4 Busola turystyczno-topograficzna we¬ dlug wynalazku umozliwia zaznaczanie za¬ obserwowanych kierunków na planach i szkicach, z uwzglednieniem zboczenia mag¬ netycznego, przez jednorazowe w danej miejscowosci nastawienie przesuwnego denka puszki busoli.Budowa busoli znanych dotychczas, jak np. busoli Bezarda, nie pozwalala na do¬ kladne przykladanie kierunku W — E (wschód — zachód) na tarczy busoli do te • goz kierunku na planie oraz wymagala kazdorazowej poprawki wartosci kata o wartosc zboczenia magnetycznego.Puszka busoli turystyczno-topograficz- nej obraca sie wewnatrz pierscienia, do którego przymocowane sa na zawiasach pokrywa i lusterko z celownikiem.Przezroczyste dno puszki busoli we¬ dlug wynalazku jest zaopatrzone w linijke lub w szereg linii równoleglych o kierunku zgodnym z kierunkiem W — E na tarczy busoli i moze byc na czas pracy w danym terenie przekrecone o wartosc kata zbocze • nia oraz sprzegniete nastepnie z powrotem z puszka.Fig. 1 przedstawia busole w rzucie akso- nometrycznym, fig. 2 — przekrój pionowy busoli wzdluz podstawy igly magnetycznej, fig. 3 — przekrój pionowy busoli w po¬ przek podstawy igly magnetycznej, a fig. 4 — busole widziana od spodu.Pokrywa i* a*0$*t*sana w otwory 2, jest zlaczona z pierscieniem 3 busoli w ten sposób, ze obraca sie na^oskach 4 zamyka¬ jac busole lub tworzac ** nia w czasie celo¬ wania kat prosty.Lusterko 5 obraca sie na osi 6 wystepu pierscienia 3. Puszka 7 busoli, w której u- mieszczona jest igla magnetyczna 8 z pod¬ nosnikiem, obraca sie wewnatrz pierscienia i jest przykryta u góry szkielkiem lub krazkiem celuloidowym 9 zaopatrzonym w podzialke stopniowa oraz w znaki N, E S, W. Szkielko 9 zamocowuje sie na stale tak, aby kierunek W, — E odpowiadal o- znaczonemu punktowi O podzialki umieszr czonej na brzegu denka busoli. Przezroczy¬ ste denko puszki jest przymocowane srub¬ kami 19 do bocznych scian puszki. Przez srodek przezroczystego denka puszki prze¬ chodzi linijka, która sluzy jednoczesnie za podstawe trzpienia igly magnetycznej.Denko mozna przekrecac po zwolnieniu srub 19 o kat zboczenia magnetycznego w granicach dlugosci okienek 15 denka.Przy poslugiwaniu sie przyrzadem po¬ krywa 1 z otworem 2 jest nastawiana na punkt, który nalezy zaznaczyc na planie.Puszke 7 busoli obraca sie tak dlugo, az pólnocny koniec igly 8 uzgodni sie z kie¬ runkiem N — S podzialki, zaznaczonym na szkielku 9 puszki 7. Do ulatwienia obser¬ wowania podzialki i igly 8 sluzy lusterko 5 z okienkiem 1&. Nastepnie busole nakla¬ da sie na plan w ten sposób, by linijka 22 lub oznaczone na denku linie równolegle do niej byly uzgodnione co do kierunku z równoleznikami, siatka kilometrowa lub na¬ pisami na mapie, dolny zas brzeg 16 pokry¬ wy 1 — byl styczny w punkcie okreslaja¬ cym stanowisko obserwatora. Brzeg 16 po¬ krywy 1 daje wtedy kierunek prowadzacy do punktu szukanego.W celu usuniecia zboczenia magne¬ tycznego dno 12 puszki, umieszczone wspólsrodkowo z puszka 7, mozna po zwol¬ nieniu srubek 19 obrócic o kat zalezny od wartosci zboczenia i mierzony na podzial- ce katowej 18. wykonanej na dnie puszki 7 i widocznej w okienku 17 (Fig. 4). PL