PL248129B1

PL248129B1 - Siedzisko i jego zastosowanie

Info

Publication number: PL248129B1
Application number: PL435589A
Authority: PL
Inventors: Bartosz BODNAR; Bartosz Bodnar; Katarzyna WARZECHA; Katarzyna Warzecha; Wacław Niedzielski; Maciej BODNAR; Maciej Bodnar; Filip OLENDEREK; Filip Olenderek
Original assignee: Black Special Systems Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date: 2020-10-05
Filing date: 2020-10-05
Publication date: 2025-10-20
Also published as: WO2022075867A1; US12239237B2; WO2022075867A8; US20230414000A1; EP4225105A1; EP4225105C0; EP4225105B1; PL435589A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest siedzisko, przeznaczone do montowania do krzeseł, ławek z siedziskami, siedzisk stadionowych, desek sedesowych. Siedzisko to charakteryzuje się tym, że powierzchnia górna (1) siedziska posiada zmienne ukształtowanie tak, że od strony krawędzi tylnej (2) jest nachylona po łuku ku dołowi w kierunku krawędzi przedniej (3) siedziska i powierzchnia górna (1) posiada rozmieszczone na niej, symetrycznie względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie i zagłębienia boczne, przy czym wszystkie umieszczone są w obrębie wyprofilowanej niecki ergonomicznej o kształcie zbliżonym do litery H, przy czym poprzeczne ramię (9) wyprofilowanej niecki ergonomicznej łączy podłużne ramiona (10) wyprofilowanej niecki ergonomicznej tworząc bruzdę odciążającą. Zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie posiadają różną długość oraz głębokość i mają kształt elipsoidalny, rozmieszczone są jedno za drugim wzdłuż podłużnego ramienia (10) wyprofilowanej niecki ergonomicznej, zaś zagłębienia boczne oraz rozmieszczone są pomiędzy zagłębieniami środkowymi i zagłębieniami przednimi, a krawędziami bocznymi (11) siedziska.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest siedzisko i jego zastosowanie, przeznaczone do montowania do krzeseł, ławek z siedziskami, siedzisk stadionowych, do stosowania w postaci desek sedesowych. Siedzisko jest wyprofilowane w sposób umożliwiający prawidłowe ułożenie i podparcie osoby siedzącej.

Od zawsze problemem było połączenie wygody siedzenia z twardością powierzchni wynikającą z użytkowania w miejscach publicznych takich jak komunikacja, poczekalnie, zakłady opieki medycznej, szkoły, wojsko, itp. Aby powierzchnia siedziska była łatwo zmywalna i trwała, używane są zwykle takie materiały jak sklejka, tworzywa sztuczne czy też metal jak to ma miejsce w przypadku kultowego wojskowego amerykańskiego krzesła z 1940 roku. Siedzisk twardych oczywiście używa się także w domach na co dzień, czemu sprzyja współczesne wzornictwo. Długotrwały kontakt z twardym podłożem powoduje jednak niewygodę, która najczęściej kończy się przyjęciem przez użytkownika nieprawidłowej pozycji siedzącej. Wynika to głównie z nieprzystosowania i/lub braku odpowiedniego ukształtowania powierzchni siedzeniowej do kształtów anatomicznych człowieka. Trzeba bowiem pamiętać, mając na względzie anatomiczną budowę człowieka, że podczas siedzenia opiera się on głównie na kości kulszowej ze współistniejącym podparciem o dolną powierzchnię ud.

Ze stanu techniki znany jest system siedziska dla wózków inwalidzkich i innych zastosowań opisany w amerykańskim zgłoszeniu US5395162. System siedziska zawiera element podstawy z górną powierzchnią i podkładkę płynową umieszczoną na górnej powierzchni. Górna powierzchnia jest korzystnie wyprofilowana i zwymiarowana tak, aby miała obszary odpowiadające guzowatości kulszowej użytkownika i kości ogonowej, a także kościom udowym użytkownika, w tym krętarzowi. Wkładka płynowa w korzystnym przykładzie wykonania jest jako jednoczęściowa i ma co najmniej trzy oddzielne wyróżnione torebki wypełnione płynem. Każda torebka zawiera uszczelnienia, które utrzymują płyn w każdej torebce oraz izolują i uniemożliwiają komunikację płynu z płynem w pozostałych dwóch torebkach. Każda torebka wkładki jest następnie odpowiednio umieszczana na górnej powierzchni podstawy pod guzowatościami kości kulszowych użytkownika i kością ogonową. W ten sposób każda z guzowatości kulszowych użytkownika i kości ogonowej jest podtrzymywana na oddzielnym i odrębnym woreczku z płynem. Stosowanie wskazanego rozwiązania stwarza problem wynikający z długotrwałego używania wypukłych powierzchni z płynem, który szczelnie przylega do powierzchni pośladków użytkownika, co powoduje możliwość zaburzenia krążenia. Ponadto znaczący spadek powierzchni do wewnątrz siedziska połączony z elastycznością i znaczącym obniżeniem powoduje rotację wewnętrzną kości udowej i unosi krętarz kości udowej co jest niekorzystne ze względów fizjologicznych. W tym rozwiązaniu ustawienie wzajemne miednicy i krętarza kości udowej jest zmienne, zależne od elastyczności materiału użytego na pokrycie siedziska oraz jest zależne od wagi użytkownika, zatem nie gwarantuje stałego, prawidłowego ustawienia miednicy i kości udowych.

W innej publikacji CA2545963 ze stanu techniki ujawniono poduszkę siedziska z nastawnym ukształtowaniem i sposób regulacji ukształtowania poduszki siedziska. Elastyczna konstrukcja wsporcza poduszki siedzenia, taka jak poduszka dla wózka inwalidzkiego, ma górną powierzchnię z ukształtowanym podparciem, mającym obszary odciążające dla zapewnienia względnie mniejszego nacisku na skórę w sąsiedztwie kostnych wypukłości miednicy użytkownika i posiadająca obszar podparcia dla ustalenia względnie większego nacisku na skórę pokrywającą tkankę oddaloną od kościstych wypukłości. Wyprofilowana poduszka siedziska posiada konstrukcję nośną wykonaną z materiału elastycznego, konstrukcję nośną obejmującą zasadniczo przeciwstawne strony przednią i tylną, zasadniczo przeciwstawne strony lewą i prawą, powierzchnię dolną rozciągającą się między przednią i tylną stroną oraz między lewą i prawą stroną, a także górną powierzchnię zasadniczo przeciwstawną do powierzchni dolnej i rozciągającą się między przednią i tylną stroną oraz między lewą i prawą stroną; powierzchnia górna ukształtowana jako kontur podparcia określający obszary odciążenia i podparcia, obszary odciążenia ustawione tak, aby wyrównać się z wypukłościami kostnymi osoby siedzącej na poduszce oraz obszary podparcia ustawione tak, aby wyrównać się z masą tkanki pośladków tylno-bocznych; elementu wprowadzającego; oraz otworów utworzonych w każdym z tylnych narożników między górną powierzchnią a dolną powierzchnią konstrukcji wsporczej w celu umieszczenia elementu wprowadzającego, otworów umieszczonych między górną powierzchnią a dolną powierzchnią oraz obszaru podparcia zmieniających położenie konturu podparcia w stosunku do innych obszarów podparcia lub obszarów odciążających po umieszczeniu elementu wprowadzającego w jednym z otworów. W tylnym rogu konstrukcji wsporczej jest utworzona szczelina, a element wprowadzany jest wkładany do szczeliny w celu zmiany położenia obszaru podparcia, aby w ten sposób dostosować kontur podparcia dla lepszego podparcia obszaru miednicy. Pokrycie obejmuje konstrukcję wsporczą, aby przeciwdziałać odkształceniu konstrukcji wsporczej na zewnątrz. Pokrycie osłony, aby objąć zwiększony wymiar narożnika spowodowany wstawieniem elementu wprowadzanego. Publikacja ta przedstawia ukształtowanie powierzchni, które powodują, że oś długa kręgosłupa i oś uda tworzy kąt ostry, co jest niekorzystne dla kręgosłupa. Ponadto wypukłość może wpływać na powstawanie ucisku w obrębie otworu kulszowego, gdzie przebiega nerw kulszowy i mięsień gruszkowaty (piliformis). Przedstawiony klin wsuwany w odpowiednie miejsce powoduje zwiększenie nacisku na krętarz i może zmieniać jego położenie. Nacisk uszczelniający umożliwia zwiększenie stabilizacji ale jednocześnie uniemożliwia mikro ruchy. Zgodnie z tym ujawnieniem podczas siedzenia, mięśnie pośladkowe rozsuwają się i guzy kulszowe kontaktują się poprzez docisk skóry z powierzchnią siedziska. Bolesność po długotrwałym siedzeniu jest problemem do rozwiązania.

Kolejnym rozwiązaniem znanym ze stanu techniki jest publikacja US3376070 opisująca wyprofilowaną poduszkę siedziska. Poduszka ta jest przystosowana do użycia na siedzeniu w celu właściwego podtrzymania ciężaru osoby na nim siedzącej. Poduszka posiada: wgłębienie w kształcie litery U, otwierająca się w kierunku jej przedniej krawędzi w celu przyjęcia i podparcia tylnej części górnych ud osoby siedzącej na tej poduszce; podpórkę części miednicowej w celu podparcia tylnych górnych kręgów biodrowych (lędźwiowych) osoby siedzącej na tej poduszce, środki służące do umieszczania i podtrzymywania bulwiastości (guzów) kości kulszowych obejmują parę wydłużonych wzdłużnie zakrzywionych grzbietów umieszczonych na tylnej stronie wgłębienia w kształcie litery U. Poduszka posiada również środki do umieszczania i podtrzymywania bulwiastości (guzów kości kulszowej) kośćca kulszowego obejmujące parę wydłużonych wzdłużnie zakrzywionych grzbietów umieszczonych na tylnej stronie wspomnianej zagłębienia w kształcie litery U. Zgodnie z publikacją podparcie miednicy ustawia kręgosłup w kifozie. W świetle obecnego stanu wiedzy medycznej jest to ustawienie, które sprzyja powstawaniu dyskopatii tylno-bocznych, szczególnie na poziomie L4-L5 i L5-S1.

Wskazane powyżej rozwiązania aby uzyskać komfort użytkownika stosują w siedziskach nakładki lub podłoża elastyczne. Tego rodzaju wykończenia są trudno zmywalne i uniemożliwiają pełną dezynfekcję.

Ponadto z polskiego opisu zgłoszeniowego P.432983 znana jest ergonomiczna nakładka higieniczna, zwłaszcza do sedesu. Nakładka posiada: powierzchnię górną nakładki opadającą ku przodowi nakładki, wydłużone wgłębienia usytuowane na powierzchni górnej nakładki oraz otwór rozmieszczony centralnie. Wgłębienia rozmieszczone są na powierzchni górnej w środkowej i tylnej części nakładki, a w części tylnej wgłębienia zachodzą na tylne podparcie. Wgłębienia mają rożną głębokość na długości i szerokości i usytuowane są przeciwlegle do siebie względem otworu, od bocznej krawędzi otworu w kierunku bocznych krawędzi zewnętrznych na części szerokości nakładki. Wgłębienia rozciągają się od przedniej części otworu do tylnej części otworu, a przebiegają po krzywej z maksymalnym wgłębieniem usytuowanym w miejscu odpowiadającym guzom kulszowym użytkownika nakładki. Powierzchnie górne w przedniej części są płaskie i nachylone względem powierzchni dolnej pod kątem w zakresie od powyżej 14° do 50°, oraz mają rozszerzone powierzchnie wspierające uda.

W dotychczasowych rozwiązaniach nie była dostatecznie uwzględniana różnica wysokości pomiędzy najniższym punktem powierzchni guza kulszowego a kością udową, podczas zgięcia w stawie biodrowym. Ta różnica wysokości, zgodnie z wiedzą Twórców przedmiotowego rozwiązania, ma ogromne znaczenie dla zachowania prawidłowych stosunków anatomicznych miednicy i kości udowej. Podczas siedzenia dochodzi w automatyczny sposób do rotacji kości udowej oraz zmiany pozycji krętarza kości udowej, co w konsekwencji prowadzi do zaburzenia napięcia, a więc i funkcji tkanek miękkich. Nie uwzględniana była także w dostatecznym stopniu, specyfika budowy kości kulszowej. Najczęściej prowadziło to do nadmiernego ucisku na poszczególne części ciała wynikającego z nieproporcjonalnego rozłożenia nacisku ciężaru ciała użytkownika.

Twórcy wynalazku postanowili rozwiązać problem komfortu siedzenia na siedzisku opracowując takie ukształtowanie, które eliminuje niedogodności rozwiązań ze stanu techniki. Jednocześnie celem było opracowanie siedziska, które zapewniałoby zachowanie higieny i łatwego odkażania powierzchni.

Z punktu widzenia medycznego problemem do rozwiązania przez Twórców było opracowanie ukształtowania siedziska, takiego aby użytkownik podczas korzystania z siedziska przyjmował pozycję z ustawieniem fizjologicznej lordozy lędźwiowej w wyniku czego osiągał będzie komfort siedzenia przy zachowaniu poprawności ergonomicznej.

Siedzisko zgodnie z wynalazkiem charakteryzuje się tym, że powierzchnia górna siedziska posiada zmienne ukształtowanie tak, że od strony krawędzi tylnej jest nachylona po łuku ku dołowi w kierunku krawędzi przedniej siedziska i powierzchnia górna posiada rozmieszczone na niej, symetrycznie względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie i zagłębienia boczne, gdzie wszystkie umieszczone są w obrębie wyprofilowanej niecki ergonomicznej o kształcie zbliżonym do litery H, przy czym poprzeczne ramię wyprofilowanej niecki ergonomicznej łączy ramiona podłużne wyprofilowanej niecki ergonomicznej tworząc bruzdę odciążającą. Zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie posiadają różną długość oraz głębokość i mają kształt elipsoidalny, rozmieszczone są jedno za drugim wzdłuż podłużnego ramienia wyprofilowanej niecki ergonomicznej, zaś zagłębienia boczne, rozmieszczone są pomiędzy zagłębieniami środkowymi i zagłębieniami przednimi a krawędziami bocznymi siedziska.

Korzystnie, gdy zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie usytuowane są pod kątami względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, przy czym pod jednym kątem usytuowane są zagłębienia tylne i tylne części zagłębień środkowych, a pod innym kątem przednie części zagłębień środkowych i zagłębienia przednie, a kąt ten zwiększa się od miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego w kierunku krawędzi przedniej siedziska.

Korzystnie, gdy powierzchnia górna siedziska od usytuowanych zagłębień tylnych, zagłębień środkowych, zagłębień przednich w kierunku krawędzi bocznych tworzy wybrzuszenia, które zmniejszają swoją wysokość od strony krawędzi tylnej w kierunku krawędzi przedniej, przy czym powierzchnia siedziska w przedniej części od strony krawędzi przedniej jest płaska.

Korzystnie, gdy zagłębienia boczne, usytuowane są na wybrzuszeniach powierzchni górnej siedziska, przy czym zagłębienia boczne umieszczone są pomiędzy krawędziami bocznymi a podłużnym ramieniem wyprofilowanej niecki ergonomicznej. Korzystnie, gdy zagłębienia boczne mają dłuższe osie rozmieszczone pod kątem względem podłużnych ramion wyprofilowanej niecki ergonomicznej.

Jednocześnie korzystnie, gdy zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, od strony krawędzi tylnej do miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego są usytuowane pod kątem względem wzdłużnej osi symetrii siedziska w zakresie 8-14 stopni, korzystnie 12 stopni, zaś od miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego przez zagłębienia przednie w kierunku krawędzi przedniej są usytuowane pod kątem względem wzdłużnej osi symetrii siedziska w zakresie 20-16 stopni, korzystnie 18 stopni.

Korzystnie, gdy zagłębienia środkowe mają środki o największej głębokości usytuowane odpowiednio w zakresie około 1/3 długości siedziska od jego krawędzi tylnej 2.

Korzystnie, gdy zagłębienia boczne usytuowane są odpowiednio w zakresie około 2/5 długości siedziska od jego tylnej krawędzi i w zakresie około 1/10 szerokości siedziska od jego od krawędzi bocznej.

Korzystnie gdy siedzisko posiada umieszczony centralnie otwór, o kształcie zbliżonym do gruszki, który posiada zwężenie w przedniej części siedziska. Otwór nachodzi na część zagłębienia środkowego i bruzdę odciążającą. Takie rozwiązanie służy jako nakładka lub deska sedesowa.

Korzystnie, gdy zagłębienia tylne, zagłębienia środkowe, zagłębienia przednie, zagłębienia boczne są tak rozmieszczone, że przeprowadzenie linii przez najgłębsze zagłębienie środkowe i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej przedniego zagłębienia tworzy linię wznoszącą, a przeprowadzenie linii przez zagłębienie boczne i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej przedniego zagłębienia tworzy linię opadającą. Linie te przecinając się tworzą spłaszczoną literę X.

Jednocześnie siedzisko zgodne z wynalazkiem wykonane jest z materiałów ułatwiających dezynfekcję, korzystnie z materiałów drewnopochodnych, z tworzyw sztucznych lub metali.

Kolejnym wynalazkiem jest zastosowanie siedziska określonego do części siedzeniowej krzeseł, ławek z siedziskami, siedzisk stadionowych, lub desek sedesowych.

Prawidłowe wygięcie kręgosłupa jest funkcją kątowego ustawienia miednicy, dookreśloną poprzez kąt Whitmana-Fergusona. Jeżeli powierzchnia siedzeniowa nie odpowiada charakterystycznym kształtom anatomicznym miednicy oraz kości udowych, wtedy użytkownicy siedziska, w poszukiwaniu wygody, najczęściej przyjmują złą postawę. Autorzy opisywanego rozwiązania dzięki przedmiotowemu rozwiązaniu utworzyli precyzyjnie ukształtowaną powierzchnię siedziska osiągając komfort siedzenia i prawidłowe wygięcie kręgosłupa szczególnie w odcinku lędźwiowym. Wygoda siedzenia wynika z poprawnego anatomicznie posadowienia miednicy i kości udowych.

Rozwiązanie zgodne z wynalazkiem zapewnia maksymalny komfort i przestrzeganie zasad higieny przy zachowaniu pełnej ergonomii, eliminując materiały obiciowe i innego rodzaju materiały nadające miękkość siedzisku.

W przedmiotowym wynalazku zastosowano odpowiednie ukształtowanie powierzchni górnej siedziska, z odpowiednio rozmieszczonymi zagłębieniami, które w nowatorski sposób odciążają guzy kulszowe (tuber ischiadica) jak również okolice kolca kulszowego (spina ischiadica) a także odciążają gałąź kości kulszowej (ramus ossis ischii). Bardzo ważne i nowatorskie jest rozmieszczenie zagłębień bocznych, które podpierają okolice krętarza większego (trochanter major), co zapobiega rotacji uda. Równie istotna jest bruzda odciążająca tylną powierzchnię uda utworzona przez zagłębienie, w miejscu przebiegu nerwu kulszowego. Jednocześnie wznoszące ukształtowanie tyłu powierzchni siedzeniowej, utrzymuje miednice w prawidłowym kącie pochylenia.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej objaśniony na przykładzie wykonania uwidocznionym na poglądowym rysunku, na którym przedstawiono

Fig. 1 - schematyczny widok perspektywiczny z góry na siedzisko, w jednym wariancie wykonania, z uwidocznioną niecką ergonomiczną wraz z przedstawieniem rozmieszczenia charakterystycznych zagłębień w jej obrysie,

Fig. 2 - schematyczny widok z góry na siedzisko, w jednym wariancie wykonania, w którym za pomocą poziomnic przedstawiono kierunek zmian głębokości zagłębień w obrębie niecki ergonomicznej, z uwzględnieniem ich odrębności położenia i funkcji,

Fig. 3 - sekwencję przekrojów wzdłuż linii H-H, J-J, K-K, L-L, siedziska, w jednym wariancie wykonania, przedstawionym na Fig. 2,

Fig. 4 - schematyczne zobrazowanie części siedziska, w jednym wariancie wykonania, w widoku z góry i przekrój wzdłuż linii G-G1,

Fig. 5 - schematyczne zobrazowanie siedziska, w jednym wariancie wykonania, przedstawiające linie tworzące spłaszczony znak X,

Fig. 6 - schematyczny widok perspektywiczny z góry na siedzisko, w kolejnym wariancie wykonania, z uwidocznioną niecką ergonomiczną wraz z przedstawieniem rozmieszczenia charakterystycznych zagłębień w jej obrysie,

Fig. 7 - schematyczne zobrazowanie części siedziska, w kolejnym wariancie wykonania, w widoku z góry i przekrój wzdłuż linii G-G1.

W celu lepszego zrozumienia wynalazku został on przedstawiony bardziej szczegółowo w poniższych przykładach wykonania, które są jedynie przykładami poglądowymi i nie mają na celu ograniczenia wynalazku.

PRZYKŁADY WYKONANIA

Rozstawienie zagłębień w przedstawionych poniżej realizacjach uwzględnia wymiary miednicy dorosłego człowieka opracowane w oparciu o ogólnodostępne wykresy siatek centylowych. Jednakże w innych realizacjach siedziska mają poszczególne kąty nachylenia i zagłębienia uwzględniające wymiary odpowiednie dla populacji dzieci i młodzieży. Jednakże bez względu na końcowe wymiary poszczególnych przykładów wykonania proporcje ukształtowania powierzchni górnej siedziska, rozmieszczenie i ukształtowanie zagłębień są zgodne z zakresem żądanej ochrony określonej załączonymi zastrzeżeniami patentowymi.

W niniejszych przykładach wykonania ukształtowania siedziska zostały wykonane na podstawie przeprowadzonej analizy dostępnych baz danych w zakresie wymiarów charakterystycznych dla danych grup wiekowych. Uwzględniono w nich również obowiązujące normy EU między innymi dla mebli szkolnych.

W przykładzie realizacji przedstawionym na załączonych rysunkach Fig. 1 - Fig. 5 siedzisko przeznaczone jest dla osób dorosłych, zatem jego wymiary są tak dobrane aby były właściwe do rozmiarów ustalonych statystycznie.

Siedzisko w tej postaci posiada wyprofilowaną powierzchnię górną z wgłębieniami i nachyleniami części powierzchni górnej. Powierzchnia górna 1 siedziska posiada zmienne ukształtowanie tak, że od strony krawędzi tylnej 2 jest nachylona ku dołowi w kierunku krawędzi przedniej 3 siedziska. Nachylenie to przebiega łagodnie po łuku tworząc oparcie dla mięśni miednicy, w tym szczególnie dla mięśni pośladkowych, co w konsekwencji powiększa efekt odciążenia kości miednicy. Jednocześnie takie wyprofilowanie tyłu siedziska pomaga w utrzymaniu prawidłowego ustawienia kątowego miednicy, które można łatwo zweryfikować pomiarem kąta Whitmana-Fergusona. Część tylna siedziska posiada zaokrąglony wierzchołek, którego maksymalna wysokość odpowiada około 1/6 długości siedziska. Nachylenie po łuku rozciąga się od wierzchołka krawędzi tylnej siedziska do krawędzi od strony tylnej zagłębienia środkowego 5, które znajduje się na około 1/10 wysokości siedziska.

Na powierzchni górnej 1 rozmieszczone są, symetrycznie względem osi symetrii wzdłużnej siedziska, zagłębienia tylne 4 na posadowienie gałęzi kości kulszowej, zagłębienia środkowe 5 na posadowienie guzów kulszowych, zagłębienia przednie 6 na posadowienie nerwów kulszowych i zagłębienia boczne 7 odciążające krętarz kości udowej. Wszystkie zagłębienia umieszczone są w obrębie wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 o kształcie zbliżonym do litery H. Poprzeczne ramię 9 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 łączy ramiona podłużne 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 tworząc bruzdę odciążającą 13. Zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6 posiadają różną długość oraz głębokość i mają kształt elipsoidalny, rozmieszczone są jedno za drugim wzdłuż podłużnego ramienia 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8. Zgłębienia tylne 4 rozmieszczone są na nachyleniu po łuku części tylnej i mają kształt wydłużonej elipsy o maksymalnej długości zbliżonej do wysokości wierzchołka części tylnej, przy czym maksymalna szerokość tego zagłębienia stanowi około 1/5 jego długości, przy czym zagłębienia tylne 4 w swojej części centralnej mają największą głębokość. Zagłębienia tylne 4 są około dwukrotnie dłuższe od zagłębień środkowych 5.

W tym przykładzie wykonania dłuższe osie elipsoidalnych zagłębień tylnych 4, zagłębień środkowych 5 i zagłębień przednich 6 rozciągają się wzdłuż długości siedziska, przy czym zagłębienia tylne 4 rozciągają się na około 1/5 długości siedziska, zagłębienia środkowe 5 rozciągają się na około 1/7 długości siedziska, a zagłębienia przednie 6 rozciągają się na około 3/5 długości siedziska. Podczas gdy dłuższe osie elipsoidalnych zagłębień bocznych 7 ustawione są pod kątem względem ramion podłużnych 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8.

Najgłębsze są zagłębienia środkowe 5 usytuowane w odległości 15 cm od tylnej krawędzi 2 siedziska i w odległości 12,5 cm od krawędzi bocznej 11 siedziska. Zagłębienia boczne 7, rozmieszczone są pomiędzy zagłębieniami środkowymi 5 i zagłębieniami przednimi 6 a krawędziami bocznymi 11 siedziska i w tym przykładzie wykonania usytuowane są w odległości 11,5 cm od krawędzi tylnej 2 siedziska i w odległości 5,5 cm od krawędzi bocznej 11. Podczas, gdy zagłębienia środkowe 5 usytuowane są odpowiednio w około 2/7 długości siedziska od jego krawędzi tylnej 2 i w około 1/7 szerokości siedziska od jego krawędzi bocznej 11.

Najgłębsze punkty poszczególnych zagłębień umieszczone są centralnie w poszczególnych zagłębieniach.

Jeśli poprowadzona byłaby linia pomiędzy wierzchołkiem krawędzi tylnej 2 a punktem krańcowo przednim siedziska to w tym przykładzie wykonania najgłębszy punkt zagłębienia tylnego 4 znajduje się 37 mm od tej hipotetycznej linii, najgłębszy punkt zagłębienia środkowego 5 znajduje się 45 mm od tej linii, najgłębszy punkt zagłębienia przedniego 6 znajduje się 26 mm od tej linii, a najgłębszy punkt zagłębienia bocznego 7 znajduje się 23 mm od tej linii.

Jednocześnie zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6 ustawione są jedno za drugim w linii i usytuowane są pod kątem względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, a kąt ten zmienia się wzdłuż długości. Od strony krawędzi tylnej 2 do miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego 5 kąt ten wynosi 12 stopni, zaś od miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego 5 przez zagłębienia przednie 6 w kierunku krawędzi przedniej 3 wspomniany kąt wynosi 18 stopni. Zróżnicowane kąty pomiędzy podłużnymi zagłębieniami 4 oraz zagłębieniami 6 służą temu, aby miednica była jak najkorzystniej ustawiona, dla większego komfortu użytkowania. Ponadto, kąt rozwarty pomiędzy przednimi zagłębieniami 6 pozwala na uzyskanie rozluźnienia układu więzadłowo-torebkowego stawów biodrowych, jak i pośredniego ustawienia stawów krzyżowo-biodrowych, w których w pozycji siedzącej występuje tendencja do nadmiernej nutacji kości krzyżowej.

Powierzchnia górna 1 siedziska od usytuowanych zagłębień tylnych 4, zagłębień środkowych 5, zagłębień przednich 6 w kierunku krawędzi bocznych tworzy wybrzuszenia 12, które zmniejszają swoją wysokość od strony krawędzi tylnej 2 w kierunku krawędzi przedniej 3, przy czym powierzchnia siedziska 1 w przedniej części od strony krawędzi przedniej 3 jest płaska.

Na wybrzuszeniach 12 powierzchni górnej 1 siedziska usytuowane są zagłębienia boczne 7, które umieszczone są w połowie szerokości wybrzuszeń 12, pomiędzy krawędziami bocznymi a podłużnym ramieniem wyprofilowanej niecki ergonomicznej.

W tym przykładzie wykonania wyprofilowana niecka ergonomiczna ma obrys w kształcie zbliżonym do litery H, który obejmuje wszystkie zagłębienia.

Ponadto zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6, zagłębienia boczne 7 są tak rozmieszczone, że przeprowadzenie linii przez najgłębsze zagłębienie środkowe 5 i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej 3 zagłębienia przedniego 6 daje linie wznoszącą, a przeprowadzenie linii przez zagłębienie boczne 7 i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej 3 przedniego zagłębienia 6 daje linię opadającą, które przecinając się tworzą spłaszczoną literę X.

Zgodnie z postawionym problemem do rozwiązania przedmiotowe siedzisko wykonane jest z materiałów ułatwiających dezynfekcję. W tym przykładzie realizacji jest wykonane z materiałów drewnopochodnych, ale w innych postaciach siedzisko wykonane jest z tworzywa sztucznego lub metalu. Materiały te umożliwiają łatwe czyszczenie i odkażanie powierzchni w wyniku czego spełnione jest zachowanie higieny.

Siedzisko opracowane przez Zgłaszających zgodne z niniejszym wynalazkiem stanowi część siedzeniową krzeseł, ale w innych przykładach wykonania można je montować również w ławkach z siedziskami, jako siedziska stadionowe. W innym przykładzie wykonania siedzisko z powyżej opisanymi zagłębieniami powierzchni górnej można również zastosować w deskach sedesowych.

W przykładzie wykonania przedstawionej na Fig. 6 i Fig. 7 siedzisko stanowi deskę sedesową, która posiada umieszczony centralnie otwór, o kształcie zbliżonym do gruszki. Szersza część gruszkowa otworu rozmieszczona jest w tylnej części siedziska, a krawędź tego otworu nachodzi na część zagłębienia środkowego 5 i bruzdę odciążającą 13. W tym przykładzie wykonania w przedniej części siedziska otwór 14 posiada zwężenie rozciągające się na około 1/3 otworu. Dzięki takiemu ukształtowaniu otworu uzyskano w części przedniej siedziska poszerzone powierzchnie boczne zapewniające wygodne ułożenie ud użytkownika.

Dodatkowe oznaczenia

A - początek zagłębienia tylnego pod gałąź kości kulszowej

B - zagłębienie tylne pod gałąź kości kulszowej

C - zagłębienie boczne pod krętarz kości udowej

D - punkt centralny zagłębienia środkowego pod guz kulszowy

E - część środkowa zagłębienia przedniego odciążającego nerw kulszowy

F - koniec zagłębienia przedniego odciążającego nerw kulszowy

G-D-G1 - linia łącząca zagłębienia rozciągające się wzdłuż siedziska

Z-D - linia łącząca środek zagłębienia środkowego pod guz kulszowy z punktem końca zagłębienia przedniego odciążającego nerw kulszowy

Y-C - linia łącząca zagłębienie boczne pod krętarz kości udowej z punktem końca zagłębienia przedniego odciążającego nerw kulszowy

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Siedzisko posiadające wyprofilowaną powierzchnię górną z wgłębieniami i nachyleniami części powierzchni górnej znamienne tym, że powierzchnia górna 1 siedziska posiada zmienne ukształtowanie tak, że od strony krawędzi tylnej 2 jest nachylona po łuku ku dołowi w kierunku krawędzi przedniej 3 siedziska i powierzchnia górna 1 posiada rozmieszczone na niej, symetrycznie względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6 i zagłębienia boczne 7, przy czym wszystkie umieszczone są w obrębie wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 o kształcie zbliżonym do litery H, przy czym poprzeczne ramię 9 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 łączy podłużne ramiona 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8 tworząc bruzdę odciążającą 13, przy czym zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6 posiadają różną długość oraz różną głębokość i mają kształt elipsoidalny oraz rozmieszczone są jedno za drugim wzdłuż podłużnego ramienia 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8, zaś zagłębienia boczne 7, rozmieszczone są pomiędzy zagłębieniami środkowymi 5 i zagłębieniami przednimi 6 a krawędziami bocznymi 11 siedziska.
2. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6 usytuowane są pod kątami względem wzdłużnej osi symetrii siedziska, a kąt ten zwiększony jest od miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego 5 w kierunku krawędzi przedniej siedziska 3.
3. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że powierzchnia górna 1 siedziska od usytuowanych zagłębień tylnych 4, zagłębień środkowych 5, zagłębień przednich 6 w kierunku krawędzi bocznych 11 tworzy wybrzuszenia 12, które zmniejszają swoją wysokość od strony krawędzi tylnej 2 w kierunku krawędzi przedniej 3, przy czym powierzchnia siedziska 1 w przedniej części od strony krawędzi przedniej 3 jest płaska.
4. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia boczne 7, usytuowane są na wybrzuszeniach 12 powierzchni górnej 1 siedziska, przy czym zagłębienia boczne 7 umieszczone są pomiędzy krawędziami bocznymi 11 a podłużnym ramieniem 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8.
5. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia boczne 7 mają dłuższe osie rozmieszczone pod kątem względem podłużnych ramion 10 wyprofilowanej niecki ergonomicznej 8.
6. Siedzisko według zastrz. 2 znamienne tym, że zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, od strony krawędzi tylnej 2 do miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego 5 są usytuowane pod kątem względem wzdłużnej osi symetrii siedziska w zakresie 8-14 stopni, korzystnie 12 stopni, zaś od miejsca najgłębszego zagłębienia środkowego 5 przez zagłębienia przednie 6 w kierunku krawędzi przedniej 3 są usytuowane pod kątem względem wzdłużnej osi symetrii siedziska w zakresie 16-20 stopni, korzystnie 18 stopni.
7. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia środkowe 5 mają środki o największej głębokości usytuowane odpowiednio w zakresie około 1/3 długości siedziska od jego krawędzi tylnej 2.
8. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia boczne 7 usytuowane są odpowiednio w zakresie 2/5 długości siedziska od jego tylnej krawędzi 2 i w zakresie 1/10 szerokości siedziska od jego od krawędzi bocznej 11.
9. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że zagłębienia tylne 4, zagłębienia środkowe 5, zagłębienia przednie 6, zagłębienia boczne 7 są tak rozmieszczone, że przeprowadzenie linii przez najgłębsze zagłębienie środkowe 5 i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej 3 zagłębienia przedniego 6 tworzy linie wznoszącą, a przeprowadzenie linii przez zagłębienie boczne 7 i najdalszy punkt w kierunku krawędzi przedniej 3 zagłębienia przedniego 6 tworzy linie opadającą, które to linie przecinając się tworzą spłaszczoną literę X.
10. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że posiada umieszczony centralnie otwór 14, o kształcie zbliżonym do gruszki, który posiada zwężenie w przedniej części siedziska.
11. Siedzisko według zastrz. 10 znamienne tym, że krawędź otworu 14 nachodzi na część zagłębienia środkowego 5 i bruzdę odciążającą 13.
12. Siedzisko według zastrz. 1 znamienne tym, że wykonane jest z materiałów ułatwiających dezynfekcję, korzystnie z materiałów drewnopochodnych, z tworzyw sztucznych lub metalu.
13. Zastosowanie siedziska określonego zastrz. 1 do części siedzeniowej krzeseł, ławek z siedziskami, siedzisk stadionowych, lub desek sedesowych.