Wynalazek dotyczy lacznika do pasów, lancuchów i tym podobnych czesci, który posiada hak do zakladania ogniwa jednej laczonej czesci, przy czym hak ten jest zaopatrzony w przedluzenie prowadnicze, umieszczone i przesuwane w tulejce oraz zaopatrzone w narzad do laczenia z druga laczona czescia; na tulejce znajduje sie skrzydelko, zamykajace szczeke haka.Szczeka ta moze posiadac dowolny ksztalt, lecz szczególnie korzystne jest zaopatrze¬ nie jej w plaszczyzne ukosna, która po od¬ ciagnieciu skrzydelka zamykajacego po¬ zwala na samoczynne zeslizgniecie sie przy¬ laczonej czesci.Tulejke suwakowa mozna zabezpieczyc w polozeniu zamkniecia za pomoca dowol¬ nych narzadów, np. za pomoca zapadaja¬ cej sprezyny. Szczególnie zas korzystne jest zastosowanie sprezyny sciagajacej.Lacznik wedlug wynalazku moze slu¬ zyc np. do laczenia konców pasów, pier¬ scieni lacznikowych i tym podobnych. Tu¬ lejke mozna równiez polaczyc z ciegnem do rozlaczania z odleglosci, poniewaz tu¬ lejka ta przesuwa sie osiowo w kierunku przylaczonego ciegna. Dzieki temu lacznik wedlug wynalazku moze sluzyc np. do da¬ jacych sie z odleglosci rozlaczac smyczy dla zwierzat lub innych ciegien, których graniczne natezenie przekracza natezenie narzadu, sluzacego do rozlaczania z odle¬ glosci. Dzieki swej prostej i gladkiej po¬ staci lacznik ten daje sie wykonywac wmalych rozmiarach, dzieki czemu moze on sluzyc za^ zamek do naszyjników, bransole¬ tek, zegarków kieszonkowych i innych klej¬ notów zamiast stosowanych dotychczas ha¬ czyków karabinkowych.Na rysunku przedstawiono kilka przy¬ kladów wykonania laczników wedlug wy¬ nalazku.Fig, 1 przedstawia przekrój podluzny lacznika, fig. 2 — jego widok z góry, w któ¬ rym dla wiekszej jasnosci oznaczono li¬ niami przemywanymi jedynie przedluzenie prowadnicze haka wraz z nieruchomym za¬ czepem, przy czym na obu tych figurach lacznik znajduje sie w stanie zamkniecia, fig. 3 — widok boczny czesci lacznika, fig. 4 — przekrój wzdluz linii A — B na fig. 1, fig. 5 — przekrój wzdluz linii C — D na fig. 1, w którym pominieto sprezyne posu¬ wajaca, fig. 6 — przekrój wzdluz linii E — F na fig. 1, fig. 7 — widok boczny laczni¬ ka do pasów i tym podobnych czesci, fig. 8 — odpowiedni widok z góry, fig. 9 — wi¬ dok lacznika w postaci ogniwa koncowego smyczy dla psów (wraz ze smycza), daja¬ cego sie rozlaczac z odleglosci, fig. 10 — lacznik, sluzacy jako zamek do naszyjni¬ ków, fig. 11 — przyklad wykonania nie¬ rozlacznego konca zaczepu, dajacego sie obracac i wahac, fig. 12 — widok z czescio¬ wym przekrojem innej odmiany wykonania lacznika, a fig. 13 — czesciowy widok szczeki haka w postaci zgrubienia lub kuli.Cyfra 1 oznaczono staly zaczep jedne¬ go z ogniw, zespolonych z lacznikiem, a cyfra 2 — rozlaczny zaczep, np. pierscien, uszko lub tym podobny narzad. Zaczep o- sadza sie w szczece 4 haka 3, który po¬ siada prowadnicze przedluzenie 5 o do¬ wolnym, najlepiej kolowym przekroju po¬ przecznym. Na przedluzeniu 5 jest osadzo¬ na tulejka 6 ze skrzydelkiem 7, zamykaja¬ cym szczeke haka i stykajacym sie z ze¬ wnetrznym ramieniem 3 haka. Skrzydelko 7 moze wchodzic do rowka 9 kierownicze¬ go przedluzenia 5, np. w postaci noska 8, wchodzacego do wnetrza suwaka, co zapo¬ biega wzajemnemu obrotowi suwaka i haka.Staly zaczep 1 moze byc zamocowany w przedluzeniu 5 w dowolny sposób, np. za pomoca wlutowania, wkrecenia, przy pomocy poprzecznego trzpienia lub podob¬ nie; przedluzenie 5 moze posiadac na kon¬ cu wydrazenie, w które wchodzi pierscien lub "temu podobna czesc, przy czym w tym przypadku przedluzenie 5 odpowiednio wystaje poza suwak.Szczeka haka dowolnego Tcsztaltu, np. scieta od tylu, moze byc w celu ulatwienia rozlaczania zaopatrzona w odpowiednio pochylona slizgowa powierzchnie 10, któ¬ ra umozliwia samoczynne wyslizgiwanie sie rozlaczalnego zaczepu 2 przy otwarciu lacznika.Zamykajace skrzydelko 7, zamiast w rowku, moze sie poruszac po plaszczyznie 11 szczeki haka (linia przerywana na fig. 6, która przedstawia zarówno plaszczyzne dna 12 szczeki haka, jak i dolna powierzch¬ nie skrzydelka 7).W postaci wykonania, przedstawionej na fig. 12, tulejke w polozeniu zamkniecia przytrzymuje zaporowa sprezyna 13, któ¬ ra zapada w przesuwny wpust 14 w pro- wadniczym przedluzeniu 5. Korzystniejsza jest jednak sciagajaca sprezyna 15, która utrzymuje lacznik w stanie zamkniecia az do chwili odciagniecia w tyl tulejke 6. Za oporki sciagajacej sprezyny 15 moga slu¬ zyc: dno 16 w prowadniczym przedluzeniu 5 i np. trzpien 17, zamocowany w tulejce 6 i przechodzacy przez szczeline 18 prze¬ dluzenia 5. Sprezyna 13 lezy wtedy w wy¬ drazeniu lub rowku 19 przedluzenia 5.Liczba 22 oznaczono wyciecia tulejki, które pomimo stosunkowo duzego rozmiaru stalego zaczepu 1 umozliwiaja odciaganie tulejki pomimo jej znacznej dlugosci.Liczba 26 oznaczono czesci, które maja byc polaczone, np. pasy, popregi, liny, lan¬ cuchy i t. d.Przy zabezpieczeniu przed obrotem za — 2 —pomoca sworznia 17 mozna zwezic hak 3 w kierunku jego konca, jak przedstawiono linia przerywana na fig. 2 liczba 29.W przypadku zespalania za pomoca lacznika wiekszych ogniw nalezy szczece 4 haka nadac mozliwie duze rozmiary nie usuwajac jednak z niej zbyt wiele materia¬ lu; w tym celu wzmacnia sie czolowa lub boczna powierzchnie haka 3 lub obydwie te powierzchnie przez mniej lub bardziej znaczne zgrubienie; podobnie mozna wzmocnic zamykajace skrzydelko 7 suwa¬ kowej tulejki 6, np. jak przedstawiono na fig. 3 linia przerywana. PL