PL246371B1 - Zespół wiertniczy - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia przedstawionym na rysunku jest zespół wiertniczy do wykonywania przewiertów poziomych, składający się z zespołu żerdzi oraz łącznika do mocowania z wiertnicą, nawigacji optycznej, zespołu głowicy pilotażowej, charakteryzuje się tym, że zespół żerdzi składa się z rury zewnętrznej wykonującej ruch poosiowy, do której przymocowane są zworniki rury zewnętrznej i rury wewnętrznej obrotowej, do której przymocowane są zworniki rury wewnętrznej obrotowej z rowkami pod uszczelki typu O'ring oraz z wielowypustem zewnętrznym do zasprzęgania z kolejną żerdzią, połączony jest z zespołem głowicy pilotażowej składającej się z głowicy sterującej obrotowej z ukosowaniem, nacięciami, kanałami oraz dyszami do podawania płuczki, połączonej suwliwie, wielowypustem/wielokątem z wałem obrotów umieszczonym w korpusie łożyskowana wału obrotów, na którym w otworach osadzone są kołki rozprężne, uszczelnień ciśnieniowych, zespołu smarowania łożysk, korpusu wału przenoszenia obrotów,  zwornika połączonego z żerdzią i wału przenoszenia obrotów, tarczy LED.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół wiertniczy do wykonywania przewiertów poziomych, zwłaszcza w technologii bezwykopowej, do budowy kanalizacji grawitacyjnej, na terenach o rozbudowanej infrastrukturze naziemnej, pod przeszkodami terenowymi typu nasypy kolejowe, drogi, autostrady, fundamenty budynków, a także w trudnych warunkach skalistego podłoża lub podczas prowadzenia prac na dużych głębokościach.

Dotychczas znanych jest wiele konstrukcji zespołów wiertniczych do wykonywania specjalistycznych odwiertów wiertniczych.

Z polskiego opisu patentowego PL192295 znany jest zespół wiertniczy wyposażony w żerdź wiertniczą i uchwyt, w którym żerdź wiertnicza ma wiele powierzchni czołowych, przeciwległe końce i mającą pierwszą cześć w pobliżu jednego z przeciwległych końców, pośrednią część oddaloną od tej pierwszej części oraz pierwszą cześć przejściową pomiędzy pierwszą częścią i pośrednią częścią łączącą jej pierwszą część i pośrednią część, przy czym pierwsza część żerdzi wiertniczej ma pierwsze ukierunkowanie powierzchni czołowych, a pośrednia część żerdzi ma drugie ukierunkowanie powierzchni czołowych, a chwyt jest sprzęgnięty z częścią przejściową żerdzi wiertniczej do mocowania żerdzi wiertniczej charakteryzuje się tym, że sprzęgnięta z chwytem pierwsza część przejściowa żerdzi wiertniczej ma skręcone ukierunkowanie powierzchni czołowych o ogólnie stałym skręcie powierzchni czołowych od pierwszego ukierunkowania pierwszej części do drugiego ukierunkowania pośredniej części. Korzystnie chwyt ma środkowy otwór z wieloma wybraniami, przy czym wybrania odpowiadają powierzchniom czołowym żerdzi wiertniczej.

Z innego polskiego opisu zgłoszeniowego W. 128089 znany jest zestaw wiertniczy składający się z żerdzi, łącznika, koronki i wałka zdawczego, przy czym koronka składa się z korpusu, w którym w otworach rozmieszczone są węgliki w taki sposób, że kąt pomiędzy węglikami zawiera się w przedziale 25-60 stopni, a kąt pomiędzy osią węglika a osią korpusu zawiera się w przedziale 30-40 stopni, przy czym kąt wierzchołkowy części roboczej węglika jest paraboliczny lub zawiera się w przedziale 50-90 stopni, dodatkowo w korpusie zastosowano gwint NP11 i o skoku 13-15. Powyższe rozwiązanie pozwala na uzyskanie korzystnego rozdrobnienia zawiesin podczas wiercenia, tym samym lepsze ich odprowadzenie.

Przewód wiertniczy ma długość wynoszącą około 900 m i składa się z kilku żerdzi o długości 2-3 m, połączonych ze sobą za pomocą połączenia gwintowego o małej wysokości gwintu i lekkiej stożkowatości, które zestawione wzdłuż osi w sposób losowy mogą nie zostać połączone lub połączone nieprawidłowo.

W opisie WO 02/079603A1 ujawniono system do automatycznego łączenia żerdzi wiertniczych celem utworzenia przewodu wiertniczego, gdzie na obwodzie żerdzi umieszcza się znaczniki określające ich położenie obrotowe, co pozwala na wyregulowanie obrotowego położenia żerdzi dla optymalnej pozycji gwintu.

W pracy B. Lundberg: „Efficiency of percussive drilling with extension rods”, International Journal of Rock Mechanics and Mining Sciences & Geomechanics Abstracts, tom 24, nr 4, 1 sierpnia 1987, strony 213-222, ISSN: 0148-9062, DOI: 25 10.1016/0148-9062(87)90176-8; jak E. Beccu I WSP: „Efficiency of percussive drilling of rock with dis-sipative joints”, International Journal of Impact Engineering, tom 9 nr 3, 1 stycznia 1990, strony 277-287, ISSN: 0734-743X, DOI: 10.1016/0734-743X(90)90003-E przedstawiono wydajność wiercenia udarowego w skale w odniesieniu do połączenia żerdzi wiertniczej, natomiast w amerykańskich dokumentach patentowych US 6,485,061 oraz US 2006/0032629 przedstawiono przykładowe układy przewodu wiertniczego mające gwintowane połączenia końcowe.

Z innego amerykańskiego opisu patentowego US 4 040 756 znany jest łącznik gwintowy 25 z nachylonymi wierzchołkami gwintu, gdzie dna gwintu wewnętrznego, jak i gwintu zewnętrznego wyposażone są w konfigurację o ciągłej krzywej. Dna gwintu biegną równomiernie, stycznie do sąsiednich powierzchni bocznych gwintu.

Ponadto z amerykańskiego dokumentu patentowego US 4 687 368, znany jest tradycyjny gwint 30 trapezowy, natomiast w amerykańskim opisie US 2010/0140929 ujawniono gwint do wiercenia udarowego zawierający gwint trapezowy, w którym rowek łączący dwie powierzchnie boczne zawiera wklęsłą sekcję przejściową mającą promień malejący wzdłuż osiowej długości gwintu.

Z japońskiego opisu JP2001041213 znana jest konstrukcja żerdzi, w której dwie rury o tej samej średnicy połączone są ze sobą w układzie współosiowym tak, że ich powierzchnie końcowe zwrócone są do siebie, natomiast połączone są za pomocą rdzenia łączącego, którego końce umieszczone są wewnątrz obu rur, przy czym pomiędzy rdzeniem łączącym, pierwszą i drugą rurą znajdują się podkładki.

Praktyka podziemnych wierceń realizowana na dużych głębokościach wykazuje, że brak prawidłowego połączenia rur wpływa na uzyskanie prostoliniowości przewodu składającego się z wielu ze sobą skręconych rur.

Zagadnieniem technicznym wymagającym rozwiązania jest opracowanie konstrukcji nowego zespołu wiertniczego do wykonywania przewiertów poziomych, który pozwoli na wyeliminowanie, a co najmniej ograniczenie dotychczasowych niedogodności, zminimalizowanie braku spasowania impedancji, zapewniając przy tym człon przewodu wiertniczego kompatybilny z istniejącym urządzeniem wiertniczym.

Zespół wiertniczy do wykonywania przewiertów poziomych, składający się z zespołu żerdzi oraz łącznika do mocowania z wiertnicą, nawigacji optycznej, zespołu głowicy pilotażowej, charakteryzuje się tym, że zespół żerdzi składa się z rury zewnętrznej wykonującej ruch poosiowy, do której przymocowane są zworniki rury zewnętrznej i rury wewnętrznej obrotowej, do której przymocowane są zworniki rury wewnętrznej obrotowej z rowkami pod uszczelki typu O’ring oraz z wielowypustem zewnętrznym do zasprzęgania z kolejną żerdzią, połączony jest z zespołem głowicy pilotażowej składającej się z głowicy sterującej obrotowej z ukosowaniem, nacięciami, kanałami oraz dyszami do podawania płuczki, połączonej suwliwie, wielowypustem / wielokątem z wałem obrotów umieszczonym w korpusie łożyskowana wału obrotów, na którym w otworach osadzone są kołki rozprężne, uszczelnień ciśnieniowych, zespołu smarowania łożysk, korpusu wału przenoszenia obrotów, zwornika połączonego z żerdzią i wału przenoszenia obrotów, tarczy LED.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku pomiędzy rurą wewnętrzną obrotową a rurą zewnętrzną znajduje się pusta przestrzeń przepływu płuczki.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku na powierzchni czołowej zwornika wielokątowego, żeńskiego rury wewnętrznej obrotowej znajdują się łukowe rowki naprowadzające do łączenia żerdzi.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku na powierzchni czołowej zwornika wielowypustowego, żeńskiego rury wewnętrznej obrotowej znajdują się zukosowania rozszerzające rowek, a na męskim zwężające wypust naprowadzające do łączenia żerdzi.

Korzystnie zespół wiertniczy według wynalazku ma łącznik wrzeciona składający się z elementów przenoszących obroty: zespołu łączeniowego z żerdzią, rury łącznika, pierścienia mocującego łącznik, sprzężenia wielowypustowego i elementów przenoszących napęd poosiowy: zespołu podawania płuczki i płyty pośredniczącej.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku korpus łożyskowana wału obrotów zawiera łożyska ślizgowe i łożyska toczne.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku zespół smarowania łożysk składa się z tulei obracającej się z wałem obrotów i co najmniej 2 kompletów zabudowanych w gniazdach: tłoczków nurnikowych, pakietu sprężyn talerzykowych, zaworków zwrotnych ze sprężynkami.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku korpus wału przenoszenia obrotów, przenosi napęd poosiowy poprzez zwornik rury zewnętrznej gwintowany i przez skręcenie z korpusem łożyskowania wału obrotów przenosi obroty przez umieszczony wewnątrz wał przenoszenia obrotów, mający na obu końcach zasprzęglenie w postaci wielowypustu lub wielokąta do łączenia z wałem obrotów i ze zwornikiem wewnętrznym żerdzi.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku wewnątrz wału przenoszenia obrotów znajduje się gniazdo ze ślepym otworem pozycjonującym tarczę LED.

Korzystnie w zespole wiertniczym według wynalazku pomiędzy wałem przenoszenia obrotów a korpusem wału przenoszenia obrotów znajduje się pusta przestrzeń, a na części powierzchni zewnętrznej wału znajdują się kanały do przepływu płuczki.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania przedstawiony jest na rysunku, na których Fig. 1 przedstawia łącznik wrzeciona wiertnicy z żerdzią, Fig. 2 przedstawia przekrój żerdzi, Fig. 3 przedstawia przekrój głowicy pilotażowej z obrotową głowicą sterującą, Fig. 4 przedstawia zespół smarowania łożysk.

Żerdź składa się z rury zewnętrznej (2.3) wykonującej ruch poosiowy i rury wewnętrznej obrotowej (2.1). Do rury zewnętrznej (2.3) przyspawane są dwie końcówki gwintowane w postaci zworników rury zewnętrznej (2.4) do łączenia żerdzi. Zwornik rury zewnętrznej (2.4) posiada nakrętkę luźną (2.5). Do rury wewnętrznej obrotowej (2.1) przyspawane lub zgrzane tarciowo są dwa zworniki rury wewnętrznej obrotowej (2.2) z rowkami pod uszczelki typu O’ring i wielowypustem zewnętrznym do zasprzęgania z kolejną żerdzią, służą do przenoszenia obrotów. Na powierzchni zewnętrznej zwornika rury wewnętrznej obrotowej (2.2) i tulei brązowej (2.6) znajdują się kanały dla przepływu płuczki. Zworniki rury wewnętrznej obrotowej (2.1) mogą być wykonane w postaci połączenia 6-cio, 3-kątnego lub wielowypustowego.

Głowica pilotażowa składa się z głowicy sterującej obrotowej (3.1) posiadającej ukosowanie oraz kanały i dysze dla płuczki, zespołu wału obrotów (3.2) łożyskowanego w korpusie łożyskowania wału obrotów (3.3), kompletu uszczelnień ciśnieniowych (3.3.3) oraz zespołu smarowania łożysk (4) wymuszającego przepływ oleju smarująco-chłodzącego, korpusu wału przenoszenia obrotów (3.4) z gniazdem na tarczę LED, zwornika łączącego z żerdzią oraz wału przenoszenia obrotów (3.5). Głowica sterującą obrotowa (3.1) jest połączona z wałem obrotów (3.2) suwliwie, wielowypustem (lub wielokątem) i kołkami rozprężnymi (3.2.2) osadzonymi w głowicy w rozwierconych otworach. Głowica sterującą obrotowa (3.1) posiada kanały i dysze do wypływu płuczki oraz umocnione widią krawędzie. Wał obrotów (3.2) ma w osi otwór do przepływu płuczki z zaworkiem zwrotnym (3.2.1). Moment obrotowy przenoszony jest na wał obrotów (3.2) poprzez wielowypust lub wielokąt z wału przenoszenia obrotów (3.5).

Na przodku zespołu żerdzi umocowana jest głowica pilotażowa zawierająca tarczę LED, pokazująca w czasie rzeczywistym położenie ścięcia ukośnego obrotowej głowicy sterującej. Przy pomocy głowicy sterującej obrotowej (3.1) wykonuje się przecisk wiertnicą poziomą z gwarantowanym spadkiem.

Głowicę pilotażową pogrąża się w grunt, ustalając oś przyszłego rurociągu. Dla ułatwienia wykonywania przecisków pilotażowych w gruntach zwięzłych, trudnych geologicznie, głowica pilotażowa umożliwia podawanie płuczki chłodząco-smarującej.

Wał obrotów głowicy sterującej obrotowej (3.1) osadzony jest w korpusie łożyskowania wału obrotów (3.3) przenoszącym siły wzdłużne i siły składowe (poprzeczne), wynikające z wciskania głowicy w grunt przez wiertnicę. Dla tego obciążenia zastosowano łożyska ślizgowe (3.3.1) poprzeczne i wzdłużne. Dla przeniesienia sił cofania użyto łożysko wzdłużne kulkowe oraz wałeczkowe stabilizujące współosiowość (3.3.2). Dla odizolowania przestrzeni olejowej od płuczkowej zastosowano zespół uszczelnień ciśnieniowych (3.3.3). Korpusy łożyskowania wału obrotów (3.3) połączone są gwintem stożkowym. Z uwagi na to, że łożyska ślizgowe (3.3.1) wymagają intensywnego smarowania i chłodzenia zaprojektowano zespół smarowania łożysk (4) wymuszający ruch oleju przez te łożyska. Przepływ oleju wymusza ruch posuwisto-zwrotny tłoczków nurnikowych (4.2) napędzanych ruchem korpusu łożyskowana wału obrotów (3.3). Co kilkanaście obrotów głowicy sterującej obrotowej (3.1) operator wiertnicy poprzez minimalne cofanie żerdzi uruchamia działanie zespołu smarowania łożysk (4) w głowicy stacjonarnej. Zespół smarowania łożysk (4) składa się z tłoczków nurnikowych (4.2) osadzonych w tulei (4.1) wraz z pakietem sprężyn talerzykowych (4.3) i zaworkami zwrotnymi ze sprężynkami (4.4).

Korpus wału przenoszenia obrotów (3.4) składa się z rury z przyspawanymi zwornikami do łączenia z żerdziami oraz z korpusem łożyskowania wału obrotów (3.3). Wewnątrz umieszczony jest swobodnie wał przenoszenia momentu obrotowego (3.5). Wał przenoszenia obrotów (3.5) posiada końcówki typu wielowypust lub wielokąt. Jedna do łączenia z wałem obrotów (3.2), druga z żerdzią. Wewnątrz wału przenoszenia obrotów (3.5) wykonano gniazdo z otworem pozycjonującym dla tarczy LED. Wolna przestrzeń między wałem przenoszenia momentu obrotowego (3.5) a korpusem służy do przepływu płuczki. Korpusy zewnętrzne połączone są gwintem, a wewnętrzne wały przenoszenia obrotu połączeniem wielowypustowym ze zukosowaniem na powierzchniach czołowych (widok W1, W2, przekrój B-B-l) lub wielokątnym ze specjalnymi rowkami naprowadzania na części czołowej końcówki żeńskiej (przekrój B-B-II).

Łącznik wrzeciona wiertnicy składa się z elementów przenoszących obroty; zespołu łączeniowego z żerdzią (1.3), rury łącznika (1.1), sprzężenia wielowypustowego (1.12), pierścienia mocującego łącznik (1.4) z wrzecionem.

Zespół podawania płuczki składa się z pierścienia podawania płuczki (1.6) z promieniowym otworem oraz wkręconym szybkozłączem doprowadzającym płuczkę do wnętrza łącznika, korpusu zespołu podawania płuczki (1.5), tulei dociskowej (1.8), pokrywy zamykającej (1,7), kanałów smarujących ze smarowniczką, łożyska (1.9), uszczelnień (1.10). Pierścień podawania płuczki (1.6) przykręcony jest do korpusu (1.5) przyspawanego do płyty pośredniczącej (1.11), która mocowana jest w płycie pchającej wiertnicy. Częścią wewnętrzną łącznika jest rura o stałej, wewnętrznej średnicy i stopniowanej zewnętrznej, na której osadzone jest łożysko (1.9) kulkowe i uszczelnienia (1.10). Elementy te zabudowane są w korpusie i decydują o rozdzieleniu ruchu obrotowego i poosiowego. Wykonane kanały służą doprowadzeniu przez smarowniczkę smaru do łożyska.

Łącznik wrzeciona wiertnicy łączy się z żerdzią za pomocą zespołu łączeniowego z żerdzią (1.3) poprzez wielowypust/wielokąt i luźną nakrętkę. Z wrzecionem wiertnicy łączy się przez pierścień mocujący łącznik (1.4). Sprzężenie wielowypustowe (1.12) zapewnia demontaż i regulowanie odległości między wrzecionem a płytą pchającą wiertnicy.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest:

rozdzielenie przeniesienia ruchu narzędzi zespołu wiertniczego (poosiowo-obrotowego), gdyż wewnętrzna część jako wał napędowy służy jedynie do przeniesienia momentu obrotowego, a zewnętrzna przenosi siły poosiowe i obwodowe, dzięki czemu uzyskuje się zmniejszenie wydatkowania mocy wiertnicy na skutek zmniejszenia się tarcie o grunt, oraz zmniejsza obciążenie żerdzi, wyeliminowane obrotów, a przez to mniejsze tarcie żerdzi o grunt ogranicza ruchy konwekcyjne powietrza w żerdzi, które utrudniają prawidłowy odczyt wskazań tarczy LED, mniejsze tarcie o grunt i brak sil skręcających zmniejsza zużycie rury zewnętrznej żerdzi, wyeliminowanie obrotów żerdzi zewnętrznej wpływa na prawidłowość wykonywania przecisku pilotażowego, w szczególności w gruntach luźnych lub nawodnionych, ze względu na mniejszą ingerencję w równowagę i struktury hydrogeologiczne gruntu, dobra, niczym nie ograniczona widoczność tarczy LED umożliwia dłuższe przewierty, zastosowanie rowków naprowadzających dla połączeń wielokątnych i zukosowanych dla wielowypustów dla łatwiejszego sprzęgania zworników obrotowych żerdzi.

Zastosowanie obrotowej głowicy sterującej według wynalazku umożliwia zmianę kierunku przecisku pilotażowego poprzez obrót zukosowania. Przy ustawieniu głowicy ścięciem ku górze, gdy zaczniemy ją wciskać w grunt nie obracając, w wyniku parcia gruntu na ukosowanie nastąpi ruch głowicy ku górze. Aby uzyskać ruch ku dołowi należy obrócić ukosowanie o 180°. Pozycję, w jakiej znajduje się ukosowanie, można odczytać zdalnie na tarczy LED, gdyż jest z nią trwale połączone. Chcąc uzyskać ruch poosiowy należy jednocześnie wciskać głowicę w grunt i nią obracać. Zastosowane obrotowej głowicy sterującej skutkuje zmniejszeniem zapotrzebowania mocy do wykonania złożonego przecisku (przewiertu), pozwala na wykonanie dłuższego przecisku (przewiertu), przepływ płuczki bentonitowej między rurami dodatkowo chłodzi rurę zewnętrzną, nagrzewaną podczas przewiertu na skutek tarcia. Chłodzenie zmniejsza ruchy konwekcyjne powietrza przez co zwiększa się ostrość widzenia tarczy LED w pilocie i jej przegrzania. Zastosowane obrotowej głowicy sterującej oraz rozdzielenie ruchu obrotowego i poosiowego zapewnia większą stabilność i sterowność przecisku. Szczególnie w gruntach luźnych i nawodnionych, oraz ogranicza jej „przepadanie”.

Wykaz oznaczeń

1.1. Rura łącznika

1.2. Zwornik wewnętrzny

1.3. Zespół łączeniowy z żerdzią

1.4. Pierścień mocujący łącznik

1.5. Korpus zespołu podawania płuczki

1.6. Pierścień podawania płuczki

1.7. Pokrywa zamykająca

1.8. Tuleja dociskowa

1.9. Łożysko

1.10. Uszczelnienia

1.11. Płyta pośrednicząca

1.12. Sprzężenie wielowypustowe

2.1. Rura wewnętrzna obrotowa

2.2. Zwornik rury wewnętrznej obrotowej

2.3. Rura zewnętrzna

2.4. Zwornik rury zewnętrznej

2.5. Nakrętka luźna

2.6. Tuleja brązowa

3.1. Głowica sterująca obrotowa

3.2. Wał obrotów

3.2.1. Zaworek zwrotny

3.2.2. Kołki rozprężne

3.3. Korpus łożyskowania wału obrotów

3.3.1. Łożysko ślizgowe

3.3.2. Łożysko toczne

3.3.3. Uszczelnienie ciśnieniowe

3.3.4. Pokrywa zamykająca

3.4. Korpus wału przenoszenia obrotów

3.5. Wał przenoszenia obrotów

4. Zespół smarowania łożysk

4.1. Tuleja

4.2. Tłoczek nurnikowy

4.3. Pakiet sprężyn talerzykowych

4.4. Zaworek zwrotny ze sprężynkami

Claims (10)

1. Zespół wiertniczy do wykonywania przewiertów poziomych, składający się z zespołu żerdzi oraz łącznika do mocowania z wiertnicą, nawigacji optycznej, zespołu głowicy pilotażowej, znamienny tym, że zespół żerdzi składa się z rury zewnętrznej (2.3) wykonującej ruch poosiowy, do której przymocowane są zworniki rury zewnętrznej (2.4) i rury wewnętrznej obrotowej (2.1), do której przymocowane są zworniki rury wewnętrznej obrotowej (2.2) z rowkami pod uszczelki typu O’ring oraz z wielowypustem zewnętrznym do zasprzęgania z kolejną żerdzią, połączony jest z zespołem głowicy pilotażowej składającej się z głowicy sterującej obrotowej (3.1) z ukosowaniem, nacięciami, kanałami oraz dyszami do podawania płuczki, połączonej suwliwie, wielowypustem / wielokątem z wałem obrotów (3.2) umieszczonym w korpusie łożyskowana wału obrotów (3.3), na którym w otworach osadzone są kołki rozprężne (3.2,2), uszczelnień ciśnieniowych (3.3,3), zespołu smarowania łożysk (4), korpusu wału przenoszenia obrotów (3.4), zwornika połączonego z żerdzią i wału przenoszenia obrotów (3.5), tarczy LED.

2. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że pomiędzy rurą wewnętrzną obrotową (2.1), a rurą zewnętrzną (2.3) znajduje się pusta przestrzeń przepływu płuczki.

3. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że na powierzchni czołowej zwornika wielokątowego, żeńskiego rury wewnętrznej obrotowej (2.2) znajdują się łukowe rowki naprowadzające do łączenia żerdzi.

4. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że na powierzchni czołowej zwornika wielowypustowego, żeńskiego rury wewnętrznej obrotowej (2.2) znajdują się zukosowania rozszerzające rowek, a na męskim zwężające wypust naprowadzające do łączenia żerdzi.

5. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że łącznik wrzeciona składa się z elementów przenoszących obroty: zespołu łączeniowego z żerdzią (1.3) , rury łącznika (1.1). pierścienia mocującego łącznik (1.4), sprzężenia wielowypustowego (1.12) i elementów przenoszących napęd poosiowy: zespołu podawania płuczki i płyty pośredniczącej (1.11).

6. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że korpus łożyskowana wału obrotów (3.3) zawiera łożyska ślizgowe (3.3.1) i łożyska toczne (3.3.2).

7. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że zespół smarowania łożysk (4) składa się z tulei (4.1) obracającej się z wałem obrotów (3.2) i co najmniej 2 kompletów zabudowanych w gniazdach: tłoczków nurnikowych (4.2), pakietu sprężyn, talerzykowych (4.3), zaworków zwrotnych ze sprężynkami (4.4).

8. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że korpus wału przenoszenia obrotów (3.4), przenosi napęd poosiowy poprzez zwornik rury zewnętrznej gwintowany (2.4) i przez skręcenie z korpusem łożyskowania wału obrotów (3.3) przenosi obroty przez umieszczony wewnątrz wał przenoszenia obrotów (3.5), mający na obu końcach zasprzęglenie w postaci wielowypustu lub wielokąta do łączenia z wałem obrotów (3.2) i ze zwornikiem wewnętrznym (2.2) żerdzi.

9. Zespół wiertniczy według zastrz. 1 znamienny tym, że wewnątrz wału przenoszenia obrotów (3.5) znajduje się gniazdo ze ślepym otworem pozycjonującym tarczę LED.

10. Zespól wiertniczy według zastrz. 8 znamienny tym, że pomiędzy watem przenoszenia obrotów (3.5) a korpusem wału przenoszenia obrotów (3.4) znajduje się pusta przestrzeń, a na części powierzchni zewnętrznej wału znajdują się kanały do przepływu płuczki.