Celem otrzymywania kwasów sulfono- sie w sposób rozmaity, np, wyciaga sie je al- wych poddaje sie, jak wiadomo, rope lub koholem lub innym rozpuszczalrrikieni, badz jej destylaty dzialaniu stezonego lub dy- tez wydziela sie je w postaci soli metali miacego kwasu siarkowego w temperaturze ziem alkalicznych lub w postaci soli metali zwyklej lub podniesionej. Po tej obróbce ciezkich. kwasem siarkowym czesc kwasów sulfono- Wynalazek niniejszy polega fla tern, ze wych, a mianowicie kwasy o wysokim cie- pomienione sulfokwasy weglowodorów rop- zarze czasteczkowym, pozostaja w roztwo- nych otrzymuje sie nie z ropy lub jej desty- rze, podczas gdy kwasy o niskim ciezarze laitów, lecz ze zwiazków tlenowych, tak czasteczkowym przechodza do warstwy zwanych kwasów ropnych lub wogóle kwa- czariaego kwasu siarkowego. SÓW) znajdujacych sie w ropie lub jej de- Oddzielanie tych kwaków sulfonowych stylatach, oczyszczonych uprzednio niewiel- od czarnego kwasu siarkowego uskutecznia ka iloscia kwasia siarkowego i przemytychlugiem, W sposób ziwykle stosowany przy oczyszczaniu tych destylatów, sluzacych do oswietlenia lub celów podobnych. Uwagi te dotycza równiez otrzymywania sulfo- kwasów z produktów utleniania olejów mi¬ neralnych pochodzenia innego, jak np. ole¬ jów, wytwarzanych z wegla, torfu, bitumin.Ropa lub jej destylaty, lub tez inne ole¬ je mineralne, zawieraja zwiazki tlenowe o skladzie najrozmaitszym, zaleznym od po¬ chodzenia surowca, temperatury wrzenia, od frakcyj lub od sposobu otrzymywania destylatu/ Podczas wydzielania z destyla¬ tu tych zwiazków tlenowych lugami, wy¬ dzielaja sie równiez wraz z temi solami al- kalicznemi weglowodory, rozpuszczajac sie w tych ostatnich. Weglowodory te róznia sie swym skladem i wlasnosciami od desty¬ latu, z którego zostaly otrzymane. Nastep¬ nie te zwiazki alkaliczne wraz z zawartemi w nich weglowodorami rozklada sie kwa¬ sem, suszy i sulfonuje w warunkach zwy¬ klych. Ciecz, poddana dzialaniu kwasu siarkowego, rozdziela sie na dwie warstwy, z których górna sklada sie z kwasów sulfo¬ nowych i produktu wyjsciowego, dolna zas z czarnego kwasu siarkowego, zawierajace¬ go rozpuszczone ciala zesmolone, powstale wskutek sulfonowania.Skoro nalezy wydzielic kwasy sulfono¬ we, znajdujace sie w warstwie górnej, w stanie czystym, wówczas warstwe te wykló¬ ca sie woda lub innym rozpuszczalnikiem.Kwasy sulfonowe przechodza dó roztworu wodnego, skad otrzymuje sie je w stanie stezonym lub po zobojetnieniu w postaci soli. Jezeli przy wyklócaniu woda powsta¬ nie emulsja trwala, rozklada sie ja w spo¬ sób zwykly. Czesc kwasów sulfonowych, zawarta w warstwie czarnego kwasu siar¬ kowego, wydziela sie w sposób nastepujacy: czarny kwas siarkowy rozciencza sie woda dotad, dopóki nie nastapi mozliwie doklad¬ ne oddzielenie sie kwasu siarkowego od warstwy zesmolonej, poczem te ostatnia zobojetnia sie wapnem w takiej ilosci, aby cala zawarta w smole ilosc kwasu siarko¬ wego ulegla zobojetnieniu. Wreszjcie kwa^ sy sulfonowe wylugowuje sie woda i oczy¬ szcza zapomoca wyciagania rozpuszczalni¬ kami w rodzaju benzyny, benzolu, lub kwa¬ sy te zageszcza sie j ako takie albo w posta¬ ci ich soli.Przyklad. 100 kg produktu, skladaja¬ cego sie ze zwiazków tlenowych ropy i in¬ nych weglowodorów, obrabia sie uprzednio 5 kg kwasu siarkowego o 66° Be, wskutek tego tworzy sie niewielka ilosc smoly, która sie usuwa, pozostala zas mase miesza sie energicznie w ciagu ^ godziny z 20 kg dy¬ miacego kwasu siarkowego. Po usunieciu warstwy kwasu, powstalej po odstaniu sie cieczy, mase przereagowana wyklóca sie z 4 kg wody, nagrzewa do 30° C i wyklóca ponownie z 4 kg alkoholu, poczem po odsta¬ niu sie w ciagu godziny oddziela sie war¬ stwe dolna, stanowiaca roztwór sulfokwa- sów, i ten ostatni odparowuje sie jak * zwykle. PL