PL249901B1 - Komora paleniskowa kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy - Google Patents

Abstract

Rozwiązanie dotyczy komory paleniskowej kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy, który umożliwia skuteczne dopalanie paliwa, zachodzące w ostatniej strefie rusztu. Komora paleniskowa (1) kotła energetycznego z mechanicznym rusztem łuskowym (2) usytuowanym w niej poziomo ma sklepienie zapłonowe (3) i sklepienie dopalające (4) usytuowane w tylnej części komory. Komora paleniskowa (1) posiada kilka transportowych kolektorów dolnych (7) czynnika gazowego z kierunkowymi dyszami odmuchowymi, usytuowanych poprzecznie do kierunku ruchu rusztu łuskowego (2), które zamocowane są w skrzyni powietrznej (5). Nad mechanicznym rusztem łuskowym (2) umieszczone są transportowe kolektory górne (11) czynnika gazowego z kierunkowymi dyszami odmuchowymi usytuowane poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego (2), które zamocowane są do sklepienia dopalającego (4).

Description

Przedmiotem wynalazku jest komora paleniskowa kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy, do stosowania w branży energetycznej.

Spalanie paliw w kotłach na rusztach mechanicznych taśmowych wymaga równomiernego rozłożenia paliwa na jego powierzchni, co powinno zapewnić jednakowy opór warstwy paliwa dla przepływającego ze skrzyni powietrznej powietrza przez ruszt i warstwę paliwa. W przypadku, gdy nie możliwe jest równomierne rozłożenie paliwa na ruszcie lub paliwo charakteryzuje się niską gęstością nasypową i znaczną porowatością, jak na przykład biomasa, ułożona na ruszcie warstwa paliwa charakteryzuje się dużą zmiennością oporu dla przepływającego ze skrzyni powietrznej rusztu powietrza. W takim przypadku powstają na ruszcie miejsca o znaczącej różnicy oporów, co bezpośrednio wpływa na dysproporcje strumieni przepływającego powierza przez warstwę leżącego na ruszcie paliwa. To natomiast ma bezpośredni wpływ na przebieg procesu spalania paliwa na ruszcie. W miejscach o niższym oporze następuje szybsze wypalenie warstwy paliwa, co dodatkowo zwiększa dysproporcje sumarycznego oporu rusztu i leżącego na nim paliwa. Po wypaleniu paliwa o niskiej gęstości powstają kawerny z popiołem oraz obszary rusztu, w których nie nastąpiło jego spalanie. Jeśli wystąpi takie zjawisko na ruszcie, to należy się spodziewać wysokiej straty niecałkowitego spalania, to jest wysokiej zawartości części palnych w popiele i żużlu.

Znane kotły z rusztem mechanicznym klasy WR lub OR wyposażone w tradycyjne palenisko warstwowe z mechanicznym rusztem łuskowym przystosowane są do spalania miału węgla kamiennego. Proces spalania węgla realizowany jest poprzez przemieszczanie się paliwa wraz z rusztem wzdłuż komory paleniskowej kotła. Zapłon paliwa odbywa się poprzez jego nagrzewanie od znajdującego się w przedniej części kotła ceramicznego sklepienia zapłonowego, które nagrzewając się od płomienia z wnętrza komory paleniskowej promieniuje na warstwę przemieszczającego się wraz z rusztem paliwa. Pozwala to na suszenie, odgazowanie i zapłon paliwa. Właściwy proces spalania węgla odbywa się w środkowej części kotła, gdzie ze skrzyni powietrznej, znajdującej się pod rusztem i podzielonej na kilka stref, podawany jest odpowiedni strumień powietrza skorelowany z aktualną wydajnością kotła. W tylnej części kotła znajduje się wyłożone ceramiką sklepienie dopalające, którego celem jest poprawa stopnia wypalenia paliwa poprzez utrzymanie wysokiej temperatury w obszarze dopalanego paliwa. Spalany na mechanicznym ruszcie łuskowym węgiel może zawierać ponad 20% popiołu, który w wyniku wysokiej temperatury spalania paliwa na ruszcie ulegać może częściowemu stopieniu, przeobrażając się w warstwę żużla. Zadaniem popiołu i żużla jest ochrona mechanicznego rusztu łuskowego przed przegrzaniem w wyniku intensywnego promieniowania płomienia z wnętrza komory paleniskowej. Warstwa popiołu i żużla z jednej strony utrudnia proces spalania poprzez ograniczenie dopływu powietrza do pozostających tam ziaren węgla lub koksiku, z drugiej strony stanowi warstwę akumulującą ciepło i poprawia bilans cieplny warstwy przy dopalaniu znajdujących się w niej ziaren paliwa. Poprawa warunków spalania paliwa realizowana jest także poprzez ceramiczne sklepienie zapłonowe, które nagrzewane jest od gorącego popiołu i żużla oraz dopalanego paliwa. Wsteczne promieniowanie cieplne od sklepienia dopalającego w stronę mechanicznego rusztu łuskowego ogranicza straty ciepła warstwy w tej strefie spalania i utrzymuje odpowiednie warunki do dopalania paliwa.

Mechaniczny ruszt łuskowy składa się z pojedynczych elementów połączonych ze sobą w taki sposób, że możliwy jest przepływ powietrza pomiędzy poszczególnymi rusztowinami w celu ich chłodzenia oraz realizacji spalania paliwa znajdującego się na ruszcie. Rusztowiny ograniczają także przesyp paliwa do skrzyń powietrza znajdujących się poniżej pokładu rusztu. Układ rusztowin podczas pracy jest korzystny z punktu widzenia realizowanego transportu paliwa na ruszcie. Pomiędzy poszczególnymi rusztowinami występują szczeliny pod kątem ok. 30°-45°, przez które przepływa powietrze chłodzące ruszt i służące do spalania paliwa.

Ze względu na odmienne właściwości fizykochemiczne węgla i biomasy konieczna jest inna konstrukcja komory paleniskowej umożliwiająca skuteczne dopalanie niespalonej biomasy na mechanicznym ruszcie płaskim.

Znana jest z polskiego opisu patentowego PL208984B1 komora paleniskowa kotła energetycznego do współspalania biomasy z węglem wykorzystująca konstrukcję niskotemperaturowej wirowej komory paleniskowej, której pionowe ściany są wyposażone w tangencjonalne palniki mieszaniny pyłowo-powietrznej umieszczone na różnych poziomach wysokości ścian pionowych komory, których osie wypływu tworzą z prostopadłą ściany pionowej kąty o wartościach rosnących w dół komory, a której lej posiada urządzenie dolnego nadmuchu powietrza skierowane wylotem w górę komory paleniskowej, według wynalazku polega na tym, że w odległości wynoszącej 0,15 do 0,20 szerokości komory pa leniskowej liczonej od najniżej usytuowanego palnika mieszaniny pyłowo-powietrznej na ostatnim n-tym poziomie wysokości ścian pionowych komory, są zainstalowane na przeciwległych ścianach leja komory dysze-palniki biomasy pochylone wylotami w dół komory, których oś wypływu tworzy z prostopadłą do pionowych ścian komory, kąt o wartości zbliżonej w granicach plus/minus 5° do wartości kąta, jaki tworzy prostopadła do ściany pionowej komory z osią wypływu najniżej położonego palnika mieszaniny pyłowo-powietrznej usytuowanego na n-tym poziomie wysokości ściany pionowej komory.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego W.119243 ruszt pulsacyjny zwłaszcza do spalania biomasy, który zbudowany jest z rur chłodzonych wodą, ma system równoległych rur zespawanych z sobą płaskownikami z otworami połączonych po bokach z kolektorami. Ruszt podzielony jest na schodkowe sektory, wyposażone od spodu w przegrody, których dolnej części usytuowany jest obrotowy bęben z wzdłużną szczeliną. Przegrody z ob rotowym bębnem tworzą sektory w strukturze rusztu. Obrotowy bęben z wzdłużną szczeliną ma długość odpowiadająca szerokości rusztu.

Znany jest z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego W. 120830 kocioł energetyczny rusztowy, który zawiera komorę spalania z kanałem powietrza wtórnego, ruchomy ruszt mechaniczny oraz przestrzeń podrusztową. W przestrzeni podrusztowej znajduje się skrzynia podrusztowa ze strefami podmuchowymi, ulokowana pomiędzy górnym pokładem rusztu, na którym prowadzony jest proces spalania i dolnym powracającym układem pokładem rusztu. Ponadto kocioł kanał doprowadzający powietrze z atmosfery do wnętrza wspomnianych stref podmuchowych. Kocioł zawiera dodatkowy kanał powietrzny z wbudowanym wentylatorem o regulowanej wydajności. Pierwszy koniec tego dodatkowego kanału powietrznego połączony jest z przestrzenią podrusztową znajdującą się na zewnątrz stref podmuchowych skrzyni podrusztowej.

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji komory paleniskowej kotła energetycznego z ruchomym rusztem mechanicznym tak zwanym łuskowym do spalania biomasy, która umożliwi skuteczne dopalanie paliwa, zachodzące w ostatniej strefie rusztu.

Istota komory paleniskowej kotła energetycznego z ruchomym rusztem mechanicznym do spalania biomasy, w której ruszt jest usytuowany poziomo posiadająca sklepienie zapłonowe i sklepienie dopalające usytuowane w tylnej części komory, a ruchomy ruszt mechaniczny stanowi mechaniczny ruszt łuskowy, pod którym znajduje się skrzynia powietrzna, przy czym mechaniczny ruszt łuskowy składa się z pojedynczych rusztowin w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami występują szczeliny pod kątem 30°+45°, polega na tym, że posiada co najmniej jeden transportowy kolektor dolny czynnika gazowego usytuowany poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego, który ma postać odcinka rury o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego, zamocowany w skrzyni powietrznej, pod odcinkiem nośnym mechanicznego rusztu łuskowego usytuowanym w strefie dopalania komory paleniskowej. Przy większej ilości transportowych kolektorów dolnych są one rozmieszczone obok siebie. Każdy transportowy kolektor dolny czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe, które skierowane są w stronę rusztowin mechanicznego rusztu łuskowego, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania. Komora paleniskowa zaopatrzona jest w co najmniej jeden transportowy kolektor górny czynnika gazowego usytuowany poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego, który ma postać odcinka rury o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego zamocowanej do sklepienia dopalającego. Przy większej ilości transportowych kolektorów górnych są one rozmieszczone obok siebie. Każdy transportowy kolektor górny czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe, które skierowane są w stronę rusztowin mechanicznego rusztu łuskowego, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

Korzystnym jest, gdy transportowy kolektor górny czynnika gazowego zamocowany jest do płetw łączących rury wodne ekranu sklepienia dopalającego poprzez wsporniki mocujące.

Według alternatywnego rozwiązania, istota komory paleniskowej kotła energetycznego z ruchomym rusztem mechanicznym do spalania biomasy, w której ruszt jest usytuowany poziomo posiadająca sklepienie zapłonowe i sklepienie dopalające usytuowane w tylnej części komory, a ruchomy ruszt mechaniczny stanowi mechaniczny ruszt łuskowy, pod którym znajduje się skrzynia powietrzna, przy czym mechaniczny ruszt łuskowy składa się z pojedynczych rusztowin w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami występują szczeliny pod kątem 30%45°, polega na tym, że posiada co najmniej jedną wiązkę dolną transportowych kolektorów dolnych czynnika gazowego złożony z odcinków rur o stopniowanej długości, usytuowanych poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego, o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego, która zamocowana jest w skrzyni powietrznej pod odcinkiem nośnym mechanicznego rusztu łuskowego usytuowanym w strefie dopalania komory paleniskowej. Przy większej ilości wiązek dolnych transportowych kolektorów dolnych są one rozmieszczone obok siebie. Każdy transportowy kolektor dolny czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe, które skierowane są w stronę rusztowin mechanicznego rusztu łuskowego, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania. Komora paleniskowa ma co najmniej jedną wiązkę górną transportowych kolektorów górnych czynnika gazowego zamocowaną do sklepienia dopalającego, usytuowaną poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego, o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego, która składa się z odcinków rur o stopniowanej długości. Przy większej ilości wiązek górnych transportowych kolektorów górnych są one rozmieszczone obok siebie wzdłuż sklepienia dopalającego. Każdy transportowy kolektor górny czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe, które skierowane są w stronę rusztowin mechanicznego rusztu łuskowego, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

Korzystnym jest, gdy odcinki rur o stopniowanej długości ułożone jeden nad drugim wiązki górnej transportowych kolektorów górnych czynnika gazowego, zamocowane są do płetw łączących rury wodne ekranu sklepienia dopalającego poprzez wsporniki mocujące.

Komora paleniskowa według wynalazku poprzez zastosowanie transportowych kolektorów czynnika gazowego z kierunkowymi dyszami odmuchowymi umożliwia zawracanie niespalonych cząstek do strefy spalania i tym samym umożliwia formowanie grubszej warstwy dopalającego się paliwa, która w tych warunkach ulega lepszemu, skutecznemu wypalaniu dzięki poprawie warunków spalania biomasy i przemieszczaniem rusztu następuje spadek grubości warstwy paliwa, w wyniku jego wypalania, a potencjalna ilość generowanego ciepła z pozostającej na mechanicznym ruszcie łuskowym warstwy paliwa ulega ciągłemu zmniejszeniu. W przypadku braku wystarczającej ilości ciepła generowanego podczas spalania warstwy o mniejszej grubości paliwa temperatura procesu spalania spada, powoduje to spowolnienie szybkości reakcji chemicznych spalania, co w konsekwencji prowadzi do kolejnego zmniejszenie strumienia wydzielanego ciepła, skutkując zgaszeniem pojedynczych ziaren paliwa znajdujących się w mieszaninie popiołu i paliwa. Mając na uwadze dodatkowo niską w porównaniu węgla zawartość w biomasie popiołu, brak jest wystarczającej ilości zakumulowanego ciepła w warstwie paliwa i popiołu do całkowitego wypalenia paliwa. W takiej sytuacji niespalone ziarna paliwa w postaci biowęgla przemieszczone zostaną wraz z rusztem do jego końca i w konsekwencji spadną do znajdującego się pod kotłem odżużlacza.

Zastosowanie transportowych kolektorów czynnika gazowego powoduje przemieszczanie paliwa z ostatniej strefy rusztu w stronę wnętrza komory paleniskowej, co zapewnia formowanie grubszej warstwy paliwa i intensywne jego mieszanie podczas transportu.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala na:

• uformowanie warstwy paliwa zapewniającego równomierny rozpływ powietrza przez strefę rusztu;

• ograniczenie straty niecałkowitego spalania paliwa;

• możliwość stosowania układu transportu paliwa na ruszcie w całym zakresie jego wydajności;

• znaczące ograniczenie straty niecałkowitego spalania przy nagłym wzroście wydajności kotła;

• znaczące ograniczenie straty niecałkowitego spalania przy spalaniu niskogatunkowej i wilgotnej biomasy;

• wydłużenie czasu przebywania paliwa na ruszcie;

• ochronę rusztu przed promieniowaniem poprzez uformowanie grubszej warstwy paliwa.

Konstrukcja według wynalazku zastosowana została w kotle WR-25 o mocy termicznej 30 MW opalanym zrębką drzewną o wartości opałowej 13 MJ/kg.

Sprawność kotła przed modernizacją wynosiła 75%, z czego strata niecałkowitego spalania sięgała 12%. Dla osiągnięcia założonej mocy termicznej kotła konieczne było podawanie do kotła strumienia paliwa na poziomie ok. 2.885 kg/s (ok. 10385 kg/h). W wyniku niedoskonałego przebiegu procesu spalania biomasy część podanego paliwa do kotła nie ulegała spaleniu i spadała wraz z popiołem do odżużlacza kotła. Strata wynikająca z niecałkowitego spalania wyniosła 12%. Strumień niespalonej biomasy określono na ok. 0.376 kg/s (ok. 1355 kg/h).

Po modernizacji kotła, to jest po zastosowaniu konstrukcji komory paleniskowej według wynalazku określono strumień niespalonej biomasy na poziomie ok. 0.056 kg/s (ok. 201 kg/h). Wprowadzone rozwiązanie pozwoliło ograniczyć stratę niecałkowitego spalania o ponad 85%, co przyniosło bezpośredni skutek związany ze wzrostem sprawności kotła o ponad 9% do poziomu blisko 84%.

Wdrożone rozwiązanie przyczyniło się do ograniczenia zużycia paliwa na poziomie ok. 0.321 kg/s (ok. 1154 kg/h), wdrożone rozwiązanie ograniczyło tym samym strumień odpadów kierowanych do odżużlacza o co najmniej ok. 0.321 kg/s (ok. 1154 kg/h). Nadmierny strumień paliwa spadający do odżużlacza przed modernizacją kotła generował szereg problemów z eksploatacją kotła, a mianowicie: zwiększony strumień odpadów (popiołu, żużla, niespalonego paliwa), ryzyko zapłonu odpadów (niespalonego paliwa) w odżużlaczu i na składowisku, trudność z odbiorem odpadu, podwyższony koszt eksploatacji kotła. Zakładając, że kocioł WR-25 pracuje przez 6000 godzin w roku z średnią mocą 15 MW to szacowane zapotrzebowanie kotła na zrębkę w roku wynosi ok. 31154 ton, stosując natomiast układ pneumatycznego transportu paliwa w strefie końcowej rusztu możliwe jest jego roczne ograniczenie o ok. 3462 tony na rok. Stanowi to istotne oszczędności zarówno w zakupie paliwa, jak i strumieniu odpadów z kotła, za których odbiór należy uiścić stosowną opłatę.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie komorę paleniskową kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy, z transportowymi kolektorami górnymi usytuowanymi pod sklepieniem dopalającym, w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - komorę paleniskową z transportowymi kolektorami górnymi usytuowanymi nad sklepieniem dopalającym, w przekroju wzdłużnym, fig. 3 - komorę paleniskową z wiązkami transportowych kolektorów dolnych i wiązkami transportowych kolektorów górnych czynnika gazowego, w przekroju wzdłużnym, fig. 4 - komorę paleniskową z fig. 1 w przekroju poprzecznym, fig. 5 - komorę paleniskową z fig. 2 w przekroju poprzecznym, fig. 6 - komorę paleniskowa z fig. 3 w przekroju poprzecznym, fig. 7 - schematycznie szczegół z fig. 1 usytuowania transportowego kolektora dolnego względem elementów rusztu łuskowego, w widoku perspektywicznym, fig. 8 - schematycznie szczegół z fig .3 usytuowania wiązki dolnej transportowych kolektorów dolnych względem rusztu łuskowego, w widoku perspektywicznym, fig. 9 - szczegół z fig. 1 zamocowania transportowego kolektora górnego do sklepienia dopalającego w przekroju podłużnym, fig. 10 - szczegół z fig. 2 w schematycznym przekroju podłużnym, fig. 11 - szczegół z fig. 3 w schematycznym przekroju podłużnym, a fig. 12 - poglądowy rysunek działania transportowych kolektorów na warstwę dopalanego paliwa w widoku z boku.

Fig. 1 przedstawia komorę paleniskową 1 kotła energetycznego z mechanicznym rusztem łuskowym 2 usytuowanym w niej poziomo ma sklepienie zapłonowe 3 i sklepienie dopalające 4 usytuowane w tylnej części komory. Pod mechanicznym rusztem łuskowym 2 znajduje się skrzynia powietrzna 5 doprowadzająca powietrze do spalania biomasy. Mechaniczny ruszt łuskowy 2 składa się z pojedynczych rusztowin 6 w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami 6 występują szczeliny pod kątem 30°+45°. Komora paleniskowa 1 posiada transportowe kolektory dolne 7 czynnika gazowego usytuowane poprzecznie do kierunku mechanicznego ruchu mechanicznego rusztu łuskowego 2, a każdy stanowi odcinek rury o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego 2. Transportowe kolektory dolne 7 czynnika gazowego zamocowane są w skrzyni powietrznej 5 pod odcinkiem nośnym 8 mechanicznego rusztu łuskowego 2 usytuowanym w strefie dopalania 9 komory paleniskowej 1. Każdy transportowy kolektor dolny 7 czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe 10, które skierowane są w stronę rusztowin 6 mechanicznego rusztu łuskowego 2, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania. Nad mechanicznym rusztem łuskowym 2 umieszczone są transportowe kolektory górne 11 czynnika gazowego usytuowane poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego 2, a każdy stanowi odcinek rury o długości odpowiadającej szerokości rusztu łuskowego 2. Transportowe kolektory górne 11 czynnika gazowego zamocowane są do sklepienia dopalającego 4, przy czym każdy z nich zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe 12, które skierowane są w stronę rusztowin 6 mechanicznego rusztu łuskowego 2, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

Transportowe kolektory górne 11 zamocowane są do płetw 13 łączących rury wodne 14 ekranu sklepienia dopalającego 4 poprzez wsporniki mocujące 15.

Powyższy przykład przedstawia rozwiązanie komory paleniskowej, która posiada co najmniej jeden transportowy kolektor dolny 7 czynnika gazowego i co najmniej jeden transportowy kolektor górny 11 czynnika gazowego, dlatego przez słowo „lub” użyte w zastrzeżeniu niezależnym 1 rozumie się również „i”.

Fig. 3 przedstawia komorę paleniskową 1 kotła energetycznego z mechanicznym rusztem łuskowym 2 usytuowanym w niej poziomo ma sklepienie zapłonowe 3 i sklepienie dopalające 4 usytuowane w tylnej części komory. Pod mechanicznym rusztem łuskowym 2 znajduje się skrzynia powietrzna 5 doprowadzająca powietrze do spalania biomasy. Mechaniczny ruszt łuskowy 2 składa się z pojedynczych rusztowin 6 w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami 6 występują szczeliny pod kątem 30%45°, Komora paleniskowa 1 posiada wiązki dolne 16 transportowych kolektorów dolnych 17 czynnika gazowego, a każda złożona jest z odcinków rur o stopniowanej długości, jako transportowe kolektory dolne 16, usytuowanych poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego 2, tak że obejmują szerokość mechanicznego rusztu łuskowego 2. Wiązki dolne 16 zamocowane są w skrzyni powietrznej 5 pod odcinkiem nośnym 8 mechanicznego rusztu łuskowego 2 usytuowanym w strefie dopalania 9 komory paleniskowej 1. Przy większej ilości wiązek dolnych 16 transportowych kolektorów dolnych 17 są one rozmieszczone obok siebie. Każdy transportowy kolektor dolny 17 czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe 10, które skierowane są w stronę rusztowin 6 mechanicznego rusztu łuskowego 2, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania. Nad mechanicznym rusztem łuskowym 2 umieszczone są wiązki górne 18 transportowych kolektorów górnych 19 czynnika gazowego zamocowane do sklepienia dopalającego 4, usytuowane poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego 2, które obejmują szerokość mechanicznego rusztu łuskowego 2. Każda wiązka 18 składa się z odcinków rur o stopniowanej długości stanowiące kolektory górne 19. Przy większej ilości wiązek górnych 18 transportowych kolektorów górnych 19 są one rozmieszczone obok siebie wzdłuż sklepienia dopalającego 4. Każdy transportowy kolektor górny 19 czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe 12, które skierowane są w stronę rusztowin 6 mechanicznego rusztu łuskowego 2, przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

Transportowe kolektory górne 19 zamocowane są do płetw 13 łączących rury wodne 14 ekranu sklepienia dopalającego 4 poprzez wsporniki mocujące 15.

Powyższy przykład przedstawia rozwiązanie komory paleniskowej, która posiada co najmniej jedną wiązkę dolną 16 transportowych kolektorów dolnych 17 czynnika gazowego i co najmniej jedną wiązkę górną 18 transportowych kolektorów górnych 19 czynnika gazowego, dlatego przez słowo „lub” użyte w zastrzeżeniu niezależnym 3 rozumie się również „i”.

Wykaz oznaczeń na rysunku.

1. Komora paleniskowa kotła

2. Mechaniczny ruszt łuskowy.

3. Sklepienie zapłonowe.

4. Sklepienie dopalające.

5. Skrzynia powietrzna.

6. Rusztowina.

7. Transportowy kolektor dolny.

8. Odcinek nośny.

9. Strefa dopalania.

10. Kierunkowe dysze odmuchowe.

11. Transportowy kolektor górny.

12. Kierunkowe dysze odmuchowe.

13. Płetwa.

14. Rury wodne.

15. Wsporniki mocujące.

16. Wiązki dolne.

17. Transportowe kolektory dolne.

18. Wiązki górne.

19. Transportowe kolektory górne.

Claims (4)

1. Komora paleniskowa kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy usytuowanym poziomo posiadająca sklepienie zapłonowe i sklepienie dopalające usytuowane w tylnej części komory, a ruszt mechaniczny stanowi mechaniczny ruszt łuskowy, pod którym znajduje się skrzynia powietrzna, przy czym ruszt łuskowy składa się z pojedynczych rusztowin w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami występują szczeliny pod kątem 30°+45°, znamienna tym, że posiada co najmniej jeden transportowy kolektor dolny (7) czynnika gazowego usytuowany poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego (2), który ma postać odcinka rury o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego (2), zamocowany w skrzyni powietrznej (5), pod odcinkiem nośnym (8) mechanicznego rusztu łuskowego (2) usytuowanym w strefie dopalania (9) komory paleniskowej (1), a przy większej ilości transportowych kolektorów dolnych (7) są one rozmieszczone obok siebie, przy czym każdy transportowy kolektor dolny (7) czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe (10), które skierowane są w stronę rusztowin (6) mechanicznego rusztu łuskowego (2), przeciwnie do ich kierunku przemieszczania lub ma co najmniej jeden transportowy kolektor górny (11) czynnika gazowego usytuowany poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego (2), który ma postać odcinka rury o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego (2) zamocowanej do sklepienia dopalającego (4), a przy większej ilości transportowych kolektorów górnych (11) są one rozmieszczone obok siebie, przy czym każdy transportowy kolektor górny (11) czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe (12), które skierowane są w stronę rusztowin (6) mechanicznego rusztu łuskowego (2), przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

2. Komora paleniskowa według zastrz. 1, znamienna tym, że transportowy kolektor górny (11) czynnika gazowego zamocowany jest do płetw (13) łączących rury wodne (14) ekranu sklepienia dopalającego (4) poprzez wsporniki mocujące (15).

3. Komora paleniskowa kotła energetycznego z rusztem mechanicznym do spalania biomasy usytuowanym poziomo posiadająca sklepienie zapłonowe i sklepienie dopalające usytuowane w tylnej części komory, a ruszt mechaniczny stanowi mechaniczny ruszt łuskowy, pod którym znajduje się skrzynia powietrzna, przy czym ruszt łuskowy składa się z pojedynczych rusztowin w postaci płytkowych elementów połączonych ze sobą tak, że podczas pracy pomiędzy rusztowinami występują szczeliny pod kątem 30°+45°, znamienna tym, że posiada co najmniej jedną wiązkę dolną (16) transportowych kolektorów dolnych (17) czynnika gazowego złożony z odcinków rur o stopniowanej długości, usytuowanych poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego (2), o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego (2), która zamocowana jest w skrzyni powietrznej (5) pod odcinkiem nośnym (8) mechanicznego rusztu łuskowego (2) usytuowanym w strefie dopalania (9) komory paleniskowej (1), a przy większej ilości wiązek dolnych (16) transportowych kolektorów dolnych (17) są one rozmieszczone obok siebie, przy czym każdy transportowy kolektor dolny (17) czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe (10), które skierowane są w stronę rusztowin (6) mechanicznego rusztu łuskowego (2), przeciwnie do ich kierunku przemieszczania lub ma co najmniej jedną wiązkę górną (18) transportowych kolektorów górnych (19) czynnika gazowego zamocowaną do sklepienia dopalającego (4), usytuowaną poprzecznie do kierunku ruchu mechanicznego rusztu łuskowego (2), o długości odpowiadającej szerokości mechanicznego rusztu łuskowego (2), która składa się z odcinków rur o stopniowanej długości, a przy większej ilości wiązek górnych (18) transportowych kolektorów górnych (19) są one rozmieszczone obok siebie wzdłuż sklepienia dopalającego (4), przy czym każdy transportowy kolektor górny (19) czynnika gazowego zaopatrzony jest w wzdłużnie usytuowane kierunkowe dysze odmuchowe (12), które skierowane są w stronę rusztowin (6) mechanicznego rusztu łuskowego (2), przeciwnie do ich kierunku przemieszczania.

4. Komora paleniskowa według zastrz. 3, znamienna tym, że odcinki rur o stopniowanej długości ułożone jeden nad drugim wiązki górnej (18) transportowych kolektorów górnych (19) czynnika gazowego, zamocowane są do płetw (13) łączących rury wodne (14) ekranu sklepienia dopalającego (4) poprzez wsporniki mocujące (15).