PL249858B1 - Taca rozkładana - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest tacka rozkładana, mająca zastosowanie zwłaszcza do pakowania i przechowywania dowolnych towarów, przy czym tacka wykonana jest z kartonu, bądź tektury. Tacka rozkładana wykonana jest z przynajmniej jednego arkusza kartonu, bądź tektury, która to tacka po uformowaniu z półproduktu (1') ma kształt prostopadłościenny i jest otwarta od góry, zaś z obrzeży dna (2) tacki wystają w górę ściany boczne (3) o zasadniczo prostokątnych zarysach oraz niższa od nich oraz od ściany tylnej ściana przednia (5). W końcowych fragmentach jej ściany tylnej są wyodrębnione przynajmniej dwa pola (6) oddzielone skośnymi liniami bigowania (7) od centralnej części (8) tej ściany, zaś ściana przednia (5) składa się z przylegających do siebie i przegubowo powiązanych warstw, przedzielonych przynajmniej jedną dzielącą linią bigowania (11). Z końcowych części każdej ściany bocznej (3) wystają wzdłużnie dwa skrzydełka (12) mocujące, które po uformowaniu tacki (1) są poprzecznie zagięte, przy czym skrzydełka (12) utworzone na tylnych końcach końcowych części ścian bocznych (3) są przytwierdzone do pól (6) ściany tylnej (4), a skrzydełka (12) na przednich końcach końcowych części ścian bocznych (3) są powiązane z nałożonymi na siebie warstwami (10) ściany przedniej (5). Tacka (1) charakteryzuje się tym, że ściana tylna (4) i oddzielona od niej długą linią bigowania (13) druga płaszczyzna ('2) dna (2) wykonane są z drugiego arkusza tektury, z czego druga płaszczyzna (2') dna (2) jest osadzona na dnie (2) powstałym z pierwszego arkusza tektury, zaś dwuwarstwowe ściany boczne (3) wykonane z pierwszego arkusza tektury, wyprowadzone są i oddzielone główną linią bigowania (14) ze ściany przedniej (5) wykonanej z pierwszego arkusza tektury, poprzez każdorazowo trójkątny element (15), z którego wyprowadzona jest także zakładka denna (16). Pierwsza warstwa łamana (3') każdej ściany bocznej (3) połączona jest poprzez główną linię bigowania (14) z trójkątnym elementem (15), a druga warstwa łamana (3") ściany bocznej (3), posiadająca skrzydełka (12) mocujące, wyprowadzona jest łamana wzdłuż łączącej linii bigowania (17) z pierwszej warstwy łamanej (3') ściany bocznej (3), przy czym kąt nachylenia ALPHA, skośnych linii bigowania (7) w ścianie tylnej względem dna (2), zawiera się w przedziale od 34° do 56°, jednak z wyłączeniem zakresu od 43° do 47°.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest taca rozkładana, mająca zastosowanie zwłaszcza do pakowania i przechowywania dowolnych towarów, przy czym taca wykonana jest z kartonu bądź tektury.

Znane są opakowania, które powstają z wykrojów tekturowych, które po złożeniu tworzą pojemnik jedno- lub dwuczęściowy, z czego drugą część stanowi zazwyczaj wieko opakowania. Wówczas opakowanie służy nie tylko do przechowywania a później prezentacji towarów, ale również do transportu, po którym prezentacja może się rozpocząć od chwili zdjęcia lub otwarcia wieka. Znane są opakowania, które przede wszystkim służą do prezentacji, jako otwarte od górnej strony tacki, choć przy odpowiednim zabezpieczeniu foliowym, przezroczystym i zapewniającym ciągłość prezentacji, mimo braku tekturowego wieka, mogą pełnić funkcję transportową oraz przechowywania. Są także rozwiązania, które zawierają tackę oraz wieko, które to odłącza się od tacki po zrealizowaniu funkcji transportowej bądź funkcji przechowywania. Wieko zdejmuje się bądź odrywa od tacki, w której pozostawia się towary celem ich prezentacji, a docelowo celem sprzedaży. Niewątpliwie kluczową rolę odgrywa w takich rozwiązaniach tacka, która winna być odpowiednio dopasowana gabarytami do dedykowanego dla niej asortymentu, a także winna być dla niego dopasowana wytrzymałością. To powoduje, że tacka, zależnie od przeznaczenia, raz jest tacką o wysokich ściankach a raz jest tacką o niskich ściankach, mogąc dodatkowo być wyposażoną w wieko, choćby nawet było bardzo niskie.

Przykładowe, znane rozwiązania zostały ujawnione w polskich wynalazkach oraz w polskich wzorach użytkowych, z których wynalazek o numerze patentu PL239949B1 opisuje opakowanie z unoszonym wiekiem, zaś wzór o numerze prawa ochronnego PL64895Y1 prezentuje rozwiązanie z tacką i odrywanym wiekiem. Znane opakowanie transportowo-ekspozycyjne składa się z dwóch kształtowych wykrojów z tektury falistej, które po złożeniu tworzą wieko i tackę ekspozycyjną, a które są ze sobą trwale połączone klejem w określonych strefach. Tacka wchodzi w wieko i zawiera dno złożone z blokujących się wzajemnie klapek, zaś jej tylna ściana jest wyższa od ściany frontowej a jej ściany boczne mają rosnącą wysokości w kierunku tyłu, natomiast wieko u góry zawiera klapki zamykające opakowanie. Otwarcie opakowania następuje przez przerwanie materiału w miejscach perforacji osłabiającej materiał i tym samym oddzielenie wieka od tacki. Boczne ściany wieka mają języki wychodzące poza ich dolną krawędź, które to języki są zagięte i przyklejone do spodniej powierzchni tacki, przy czym od każdego języka przebiega ku górze perforacja w ścianie bocznej, ograniczająca pole elementu zrywanego, który jest zrywany przy otwieraniu opakowania. W wykroju tacki, w krawędziach, znajdują się szczeliny o długości nie mniejszej od szerokości języków, które po złożeniu tacki tworzą w tychże krawędziach gniazda bazujące dla poprawnego przyklejania języków.

Podobnym rozwiązaniem z tacką jest wzór użytkowy o numerze prawa ochronnego PL66938Y1. To znane opakowanie zbiorcze do transportu i ekspozycji towarów składa się z dwóch kształtowych wykrojów tekturowych, które po złożeniu tworzą pokrywę i tacę ekspozycyjną. Ściana tylna wykroju pokrywy oraz ściany boczne na linii gięcia wyznaczającej dłuższe boki ściany przedniej mają określone elementy konstrukcyjne, przy czym wykrój tacy ma ścianę tylną, ściany boczne i ścianę przednią. Element konstrukcyjny ściany tylnej w części górnej stanowi wypust, zaś ściany boczne mają na linii łączenia ze ścianą przednią wypusty, łączące się ze ścianą przednią tak, że tworzą mostek, przy czym kąt nachylenia wypustów wykroju tacy odpowiada kątowi nachylenia elementów konstrukcyjnych wykroju pokrywy.

Rozwiązanie stanowiące wyłącznie tackę ujawnione zostało we wzorze o numerze prawa ochronnego PL69515Y1. Pojemnik transportowo-ekspozycyjny wykonany został z jednego arkusza tektury, który po uformowaniu ma kształt prostopadłościenny i jest otwarty od góry oraz częściowo otwarty z przodu, natomiast jego składane dno jest utworzone z czterech poprzecznie zagiętych i zakładkowo zazębionych z sobą skrzydeł. Z obrzeży tego dna, ograniczonych liniami bigowania, wystają w górę cztery szeregowo powiązane ściany o zasadniczo prostokątnych zarysach, które są przedzielone liniami bigowania. Obie ściany boczne mają podłużne otwory chwytne a wysokość tych ścian jest równa wysokości ściany tylnej, natomiast ściana przednia składa się z dwóch warstwowo przylegających do siebie skrzydeł, przedzielonych linią bigowania, a wysokość tej ściany jest kilkakrotnie mniejsza od wysokości pozostałych ścian. Ściana przednia jest związana z płytową nakładką o zarysie prostokątnym, przyłączoną do obrzeża wewnętrznego skrzydła tej ściany oraz oddzieloną od niego linią cięto-nagniataną, przy czym po uformowaniu pojemnika nakładka jest odgięta poprzecznie od jego przedniej ściany oraz przytwierdzona z wierzchu do jego dna. W przedmiotowym wzorze przednia ściana pojemnika i przylegająca do niej część dna zostały usztywnione bez zwiększania powierzchni arkusza tektury, co stanowiło sedno tego rozwiązania.

Spośród znanych rozwiązań wykorzystujących tackę, na uwagę zasługują takie, które pozwalają z wykroju wykonać przygotowany do zastosowania półprodukt. Półproduktem jest tacka ze wstępnie połączonymi, na etapie jej produkcji, płaszczyznami wykroju, ale tak, że tacka ma postać złożoną zasadniczo na płasko. Dopiero na miejscu przeznaczenia, gdzie zasadne jest wypełnić ją dedykowanymi dla niej produktami, złożoną na płasko tackę rozkłada się, w jak najmniejszej ilości operacji, tworząc z niej bryłę przestrzenną zdatną do przyjęcia tych produktów. Ma to duże znaczenie, ponieważ zazwyczaj wytwórca tacek nie oferuje wraz z nimi produktów aplikowanych do tacek, zaś wytwórca takich produktów nie przekazuje ich producentowi tacek do dystrybucji. W przypadku gdy wytworzone tacki, w postaci wykroju, trafiają do wytwórcy produktów, aby je zapełnić musiał on tackę każdorazowo samodzielnie złożyć z wykroju. W przypadku gdy oczekiwał tacki już złożonej do postaci funkcjonalnej, kłopotem okazywał się transport tacek gotowych, ponieważ jako puste bryły mogły transportu nie przetrwać bez uszkodzeń, bądź po prostu transport okazywał się nieopłacalny. Stąd właśnie tacki w formie półproduktu, połączonego i stabilnego, jednak o małych gabarytach, przygotowanego do jedynie rozłożenia jednym ruchem ręki, mają znaczący potencjał w zakresie ich wykorzystania w różnych branżach, jak i w wątku ekonomicznym dotyczącym transportu.

Znane rozwiązania, które dotyczą takich właśnie tacek, przyjmujących postać półproduktu, bądź po prostu produktu gotowego, jednak chwilowo na czas transportu mającego postać złożoną, ujawnione zostały w opisach polskich wzorów użytkowych o nr PL71625Y1 i PL69842Y1.

Pierwszy z ww. przedstawia wykrój opakowania do transportu i ekspozycji towarów, zwłaszcza w opakowaniach jednostkowych, wykonany z jednego arkusza tektury, zawierający wzajemnie powiązane cztery pola ścian bocznych, cztery skrzydła dna i zakładkę mocującą, oddzielone liniami bigowania, przy czym pole ściany przedniej posiada wydzielony linią perforacji panel środkowy, którego wysokość jest mniejsza niż wysokość paneli bocznych tejże ściany przedniej, zaś panel środkowy ściany przedniej, oddzielony liniami perforacji od jej paneli bocznych, przylega poprzez linię bigowania do skrzydła dna, przy czym panel środkowy ma postać prostokąta ze ściętymi narożnikami górnymi, a długość jego linii perforacji wynosi co najwyżej połowę wysokości panelu bocznego. Korzystną cechą tego rozwiązania jest to, że pola ścian bocznych zawierają usytuowane centralnie otwory chwytne. Przedmiotowe opakowanie powstaje poprzez odpowiednie złożenie i sklejenie wykroju na składarko-sklejarce, a następnie jego uformowanie przez użytkownika, który jednym ruchem formuje z tak sklejonego, płaskiego półwyrobu, opakowanie o kształcie prostopadłościanu. Dzięki temu rozwiązaniu, tacka może być składowana w postaci płasko złożonego półfabrykatu, w którym ściany boczne są wstępnie złączone ze ścianą tylną i przednią, przy czym półprodukt po złożeniu ma w przybliżeniu powierzchnię będącą sumą powierzchni ściany bocznej i ściany tylnej tej tacki.

Drugi z ww. przedstawia tackę transportowo-ekspozycyjną wykonaną z pojedynczego arkusza tektury, która po uformowaniu ma kształt prostopadłościenny i jest otwarta od góry. Z obrzeży jednolitego dna tacki wystają w górę cztery ściany o zasadniczo prostokątnych zarysach. Zgodnie ze wzorem tacka charakteryzuje się tym, że w końcowych fragmentach jej ściany tylnej są wyodrębnione dwa trójkątne pola, oddzielone liniami bigowania od centralnej części tej ściany, a ściana przednia składa się z pary przylegających do siebie i przegubowo powiązanych skrzydeł, przedzielonych wzdłużną linią bigowania. Z końcowych części każdej ściany bocznej wystają wzdłużnie dwa skrzydełka mocujące, które po uformowaniu tacki są poprzecznie zagięte, przy czym skrzydełka usytuowane na tylnych końcach ścian bocznych są przytwierdzone do trójkątnych pól ściany tylnej, zaś skrzydełka na przednich końcach ścian bocznych są zaciśnięte między warstwowo nałożonymi na siebie skrzydłami ściany przedniej. Łączenie może być wykonywane za pomocą zszywek lub kleju. Dla osiągnięcia trwałego zespolenia ściany przedniej z dnem znanej tacki, na przednim obrzeżu dna znajdują się szczelinowe wycięcia, a wewnętrzne skrzydło ściany przedniej ma na swoim swobodnym obrzeżu podłużne występy zamkowe, które po uformowaniu tacki są zagłębione w szczelinowych wycięciach dna. Obie ściany boczne tacki mają u dołu podłużne otwory chwytne. Aby ułatwić napełnianie lub opróżnianie tacki, wysokość jej ściany przedniej jest co najmniej dwa razy mniejsza od wysokości pozostałych ścian. Dzięki temu rozwiązaniu, tacka może być składowana w postaci płasko złożonego półfabrykatu, w którym ściany boczne są wstępnie złączone ze ścianą tylną, przy czym półprodukt po złożeniu ma w przybliżeniu powierzchnię będącą sumą powierzchni dna tej tacki oraz jej ściany przedniej, która to ściana po rozłożeniu półproduktu wymaga jeszcze kilku operacji, aby ją ustawić w pionie i zablokować w dnie, i przy czym na ścianie tylnej linie bigowania winny być ustawione pod kątem 45° stopni miary kątowej, zaś ściany boczne winny być niższe niż połowa długości ściany tylnej, aby półprodukt mógł zaistnieć w formie płaskiej.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala zestawić tacę rozkładaną, która przy dość szerokiej gamie możliwych do wytworzenia proporcji poszczególnych jej wymiarów, na końcu etapu wytwarzania daje się złożyć do postaci zasadniczo płaskiego zestawu wykrojów o małej powierzchni, i będzie przygotowana na natychmiastowe jej rozłożenie, jednym ruchem ręki, do postaci pełnowartościowego i w pełni funkcjonalnego produktu, jakim jest prostopadłościenne, otwarte od wierzchniej strony opakowanie, mające ściany oraz dno. Taca według wynalazku nie wymagała podczas rozkładania dodatkowych czynności, dzięki którym uzyskiwałaby określoną funkcjonalność, jak np. klejenia, zaginania ścianek lub wypustów ścianek, klinowania wypustów, itp. Takie operacje zostaną bowiem wykonane na etapie produkcji wykrojów stanowiących po ich zestawieniu tacę. Co ważne, taca rozkładana będzie mogła być składaną i rozkładaną wielokrotnie, bez uszkodzeń mechanicznych, pomimo że wszystkie ścianki po rozłożeniu będą od razu gotowe do zabezpieczenia artykułów, czyli wyrobów do niej aplikowanych, włącznie ze ścianką czołową, stanowiącą zabezpieczenie dla produktów, która w innych wcześniejszych rozwiązaniach wymagała dodatkowego przygotowania, aby ustawić ją w pozycji pionowej. Co równie ważne, taca rozkładana w postaci zestawionych wykrojów przygotowanych do rozłożenia, celem przyjęcia do swego wnętrza artykułów, ma przynajmniej jedną ścianę, właśnie tą przednią, w pozycji pionowej, co należy rozumieć, że nie jest ona ani składana ani rozkładana, w przeciwieństwie do ścian bocznych i ściany tylnej tacy rozkładanej. Złożone wykroje tac mają postać dogodną dla składowania i transportu, a do tego są stabilne, czyli ani nie dążą do samoczynnego rozłożenia, ani nie są narażone na zgniecenie bądź spłaszczenie, pomimo stojącej ściany przedniej. Połączone ze sobą wykroje są łatwe w składowaniu, ponieważ zajmują zasadniczo powierzchnię zbliżoną do powierzchni dna tacy rozłożonej, a dodatkowo, pomimo że ściana przednia tacy nie jest składaną, składowanie kilku, bądź nawet kilkudziesięciu wykrojów stanowiących tace nie będzie kłopotliwe, o ile w stosie naprzemiennie będą one obracane o kąt 180°. Stos taki będzie stabilny i wytrzymały. Dodatkowym celem rozwiązania jest, oprócz możliwości wielokrotnego składania i rozkładania tacy, zapewnienie zarówno wykrojom, jak i tacy już rozłożonej, wyższej wytrzymałości mechanicznej w porównaniu do znanych już tacek składanych. Obecnie znane tacki, posiadające funkcję składania, są najczęściej wykonywane i zestawione w postać funkcjonalną z pojedynczej warstwy tektury, stanowiącej wykrój tacki. Taca rozkładana według niniejszego wynalazku, zachowując funkcję składania i rozkładania, zarówno w postaci połączonych ze sobą wykrojów w postaci złożonej, jak i w postaci funkcjonalnej, czyli rozłożonej i gotowej na przyjęcie artykułu, ma zwielokrotnioną grubość ścian i dna, które są przynajmniej podwójne względem pojedynczego wykroju, z którego taca według wynalazku jest zestawiana. Oprócz bowiem podwójnych ścian tacy, na ścianę lub dno mogą również zachodzić wypusty płaszczyzn sąsiadujących, co dodatkowo wzmacnia konstrukcję. Pomimo swojej warstwowej budowy względem pojedynczego wykroju, taca rozkładana zachowuje funkcję składania i rozkładania.

W szczegółach rozwiązanie według wynalazku przedstawia się następująco.

Taca rozkładana, składająca się wykrojów A i B wykonanych z kartonu bądź tektury, przy czym z obrzeżami obszaru dna wykroju A połączone są obszary ścian bocznych o zasadniczo prostokątnych zarysach oraz niższy od nich oraz od obszaru ściany tylnej obszar ściany przedniej, a w końcowych fragmentach obszaru ściany tylnej są wyodrębnione przynajmniej dwa pola oddzielone skośnymi liniami bigowania od centralnej części obszaru ściany tylnej, zaś obszar ściany przedniej składa się z przylegających do siebie i przegubowo powiązanych warstw, przedzielonych przynajmniej jedną dzielącą linią bigowania, natomiast z końcowymi częściami każdego obszaru ściany bocznej połączone są wzdłużnie dwa skrzydełka mocujące, przy czym skrzydełka mocujące usytuowane na tylnych końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych sąsiadują z polami ściany tylnej, a skrzydełka mocujące usytuowane na przednich końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych sąsiadują z warstwami ściany przedniej, charakteryzuje się tym, że wykrój B zawiera obszar ściany tylnej wraz z oddzieloną od niego linią bigowania drugą płaszczyzną obszaru dna, przy czym druga płaszczyzna obszaru dna jest osadzona na obszarze dna wykroju A, zaś dwuwarstwowe obszary ścian bocznych w wykroju A wyprowadzone są, i oddzielone główną linią bigowania, z obszaru ściany przedniej tegoż wykroju A, każdorazowo poprzez element trójkątny, z którego wyprowadzona jest także zakładka denna, przy czym pierwsza warstwa łamana obszaru każdej ściany bocznej połączona jest poprzez główną linię bigowania z elementem trójkątnym, a druga warstwa łamana obszaru ściany bocznej, posiadająca skrzydełka mocujące, wyprowadzona jest poprzez łączącą linię bigowania z pierwszej warstwy łamanej obszaru ściany bocznej, przy czym w wykroju B kąt nachylenia ALPHA skośnych linii bigowania, w obszarze ściany tylnej względem obszaru dna tegoż wykroju, zawiera się w przedziale od 34° do 56°, z wyłączeniem zakresu od 43° do 47°.

Korzystnie, obszary ścian bocznych mają przelotowe otwory chwytne, zwłaszcza o kształcie nerkowatym.

Korzystnie, wysokość obszaru ściany przedniej jest co najmniej dwa razy mniejsza od wysokości obszarów ścian bocznych i ściany tylnej.

Korzystnie, wysokość obszaru ściany przedniej jest odwrotnie proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, przy którym obszar ściany tylnej nałożony jest na złożone obszary ścian bocznych.

Korzystnie, wysokość obszaru ściany przedniej jest wprost proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, przy którym obszary ścian bocznych nałożone są na złożony obszar ściany tylnej.

Korzystnie, kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 34° do 43°.

Korzystnie, kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 47° do 56°.

Korzystnie, obszar ściany tylnej ma pionową linię cięcia, wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania.

Korzystnie, obszar ściany tylnej ma trzecią ukośną linię bigowania, wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania i pionowej linii cięcia.

Korzystnie, w linii bigowania oddzielającej obszar ściany tylnej od drugiej płaszczyzny dna znajdują się wycięcia, które stanowią gniazda.

Korzystnie, w łączącej linii bigowania znajdują się wycięcia, które stanowią gniazda.

Korzystnie, wysokość obszaru ściany przedniej jest nie większa niż 110 mm.

Korzystnie, wysokość obszaru ściany przedniej jest nie mniejsza niż 50 mm.

Korzystnie, kąt nachylenia BETA głównych linii bigowania, w obszarze ściany bocznej względem obszaru dna, zawiera się w przedziale od 4° do 21°.

Korzystnie, szerokość, bądź głębokość obszaru dna nie przekracza 1200 mm, zaś wysokość obszaru ściany tylnej nie przekracza 350 mm.

Korzystnie, w obszarze dna znajdują się zamki paletowe.

Korzystnie, linie bigowania są bigą zwykłą lub odwrotną.

Wynalazek został zilustrowany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia kartonowe wykroje tacy rozkładanej składanej do wewnątrz, w której obszary ścian bocznych wykroju A zdatne są do nałożenia na złożony obszar ściany tylnej wykroju B, Fig. 2 przedstawia kartonowe wykroje tacy rozkładanej składanej na zewnątrz, w której obszar ściany tylnej wykroju B zdatny jest do nałożenia na złożone obszary ścian bocznych wykroju A, Fig. 3 przedstawia wykroje A i B złożone do wewnątrz, Fig. 4 przedstawia wykroje A i B złożone na zewnątrz, Fig. 5 przedstawia poszczególne etapy powstawania tacy rozkładanej z wykrojów A i B, w szczególności wykrojów tacy składanej do wewnątrz, zaś Fig. 6 przedstawia porównanie wykrojów B poszczególnych zestawów, a w szczególności wykroje obszaru dna i obszaru ściany tylnej, odpowiednio dla tacy rozkładanej składanej do wewnątrz oraz dla tacy rozkładanej składanej na zewnątrz. Tabela A ujawnia uzyskane empirycznie zestawienie dla zróżnicowanych wymiarów tacy rozłożonej, w uzależnieniu od wysokości obszaru ściany przedniej tacy, dla których to wskazanych wartości podano wynikowy kąt ALPHA, przy błędzie nie większym niż 0,5°, dla wykrojów A i B mogących być złożonymi do wewnątrz. Tabeli B ujawnia natomiast uzyskane empirycznie zestawienie dla zróżnicowanych wymiarów tacy rozłożonej, w uzależnieniu od wysokości obszarów ściany przedniej tacy, dla których to wskazanych wartości podano wynikowy kąt ALPHA, przy błędzie nie większym niż 0,5°, dla wykrojów A i B mogących być złożonymi na zewnątrz.

Przykład 1

Taca 1 rozkładana składa się z zestawu 1' wykrojów A i B wykonanych z tektury, przy czym z obrzeżami obszaru dna 2 połączone są obszary ścian bocznych 3 o zasadniczo prostokątnych zarysach oraz niższy od nich, i od obszaru ściany tylnej 4, obszar ściany przedniej 5. W końcowych fragmentach obszaru ściany tylnej 4 są wyodrębnione dwa pola 6, oddzielone skośnymi liniami bigowania 7 od centralnej części 8 obszaru ściany tylnej 4, o kształcie trójkąta nie licząc wypustów 9, zaś obszar ściany przedniej 5 składa się z przylegających do siebie i przegubowo powiązanych warstw 10, przedzielonych przynajmniej jedną linią bigowania 11, tym razem podwójną. Z końcowymi częściami każdego obszaru ściany bocznej 3 połączone są wzdłużnie dwa skrzydełka 12 mocujące, przy czym skrzydełka mocujące 12 usytuowane na tylnych końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych 3 sąsiadują z polami 6 obszaru ściany tylnej 4, a skrzydełka mocujące 12 usytuowane na przednich końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych 3 sąsiadują z warstwami 10 obszaru ściany przedniej 5. Wykrój B zawiera obszar ściany tylnej 4 oraz oddzieloną od niego linią bigowania 13 drugą płaszczyznę 2' obszaru dna 2, przy czym druga płaszczyzna 2' obszaru dna 2 jest osadzona na obszarze dna 2 wykroju A, zaś dwuwarstwowe obszary ścian bocznych 3 w wykroju A wyprowadzone są, i oddzielone główną linią bigowania 14, z obszaru ściany przedniej 5 tegoż wykroju A, każdorazowo poprzez trójkątny element 15, z którego wyprowadzona jest także zakładka denna 16. Pierwsza warstwa łamana 3' obszaru każdej ściany bocznej 3 połączona jest poprzez główną linię bigowania 14 z trójkątnym elementem 15, a druga warstwa łamana 3” obszaru ściany bocznej 3, mająca skrzydełka mocujące 12, wyprowadzona jest poprzez łączącą linię bigowania 17 z pierwszej warstwy łamanej 3' obszaru ściany bocznej 3, przy czym w wykroju B kąt nachylenia ALPHA skośnych linii bigowania 7, w obszarze ściany tylnej 4 względem obszaru dna 2 tegoż wykroju, zawiera się w przedziale od 34° do 56°, z wyłączeniem zakresu od 43° do 47°. Tym razem kąt ALPHA wynosi 55,61 °, zaś błąd odczytu wynosi nie więcej niż 0,5°.

Obszary ścian bocznych 2 mają przelotowe otwory chwytne 18 o kształcie nerkowatym. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest w przybliżeniu dwa razy mniejsza od wysokości pozostałych obszarów ścian 3, 4. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest wprost proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, jak to wynika z Tabeli A, dla zestawu 1' wykrojów A i B, w którym obszary ścian bocznych 3 nałożone są na złożony obszar ściany tylnej 4. Kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 47° do 56° dla zestawu 1' wykrojów A i B, w którym obszary ścian bocznych 3 nałożone są na złożony obszar ściany tylnej 4. W linii bigowania 13 wykroju B znajdują się wycięcia 19, które stanowią gniazda wypustów 9 obszaru ściany tylnej 4 sąsiadującej tacy 1, gdy tace 1, podczas ich stosowania, układa się jedna na drugą. W łączącej linii bigowania 17 wykroju A znajdują się wycięcia 19, które stanowią gniazda wypustów 9 obszaru ściany bocznej 3 sąsiadującej tacy 1, gdy tace 1, podczas ich stosowania, układa się jedna na drugą. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest nie większa niż 110 mm, i tym razem wynosi 105 mm, zaś wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest tym samym nie mniejsza niż 50 mm. Zestaw 1' wykrojów A i B składa się wzdłuż głównej linii bigowania 14 oraz linii bigowania 13, i wzdłuż skośnych linii bigowania 7. Kąt nachylenia BETA głównych linii bigowania 14, w obszarze ściany bocznej 3 względem obszaru dna 2, zawiera się w przedziale od 4° do 21°, i tym razem wynosi 21°. Szerokość bądź głębokość obszaru dna 2 nie przekracza 1200 mm, zaś wysokość obszaru ściany tylnej 4 nie przekracza 250 mm, i tym razem szerokość ta wynosi 400 mm, głębokość wynosi 300 mm, a wysokość obszaru ściany tylnej 4 wynosi 200 mm. Zestaw 1' wykrojów A i B ma w obszarze dna 2 dwa zamki paletowe, a każda linia bigowania 7, 11, 13, 14, 17 jest bigą zwykłą.

Przykład 2

Taca 1 rozkładana składa się z zestawu 1” wykrojów A i B wykonanych z tektury, przy czym z obrzeżami obszaru dna połączone są obszary ścian bocznych 3 o zasadniczo prostokątnych zarysach oraz niższy od nich, i od obszaru ściany tylnej 4, obszar ściany przedniej 5. W końcowych fragmentach obszaru ściany tylnej 4 są wyodrębnione dwa pola 6, oddzielone skośnymi liniami bigowania 7 od centralnej części 8 obszaru ściany tylnej 4, o kształcie trójkąta nie licząc wypustów 9, a dodatkowo jest na niej trzecie pole 6', także trójkątne, pomiędzy pionową linią cięcia 22 i dodatkową ukośną linią bigowania 21, zaś obszar ściany przedniej 5 składa się z przylegających do siebie i przegubowo powiązanych warstw 10, przedzielonych przynajmniej jedną linią bigowania 11, tym razem podwójną. Z końcowymi częściami każdego obszaru ściany bocznej 3 połączone są wzdłużnie dwa skrzydełka mocujące 12, przy czym skrzydełka mocujące 12 usytuowane na tylnych końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych 3 sąsiadują z polami 6 obszaru ściany tylnej 4, a skrzydełka 12 mocujące usytuowane na przednich końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych 3 sąsiadują z warstwami 10 obszaru ściany przedniej 5. Wykrój B zawiera obszar ściany tylnej 4 oraz oddzieloną od niej długą linią bigowania 13 drugą płaszczyznę 2' obszaru dna 2, przy czym druga płaszczyzna 2' obszaru dna 2 jest osadzona na obszarze dna 2 wykroju A, zaś dwuwarstwowe obszary ścian bocznych 3 w wykroju A wyprowadzone są, i oddzielone główną linią bigowania 14, z obszaru ściany przedniej 5 tegoż wykroju A, każdorazowo poprzez trójkątny element 15, z którego wyprowadzona jest także zakładka denna 16. Pierwsza warstwa łamana 3' obszaru każdej ściany bocznej 3 połączona jest poprzez główną linię bigowania 14 z trójkątnym elementem 15, a druga warstwa łamana 3” obszaru ściany bocznej 3, mająca skrzydełka mocujące 12, wyprowadzona jest poprzez łączącą linię bigowania 17 z pierwszej warstwy łamanej 3' obszaru ściany bocznej 3, przy czym w wykroju B kąt nachylenia ALPHA skośnych linii bigowania 7, w obszarze ściany tylnej 4 względem obszaru dna 2 tegoż wykroju, zawiera się w przedziale od 34° do 56°, z wyłączeniem zakresu od 43° do 47°. Tym razem kąt ALPHA wynosi 34,70°, zaś błąd odczytu wynosi nie więcej niż 1°.

Obszary ścian bocznych 3 mają przelotowe otwory chwytne 18 o kształcie nerkowatym. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest w przybliżeniu dwa razy mniejsza od wysokości pozostałych obszarów ścian 3, 4. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest odwrotnie proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, jak to wynika z Tabeli B, dla zestawu 1” wykrojów A i B, w którym obszar ściany tylnej 4 nałożony jest na złożone obszary ścian bocznych 3. Kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 34° do 43° dla zestawu 1” wykrojów A i B, w którym obszar ściany tylnej 4 nałożony jest na złożone obszary ścian bocznych 3. Obszar ściany tylnej ma pionową linię cięcia 22, wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania 7. Obszar ściany tylnej 4 ma trzecią ukośną linię bigowania 21, wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania 7 i pionowej linii cięcia 22. W linii bigowania 13 wykroju B znajdują się wycięcia 19, które stanowią gniazda wypustów 9 obszaru ściany tylnej 4 sąsiadującej tacy 1, gdy tace 1, podczas ich stosowania, układa się jedna na drugą. W łączącej linii bigowania 17 wykroju A znajdują się wycięcia 19, które stanowią gniazda wypustów 9 obszaru ściany bocznej 3 sąsiadującej tacy 1, gdy tace 1, podczas ich stosowania, układa się jedna na drugą. Wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest nie większa niż 110 mm, i tym razem wynosi 105 mm, zaś wysokość obszaru ściany przedniej 5 jest tym samym nie mniejsza niż 50 mm. Zestaw 1 ” wykrojów A i B składa się wzdłuż głównej linii bigowania 14, wzdłuż linii bigowania 13 oraz wzdłuż skośnych linii bigowania 7, a także wzdłuż pionowej linii cięcia 22 i trzeciej ukośnej linii bigowania 21 na obszarze ściany tylnej 4. Kąt nachylenia BETA głównych linii bigowania 14, w obszarze ściany bocznej 3 względem obszaru dna 2, zawiera się w przedziale od 4° do 21°, i tym razem wynosi 21°. Szerokość bądź głębokość obszaru dna 2 nie przekracza 1200 mm, zaś wysokość obszaru ściany tylnej 4 nie przekracza 250 mm, i tym razem szerokość ta wynosi 400 mm, głębokość wynosi 300 mm, a wysokość obszaru ściany tylnej 4 wynosi 200 mm. Każda linia bigowania 7, 11, 13, 14, 17, 21 jest bigą odwrotną.

Oba opisane wyżej szczegółowe przykłady realizacji nie wyczerpują innych, możliwych do uzyskania wymiarów składanych i rozkładanych, wzdłuż odnośnych linii bigowania 7, 11, 13, 14, 17 i 21, tac 1 powstałych z zestawu 1, 1” wykrojów A i B, przy zachowaniu zasad dla kąta ALPHA i kąta BETA. Ukazują to uzyskane empirycznie wartości zebrane w Tabeli A i w Tabeli B. Zasada zakresu kątów pozostaje jednak niezmienna, mimo znaczących różnic w gabarytach rozkładanej tacy 1. Aby możliwe było składanie i rozkładanie tacy, kluczowa okazała się zależność główna dotycząca kąta ALPHA. Dodatkowo zauważono prostą oraz odwrotną proporcjonalność narastania kąta BETA, w zależności od wysokości obszaru ściany przedniej 5. Potwierdza to wcześniej nieznaną regułę możliwości uzyskania zestawu 1, 1” wykrojów A i B, przy zachowaniu zasad dla kąta ALPHA znacząco odbiegającego od zwyczajowo przyjętego kąta 45°, jaki stosowano przed niniejszym wynalazkiem w tacach składanych i rozkładanych, w tym rozkładanych jednym ruchem ręki. Przyjęto, że wyniki tabel, z racji na prowadzone badania, mogą mieć odchyłkę w uzyskiwanej mierze rzeczonych kątów nie większą niż 1°.

PL 249858 Β1

Tabela A

szer (A) x gt (B) x wys (C)	WYSOKOŚĆ FRONTU	KĄT BETA	KĄT ALPHA
Taca 400x300x200 mm	55 mm	11,24	49,17
Taca 400x300x200 mm	65 mm	13,27	50,37
Taca 400x300x200 mm	75 mm	15,26	51,62
Taca 400x300x200 mm	85 mm	17,21	52,9
Taca 400x300x200 mm	95 mm	19,13	54,23
Taca 400x300x200 mm	105 mm	21	55,61
Taca 400x400x160 mm	55 mm	8,26	48,02
Taca 400x400x160 mm	65 mm	9,77	48,87
Taca 400x400x160 mm	75 mm	11,26	49,75
Taca 400x400x160 mm	85 mm	12,74	50,65
Taca 400x400x160 mm	95 mm	14,21	51,57
Taca 400x400x160 mm	105 mm	15,65	52,52
Taca 600x400x240mm	55 mm	8,31	48,02
Taca 600x400x240mm	65 mm	9,83	48,87
Taca 600x400x240mm	75 mm	11,34	49,75
Taca 600x400x240mm	85 mm	12,83	50,65
Taca 600x400x240mm	95 mm	14,3	51,57
Taca 600x400x240mm	105 mm	15,75	52,52
Taca 800x400x240 mm	55 mm	8,31	48,02
Taca 800x400x240 mm	65 mm	9,83	48,87
Taca 800x400x240 mm	75 mm	11,34	49,75
Taca 800x400x240 mm	85 mm	12,83	50,65
Taca 800x400x240 mm	95 mm	14,3	51,57
Taca 800x400x240 mm	105 mm	15,75	52,52
Taca 600x500x240 mm	55 mm	6,55	47,87
Taca 600x500x240 mm	65 mm	7,76	48,56
Taca 600x500x240 mm	75 mm	8,96	49,27
Taca 600x500x240 mm	85 mm	10,15	50
Taca 600x500x240 mm	95 mm	11,33	50,74
Taca 600x500x240 mm	105 mm	12,5	51,5
Taca 600x600x240 mm	55 mm	5,4	47,4
Taca 600x600x240 mm	65 mm	6,4	47,96
Taca 600x600x240 mm	75 mm	7,4	48,53
Taca 600x600x240 mm	85 mm	8,39	49,12
Taca 600x600x240 mm	95 mm	9,37	49,71
Taca 600x600x240 mm	105 mm	10,35	50,3
Taca 600x700x240 mm	55 mm	4,6	47,53
Taca 600x700x240 mm	65 mm	5,45	47,85
Taca 600x700x240 mm	75 mm	6,3	48,18
Taca 600x700x240 mm	85 mm	7,15	48,51
Taca 600x700x240 mm	95 mm	7,99	48,48
Taca 600x700x240 mm	105 mm	8,83	49,18

PL 249858 Β1

Tabela B

szer (A) x gł (B) x wys (C)	WYSOKOŚĆ FRONTU	KĄT BETA	KĄT ALPHA |
Taca 400x300x200 mm	55 mm	11,24	39,19
Taca 400x300x200 mm	65 mm	13,27	38,25
Taca 400x300x200 mm	75 mm	15,26	37,3
Taca 400x300x200 mm	85 mm	17,21	36,4
Taca 400x300x200 mm	95 mm	19,13	35,53
Taca 400x300x200 mm	105 mm	21	34,7
Taca 400x400x160 mm	55 mm	8,26	40,81
Taca 400x400x160 mm	65 mm	9,77	40,03
Taca 400x400x160 mm	75 mm	11,26	39,28
Taca 400x400x160 mm	85 mm	12,74	38,57
Taca 400x400x160 mm	95 mm	14,21	37,87
Taca 400x400x160 mm	105 mm	15,65	37,2
Taca 600x400x240mm	55 mm	8,31	40,85
Taca 600x400x240mm	65 mm	9,83	40,06
Taca 600x400x240mm	75 mm	11,34	39,31
Taca 600x400x240mm	85 mm	12,83	38,59
Taca 600x400x240mm	95 mm	14,3	37,88
Taca 600x400x240mm	105 mm	15,75	37,2
Taca 800x400x240 mm	55 mm	8,31	40,85
Taca 800x400x240 mm	65 mm	9,83	40,07
Taca 800x400x240 mm	75 mm	11,34	39,32
Taca 800x400x240 mm	85 mm	12,83	38,59
Taca 800x400x240 mm	95 mm	14,3	37,88
Taca 800x400x240 mm	105 mm	15,75	37,2
Taca 600x500x240 mm	55 mm	6,55	41,73
Taca 600x500x240 mm	65 mm	7,76	41,1
Taca 600x500x240 mm	75 mm	8,96	40,48
Taca 600x500x240 mm	85 mm	10,15	39,87
Taca 600x500x240 mm	95 mm	11,33	39,28
Taca 600x500x240 mm	105 mm	12,5	38,71
Taca 600x600x240 mm	55 mm	5,4	42,29
Taca 600x600x240 mm	65 mm	6,4	41,75
Taca 600x600x240 mm	75 mm	7,4	41,22
Taca 600x600x240 mm	85 mm	8,39	40,71
Taca 600x600x240 mm	95 mm	9,37	40,2
Taca 600x600x240 mm	105 mm	10,35	39,7
Taca 600x700x240 mm	55 mm	4,6	42,82
Taca 600x700x240 mm	65 mm	5,45	42,37
Taca 600x700x240 mm	75 mm	6,3	41,93
Taca 600x700x240 mm	85 mm	7,15	41,5
Taca 600x700x240 mm	95 mm	7,99	41,07
Taca 600x700x240 mm	105 mm	8,83	40,66

Claims (17)

1. Taca rozkładana, składająca się wykrojów A i B wykonanych z kartonu bądź tektury, przy czym z obrzeżami obszaru dna wykroju A połączone są obszary ścian bocznych o zasadniczo prostokątnych zarysach oraz niższy od nich oraz od obszaru ściany tylnej obszar ściany przedniej, a w końcowych fragmentach obszaru ściany tylnej są wyodrębnione przynajmniej dwa pola oddzielone skośnymi liniami bigowania od centralnej części obszaru ściany tylnej, zaś obszar ściany przedniej składa się z przylegających do siebie i przegubowo powiązanych warstw, przedzielonych przynajmniej jedną dzielącą linią bigowania, natomiast z końcowymi częściami każdego obszaru ściany bocznej połączone są wzdłużnie dwa skrzydełka mocujące, przy czym skrzydełka mocujące usytuowane na tylnych końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych sąsiadują z polami ściany tylnej, a skrzydełka mocujące usytuowane na przednich końcach skrajnych części obszarów ścian bocznych sąsiadują z warstwami ściany przedniej, znamienna tym, że wykrój B zawiera obszar ściany tylnej (4) wraz z oddzieloną od niego linią bigowania (13) drugą płaszczyzną (2') obszaru dna (2), przy czym druga płaszczyzna (2') obszaru dna (2) jest osadzona na obszarze dna (2) wykroju A, zaś dwuwarstwowe obszary ścian bocznych (3) w wykroju A wyprowadzone są, i oddzielone główną linią bigowania (14), z obszaru ściany przedniej (5) tegoż wykroju A, każdorazowo poprzez trójkątny element (15), z którego wyprowadzona jest także zakładka denna (16), przy czym pierwsza warstwa łamana (3') obszaru każdej ściany bocznej (3) połączona jest poprzez główną linię bigowania (14) z trójkątnym elementem (15), a druga warstwa łamana (3”) obszaru ściany bocznej (3), posiadająca skrzydełka mocujące (12), wyprowadzona jest poprzez łączącą linię bigowania (17) z pierwszej warstwy łamanej (3') obszaru ściany bocznej (3), przy czym w wykroju B kąt nachylenia ALPHA skośnych linii bigowania (7), w obszarze ściany tylnej (4) względem obszaru dna (2) tegoż wykroju, zawiera się w przedziale od 34° do 56°, z wyłączeniem zakresu od 43° do 47°.

2. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że obszary ścian bocznych (3) mają przelotowe otwory chwytne (18), zwłaszcza o kształcie nerkowatym.

3. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość obszaru ściany przedniej (5) jest co najmniej dwa razy mniejsza od wysokości obszarów ścian (3, 4).

4. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość obszaru ściany przedniej (5) jest odwrotnie proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, przy którym obszar ściany tylnej (4) nałożony jest na złożone obszary ścian bocznych (3).

5. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość obszaru ściany przedniej (5) jest wprost proporcjonalna do miary kąta nachylenia ALPHA, przy którym obszary ścian bocznych (3) nałożone są na złożony obszar ściany tylnej (4).

6. Taca rozkładana według zastrz. 4, znamienna tym, że kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 34° do 43°.

7. Taca rozkładana według zastrz. 5, znamienna tym, że kąt nachylenia ALPHA zawiera się w przedziale od 47° do 56°.

8. Taca rozkładana według zastrz. 4, znamienna tym, że obszar ściany tylnej (4) ma pionową linię cięcia (22), wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania (7).

9. Taca rozkładana według zastrz. 4, znamienna tym, że obszar ściany tylnej (4) ma trzecią ukośną linię bigowania (21), wychodzącą z punktu styku skośnych linii bigowania (7) i pionowej linii cięcia (22).

10. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że w linii bigowania (13) znajdują się wycięcia (19), które stanowią gniazda.

11. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że w łączącej linii bigowania (17) znajdują się wycięcia (19), które stanowią gniazda.

12. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokość obszaru ściany przedniej (5) jest nie większa niż 110 mm.

13. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość obszaru ściany przedniej (5) jest nie mniejsza niż 50 mm.

14. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że kąt nachylenia BETA głównych linii bigowania (14), w obszarze ściany bocznej (3) względem obszaru dna (2), zawiera się w przedziale od 4° do 21°.

PL 249858 Β1

15. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że szerokość, bądź głębokość obszaru dna (2) nie przekracza 1200 mm, zaś wysokość obszaru ściany tylnej (4) nie przekracza 350 mm.

16. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że w obszarze dna (2) znajdują się zamki paletowe.

17. Taca rozkładana według zastrz. 1, znamienna tym, że linie bigowania (7, 11, 13, 14, 17, 21) są bigą zwykłą lub odwrotną.