PL250022B1 - Urządzenie jezdne dla osób niepełnosprawnych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia przedstawionym na rysunku jest urządzenie jezdne dla osób niepełnosprawnych, stanowiące łóżko jak i urządzenie transportowe.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie jezdne dla osób niepełnosprawnych, stanowiące łóżko jak i urządzenie transportowe.

Znane są urządzenia rehabilitacyjne lub sprzęt ratunkowy o ruchomych częściach użytkowych, które przyjmują formę wózka czy fotela inwalidzkiego czy transportowego lub łóżka, a także urządzenia z ruchomym siedziskiem i oparciem, które z pozycji fotela można przekształcić w pionizującą płaszczyznę. Powszechnie znane wózki inwalidzki to urządzenia służące do poruszania się osoby niepełnosprawnej lub po urazie przyjmujące najczęściej postać krzesła na kółkach. Znane są specjalistyczne wózki inwalidzkie zbudowane z rozkładanych siedzeń, zindywidualizowanych elementów sterujących lub do wykonywania określonych czynności. Najczęściej wózki inwalidzkie obsługiwane są ręcznie, ale są również wózki automatyczne, zasilane bateriami i napędzane silnikami elektrycznymi.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego P.357520 znane jest łóżko szpitalne do terapii i rehabilitacji, w którym trzy sekcje mają płynnie regulowane położenie względem siebie. Łóżko szpitalne do terapii i rehabilitacji charakteryzuje się tym, że pośrodku podpórki plecowej jest przymocowany wspornik, do którego na przegubie jest zawieszony swobodny koniec elektrycznego siłownika silnikowego z zasilaczem, sprzężonego z drugim siłownikiem ustalającym położenie podpórki nóg, przy czym sterowanie tymi siłownikami jest dokonywane przez chorego za pomocą czteroprzyciskowego pilota zawieszonego na barierce łóżka.

Z opisu wzoru użytkowego PL65448Y1 znane jest łóżko rehabilitacyjne składające się z konstrukcji wsporczej siedziska, oparć bocznych z podłokietnikami, oparcia tylnego oraz kół, znamienne tym, że konstrukcję stanowią trzy ramy: przednia, środkowa oraz tylna, z których środkowa jest ramą nośną podparcia siedzenia i podparcia uda, natomiast rama tylna i przednia są rozsuwalne przez napęd liniowy z pasem zębatym z silnikiem elektrycznym.

Z opisu patentowego PL212728B1 znany jest mobilny fotel wózka inwalidzkiego przenoszony wraz z osobą go zajmującą z podwozia wózka na inną przystosowaną do tego celu podstawę i odwrotnie. Elementy użytkowe wózka, będące w kontakcie z pacjentem są ruchome i można dostosować ich położenie do pozycji siedzącej lub leżącej pacjenta.

Z polskiego opisu patentowego PL241317B1 znane jest modułowe, wielofunkcyjne urządzenie jezdne dla osób niepełnosprawnych przyjmujące postać noszy jezdnych, łóżka mobilnego, wózka inwalidzkiego, łóżka zabiegowego i do rehabilitacji, które przede wszystkim cechuje się trój segmentową ramą nośną zawierającą ruchome względem siebie segment oparcia, segment podtrzymujący nogi i segment siedziska. Każdy segment ramy nośnej połączony jest z innym za pomocą obrotowych par kinematycznych (zawiasów) oraz zawiera zatrzask, dzięki czemu mogą być ustawione względem siebie w jednej płaszczyźnie lub w trzech różnych płaszczyznach, przy czym segment siedziska dodatkowo jest zaopatrzony w układ jezdny o regulowanej wysokości. Urządzenie jest przysposobione do łączenia dwóch urządzeń w celu uzyskania zestawu, (gdyż rama nośna jest zaopatrzona na jednym boku w (co najmniej jeden) zatrzask przyłączający sąsiadujące identyczne urządzenie, a na przeciwległym boku rama jest zaopatrzona, w co najmniej jedne środki przyjmujące wspomniany zatrzask sąsiadującego urządzenia), a ponadto, urządzenie jest zaopatrzone w układ ręcznego lub elektrycznego sterowania położeniem segmentów ramy nośnej za pomocą pilota.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego P.357520 znane jest łóżko szpitalne do terapii i rehabilitacji, w którym trzy sekcje mają płynnie regulowane położenie względem siebie. Łóżko szpitalne do terapii i rehabilitacji charakteryzuje się tym, że pośrodku podpórki plecowej jest przymocowany wspornik, do którego na przegubie jest zawieszony swobodny koniec elektrycznego siłownika silnikowego z zasilaczem, sprzężonego z drugim siłownikiem ustalającym położenie podpórki nóg, przy czym sterowanie tymi siłownikami jest dokonywane przez chorego za pomocą czteroprzyciskowego pilota zawieszonego na barierce łóżka.

Z opisu wzoru użytkowego PL65448Y1 znane jest łóżko rehabilitacyjne składające się z konstrukcji wsporczej siedziska, oparć bocznych z podłokietnikami, oparcia tylnego oraz kół, znamienne tym, że konstrukcję stanowią trzy ramy: przednia, środkowa oraz tylna, z których środkowa jest ramą nośną podparcia siedzenia i podparcia uda, natomiast rama tylna i przednia są rozsuwalne przez napęd liniowy z pasem zębatym z silnikiem elektrycznym.

Z opisu patentowego PL212728B1 znany jest mobilny fotel wózka inwalidzkiego przenoszony wraz z osobą go zajmującą z podwozia wózka na inną przystosowaną do tego celu podstawę i odwrotnie. Elementy użytkowe wózka, będące w kontakcie z pacjentem są ruchome i można dostosować ich położenie do pozycji siedzącej lub leżącej pacjenta.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego P.378598 znany jest wózek transportowy, charakteryzującym się tym, że zbudowany jest z ramy z układem kół jezdnych, do której przytwierdzone są poziome siedzisko, pochyłe oparcie, podłokietniki oraz podnóżki, zwłaszcza przeznaczony dla osób niepełnosprawnych do przemieszczania po schodach. Znamienne tym, że do ramion ramy usytuowanych od góry za siedziskiem, połączona jest belka łącznikowa, natomiast do belki łącznikowej przytwierdzony jest przegubowo jeden koniec dźwigni do podnoszenia lub opuszczania wózka, zaś drugi koniec dźwigni ma uchwyt dla ręki operatora. Punkt podparcia tejże dźwigni połączony jest przegubowo z górnym zakończeniem podporowej belki kroczącej, a dolny koniec podporowej belki kroczącej zakończony jest stopami, jednocześnie dźwignia z podporą belki kroczącej połączone są ze sobą elementem stabilizującym. Konstrukcja wózka pozwala na używanie w szczególnie trudnych warunkach, to jest na wąskich i stromych schodach i nadaje się do modernizowania powszechnie używanych składanych wózków inwalidzkich oraz jako integralna część wózków o trwałej budowie.

Z opisu patentowego zgłoszenia P.408212 znany jest pojazd transportowy lub rehabilitacyjny dla osób z niepełnosprawnością ruchu zawierający samobieżną platformę bazową z układem napędowonośnym, który posiada wymienny system zawieszenia, cztery koła, z których dwa są osobno napędzane, a dwa koła są samonastawne, źródła energii oraz środki techniczne wykorzystywane przez niepełnosprawnego operatora pojazdu. Pojazd znamienny tym, że platforma bazowa posiada złącza do rozłącznego zamocowania wymiennych funkcjonalnych modułów dodatkowych (system wjazdu-zjazdu ręcznego wózka inwalidzkiego z użytkownikiem, system przesiadania z wózka inwalidzkiego na platformę i vice versa, system sterowania napędem elektrycznym przez osobę niepełnosprawną lub osobę asystującą, system przewożenia bagażu podręcznego w pojeździe, system pionizacji dynamicznej ciała osoby z porażeniem kończyn dolnych lub system podnoszenia siedziska pojazdu) lub środków technicznych niepełnosprawnego operatora w postaci ręcznego wózka inwalidzkiego, fotela typu samochodowego albo fotela pionizatora z odrębnym napędem elektrycznym.

Z opisu patentowego EP.09006919 znany jest wózek inwalidzki z ręczną pionizacją zawierający dwie dźwignie umieszczone po bokach i na wysokości siedziska, których uchwyty sięgają przedniej części siedziska, mającego punkt zawieszenia z przedłużeniem siedziska w tylnej części siedziska i pod siedziskiem i gdzie przedłużenie dźwigni ponad punkt zawieszenia składa się z przeciwległego ramienia, przy czym to przeciwległe ramię jest połączone za pomocą zawiasu z krawędzią krokiewki połączonej za pomocą zawiasu z przeciwległym końcem obejmy połączonej za pomocą przegubu z ramą. Wózek ten znamienny jest tym, że jest wyposażony w pompkę gazową o regulowanym nacisku gazów na tłok, która uruchamiana jest przez użytkownika poprzez uchwyty ramienia dźwigni, połączonej w jednej linii z drucianą krokiewką, otwierającą zawór gazowy, który umożliwia pionizację wózka. Możliwe jest blokowanie działania krokiewki, która uruchamia pompkę gazową, zarówno podczas pionizacji, jak i opuszczania, co powoduje zatrzymanie i przyjęcie pozycji osiągniętej przez wózek.

Z opisu zgłoszenia patentowego P.383834 znany jest mobilny fotel wózka inwalidzkiego, znamienny tym, że oś pionowa wysięgnika zamocowanego na stałe do dolnej części ramy nośnej fotela umocowana jest w górnym ramieniu prowadnicy, połączonym zawiasowo z dolnym ramieniem prowadnicy umożliwiając regulację kąta rozchylenia ramion. Charakteryzujący się tym, że w dolnych ramionach prowadnicy znajdują się wpusty, w które wchodzą szyny podstawy, w wyniku czego fotel może wykonywać pełny obrót względem prowadnicy ze stabilizacją położenia, przesuwać się po szynach podstawy w obie strony lub może być z nich przesunięty na szyny innej podstawy lub przesunięty na tej samej szynie w położenie pozwalające zachować stabilność. Znamienny tym, że w pionowej belce ramy nośnej fotela w położeniu spoczynkowym znajduje się wysuwany żurawik zakończony w górnej części napinaczem bezwładnościowym, do którego zamocowana jest uprząż bezpieczeństwa, co pozwala manewrować położeniem osoby do pozycji odpowiadającej wymogom rehabilitacji.

Z opisu wzoru użytkowego W.097135 (PL55179) znany jest wózek inwalidzki dźwigniowy do przenoszenia chorych. Wózek wyposażony jest w żuraw w postaci belki o profilu zamkniętym, w kształcie wysięgnika kątowego i o ruchu w płaszczyźnie pionowej, którego wieża o profilu zamkniętym, osadzona jest obrotowo w płaszczyźnie pionowej i ustalona za pomocą pierwszego kołka w uchwycie osadzonym w podwoziu, ponadto do żurawia dołączony jest za pomocą sworznia i drugiego kołka dwuramienny wieszak z hakami na jego końcach, na których jest zawieszona swobodnie uprząż dźwigająca, zaś w wieży osadzona jest obrotowo podstawa siłownika elektrycznego, którego element roboczy połączony jest rozłącznie i obrotowo z żurawiem oraz zawieszone swobodnie urządzenie sterujące siłownikiem elektrycznym i osadzony dwuramienny uchwyt ręczny wózka.

Z opisu wzoru użytkowego W.112191 znany jest fotel dla niepełnosprawnych posiadający ruchome siedzisko z regulowanym oparciem, poniżej którego umieszczony jest podnóżek, zaś całość odsądzona jest na kółkach jezdnych znamienny tym, ze na powierzchni bocznej w postaci stylizowanej sylwetki zwierzęcia stanowiącej konstrukcję nośną fotela, na której oparty jest profilowany blat siedziska, powyżej blatu - szyja i głowa zwierzęcia stanowią podstawę dla wydłużonego oparcia, zaś poniżej blatu siedziska - nogi zwierzęcia z obu stron fotela osadzone są na listwach, w których umieszczone są kółka jezdne, przy czym pomiędzy powierzchniami bocznymi umieszczone jest siedzisko z regulowanym klinem, z wydłużonym regulowanym oparciem oraz ruchomym podnóżkiem z regulowaną wysokością, zaś oparcie posiada dwustronne boczne stabilizatory głowy. Fotel jest znamienny tym, że posiada demontowany blat siedziska o regulowanej wysokości oraz oparcie z kilkustopniowym zakresem regulacji odchylenia.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego urządzenia jezdnego dla osób niepełnosprawnych, który pozwala łatwo ułożyć ciało osoby niepełnosprawnej bez większego wysiłku o pozycji siedzącej i przetransportowanie osoby przewożonej, stanowiące urządzenie wielofunkcyjne w formie wózko-leżanki.

Urządzenie charakteryzuje się szerokim zastosowaniem. Zostało opracowane, dla osób niepełnosprawnych i jest dostosowane do typowych potrzeb różnych grup beneficjentów. Proponowane rozwiązanie przeznaczone jest dla dość specyficznego, ale szerokiego grona odbiorców z wszelkiego rodzaju niepełnosprawnością motoryczną (młodzież, dorośli, osoby starsze wiekiem). Dedykowane jest zarówno dla indywidualnych beneficjentów, ale też może mieć zastosowanie w instytucjach zajmujących się opieką, leczeniem i rehabilitacją o zbiorowym charakterze (osoby przebywające w szpitalach, domach opieki, etc.) oraz osób sprawujących nad nimi opiekę. Wynalazek opiera się na koncepcji zapewnienia jednego prostego w użytkowaniu urządzenia, które spełnia wiele funkcji, w zależności od potrzeb. Urządzenie jest zaprojektowane w maksymalnie prosty sposób, aby umożliwić obsługę nie tylko przez wykwalifikowany personel, ale także przez personel pomocniczy, czy osoby z otoczenia osób niepełnosprawnych. Specyfika konstrukcji zapewnia urządzeniu uzyskanie postaci wózka (krzesła jezdnego) oraz płaskiej powierzchni w pozycji łóżka (pozycja leżąca), co pozwala prowadzić czynności zabiegowe (pielęgnacyjne, rehabilitacyjne).

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia boczny widok urządzenia w postaci wózka inwalidzkiego (krzesła jezdnego), przy czym ramę górną ustawiono w pozycji obniżonej równolegle do ramy dolnej (do podłoża), a segmenty urządzenia: oparcia, siedziska i podudzi ustawiono dla pozycji siedzącej; fig. 2 przedstawia widok przedstawia boczny widok urządzenia w postaci łóżka jezdnego, przy czym ramę górną ustawiono w pozycji podwyższonej równolegle do ramy dolnej (do podłoża), a segmenty urządzenia: oparcia, siedziska i podudzi ustawiono dla pozycji leżącej; fig. 3 przedstawia perspektywiczny widok z tyłu urządzenia w postaci wózka inwalidzkiego (krzesła jezdnego) z zaznaczonym szczegółem A pokazującym/uwidaczniającym zatrzask (29), tarczę zębatą (30) oraz bolec (31); a fig. 4 przedstawia perspektywiczny widok z przodu urządzenia w postaci wózka inwalidzkiego (krzesła jezdnego).

Przykład I

Urządzenie jezdne przeznaczone dla osób niepełnosprawnych przedstawiono w przykładzie wykonania. Budowa ramy nośnej (ramy dolnej i górnej) jest prostą konstrukcją, która może być wytworzona/złożona z metalowych elementów o różnych kształtach przekroju znanych ze stanu techniki, korzystnie prostokątny. Rama nośna składa się z ramy dolnej i ramy górnej połączonych ze sobą połączeniem ruchomym, stanowiących metalowe profile zamknięte.

Elementy łączące (cięgna, łączniki) segmenty urządzenia mogą mieć różne kształty przekrojów poprzecznych, przy czym w przykładzie wykonania mają przekrój prostokątny. Elementy współpracujące ze sobą tworząc połączenie ruchome posiadają/przyjmują cechy konstrukcyjne zapewniające współpracę ze sobą w tym połączeniu.

Elementy konstrukcyjne urządzenia stanowią części wykonane z metali lekkich. Elementy łączące poszczególne podzespoły, to śruby, sworznie, wkręty i inne łączniki będące częścią konstrukcyjną wózko-leżanki. Niektóre z komponentów wchodzących w skład materiałów niezbędnych do wykonania wózko-leżanki, to lekkie tworzywa sztuczne (np. elementy rączki, podnóżka, zagłówka czy podłokietnika i segmenty podudzi, siedziska oraz oparcia).

Urządzenie jezdne przeznaczone dla osób niepełnosprawnych dzięki możliwości zmiany postaci z wózka inwalidzkiego do łóżka mobilnego ułatwia opiekę i pielęgnację pacjentów w domach oraz ośrodkach opiekuńczych, jak i w szpitalach.

Mobilny wózek-łóżko (wózko-leżankę) z opcją składania dla osoby/osób z głębszą niepełnosprawnością motoryczną wyróżnia się konstrukcją, która nadaje wiele funkcjonalnych cech urządzeniu z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa osoby przewożonej, jak i jego obsługi (łatwość złożenia/rozłożenia). Urządzenie charakteryzuje się niską masą urządzenia przy jednocześnie wysokiej stabilności oraz nośności (wytrzymałości), w połączeniu z mobilnością daje możliwość łatwego manewrowania w pomieszczeniach o niewielkim metrażu i transportowania na duże odległości zarówno w pozycji siedzącej, jak i leżącej, ułatwia zmianę pozycji ciała, a także przełożenia/przeniesienia osoby niepełnosprawnej z łóżka na wózek i odwrotnie. Urządzenie w istotny sposób podnosi komfort życia i funkcjonowanie osób z niepełnosprawnością motoryczną, w tym również ich opiekunów, a także pozytywnie wpływającym na powrót do zdrowia m. in. pacjentów po przebytych zabiegach medycznych.

Urządzenie według wynalazku ma połączenia obrotowe/przegubowe, które mogą być wykonane w dowolnym wariancie dla tego typu połączeń, tj. np. sworzniowe, zawiasowe. Elementy regulowane/nastawne względem siebie są zaopatrzone w ten sam rodzaj blokady, w zależności od rodzaju regulacji, przy czym korzystne jest stosowanie zacisków przy liniowej regulacji (jak np. wysokości podłokietnika czy zagłówka), a dla kątowej zatrzasków (jak np. kątowego ustawienia oparcia czy rączki). Elementy parzyste, w jakie wyposażone jest urządzenie po obu stronach (lewej i prawej) występują w odpowiedniej formie dla danej strony.

Elementy nie posiadające istotnych cech dla danej strony występują w identycznej formie po obu stronach, a w innym wariancie elementy są uformowane dla danej strony i względem siebie tworzą odbicie lustrzane elementu z jednej strony na druga stronę.

Urządzenie ma mechanizm równoległowodu, który pozwala przekształcić wózek inwalidzki (Fig. 1) w łóżko, które może być użyte/używane do zabiegów i do rehabilitacji (Fig. 2). Składowe elementy nastawne/regulowane urządzenia umożliwiają zmianę położenia ruchomych segmentów siedziska/leża, które mogą być ustawione względem siebie w jednej płaszczyźnie (pozycja leżąca, Fig. 2) lub w trzech różnych płaszczyznach (pozycja siedząca, Fig. 1).

Urządzenie transportowe według wynalazku charakteryzuje się szeregiem zalet, a znamiennym jest, że opiera swoje działanie na rozdzielnym układzie dwuczęściowej ramy nośnej składającej się z ramy górnej połączonej ruchomo z segmentem oparcia oraz podudzi i ramy dolnej, do której zainstalowano układ jezdny, umożliwiającym łatwą zmianę pozycji leżącej do pozycji siedzącej z opuszczonymi nogami, przy czym układ jezdny zawiera dwie pary kół (przednich i tylnych) w tym co najmniej jedną parę kół obrotowych z blokadą, co umożliwia łatwe manewrowanie urządzeniem.

Urządzenie według wynalazku stanowi połącznie łóżka z wózkiem inwalidzkim i w zależności od ustawienia poszczególnych segmentów urządzenia możliwe jest uzyskanie pozycji siedzącej lub leżącej, dzięki czemu w łatwiejszy sposób odbywać się mogą zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne oraz transport osoby korzystającej z urządzenia.

Odpowiednie połączenie elementów sprzęgających z konstrukcyjnymi pozwala na osiągnięcie pożądanego położenia urządzania w tym także położenia kątowego. Modułowa konstrukcja urządzenia daje również sposobność ustawienia pośrednich pozycji siedzącej oraz pochylonej do tyłu pozycji leżącej (tzw. pozycji Trendelenburga), a także pochylonej do przodu pozycji leżącej (tzw. pozycji anty-Trendelenburga). Ponadto pozwala regulować wysokość siedziska czy leża względem podłoża, umożliwiając zrównanie leża z wysokością łóżka, ułatwiając w ten sposób przenoszenie z niego lub na nie osoby niepełnosprawnej. Ponadto, wbudowany układ jezdny zapewnia mobilność urządzeniu podobną do wózków inwalidzkich, który pozwala na łatwe transportowanie osoby niepełnosprawnej przez osobę towarzyszącą na duże odległości wewnątrz i na zewnątrz miejsca zamieszkania/pobytu (domu). Wielofunkcyjność urządzenia sprawia, że może być ono również stosowane jako łóżko zabiegowe i rehabilitacyjne w ośrodkach opiekuńczych, zakładach leczniczych, jak i w szpitalach.

Urządzenie posiada ramę dolną (1) i ramę górną (2) połączone ze sobą w sposób ruchomy oraz zawierającą ruchome względem siebie segmenty/elementy, co umożliwia zmianę położenia siedziska (7), oparcia pleców (6) wraz z zagłówkiem (5) oraz podparcia dolnego odcinka nóg (8) wraz z podnóżkiem (9), a tym samym zmianę pozycji osoby z siedzącej do pozycji leżącej i odwrotnie. Segmentami/elementami ruchomymi są: dwie pary cięgien (15) (przednich i tylnych) łączących ramę dolną (1) i ramę górną (2) oraz para łączników (12), które łączą dolaną część stelaża oparcia (3) ze stelażem podparcia dolnego odcinka nóg (8).

Rama dolna (1) ma układ jezdny składający się z dwóch par kół: przednich (18) i tylnych (17). Układ jezdny charakteryzuje się tym, że jedną parę kół stanowią koła skrętne a drugą koła stałe lub obie pary kół są kołami skrętnymi wyposażonymi w hamulce postojowe, Ponadto, obie pary kół mogą posiadać inną/różną średnicę, jednak przy zamocowaniu do ramy dolnej (1) muszą zapewniać poziome ułożenie ramy dolnej (1) względem podłoża. Rama dolna (1) ma osadzony na stałe ruchomy wspornik (13) podłokietnika (10) stanowiący przesuwne połączenie z podłokietnikiem (10), który umożliwia regulację jego wysokości.

Rama górna (2) jest nieruchomo połączona z siedziskiem (7) i ruchomo połączona z ramą dolną (1) za pomocą mechanizmu złożonego z równoległobocznego układu dwóch par cięgien (15) tzw. równoległowodu w taki sposób, że ramiona każdej pary są obrotowo sprzężone z obiema ramami ramą dolną (1) i ramą górną (2).

Mechanizm ma ramiona (15) pierwszej pary cięgien są swymi dolnymi końcami osadzone na przegubach w ruchomych zaciskach (25) przesuwnie zamocowanych na prowadnicach liniowych (26) przymocowanych do ramy dolnej (1). W tych samych zaciskach (25) prowadnicy (26) ramy dolnej (1) są osadzone przegubowo sprężyny gazowe (14), których dalsze końce są obrotowo sprzężone z dolną częścią zespołu stelaża oparcia (3). Na tej samej osi połączone są obrotowo łączniki (12), których końce są osadzone osiowo w uchwytach leżących naprzeciw siebie na stelażu podparcia dolnego odcinka nóg (11) oraz stelażu oparcia (3).

Mechanizm równoległowodu ma długości par cięgien (15) (przednich i tylnych), które są regulowane, a przez to wzajemne położenie ramy górnej (2) i ramy dolnej (1) jest regulowane. Równe długości przednich i tylnych par cięgien umożliwiają uzyskać poziome ułożenie ramy górnej (2) (równoległe do ramy dolnej (1)), a różne długości par cięgien powoduje kątowe położenie ramy górnej (2) względem ramy dolnej (1). Krótsza przednia para cięgien oraz dłuższa tylna para cięgien sprawia pochylenie ramy górnej (2) do przodu (w przód), natomiast odwrotny układ spowodowuje pochylenie ramy górnej (2) do tyłu (w tył).

Stelaż podparcia dolnego odcinka nóg (11) jest na trwale połączony z podparciem dolnego odcinka nóg składającego się z dwóch identycznych części/podpór i przesuwnie połączony z podnóżkiem (9), co umożliwia liniową regulację położenia podnóżka (9) względem podparcia podudzi (8).

Podnóżek (9) składa się z dwóch części połączonych obrotowo względem siebie i stanowiących osobne podparcie dla lewej i prawej stopy (nogi, kończyny).

Segment podparcia dolnego odcinka nóg (11) jest obrotowo sprzężony za pomocą obrotowych par kinematycznych (zawiasów) z siedziskiem (7) umożliwiając zmianę wzajemnego położenia kątowego przy równoczesnej zmianie kątowego położenia stelaża oparcia (3), który stanowi dźwignię dwustronną połączoną obrotowo z górną ramą (2).

Oś obrotu stelaża oparcia (3) względem ramy górnej (2) dzieli stelaż oparcia (3) na dwie nierozłączne części dolną i górną (ramiona dźwigni). W dolanej części stelaża oparcia (3) są ulokowane/umiejscowione osie obrotu (połączenia obrotowe) dla łączników (12) oraz sprężyn gazowych (14). Natomiast górna część stelaża oparcia (3) jest przegubowo połączona z rączką (4) i przesuwnie połączona z dwuczęściowym stelażem zagłówka (5), a także posiada stałe/trwałe połączenie z oparciem pleców (6). Kątową zmianę/regulację rączki (4) w zakresie od 0 do 180 stopni względem oparcia (6)/stelaża oparcia (3) umożliwia para obrotowych zacisków (20) zamocowanych współosiowo po obu stronach rączki (4) poprzez równoczesne naciśnięcie przycisków (21). Natomiast ruchome/przesuwne połączenie z dolną częścią stelaża zagłówka (27) ze stelażem oparcia (3) jest realizowane i regulowane poprzez blokowane wsuwanie i wysuwanie rurek dolnej części stelaża zagłówka (27) umieszczonych w rurkach stelaża oparcia (3) stanowiących dla nich liniową prowadnicę. Ponadto, część dolna stelaża zagłówka (27) przegubowo połączona jest z górną częścią stelaża zagłówka (5) za pomocą drugiej pary obrotowych zacisków (20) (identycznych jak zaciski obrotowe 20) o kącie obrotu wynoszącym 90°. Zagłówek (5) trwale połączony jest z górną częścią stelaża (27), do której również są obrotowo zamocowane/połączone boczne podpórki głowy (28), po jednej z każdej (lewej i prawej) strony stelaża zagłówka (27) umożliwiające boczne podtrzymywanie głowy.

W rączce (4) jest osadzona obrotowo dźwignia (19) oraz przesuwnie umocowana dźwignia (24). Dźwignia (19) połączona jest linkami (22) z zaciskami (25), które są przesuwnie zamocowane na prowadnicach liniowych (26). Natomiast, dźwignia (24) za pomocą linek (23) jest połączona z zatrzaskami (29)/zapadkami (31) osadzonymi osiowo po obu stronach stelaża oparcia (3) i ślizgowo połączonych z półokrągłymi tarczami zębatymi (30). Tarcze zębate są po obu stronach trwale połączone z ramą górną (2), a ich osie pokrywają się z osią obrotu stelaża oparcia (3) względem ramy górnej (2).

Oznaczenia na rysunkach:

- rama dolna (nośna),

- rama górna (nośna),

- stelaż oparcia,

- rączka,

- zagłówek,

- oparcie (segment górny),

- siedzisko (segment środkowy),

- podparcie dolnego odcinka nóg - podudzi (segment dolny składający się z dwóch identycznych części),

- podnóżek (segment składający się z dwóch identycznych części),

- podłokietniki - elementy podpierające przedramiona, 10a - lewy, 10b - prawy,

- stelaż podparcia dolnego odcinka nóg - podudzi,

- łącznik,

- elementy mocowania podłokietników (13a - lewy, 13b - prawy),

- sprężyny gazowe,

- cięgna - elementy ruchome łączące górną i dolną ramę nośną (15a - para cięgien przednich, 15b - para cięgien tylnych),

- połączenie/a sworzniowe,

- para tylnych kół obrotowych z hamulcem (17a - koło lewe, 17b - koło prawe),

- para kół przednich (18a - koło lewe, 18b - koło prawe),

- dźwignia zmiany położenia cięgien 15a oraz zacisków 25,

- para obrotowych zacisków zmiany kątowego położenia rączki (20’ - para obrotowych zacisków zmiany kątowego położenia stelaża zagłówka 5),

- przyciski obrotowych zacisków zmiany kątowego położenia rączki (21’ - przyciski obrotowych zacisków zmiany kątowego położenia zagłówka),

- linki łączące dźwignię 19 z zaciskami 25,

- linki łączące dźwignię 24 z zatrzaskami 29,

- dźwignia zmiany położenia stelaża oparcia 3 oraz bolców 31 zatrzasków 29,

- zaciski łączące przegubowo parę cięgien tylnych 15b oraz dolne końce sprężyn gazowych 14 (25a - zacisk lewy, 25b - zacisk prawy),

- prowadnice liniowe (26a - prowadnica lewa, 26b - prowadnica prawa),

- stelaż zagłówka,

- boczne podpórki głowy (28a - lewa podpórka głowy, 28b - prawa podpórka głowy),

- zatrzaski (29a - zatrzask lewy, 29b - zatrzask prawy),

- tarcze zębate (30a - tarcza lewa, 30b - tarcza prawa),

- bolce zatrzasków 29

Claims (5)

1. Urządzenie jezdne przeznaczone dla osób niepełnosprawnych posiadające dwuczęściową ruchomą ramą nośną składająca się z ramy górnej i ramy dolnej, układu jezdnego, gdzie rama górna zawiera segment siedziska i ruchome segmenty oparcia wraz z zagłówkiem oraz stelaż podparcia dolnego odcinka nóg znamienne tym, że rama górna 2 jest obustronnie połączona z ramą dolną układem dwóch par cięgien przednich i cięgien tylnych tworzących po obu stronach mechanizm równoległowodu w tym, że cięgna posiadają regulowaną długość, przy czym dolne końce przedniej pary cięgien po lewej i po prawej stronie są ruchomo połączone z ramą dolną poprzez zaciski współpracujące z prowadnicami liniowymi oraz ma stelaż segmentu oparcia oraz stelaż segmentu podtrzymującego nogi, które są w górnej części obustronnie połączone obrotowo z ramą górną, a w dolnej części obustronnie połączone obrotowo parą łączników w ten sposób, że tworzą po obu stronach prostowód, oraz

- rama dolna i rama góra ma środki przyłączające, gdzie rama górna ma dwie tarcze zębate z zatrzaskami, po jednej na każdą stronę, a rama dolna ma prowadnice liniowe z zaciskami, również po jednej na każą stronę, oraz

- stelaż segmentu oparcia oraz cięgna równoległowodu blokowane są przez układ zatrzasków oraz zacisków połączonych linkami z dźwigniami zwalniającymi, oraz

- stelaż segmentu oparcia ma ruchomo połączony z zagłówkiem oraz uchwytem transportowym, oraz

- stelaż segmentu oparcia w dolnej części jest obustronnie obrotowo połączony z górnymi końcami sprężyn gazowych, przy czym dolne końce sprężyn gazowych po lewej i po prawej stronie są ruchomo połączone z ramą dolną poprzez zaciski współpracujące z prowadnicami liniowymi, w ten sam sposób co dolne końce przedniej pary cięgien.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że układ jezdny zawiera dwie pary kół przednich i tylnych, w tym że jedną parę kół stanowią koła obrotowe wyposażone w blokadę, przy czym para obrotowa kół może być zamiennie stosowana z przodu lub z tyłu.

3. Urządzenie według zastrz. 1 lub 2 znamienne tym, że stelaż segmentu podtrzymującego nogi jest ruchomo połączony z podnóżkiem składającym się z dwóch identycznych części o przekroju prostokąta.

4. Urządzenie według zastrz. 1,2 lub 3 znamienne tym, że stelaż zagłówka jest ruchomo połączony obustronnie z bocznymi podpórkami głowy, po jednej na każdą stronę.

5. Urządzenie według zastrz. 1,2, 3 lub 4 znamienne tym, że rama dolna po obu stronach jest zaopatrzona w podłokietniki, po jednym na każdą stronę.