajacy dla pradu zmiennego obwód anody diodowej 10 od obwodu siatki lampy 3.Czesc napiecia wtórnego uzwojenia transformatora 5, wzmocniona lampa 3, za¬ sila wiec obwód siatkowyJampy 1, przy czym faza jej jest taka, ze zachodzi reakcja ujemna, sama przez sie znana i sluzaca do zmniejszenia nieliniowego znieksztalcenia wzmacniacza, „ Poniewaz wzmocnienie lampy 3 zalezy od amplitudy transmisji, przeto zalezy od niej równiez i stopien reakcji, mianowicie tak, ze im amplituda transmisji jest wiek¬ sza, tym reakcja ujemna slabsza. Reakcja ujemna sprzezenia zmniejsza wzmocnienie.To zmniejszenie wzmocnienia jest tym mniejsze, im amplituda transmisji jest wieksza. Im wiec amplituda transmisji jest wieksza, tym i wzmocnienie jest wieksze, wskutek czego wzmacniacz roz¬ szerza dynamike transmisji.We wzmacniaczu wedlug fig. 2 obwód reakcji ujemnej, laczacy wtórne uzwojenie transformatora wyjsciowego 5 z oporni¬ kiem katodowym 6 lampy /, zawiera opor¬ nik o dodatnim wspólczynniku cieplnym, mianowicie zarówke 14, do której szerego¬ wo i równolegle zalaczone sa oporniki zmienne 15, 21, sluzace do regulowania stopnia rozszerzania dynamiki.Im transmisja jest silniejsza, tym sil¬ niejszy prad plynie przez zarówke 14, tym wyzsza jest temperatura jej drutu, tym wiekszy jest jej opór, tym slabsza jest wiec reakcja.Oporniki 15, 21 mozna tez pominac.Od amplitudy transmisji powinno zale¬ zec nie tylko wzmocnienie, ale i jego za¬ leznosc od czestotliwosci, mianowicie przy transmisji slabej powinno byc wzmocnie¬ nie tonów niskich stosunkowo silniejsze.Wedlug wynalazku mozna to osiagnac wlaczajac w obwód reakcji, prócz elemen¬ tu o opornosci zaleznej od amplitudy, e- lement lub elementy o opornosci pozornej zaleznej od czestotliwosci. Wzmacniacz taki przedstawia fig. 3. Rózni sie on od wzmacniacza wedlug fig. 2 tym, ze do za¬ rówki 14 zalaczony jest szeregowo konden¬ sator elektrolityczny 16, a równolegle — dlawik 17.Reakcja ujemna dla tonów wysokich jest wiec tym silniejsza, im transmisja jest slabsza, dla tonów natomiast niskich nie zalezy ona od amplitudy.Pojemnosc kondensatora 16 dobiera sie tak, by jego opór pozorny dla tonów ni¬ skich przy transmisji slabej, gdy drut za¬ rówki 14 jest stosunkowo zimny, byl duzy w stosunku do oporu drutu zarówki, by na¬ tomiast przy transmisji silnej opór obwodu reakcji byl w zasadzie wyznaczony oporem drutu zarówki, Pojemnosc ta jest zazwy¬ czaj duza.Dlawik 17 mozna zastapic kondensato¬ rem. Równiez i opornik katodowy 6 mozna zastapic elementem o opornosci pozornej zalezne] od czestotliwosci. — 2 —Zamidst cieplnym dodatniln mozna zastosowac o- pomik o wspólczynniku ujemnym. Wzmac¬ niacz taki przedstawia fig. 4, przy czym stopien reakcji zalezy i tu od czestotliwo¬ sci. Opornik 22 o ujemnym wspólczynniku cieplnym, polaczony z elementami 23, 24 o opornosci zalezne] od czestotliwosci, jest wlaczony w obwód siatkowy lampy 1 i za¬ silany wtórnym uzwojeniem transformato¬ ra wyjsciowego 5.Wzmacniacz wedlug wynalazku ma te zaleta w porównaniu ze wzmacniaczem, w którym opornik o dodatnim wspólczynni¬ ku cieplnym jest zalaczony równolegle do zacisków wyjsciowych, ze strata mocy, wy¬ wolana regulacja dynamiki, jest o wiele mniejsza. PL