PL249512B1 - Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych - Google Patents

Abstract

Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych zwiera pierwszy mikrokomputer (1), pierwszy akumulator (2), wyświetlacz (4) oraz kamerę (3) oraz co najmniej dwa obiekty rehabilitacyjne (5, 6), które są bezprzewodowo połączone z pierwszym mikrokomputerem (1). Pierwszy obiekt rehabilitacyjny (5) zawiera pręt, na którym osadzone są współosiowo z nim korpus, co najmniej jeden krążek obrotowy oraz co najmniej jeden krążek stały. Wewnątrz korpusu, po dwóch jego naprzeciwległych stronach są osadzone współosiowo na pręcie dwa enkodery, a ponadto wewnątrz korpusu jest drugi mikrokomputer oraz drugi akumulator. Drugi obiekt rehabilitacyjny (6) ma kształt kostki sześciennej o ściętych narożach, przy czym na dwóch jej naprzeciwległych ścianach są symetryczne zaczepy, do których zamocowane są pasy mocujące do mocowana rąk. Każda z pozostałych czterech ścian ma inną fakturę powierzchni. Na powierzchniach ściętych pierwszych naroży, po jednej stronie drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6) są diody LED RGB, zaś na przeciwnych do nich powierzchniach ściętych drugich naroży są czujniki siły nacisku. Wewnątrz tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6) są trzeci mikrokomputer oraz trzeci akumulator.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych, w szczególności ręki, przeznaczone do zastosowania do ćwiczeń zwłaszcza w domach prywatnych, jak również w gabinetach rehabilitacyjnych.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku EP3653120A1 znane jest urządzenie rehabilitacyjne do monitorowania ułożenia dłoni użytkownika, które zawiera dwa moduły kamer, które pozwalają na śledzenie pozycji dłoni, nawet gdy stawy palców są zasłonięte na obrazie jednego z modułów. Dzięki temu dostarcza on bardziej precyzyjnych pomiarów, co jest kluczowe w monitorowaniu postępów rehabilitacji osób z dysfunkcjami rąk. Przy użyciu obrazów z obu modułów kamer, urządzenie może określić lokalizację dłoni, nawet w sytuacji, gdy jeden z modułów nie pokazuje zasłoniętych stawów.

W opisie zgłoszeniowym wynalazku GB2515279A został ujawniony system rehabilitacyjny do monitorowania postawy i gestów w rehabilitacji za pomocą kamery i zaawansowanego algorytmu analizy ruchu. Pozwala on na śledzenie postępów w rehabilitacji osób po urazach oraz z chorobami neurologicznymi, takimi jak zwłaszcza choroba Parkinsona czy uraz mózgu. Ten znany system jest precyzyjny i odporny na zakłócenia otoczenia, co stanowi jego zaletę w porównaniu ze znanymi systemami. Znajduje on zastosowanie do monitorowania wykonywanych ćwiczeń po złamaniach, kontrolę ruchów mięśniowych po udarach oraz ocenę sprawności ruchowej osób z chorobą Parkinsona, co może poprawić efektywność rehabilitacji.

Z opisu zgłoszeniowego US20030028130A1 znane jest urządzenie do fizjoterapii kończyn górnych, które zawiera elektromechaniczne ramię oraz akcesoria przeznaczone do montażu na wózku inwalidzkim zasilanym akumulatorowo, które przeznaczone są do chwytania przedmiotów w osobistym otoczeniu operatora. To znane urządzenie jest proste w obsłudze. Posiada ono moduł ramienia oraz moduł przedramienia, które są ze sobą połączone obrotowo oraz posiada moduł napędu i sterowania. Akcesoria, w które wyposażone jest urządzenie mają postać chwytaków z funkcjami dostosowanymi do konkretnego zadania lub służącymi do ogólnej manipulacji, jak również inne narzędzia oraz środki do przechowywania przedmiotów i narzędzi. Wyposażone jest ono również w urządzenia wejściowe dostosowane do potrzeb operatora, rękaw zapewniający ochronę, estetykę i zwiększoną funkcjonalność, który wyposażony jest w kieszenie do przechowywania przedmiotów. Urządzenie posiada również elementy montażowe ramienia elektromechanicznego.

Ze stosowania znane jest urządzenie pod nazwą Nurfoforma, które przeznaczone jest do wsparcia rehabilitacji neurologicznej. Stanowi ono nowoczesną formę treningu ruchowego wykorzystując przy tym elementy wirtualnej rzeczywistości. Zastosowane, w tym znanym urządzeniu, specjalistyczne oprogramowanie pozwala na analizę parametrów ruchu oraz projektowanie różnorodnych ćwiczeń ruchowych i poznawczych. Pozwala ono również na analizę parametrów ruchu oraz projektowanie różnorodnych ćwiczeń ruchowych i poznawczych.

Ze stosowania znany jest również system rehabilitacyjny, który przeznaczony jest do leczenia urazów kończyn górnych, który oparty jest na grach stanowiących skuteczne narzędzie angażujące pacjentów z porażeniem mózgowym w ćwiczenia fizyczne, z wykorzystaniem sensora Kinect. Systemy rehabilitacyjne oparte na grach zapewniają ocenę poprawności ruchów wykonywanych przez pacjenta podczas sesji gier. Interakcja człowieka z systemem rehabilitacji odbywa się za pomocą czujnika Kinect, który śledzi stawy szkieletu osoby ćwiczącej. Poprzez analizę danych zebranych przez sensor, przeprowadzana jest ocena poprawności ruchów, zwłaszcza ramienia.

Znane ze stanu techniki rozwiązania, przeznaczone do rehabilitacji kończyn dolnych, nie wykorzystują rozwiań, które odwzorowują przedmioty dnia codziennego, w związku z czym pomimo prowadzonej z ich wykorzystaniem rehabilitacji, sprawność fizyczna związana z codziennym radzeniem sobie w codziennym życiu zwiększa się jedynie w niewielkim stopniu.

Celem wynalazku jest wytworzenie nowego urządzenia do rehabilitacji kończyn górnych, które nie tylko będzie mogło być wykorzystane w domu, ale również pozwoli na rozwijanie sprawności manualnych zwłaszcza w zakresie czynności wykonywanych w życiu codziennym.

Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych zwierające pierwszy mikrokomputer, pierwszy akumulator, wyświetlacz oraz kamerę, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej dwa obiekty rehabilitacyjne, które są bezprzewodowo połączone z pierwszym mikrokomputerem, przy czym pierwszy obiekt rehabilitacyjny zawiera pręt, na którym osadzone są współosiowo z nim korpus, dwa krążki obrotowe oraz co najmniej jeden krążek stały, przy czym pierwszy krążek obrotowy jest przy pierwszym końcu pręta, zaś drugi krążek obrotowy jest przy drugim końcu pręta, a pomiędzy otworem osadczym krążka obrotowego a prętem, na którym ten krążek obrotowy jest osadzony, jest tuleja ślizgowa, zaś wewnątrz korpusu, po dwóch jego naprzeciwległych stronach są osadzone współosiowo na pręcie dwa enkodery, a ponadto wewnątrz korpusu jest drugi mikrokom puter oraz drugi akumulator, zaś drugi obiekt rehabilitacyjny ma kształt kostki sześciennej o ściętych narożach, przy czym na dwóch jej naprzeciwległych ścianach są symetryczne zaczepy, do których zamocowane są pasy mocujące do mocowana rąk, zaś każda z pozostałych czterech ścian ma inną fakturę powierzchni, a ponadto na powierzchniach ściętych pierwszych naroży, po jednej stronie drugiego obiektu rehabilitacyjnego są diody LED RGB, zaś na przeciwnych do nich powierzchniach ściętych drugich naroży są czujniki siły nacisku, a ponadto wewnątrz tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego są trzeci mikrokomputer oraz trzeci akumulator.

Korzystnie drugi mikrokomputer oraz drugi akumulator, wewnątrz korpusu pierwszego obiektu rehabilitacyjnego, umieszczone są w pierwszym module wysuwnym, który ma kształt prostopadłościanu, zaś na jednej z jego ścian bocznych jest wyjmowalna pierwsza maskownica pierwszego otworu w korpusie, a cztery krawędzie boczne pierwszego modułu wysuwnego są pierwszymi listwami prowadzącymi, zaś krążek stały jest na powierzchni zewnętrznej korpusu.

Dalsze korzyści uzyskiwane trzeci mikrokomputer oraz trzeci akumulator, wewnątrz drugiego obiektu rehabilitacyjnego, umieszczone są w drugim module wysuwnym, który ma kształt prostopadłościanu, zaś jego górna, wyjmowana ściana jest jednocześnie drugą maskownicą drugiego otworu w jednej ze ścian bocznych tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego, a jego cztery krawędzie boczne są drugimi listwami prowadzącymi, a ponadto pasy mocujące w drugim obiekcie rehabilitacyjnym są wyposażone w rzepy.

Nowe urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych umożliwia prowadzenie ćwiczeń opartych na realizacji ruchów kończynami górnymi, a w szczególności jedną lub obiema rękami w oparciu o informacje wyświetlane na wyświetlaczu komputera lub urządzenia mobilnego wyposażonego w kamerę. Dzięki prostocie konstrukcji oraz obsługi, urządzenie może być z powodzeniem wykorzystywane do rehabilitacji w warunkach domowych. Możliwość wykorzystania gier, w oprogramowaniu wyświetlającym zadania do realizacji, sprawia, że ćwiczenia realizowane z wykorzystaniem tego urządzenia są dla użytkownika atrakcyjne, co wpływa na częstość i długość rehabilitacji, zwłaszcza w przypadku nastoletnich pacjentów.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych w widoku z przodu, fig. 2 - pierwszy obiekt rehabilitacyjny w widoku z góry i boku, fig. 3 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny w widoku z boku, fig. 4 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny w widoku z góry i boku, fig. 5 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny ze zdjętą pierwszą maskownicą w widoku z góry i boku, fig. 6 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny ze zdjętą pierwszą maskownicą w widoku z góry, fig. 7 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny ze zdjętym korpusem w widoku z boku, fig. 8 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny w widoku z góry i boku, fig. 9 - ten sam pierwszy obiekt rehabilitacyjny w przekroju wzdłużnym, fig. 10 - drugi obiekt rehabilitacyjny w widoku z przodu, fig. 11 - ten sam drugi obiekt rehabilitacyjny z wysuniętym drugim modułem wysuwnym w widoku z boku i przodu, fig. 12 - ten sam drugi obiekt rehabilitacyjny z wysuniętym drugim modułem wysuwnym w widoku z boku, fig. 13 - ten sam drugi obiekt rehabilitacyjny z wysuniętym drugim modułem wysuwnym w widoku z boku, natomiast fig. 14 - ten sam drugi obiekt rehabilitacyjny z wysuniętym drugim modułem wysuwnym w widoku z przodu i boku.

Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych, według wynalazku, w pierwszym przykładzie realizacji zawiera pierwszy mikrokomputer 1, pierwszy akumulator 2, kamerę 3, wyświetlacz 4 oraz połączone z tym pierwszym mikrokomputerem 1 bezprzewodowo pierwszy obiekt rehabilitacyjny 5 oraz drugi obiekt rehabilitacyjny 6.

Pierwszy obiekt rehabilitacyjny 5 zawiera pręt 7, na którym osadzony jest współosiowy z nim korpus 8, wewnątrz którego, przy dwóch jego naprzeciwległych bokach, współosiowo z prętem 7 osadzone są dwa enkodery 9. Wewnątrz korpusu 8 umieszczony jest ponadto drugi mikrokomputer 10 oraz drugi akumulator 11. Na dwóch naprzeciwległych końcach pręta 6 osadzone są dwa krążki obrotowe 12, zaś na korpusie 8 umieszczony jest jeden krążek stały 13. Pomiędzy otworem osadczym każdego krążka obrotowego 12 a prętem 7 jest tuleja ślizgowa 14. Krążki obrotowe 12 mogą wykonywać ruch wokół własnej osi. Dzięki zastosowaniu tulei ślizgowych 14 uzyskiwany jest kontrolowany opór, przez co obrót krążków obrotowych 12 wymaga większego wysiłku, a przez to ćwiczenia z ich udziałem stają się nie tylko symulacją, ale i wyzwaniem fizycznym dla pacjenta. Tuleje obrotowe 14 umieszczone są pomiędzy krążkami obrotowymi 12 a osią, co sprawia, że ruch obrotowy wymaga większego wysiłku i precyzji, dzięki czemu ćwiczenia stanowią wyzwanie dla pacjenta. Pierwszy krążek obrotowy 12a, umieszczony na pręcie 7 bliżej korpusu 8, ma większą średnicę niż drugi krążek obrotowy 12b, przy czym wykonane są one z różnych materiałów. Pierwszy krążek obrotowy 12a wykonany jest z aluminium, zaś jego średnica odwzorowuje średnicę nakrętki słoika. Jego wielkość, jak również kontrolowany opór, odwzorowują czynność odkręcania słoika, która jest kluczowa w codziennych czynnościach. Podczas wykonywania ćwiczeń jedną ręką, korzystnie zdrową, podtrzymuje się korpus 8, zaś drugą ręką, korzystnie z upośledzeniem, obraca się pierwszy krążek obrotowy 12a. Ten dynamiczny proces rehabilitacyjny obejmuje ruch w obu kierunkach, przez co wykorzystywana jest siła oraz precyzja obu rąk. Drugi krążek obrotowy 12b natomiast ma średnicę odwzorowującą wielkość nakrętki butelki typu PET i wykonany jest z tworzywa sztucznego. Posiada on kontrolowany opór przy obrocie, który jest mniejszy niż w przypadku pierwszego krążka obrotowego 12a. Wykonywane z jego wykorzystaniem ćwiczenia odwzorowują proces odkręcania standardowej butelki, co może stanowić wyzwanie zwłaszcza dla osób po urazach lub kontuzjach. Krążek stały 13 wykonany jest z miękkiej gumy, zaś jego średnica i szerokość umożliwiają symulację chwytania przedmiotów o mniejszej powierzchni chwytu, co wymaga dodatkowego wysiłku w utrzymaniu przedmiotu. Pozwala on na poprawę umiejętności chwytania przedmiotów. Różnice w działaniu poszczególnych krążków 12, 13 pozwalają na symulację zróżnicowanych scenariuszy w ćwiczeniach, co sprzyja wykonywaniu treningów o różnym stopniu trudności oraz symulacji codziennych czynności wymagających różnych poziomów siły i precyzji. Wykorzystanie pierwszego obiektu rehabilitacyjnego 5 wspiera rozwój umiejętności funkcjonalnych poprzez symulację i stopniowanie trudności wykonywanych czynności, a także wspiera pacjentów w powrocie do samodzielności i poprawie jakości życia. Umieszczony wewnątrz korpusu 8 drugi mikrokomputer 10 jest połączony z enkoderami 9, które gromadzą dane związane z pomiarami obrotów, przesunięć liniowych, prędkości kątowej, przez co możliwe jest lepsze dostosowanie poziomu trudności ćwiczeń oraz analiza ich wyników i feedback w czasie rzeczywistym. Dane z enkoderów 9 przesyłane są do drugiego mikrokomputera 10, a następnie są transmitowane do pierwszego mikrokomputera 1 za pośrednictwem technologii Bluetooth. Ponadto dzięki zastosowaniu w urządzeniu kamery 3 prowadzona jest weryfikacja poprawności wykonywanych ćwiczeń oraz monitoring chwytu oraz wykonywanych ruchów prowadzonych w czasie rzeczywistym.

Drugi obiekt rehabilitacyjny 6 ma kształt sześciennej kostki o ściętych narożach 15 i krawędziach o długości 100x100 mm. Na dwóch jego naprzeciwległych ścianach umieszczone są symetryczne względem siebie zaczepy 16, do których zamocowane są pasy mocujące 17. Każda z pozostałych, czterech ścian drugiego modułu rehabilitacyjnego 6 ma natomiast inną fakturę powierzchni, co umożliwia wywołanie różnorodnych bodźców sensorycznych u pacjenta, co sprzyja nie tylko procesowi ćwiczeń, lecz także stymuluje zainteresowanie sensoryczne podczas treningu. Na powierzchni pierwszych naroży 15a, znajdujących się po jednej stronie drugiego obiektu rehabilitacyjnego 6 są dwie diody LED RGB 18, zaś na drugich narożach 15b, przeciwnych do pierwszych naroży 15a są natomiast umieszczone dwa czujniki siły nacisku 19. Czujniki siły nacisku 19 są rozmieszczone tak, aby możliwe było ich aktywowanie za pomocą dwóch kciuków. Umożliwiają one pomiar i ocenę siły chwytu pacjenta. Kolor diod LED RGB 18 zmienia się w zależności od wywieranego nacisku na czujniki siły nacisku 19. Wewnątrz tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego 6 jest natomiast trzeci mikrokomputer 20 i trzeci akumulator 21. Dane odczytywane z czujników siły nacisku 19 są zapisywane w trzecim mikrokomputerze 20 i transmitowane do pierwszego mikrokomputera 1 za pomocą technologii Bluetooth. Dzięki temu możliwe jest przeprowadzenie wizualizacji uzyskanych wyników oraz odpowiednie dostosowanie treningów. Pasy mocujące 17 umożliwiają łatwe i bezpieczne mocowanie rąk, co pozwala na elastyczność w wykonywaniu ćwiczeń, które skupiają się głównie na ćwiczeniach całego nadgarstka obejmując zwłaszcza obroty i zginanie. Gdy pacjent jest w stanie sam utrzymać drugi moduł rehabilitacyjny 6, pasy mocujące 17 mogą być łatwo zdjęte zapewniając swobodę ćwiczeń, a ponadto może być on przytwierdzony tylko do jednej ręki albo do obu rąk, co poszerza zakres możliwości jego wykorzystania, umożliwiając wsparcie dla zdrowej kończyny podczas ćwiczeń dedykowanych ręce chorej.

Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych, według wynalazku, w drugim przykładzie realizacji, takie jak w przykładzie pierwszym z tym, że w pierwszym obiekcie rehabilitacyjnym 5, drugi mikrokomputer 10 i drugi akumulator 11 umieszczone są w pierwszym module wysuwnym 22, który ma kształt prostopadłościanu jednostronnie otwartego, zaś jego pierwszy otwór wlotowy 23 jest współosiowy z pierwszym otworem 24 w korpusie 8, który zamykany jest wyjmowalną pierwszą maskowniPL 249512 B1 cą 25. Cztery krawędzie boczne pierwszego modułu wysuwnego 22 są w postaci pierwszych listew prowadzących 25. W drugim obiekcie rehabilitacyjnym 6, trzeci mikrokomputer 20 i trzeci akumulator 21 umieszczone są w drugim module wysuwnym 27, który ma kształt prostopadłościanu jednostronnie otwartego, zaś jego drugi otwór wlotowy 28 jest współosiowy z drugim otworem 29 w ścianie bocznej drugiego obiektu rehabilitacyjnego 6, który zamykany jest wyjmowalną drugą maskownicą 30. Cztery krawędzie boczne drugiego modułu wysuwnego 27 są w postaci drugich listew prowadzących 31. Ponadto pasy mocujące 17 w drugim obiekcie rehabilitacyjnym 6 są w postaci rzepów. Zastosowanie modułów wysuwnych 22, 27 umożliwia pełne wyjęcie elementów elektroniki z obiektów rehabilitacyjnych 5, 6 dla ułatwienia jej montażu lub wymiany akumulatorów 11,21.

Podczas wykonywania ćwiczeń z wykorzystaniem pierwszego obiektu rehabilitacyjnego 5, mającego na celu usprawnienia siły i koordynacji ruchowej, pacjent zdrową ręką podtrzymuje korpus 8, zaś chorą ręką obraca pierwszy krążek obrotowy 12a naśladując ruchy niezbędne do odkręcenia przedmiotu. Dodatkowy opór wprowadzony przez tuleję ślizgową 14 zwiększa trudność obracania pierwszego krążka obrotowego 12a, wymagając większego wysiłku i precyzji w wykonywanych ruchach. Dynamiczny proces rehabilitacji obejmuje ruch w obu kierunkach, wykorzystując siłę oraz precyzję obu rąk. W kolejnym ćwiczeniu, osoba ćwicząca ustawia pierwszy obiekt rehabilitacyjny tak, aby drugi krążek obrotowy 12b był na górze. Zdrową ręką podtrzymuje ona korpus 8, zaś palcami chorej ręki, odkręca drugi krążek obrotowy 12b. Dzięki temu ćwiczeniu, pacjent rozwija precyzję ruchów oraz koordynację między dłońmi. W innym ćwiczeniu, pacjent jedną ręką chwyta krążek stały 13, którego średnica jest większa od średnic krążków obrotowych 12 i korpusu 8, zaś jego szerokość jest minimalna. Pacjent przez określony czas utrzymuje pierwszy obiekt rehabilitacyjny 5 wykorzystując w tym celu kciuk i palec wskazujący albo kciuk i palec środkowy albo kciuk i palec serdeczny albo kciuk i palec mały, co zwiększa zróżnicowanie treningu. W przypadku trudności z utrzymaniem pierwszego obiektu rehabilitacyjnego 5, możliwe jest wsparcie się drugą ręką podtrzymując za korpus 8 albo krążek obrotowy 12.

Podczas prowadzenia ćwiczeń z wykorzystaniem drugiego obiektu rehabilitacyjnego 6 pacjent wykonuje ruchy zgodnie z zadaniami obrazowanymi na wyświetlaczu 4. Wykonywane ruchy są pozornie proste, lecz przy obciążeniu jakim jest sama kostka lub dodatkowo przy braku zamocowania rąk, gdzie potrzebna jest większa siła chwytu, stają się one bardziej wymagające.

Wykaz oznaczeń rysunkowych

- pierwszy mikrokomputer

- pierwszy akumulator

- kamera

- wyświetlacz

- pierwszy obiekt rehabilitacyjny

- drugi obiekt rehabilitacyjny

- pręt

- korpus

- enkoder

- drugi mikrokomputer

- drugi akumulator

- krążek obrotowy

12a - pierwszy krążek obrotowy

12b - drugi krążek obrotowy

- krążek stały

- tuleja ślizgowa

- naroże

15a - pierwsze naroże

15b - drugie naroże

- zaczep

- pas mocujący

- dioda LED RGB

- czujnik siły nacisku

- trzeci mikrokomputer

- trzeci akumulator

- pierwszy moduł wysuwny

- pierwszy otwór wlotowy

- pierwszy otwór

- pierwsza maskownica

- pierwsza listwa prowadząca

- drugi moduł wysuwalny

- drugi otwór wlotowy

- drugi otwór

- druga maskownica

- druga listwa prowadząca

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do rehabilitacji kończyn górnych zwierające pierwszy mikrokomputer, pierwszy akumulator, wyświetlacz oraz kamerę, znamienne tym, że zawiera co najmniej dwa obiekty rehabilitacyjne (5, 6), które są bezprzewodowo połączone z pierwszym mikrokomputerem (1), przy czym pierwszy obiekt rehabilitacyjny (5) zawiera pręt (7), na którym osadzone są współosiowo z nim korpus (8), dwa krążki obrotowe (12) oraz co najmniej jeden krążek stały (13), przy czym pierwszy krążek obrotowy (12a) jest przy pierwszym końcu pręta (7), zaś drugi krążek obrotowy (12b) jest przy drugim końcu pręta (7), a pomiędzy otworem osadczym krążka obrotowego (12) a prętem (7), na którym ten krążek obrotowy (12) jest osadzony, jest tuleja ślizgowa (14), zaś wewnątrz korpusu (8), po dwóch jego naprzeciwległych stronach są osadzone współosiowo na pręcie dwa enkodery (9), a ponadto wewnątrz korpusu (8) jest drugi mikrokomputer (10) oraz drugi akumulator (11), zaś drugi obiekt rehabilitacyjny (6) ma kształt kostki sześciennej o ściętych narożach (15), przy czym na dwóch jej naprzeciwległych ścianach są symetryczne zaczepy (16), do których zamocowane są pasy mocujące (17) do mocowana rąk, zaś każda z pozostałych czterech ścian ma inną fakturę powierzchni, a ponadto na powierzchniach ściętych pierwszych naroży (15a), po jednej stronie drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6) są diody LED RGB (18), zaś na przeciwnych do nich powierzchniach ściętych drugich naroży (15b) są czujniki siły nacisku (19), a ponadto wewnątrz tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6) są trzeci mikrokomputer (20) oraz trzeci akumulator (21).

2. Urządzenie, według zastrz. 1, znamienne tym, że drugi mikrokomputer (10) oraz drugi akumulator (11), wewnątrz korpusu (8) pierwszego obiektu rehabilitacyjnego (5), umieszczone są w pierwszym module wysuwnym (22), który ma kształt prostopadłościanu, zaś na jednej z jego ścian bocznych jest wyjmowalna pierwsza maskownica (25) pierwszego otworu (24) w korpusie (8), a cztery krawędzie boczne pierwszego modułu wysuwnego (22) są pierwszymi listwami prowadzącymi (26).

3. Urządzenie, według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że krążek stały (13) jest na powierzchni zewnętrznej korpusu (8).

4. Urządzenie, według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienne tym, że trzeci mikrokomputer (20) oraz trzeci akumulator (21), wewnątrz drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6), umieszczone są w drugim module wysuwnym (27), który ma kształt prostopadłościanu, zaś jego górna, wyjmowana ściana jest jednocześnie drugą maskownicą (30) drugiego otworu (29) w jednej ze ścian bocznych tego drugiego obiektu rehabilitacyjnego (6), a jego cztery krawędzie boczne są drugimi listwami prowadzącymi (31).

5. Urządzenie, według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienne tym, że pasy mocujące (17) w drugim obiekcie rehabilitacyjnym (6) są wyposażone w rzepy.