Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu ladowania retort koksowniczych do pozio¬ mych pieców komorowych oraz urzadzenia do wykonywania tego sposobu i mai na celu otrzymywanie zamiast koksu wysoko tem¬ peraturowego' koksu nisko temperaturowe¬ go w piecach komorowych zwyklego typu, którymi moga byc np. istniejace juz piece koksownicze* Nowy sposób ladowania poziomych pie¬ ców komorowych polega na tym, ze stojace retorty koksownicze, umieszczone jedna za druga na maszynie ladowniczej f wsuwa sie na plycie podstawowej do komory piecowej, a po ukonczeniu odgazowywania paliwa wyciaga sie je znowu ta sama droga za po¬ moca tejze plyty. Po wyciagnieciu plyty podstawowej retorty pozostaja na maszynie ladowniczej w celu .ochlodzenia koksu przy jednoczesnym ostyganiu scianek retort na wolnym powietrzu, co w zaleznosci od gru¬ bosci warstwy wegla spieczonego trwaj V? do 1 godziny. Nastepnie plyta podstawowa wraz z retortami przechodzi ponad zbiornik koksu, do którego koks wyladowuje sie z re¬ tort. Opróznione retorty zostaja nastepnieW tymze miejscu zaladowane weglem z u- mieszczonego wyzej zbiornika i zostaja wprowadzone wraz ze wspólna plyta pod¬ stawowa z powroteni do komory piecowej.Opróznianie i napelnianie retojrt wykonywa sie najlepiej na maszynie ladowniczej; W tym celu plyte podstawowa wraz ze stoja¬ cymi na niej retortami, których liczba, za- leznie od dlugosci i szerokosci komory pie¬ cowej, moze wynosic 10 — 25, przesuwa sie w bok wzgledem komory piecowej z jednej strony ku srodkowi maszyny ladowniczej wzglednie ku drugiej jej stronie, a to w ce¬ lu opróznienia i napelnienia retort nai tej maszynie w dwóch kolejnych polozeniach.Mozna równiez zachowac to samo poloze¬ nie rzedu retort przy ich opróznianiu i na¬ pelnianiu.Retorty koksownicze "wzglednie plyta podstawowa sa poddawane dzialaniu, wstrzasów podczas oprózniania i napelnia¬ nia retort paliwem w celu ulatwienia tych czynnosci, w celu unikniecia, zwlaszcza przy napelnianiu retort, tworzenia sie zwi¬ sów oraz w celu zageszczenia wegla w za¬ danym stopniu. Boczny ruch plyty podsta¬ wowej od jednego boku maszyny ladowni¬ czej do drugiego pozwala na umieszczenie obok siebie wiekszej liczby plyt podstawo¬ wych z retortami gazowniczymi.Urzadzenie, sluzace do wykonywania sposobu niniejszego, jest przedstawione na rysunku.Fig. 1 przedstawia pionowy przekrój maszyny ladowniczej wedlug wynalazku wzdluz linii / — / na fig. 2, a mianowicie patrzac w kierunku poprzecznym baterii pieców, fig. 2 ¦— pionowy przekrój wzdluz linii // —II na fig, 1, fig. 3 i 4 przedstawia¬ ja szczególy retort koksowniczych w zwiek¬ szonej podzialce, a mianowicie fig. 3 przed¬ stawia przekrój poziomy wzdluz linii /// — III na fig. 1, a fig. 4 — przekrój pionowy wadjltiz linii IV — IV na fig. 3.Cyfra* / oznacza wózek, który moze to-- azyc ^ie po szynach wzdluz baterii pozio¬ mych pieców komorowych 2 tam i z powro¬ tem. Na wózku 1 umieszczona jest pewna liczba plyt podstawowych 3 tak, iz plyty te moga byc wsuwane do pieców komorowych 2 i wysuwane z nich. Jednoczesnie plyty 3 moga byc poruszane w kierunku prostopa¬ dlym do kierunku wsuwania retort do< pie¬ ca i do kierunku ich wysuwania z kazdej strony wózka ku jego srodkowi za pomoca pedni lancuchowej 17 lub w inny sposób.Kazda z plyt podstawowych 3 podtrzymuje szereg retort stojacych/skladajacych sie z rdzenia 4, przytrzymywanego plytami pod¬ stawowymi, i zewnetrznego plaszcza 5 da¬ jacego sie zdejmowac. Rdzen 4 (fig. 4) jest np. nasuniety z góry na os glówna 15, po¬ laczona sztywno z plyta podstawowa 3, i odpowiednio umocowany w celu umozliwie¬ nia obracania go. Rdzen 4 jest uksztaltowa¬ ny (najlepiej) w postaci zwezajacego sie ku górze, stozka, aby umozliwic latwe opróznia¬ nie pierscieniowegoi wnetrza 7 retorty.Plaszcz zewnetrzny 5 moze byc równiez wy¬ konany w postaci stozka. Zaleznie od spo¬ sobu ogrzewalnia poziomych pieców komo¬ rowych, a mianowicie równomiernego lub nierównomiernego w kierunku wysokosci, pierscieniowa przestrzen wewnetrzna 7 po¬ miedzy stozkowatym rdzeniem 4 i plasz¬ czem 5 ma przekrój równomierny na calej wysokosci lub tez nierównomierny, aby od¬ powiednio mozna bylo uzyskac równomier¬ ne warsitwy ladunku wegla lub tez w dol¬ nej czesci retorty warstwe o wiekszej gru¬ bosci anizeli warstwy górne. Azeby wywia¬ zujace sie gazy mialy krótszy i latwiejszy odplyw mozna zarówno plaszcz zewnetrzny 5 jak i rdzen 4 zaopatrzyc w szczeliny wy¬ lotowe, otwory i t. d.; odplywajace gazy znajduja wówczas odplyw przez pusta czesc pieca komorowego db zwyklej rury piono¬ wej.Plyty podstawowe 3 wraz ze stojacymi na nich retortami zostaja przy wyjmowaniu z komory piecowej przesuniete nai jedna strone maszyny ladowniczej, a stamtad zo- — 2 —staja przesuniete w bok w polozenie 9 ku srodkowi maszyny ponad zbiornik koksowy 8; w tym polozeniu nastepuje opróznienie retort przez podniesienie plaszcza ze¬ wnetrznego 5. Koks spada wówczas do zbiornika 8 i stamtad moze byc odbierany co pewien czas za pomoca tasmy przeno¬ snikowej, znajdujacej sie przed maszyna ladownicza. Z miejsca oprózniania 9 plyta podstawowa 3 wraca w polozenie ladowa¬ nia 10, w którym retorty zostaja zala¬ dowane paliwem ze zbiornika weglowe¬ go 11.Retorty wzglednie plyty podstawowe 3 (fig. 1) podlegaja podczas ladowania wstrzasom i drganiom, aby umozliwic rów¬ nomierne napelnianie przestrzeni pierscie¬ niowej 7 i stloczenie jednoczesnie masy we¬ glowej. Wstrzasanie wszystkich retort usku¬ tecznia sie np. w ten sposób, ze mlotki pneu¬ matyczne 12 uderzaja szybko z dolu w plyty 3. Inny sposób zageszczania zalado¬ wanego wegla, wykazujacy zalety takze i podczas procesu wypalania, moze byc prze¬ prowadzany np. tak, ze rdzen stozkowaty 4, zaopatrzony (najlepiej) w znaczny cie¬ zar, zostaje wsuniety na os glówna 15 w dól nie swa najwieksza powierzchnia pod¬ stawowa, jak to uwidoczniono1 na fig. 4, lecz przeciwnie, swa mniejsza powierzchnia podstawowa wzglednie swym wierzchol¬ kiem stozkowym. Rdzen 4 osiaga swe naj¬ nizsze polozenie po zaladowaniu wegla badz pod dzialaniem nacisku, badz tez pod dzialaniem wlasnego ciezaru. Zamiast na¬ ciskania rdzenia 4, skierowanego wierzchol¬ kiem w dól, mozna równiez plaszcz, ze¬ wnetrzny, który takze jest skierowany w dól mniejsza swa srednica, podciagnac w góre wzgledem nieruchomego rdzenia, co równiez pozwala na osiagniecie zageszcze¬ nia wegla.W celu ulatwienia oprózniania prze¬ strzeni pierscieniowej 7 z koksu oraz otrzy¬ mania koksu w brylach o wielkosci handlo¬ wej w przestrzeni pierscieniowej 7 umiesz¬ czone sa przegrody promieniowe 13 (fig. 3).Przegrody posiadaja ze swej strony roz* dzielone wzdluz wysokosci retorty wystepy poprzeczne, nieuwidocznione na rysunku, a powodujace zwezenia w slupkach ko¬ ksu.Opróznianie retorty uskutecznia sie przez podniesienie plaszcza zewnetrznego 5 za pomoca urzadzenia podnosnikowego 14. Zamiast tego plaszcz moze byc podzie¬ lony na obwodzie i moze byc zdejmowany w kierunku bocznym. Opisane urzadzenie wstrzasowe 12 moze byc uruchomiane rów¬ niez przy opróznianiu retorty w celu ula¬ twienia, odstawania koksu od scianek re¬ torty.W celu zmniejszenia niezbednej liczby zespolów retortowych wzglednie plyt pod¬ stawowych koks wypalony moze byc wyla* dowywany bezposrednio po wyciagnieciu plyty z pieca komorowego jeszcze w stanie rozzarzonym do zbiornika koksu, w którym kbks studzi sie na sucho po odcieciu doste¬ pu powietrza. W tym przypadku potrzebna jest wieksza liczba zbiorników koksowych (odpowiednio dk czasu wypalania poszcze¬ gólnych rzedów retort) podczas okresu trwania gaszenia1 koksu. Rozzarzony kbks moze byc równiez odprowadzany bezposre* dnio i gaszony w innym miejscu, eL jego cte- plo utajone moze byc wyzyskane.Wymiary retort odpowiednio -eto zwy¬ klych szerokosci komór pieców koksowni¬ czych sa np. nastepujace.Dolna srednica przeswitu plaszcza ze¬ wnetrznego 5 wynosi (przy szerokosci ko¬ mory = 450 mm) okolo 400 mm, a górna srednica, przy zbieznosci = okolo 100 mm, wynosi okolo 300 mm. Zewnetrzna sredini- ca wewnetrznego rdzenia 4 wynosi okolo 320 — 420 mm u dolu i 220 — 240 mm ii góry. Miedzy rdzeniem 4 i plaszczem ze¬ wnetrznym istnieje przestrzen pierscienio¬ wa o szerokosci 60 — 80 mm, wskutek cze¬ go otrzymuje sie równiez grubosc warstwy zaladowanego wegla wynoszaca odpowied- - 3 —nio 60»— 80 mm. Liczba retort, umieszcza¬ nych w piecu koksowym normalnych wy¬ miarów, wynosi w przyblizeniu 25. Przy ta¬ kiej liczbie retort i nieznacznej grubosci warstwy wegla wypalanie ladunku komory, wynoszacego 4 tony, trwa tylko 5 godzin, wskutek czego retorty w ciagu 24 godzin moga byc napelniane i oprózniane co naj¬ mniej 4 razy. Dzieki temu uzyskuje sie ta^ ka sama wydajnosc komór piecowych, co i przy koksowaniu zawartosci komór w wy¬ sokich temperaturach.Aby uzyskac równomierne wypalanie zawartosci retorty korzystne moze byc zmienianie polozenia poszczególnych cze¬ sci retort w komorze przez pokrecanie ich w czasie wypalania. W tym celu mozna sto¬ sowac urzadzenie uwidocznione na fig. 4.Obrót dorywczy mozna np. nadac poslugu¬ jac sie recznym trzpieniem 16, który wkla¬ da sie przez pokrywe w piecu do rdzenia 4, przy czym trzpien moze byc zakonczony wystepem, czopem czworokatnym i t. d.Poza tym mozna stosowac urzadzenie, w którym obracana retorta przenosi swój ob¬ rót na inne retorty za pomoca kól zebatych umieszczonych na obwodach wszystkich re¬ tort. W ten sposób mozna uzyskac ewen¬ tualnie ciagly naped wszystkich retort. Za¬ miast przekladni kól zebatych moznai za¬ stosowac mechanizm dzwigniowy, który by obracal retorty np. o 90° w jedna i druga strone.Rezygnujac z pokrecainia retort mozna nadac retortom w przekroju ksztalt nie ko¬ lowy, lecz inny, np. eliptyczny, prostokatny lub wielokatny. Jednakze ksztalt okragly posiada miedzy innymi te zalete, iz wobec mozliwosci równomiernego wyrównania na¬ prezen nie zachodza wypaczenia i skrzy¬ wienia retort przy ogrzewaniu ich i ochla- dzaniu. PL