W celu otrzymania pozytywu z negaty¬ wu kinematograficznego uprzednio ustala sie w odniesieniu do kazdej sceny negaty¬ wu zmiany natezenia swiatla, sluzacego do kopiowania pozytywu w maszynie kopiu¬ jacej.Jak wiadomo, ogólnie stosowane ko¬ piarki negatywów kinematograficznych po¬ siadaja skale podzielona na 20 stopni, od¬ powiadajacych natezeniu swiatla od naj¬ wiekszego do najmniejszego.Do ustalenia tych liczb, którym przy kopiowaniu pozytywu z negatywu odpo¬ wiada pozadane (najlepsze) natezenie swiatla przy kopiowaniu filmu, w wytwór¬ niach kinematograficznych dochodzi sie do¬ tychczas droga obserwacji wzrokowej, do¬ konywanej przez specjaliste wzdluz calej dlugosci tasmy negatywowej.Jest rzecza oczywista, ze liczby te (od 1 do 20) odpowiadaja wlasciwie ilosciom swiatla, które nalezy przepuscic przez ne¬ gatyw w celu wywolania odpowiedniego, najbardziej korzystnego zaczernienia po¬ zytywu. Ustalanie ilosci' swiatla kopiujace¬ go, zwane w laboratoriach filmowych ,,wy-zmaczaniem swiatel", polega dotychczas wylacznie na umiej etnosci rozrózniania wzrokowego róznej gestosci negatywu i u- stalania ilosci swiatla potrzebne} do fcopio- wainia jego scen poszczególnych.Zasadnicza jednak wada tego sposobu jest calkowita zaleznosc od wyrobienia fa¬ chowego i fizycznej wytrzymalosci osoby* przeprowadzajacej wyznaczatnie, oraz bez¬ posrednio zwiazanego z tym nieuniknione¬ go zmeczenia, co przy obecnych wielkich dlugosciach negatywu filmowego powodu¬ je niepewnosc pracy i bledy w ,,wyznacza¬ niu swiatel".Znane sa wprawdzie 'aparaty do kopio¬ wania negatywów fotograficznych z przy¬ rzadami do mechanicznego wyznaczania czasu naswietlania papierów fotograficz¬ nych. W aparatach tych przyrzad do wy¬ znaczania czasu naswietlania jest zaopa¬ trzony w komórke fotoelektryczna, umie¬ szczona na ramieniu ruchomym, przy czym przy wyznaczaniu czasu komórke te usta¬ wia sie naJ najwazniejszej czesci negaty¬ wu, spoczywajacego na nieruchomej plycie szklanej, naswietlanej lampami sluzacymi do wyswietlania pozytywów. Aparaty ta¬ kie nie nadaja sie jednak do „wyznaczania swiatel" negatywów kinematograficznych.Wynalazek polega na tym, ze proces „wyznaczania swiatel" w kinematografii zostaje zmechanizowany przez zastosowa¬ nie urzadzenia fotoelektrycznego, umozli¬ wiajacego prace ciagla.Przyklad wykonania przyrzadu wedlug wynalazku niniejszego jest przedstawiony schematycznie na rysunku.Po tatczafch / i V przewija sie tasma filmowa 2 poprzez prowadnice 3, umie- szczofria na' komorze swialtlocfaronnej 4.Prowadnica posiada otwór prostokatny 5 o wymiarach odpowiadajacych wymiarom klatki (poszczególnego obrazka) negatywu.Ponizej otworu 5 w komorze 4 umies£czx- na jest komórka fotoelektryczna 6, pola¬ czona z przyrzadem wskaznikowym lub re¬ jestrujacym 7. Nad prowadnica 3 umie¬ szczona jest lampa zarowa 8, zasilana z baterii akumulatorowej 9 w celu uzyska¬ nia mozliwie stalego napiecia na wlóknie lampy. W obwód baterii akumulatorowej 9 wlaczony fest woltomierz 10 oraz wy¬ lacznik samoczynny 11, wlaczony w siec i powodujacy przepalenie sie lampy 8 po pewnej okreslonej liczbie godzin, po któ¬ rej wlókno lampy nie daje juz swiatla o scisle tym samym natezeniu. W celu umoz¬ liwienia obslugujacemu dokladnego nasta¬ wiania klatki negatywu w polu okienka 5 w prowadnicy 3 wykonany jest wziernik kontrolny 12% skladajacy sie z lampki 12* oraz ukladu pryzmatycznego lub lustrza¬ nego, umozliwiajacego dokladne obserwo¬ wanie przesuwajacej sie tasmy negatywo¬ wej. Poniewaz negatyw filmowy sklada sie z calego szeregu scen, przeto w celu ula¬ twienia obsludze orientacji co do skoncze¬ nia sie jednej sceny i rozpoczecia innej prowadnica 3 jest zaopatrzona w kontak¬ towy sygnalizator akustyczny lub swietl¬ ny, sygnalizujacy zmiane scen i uruchomia¬ ny za pomoca naciec przesuwajacej sie ta¬ smy filmowej. Tarcza 1 jest mapedoaaaa sil¬ nikiem 14 za posrednictwem sprzegla 15, które moze byc wylaczone w razie potrze¬ by cofniecia negatywu, tak ze tarcza 1 da¬ je sie swobodnie obracac w kierunku prze¬ ciwnym do kierunku obrotu powodowanego silnikiem 14. Lampa zarowa 8, stanowiaca zródlo swiatla, moze oswietlac komórke fotoelektryczna swiatlem, rozproszonym w ten lub inny sposób. W tym celu pomiedzy lampa 8 a komórka fotoelektryczna 6 mo¬ ze byc umieszczony osrodek pólprzezro¬ czysty lub nieprzezroczysta plytka 16 po¬ kryta siarczanem baru albo jakimkolwiek innym materialem rozpraszajacym swiatlo.Wnetrze komory 4 Jest równiez pokryte tym samym lub podobnym materialem.Promienie swietlne z lampy 8 po przejsciu przez negatyw filmowy natrafiaja na plyt¬ ke 16, na które} ulegaja rozproszeniu i cze- — 2 —scio itfiiii ¦ ddfescttL wnatrz komory 4 promienie te trafiaja na komórke fotoelektryczna 6.Dzialanie przyrzadu jest nastepujace! przy przewijaniu negatywu filmowego z jednej tarczy na druga strumien swiatla, wychodzacy z lampy 8, trafia w otworze 5 prowadnicy 3 na przesuwajacy sie negatyw 2 i po przejsciu przez niego pada na ko¬ mórke fotoelektryczna 6. Zaleznie od zmian* zaczernienia negatywu na calej jego dlugo¬ sci zmienia sie natezenie swiatla, padaja¬ cego na komórke fotoelektryczna, a w zwiazku z tym zmienia sie kolejno odchy¬ lenie wskazówki przyrzadu wskaznikowe¬ go lub rejestrujacego 7. Poszczególne przy¬ rzady dodatkowe, jak' wziernik 12, sygna¬ lizator akustyczny lub swietlny 13 i wy¬ lacznik 11, zwiekszaja dokladnosc dziala-, nia urzadzenia. PL