PL245248B1 - Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej - Google Patents

Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej Download PDF

Info

Publication number
PL245248B1
PL245248B1 PL433343A PL43334320A PL245248B1 PL 245248 B1 PL245248 B1 PL 245248B1 PL 433343 A PL433343 A PL 433343A PL 43334320 A PL43334320 A PL 43334320A PL 245248 B1 PL245248 B1 PL 245248B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
sample
polylactide
graphite
composite
pla
Prior art date
Application number
PL433343A
Other languages
English (en)
Other versions
PL433343A1 (pl
Inventor
Wojciech Pawlak
Wojciech Wieleba
Piotr Kowalewski
Maciej Kujawa
Robert Przekop
Marta Dobrosielska
Bogna Sztorch
Dariusz Brząkalski
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska, Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL433343A priority Critical patent/PL245248B1/pl
Publication of PL433343A1 publication Critical patent/PL433343A1/pl
Publication of PL245248B1 publication Critical patent/PL245248B1/pl

Links

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kompozyt termoplastyczny o zwiększonej odporności na wodę, wyższej stabilności termicznej oraz wytrzymałości mechanicznej charakteryzujący się tym, że jako osnowę zawierają polilaktyd (PLA) oraz jako napełniacz związki nieorganiczne, które stanowią grafit oraz siarczek molibdenu. Wynalazek stanowi również sposób wytwarzania kompozytu termoplastycznego.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego poprzez modyfikowanie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej, druku 3D. Znane są metody modyfikacji polilaktydu w kierunku poprawienia różnego rodzaju właściwości materiałowych. Z opisu KR20100131229 znany jest sposób wytwarzania kompozytu PLA-grafit poprzez obróbkę kwasową z użyciem kwasu siarkowego oraz azotowego. Proces jest skomplikowany i nie znajduje zastosowania w przemyśle druku 3D. Z opisu CN108659487 znany jest sposób wytwarzania kompozytu PLA-magnez. Tego typu kompozyty mogą mieć zastosowanie w wytwarzaniu oraz prototypowaniu implantów biomedycznych. Z opisu CN108641319 znany jest sposób modyfikacji polilaktydu - uzyskiwania kompozytu złożonego z polilaktydu oraz proszku drewnianego w celu uzyskania kompozytu o polepszonych właściwościach mechanicznych mogącego mieć zastosowanie w wytwarzaniu instrumentów muzycznych. Z opisu CN106832836 znany jest sposób modyfikacji PLA w celu uzyskania materiału trudnopalnego o poprawionych właściwościach mechanicznych. Opisano użycie DOPO mające na celu zwiększenie odporności na ogień oraz włókien węglowych w celu poprawienia właściwości mechanicznych.
Technika addytywna, przyrostowa - potocznie zwana drukiem 3D jest procesem tworzenia obiektu fizycznego z trójwymiarowego modelu cyfrowego, zazwyczaj przez układanie wielu kolejnych cienkich warstw materiału według metody „warstwa do warstwy”. Najbardziej podstawową, wyróżniającą spośród dojrzałych technik przetwórczych zasadą druku 3D jest fakt, że jest to proces wytwarzania przyrostowego. Początek technologii przyrostowych datowany jest na drugą połowę XXI wieku. Do najbardziej powszechnych technik addytywnych należy metoda FDM oraz w dalszej kolejności SLA, SLS.
Branża druku 3D jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin gospodarki. Odnotowano wzrost pomiędzy 50% a 100% wzrostu rok do roku w okresie 2014-2016. Dane wskazują, że branża druku 3D jest bliska osiągnięcia punktu przełamania pewnych ograniczeń technologicznych.
FDM (Fused Deposition Modelling) jest to metoda oparta na wytwarzaniu obiektu z termoplastycznego tworzywa. Obiekty drukowane w tej technologii powstają poprzez nakładanie kolejnych warstw półpłynnego materiału, który jest ekstrudowany z dyszy. Koszt realizacji wydruku jest relatywnie niski dzięki stosowaniu prostych rozwiązań technicznych. Filament (w postaci żyłki o ustalonej średnicy 1,75-3 mm) podgrzewany jest do temperatury płynięcia tworzywa i wytłaczany przez dyszę. Maszyny przetwórcze stosowane w technologii FDM konstrukcyjnie są oparte o klasyczne układy frezarskie. Praca odbywa się w 3 osiach, a obrót w osi Z zastąpiony jest przez obrót podajnika filamentu. Podczas drukowania warstwy głowica przesuwa się w płaszczyźnie XY nad obiektem. Obniżenie platformy lub podniesienie dyszy powoduje przejście do kolejnej warstwy. Głównym problemem stosowania tej metody jest zniekształcenie wydrukowanego obiektu w wyniku kurczenia się stygnącego filamentu. W celu zniwelowania tego zjawiska, stosuje się podgrzewanie stolika. Najczęściej używany jest jeden typ filamentu, co skutkuje otrzymaniem jednokolorowego wydruku. Jednym z najczęściej stosowanych tworzyw jest polilaktyd, głównie ze względu na łatwość w przetwarzaniu i małe ryzyko skurczu przetwórczego. Pozostałe termoplasty stosowane w technice FDM to ABS, PA, PET, PC, HIPS czy PPSF oraz ich mieszanki.
Obszar zastosowań technologii przyrostowej jest bardzo szeroki, druk 3D jest również jednym z głównych filarów nowej generacji przemysłu 4.0. Rynek można podzielić ze względu na podstawowe aplikacje na następujące segmenty: prototypowanie, wytwarzania części urządzeń, produkcja małoseryjna, zastosowania hobbystyczne, wsparcie sfery badań i rozwoju.
Z punktu widzenia poszczególnych branż interesariuszy projektu należy wymienić przemysł militarny, kosmiczny, inżynierię maszynową, przemysł medyczny, produkty masowe, motoryzację, jubilerstwo, szkolnictwo wyższe i edukację, energetykę, architekturę i budownictwo, drukowaną elektronikę i wiele innych.
Podstawowymi problemami, mankamentami i niedoskonałościami zdiagnozowanymi pośród użytkowników techniki FDM są przede wszystkim: zwiększenie walorów estetycznych finalnego produktu, zwiększenie szybkości druku, zwiększenie komfortu i łatwości druku, zwiększenie odporności na działanie wody i zanieczyszczeń czy poprawa adhezji warstw w trakcie wydruku, jak i adhezji warstwy do stołu drukarki, poprawa wytrzymałości w osi Z. Wprowadzenie modyfikatorów pozwalających na poprawę kluczowych parametrów drukowanych obiektów jest przedmiotem intensywnych badań. Dodatkowo należy zauważyć, że przy obecnym stanie techniki każda modyfikacja tych parametrów będzie miała istotny wkład w rozwój technologii.
Z tego względu wciąż poszukuje się materiałów termoplastycznych mających zastosowanie w technikach FDM, druku 3D.
Istotą wynalazku jest kompozyt termoplastyczny zawierający zmodyfikowany polilaktyd, charakteryzujący się tym, że jako osnowę zawiera polilaktyd (PLA) oraz jako napełniacz związki nieorganiczne, które stanowią grafit lub grafit i siarczek molibdenu i ma postać filamentu.
Sposób wytwarzania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej, według wynalazku, polega na tym, że polilaktyd (PLA) poddaje się procesowi homogenizacji z grafitem lub osobno grafitem i siarczkiem molibdenu o uziarnieniu poniżej 40 μm zachowując nadmiar PLA, w temperaturze mieszania 170-190°C, korzystnie 180°C, do uzyskania kompozytu, następnie wytworzony kompozyt rozdrabnia się do wielkości ziaren w zakresie 2,5-3,5 mm, po czym w procesie wytłaczania do kompozytu dodaje się polilaktyd w ilości takiej, aby uzyskać w mieszaninie do 10% wagowych grafitu lub do 2,5% wagowych MoS2, przy temperaturze głowicy 170-190°C, zaś wytłaczanie prowadzi się aż do otrzymania kompozytu w postaci filamentu.
Korzystnie, gdy polilaktyd poddaje się procesowi homogenizacji z koncentratem o zawartości 20% wagowych grafitu lub siarczku molibdenu.
Korzystnie, gdy kompozyt rozdrabnia się do ziaren o wielkości 3 mm.
Korzystnie, gdy proces homogenizacji przeprowadza się w wytłaczarce.
Materiał według wynalazku cechuje zwiększona odporność na wodę, wyższa stabilność termiczna oraz wytrzymałość mechaniczna.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:
- możliwość uzyskania wyższego kąta zwilżania w stosunku do wartości referencyjnej o 32,9 stopni bezpośrednio po wydruku, o 9,7 stopni po ekspozycji na promieniowanie UV przez 25 h, o 0,9 stopni po ekspozycji na promieniowanie UV przez 500 godzin oraz o 5,4 stopnia po 72 h w 50°C względem czystego PLA w kierunku właściwości hydrofobowych,
- poprawa właściwości mechanicznych w zakresie modułu Younga o 403,7 MPa, naprężenia rozciągającego o 1,2 N, maksymalnego obciążenia przy rozciąganiu o 50,1 N oraz udarności o 2,76 kJ/m2 dla próbek w temperaturze 23°C względem czystego PLA oraz dla próbek kondycjonowanych w 50°C przez 72 h w zakresie modułu Younga o 319,2 MPa, naprężenia rozciągającego o 0,7 N i maksymalnego obciążenia przy rozciąganiu o 27,4 N,
- poprawa stabilności termicznej o 14,3°C względem czystego PLA,
- w przypadku drukowanych próbek z grafitem - obniżenie wartości zużycia liniowego we współpracy ze stalą o 64,58% względem czystego PLA po procesie druku 3D,
- brak znaczącego wpływu na wartość współczynnika tarcia kinetycznego,
- zwiększona odporność na promieniowanie UV względem czystego PLA,
- brak wpływu napełniaczy na pogorszenie homogenizacji układów,
- możliwość wielokrotnego przetwarzania - recykling materiałowy,
- bezodpadowa produkcja - wszystkie powstające w trakcie wytwarzania końcowego produktu braki można bowiem zawracać do procesu technologicznego
- wytworzone kompozyty można przetwarzać standardowymi technikami stosowanymi dotychczas.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady i tabele. Wykazano, że otrzymane kompozyty nadają się do zastosowania w technikach FDM i mają cechy jak opisano powyżej.
Przykład 1 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. napełniacza rozcieńczono polilaktydem do stężenia 1% wag. grafitu, stosując w tym celu 0,1 kg koncentratu oraz 1,9 kg PLA. Następnie w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą. Oceniono podstawowe parametry mechaniczne, testy starzeniowe oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach. Wykazano, że otrzymany kompozyt nadaje się do zastosowania w technikach FDM i ma cechy jak opisano powyżej.
Przykład 2 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. napełniacza rozcieńczono polilaktydem do stężenia 2,5% wag. grafitu, stosując w tym celu 0,25 kg koncentratu oraz 1,75 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 3 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. napełniacza rozcieńczono polilaktydem do stężenia 5% wag. grafitu, stosując w tym celu 0,5 kg koncentratu oraz 1,5 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 4 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. napełniacza rozcieńczono polilaktydem do stężenia 7,5% wag. grafitu, stosując w tym celu 0,75 kg koncentratu oraz 1,25 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 5 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. napełniacza rozcieńczono polilaktydem do stężenia 10% wag. grafitu, stosując w tym celu 1 kg koncentratu oraz 1 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 6 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg grafitu o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 190°C. Wytworzony kompozyt rozdrobniono otrzymując ziarna o wielkości 3,5 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. grafitu rozcieńczono polilaktydem do stężenia 1% wag. grafitu, stosując w tym celu 0,1 kg koncentratu oraz 1,9 kg PLA, w procesie wytłaczania z granulacją, temperatura głowicy wynosiła 170°C. Po czym 5 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg siarczku molibdenu (MoS2) o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. siarczku molibdenu rozcieńczono polilaktydem do stężenia 1% wag. MoS2, stosując w tym celu 0,1 kg koncentratu oraz 1,9 kg PLA, w procesie wytłaczania z granulacją, temperatura głowicy wynosiła 190°C. Następnie 0,1 kg koncentratu 1% wag. grafitu, 0,1 kg koncentratu 1%wag MoS2 oraz 1,8 kg PLA poddano procesowi homogenizacji przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu
PL 245248 Β1 wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 7 (poza zakresem wynalazku) kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg siarczku molibdenu (M0S2) o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 180°C. Otrzymano granulat o uziarnieniu 2,5 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. siarczku molibdenu rozcieńczono polilaktydem do stężenia 1% wag. M0S2, stosując w tym celu 0,1 kg koncentratu oraz 1,9 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 180°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 8 (poza zakresem wynalazku) kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi homogenizacji z 1 kg siarczku molibdenu (M0S2) o uziarnieniu poniżej 40 mikrometrów przy użyciu wytłaczarki, temperatura mieszania wynosiła 170°C. Otrzymano granulat o uziarnieniu 3 mm. Następnie koncentrat o zawartości 20% wag. siarczku molibdenu rozcieńczono polilaktydem do stężenia 2,5% wag. M0S2, stosując w tym celu 0,25 kg koncentratu oraz 1,75 kg PLA, w procesie wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 190°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Z kompozytu, w postaci filamentu wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 9 kg polilaktydu (PLA) poddano procesowi wytłaczania, temperatura głowicy wynosiła 190°C, otrzymano filament o średnicy 1,75 mm. Wydrukowano techniką FDM wiosła, belki oraz płytki pomiarowe zgodnie z obowiązującą normą, posłużyły do oceny podstawowych parametrów mechanicznych, testów starzeniowych oraz oceny zmiany barwy, co zostało przedstawione w tabelach 2-7. W tabeli 1 zestawiono zawartość napełniacza w badanych próbkach.
Przykład 10
Techniką FDM wydrukowano piny pomiarowe w postaci walców o wysokości i średnicy równych 8 mm. Posłużyły one do oceny podstawowych właściwości tribologicznych wytworzonych materiałów. Próbki poddane zostały badaniu na stanowisku pin on disc, pod obciążeniem 0,11 MPa oraz z prędkością 0,34 m/s. Przeciwpróbkę stanowiła tarcza stalowa C45 o wykończeniu powierzchni Ra = 0,350,45. W tabeli 8 zestawiono wyniki badań tribologicznych.
Przykład podsumowujący - wyniki badań.
Przykłady 1-9 to wiersze A-l, przykład 10 to osobne badania tribologiczne wszystkich materiałów otrzymanych.
Tabela 1. Zawartości napełniacza w badanych próbkach
Nazwa próbki Zawartość grafitu 1% wag.J Zawartość MoS. [% wag.J
Próbka A 1 0
Próbka B 2,5 0
Próbka C 5 0
Próbka D 7,5 0
Próbka E 10 0
Próbka F 1 1
Próbka G 0 1
Próbka H 0 2,5
Próbka I 0 0
PL 245248 Β1
Tabela 2. Parametry wytrzymałościowe dla próbek niekondycjonowanych
Moduł Younga [MPa] Obciążenie [-N] Naprężenie [N] Odkształcenie [%] Naprężenie zginające [MPa] Udarność [k.l/nr]
Próbka A 1509,1 992,5 24,4 2,108 65,0 12,03
Próbka B 1706,9 1032,9 26,5 2,108 63,9 11,78
Próbka C 1834,0 1007,59 26,0 1,993 64,2 11,45
Próbka D 1644,5 1042,2 26,7 2,208 60,6 11,73
Próbka E 1886,1 929,3 23,8 1,882 56,0 9,74
Próbka F 1593,6 1019,5 25,1 2,067 65,8 12,86
Próbka G 1623,4 1073,4 26,5 2,062 67,5 12,31
Próbka H 1607,4 1019,8 25,3 2,039 64,8 10,05
Próbka I 1482,4 1023,3 25,5 2,152 68,6 10,10
Tabela 3. Parametry wytrzymałościowe dla próbek po 72 h w 50°C
Moduł Younga [MPa] Obciążenie [N] Naprężenie [N] Odkształcenie [%] Naprężenie zginające [MPa] Udamość [kJ/nr]
Próbka A 1553,4 1056,2 25,9 2,273 67,5 13,92
Próbka B 1650,1 1064,1 26,4 2,308 63,4 13,89
Próbka C 1791,8 1107,3 27,5 2,228 60,9 13,39
Próbka D 1804.8 978,5 24,5 2,184 60,8 13,09
Próbka E 1875,6 955,5 24,0 1,952 58,2 10,56
Próbka F 1654,4 1061,2 26,6 2,187 66,70 16,75
Próbka G 1694,7 1106,7 27,8 2,100 64,95 13,86
Próbka H 1625,5 1047,5 26,5 2,246 59,56 12,23
Próbka I 1556,4 1079,9 27,1 2,417 61,6 19,93
Tabela 4. Odporność na promieniowanie UV - badanie zmiany barwy (w odniesieniu do próbek nienarażonych na promieniowanie UV)
Nazwa próbki ΔΕ 25011 komora UV ΔΕ 500h komora UV
Próbka A 0,58 0,88
Próbka B 1,67 1,08
Próbka C 0,82 0,34
Próbka D 0,71 0,39
Próbka E 1,33 0,56
Próbka F 1,08 0,73
Próbka G 1,46 0,97
Próbka H 1,59 1,20
Próbka I 1,97 3,64
PL 245248 Β1
Tabela 5. Kąt zwilżania
Kąt zwilżania |°J Oh Kąt zwilżania Γ'| 250h Kąt zwilżania [°J 500h Kąt zwilżania [°] 72h 50°C
Próbka A 62,4 62,1 63,8 70,4
Próbka B 63,4 62,0 62,5 72,6
PróbkaC 57,0 56,6 44,3 80,0
Próbka D 72,1 66,5 64,9 83,9
Próbka E 79,8 65,3 0- hydrofitowe 77,4
Próbka F 69,3 62,0 37,0 69,3
Próbka G 82,5 55,2 65,8 74,0
Próbka H 88,2 53,2 0- hydrofilowc 79,4
Próbka T 55,3 56,8 64,9 78,5
Tabela 6. Stabilność termiczna, przejścia fazowe, reologia
Temperatura przy 1 % ubytku masy rej Temperatura zeszklenia [°C] Temperatura mięknienia [°C] MFR MVR
Próbka A 311,2 62,5 152,6 4,639 3,741
Próbka B 315,0 62,6 152,5 5,169 4,169
Próbka C 320,1 57,6 152,4 5,238 4,224
Próbka D 310,7 62,7 153,0 5,855 4,772
Próbka E 309,1 63,0 152,8 4,721 3,807
Próbka F 309,8 62,0 152,8 10,037 8,094
Próbka G 301,7 62,4 153,5 1,615 1,303
Próbka H 294,8 62,0 153,1 6,998 5,643
Próbka T 305,8 59,9 153,3 6,705 5,407
Tabela 7. Właściwości tribologiczne
Nazwa próbki Średni współczynnik tarcia kinetycznego Średnie zużycie liniowe próbki [mm/km]
Próbka A 0,40140,036 0,02440,007
Próbka B 0,41440,035 0,02440.008
Próbka C 0,42540,017 0,02140.004
Próbka D 0,42040,018 0,02240,005
Próbka E 0,44940,019 0,01140,003
Próbka F 0,43240,011 0,04040,007
Próbka G 0,40140,036 0,03640,012
Próbka H 0,40040,008 0,08240,007
Próbka 1 0,44840,011 0,03240,004
Sposób wytwarzania belek oraz wiosełek:
Filament o średnicy 1,75 mm został wykorzystany do wytworzenia wiosełek oraz belek zgodnych z normą. W tabeli przedstawiono kluczowe parametry procesu druku 3D.
PL 245248 Β1
Tabela 8. Właściwości tribologiczne
Parametr Wartość
Średnica dyszy drukującej 0,4mm
Wypełnienie próbek 30%
Wysokość warstwy wydruku 0,18mm
Ilość warstw pełnych góra/dól 3
Ilość obiysów zewnętrznych 2
Styl druku wypełnienia próbki Plaster miodu
Styl druku warstw zew. góra/dół Linie wzdłuż próbek
Temperatura dyszy drukującej 200’C
Temperatura stołu 60 “C
Prędkość dmku 40mm/s
Prędkość ruchów pomocniczych 120mm/s

Claims (6)

1. Kompozyt termoplastyczny zawierający zmodyfikowany polilaktyd, znamienny tym, że jako osnowę zawiera polilaktyd (PLA) oraz jako napełniacz związki nieorganiczne, które stanowią grafit lub grafit i siarczek molibdenu i ma postać filamentu.
2. Sposób wytwarzania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej, znamienny tym, że polilaktyd (PLA) poddaje się procesowi homogenizacji z grafitem lub osobno grafitem i siarczkiem molibdenu o uziarnieniu poniżej 40 pm zachowując nadmiar PLA, w temperaturze mieszania 170-190°C, do uzyskania kompozytu, następnie wytworzony kompozyt rozdrabnia się do wielkości ziaren w zakresie 2,5-3,5 mm, po czym w procesie wytłaczania do kompozytu dodaje się polilaktyd w ilości takiej, aby uzyskać w mieszaninie do 10% wagowych grafitu lub do 2,5% wagowych M0S2, przy temperaturze głowicy 170-190°C, zaś wytłaczanie prowadzi się aż do otrzymania kompozytu w postaci filamentu.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że polilaktyd poddaje się procesowi homogenizacji z koncentratem o zawartości 20% wagowych grafitu lub siarczku molibdenu.
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że kompozyt rozdrabnia się do ziaren o wielkości 3 mm.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że proces wytłaczania przeprowadza się w 180°C.
6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że proces homogenizacji przeprowadza się w wytłaczarce.
PL433343A 2020-03-26 2020-03-26 Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej PL245248B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL433343A PL245248B1 (pl) 2020-03-26 2020-03-26 Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL433343A PL245248B1 (pl) 2020-03-26 2020-03-26 Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL433343A1 PL433343A1 (pl) 2021-09-27
PL245248B1 true PL245248B1 (pl) 2024-06-10

Family

ID=78055849

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL433343A PL245248B1 (pl) 2020-03-26 2020-03-26 Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL245248B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL248643B1 (pl) * 2023-09-23 2026-01-05 Univ Im Adama Mickiewicza W Poznaniu Nowy kompozytowy filament do druku 3D techniką FDM oraz sposób jego wytwarzania

Also Published As

Publication number Publication date
PL433343A1 (pl) 2021-09-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Zohdi et al. Material anisotropy in additively manufactured polymers and polymer composites: a review
Ahmad et al. A review of natural fiber-based filaments for 3D printing: filament fabrication and characterization
Dey et al. A review on filament materials for fused filament fabrication
Przekop et al. Graphite modified polylactide (PLA) for 3D printed (FDM/FFF) sliding elements
Gavali et al. Mechanical and thermo-mechanical properties of carbon fiber reinforced thermoplastic composite fabricated using fused deposition modeling method
Tey et al. A comprehensive investigation on 3D printing of polyamide 11 and thermoplastic polyurethane via multi jet fusion
Benal et al. Influence of short glass fibre reinforcement on mechanical properties of 3D printed ABS-based polymer composites
Toncheva et al. Recycled tire rubber in additive manufacturing: selective laser sintering for polymer-ground rubber composites
Ismail et al. Tensile properties of in situ 3D printed glass fiber-reinforced PLA
Kumar et al. Plastic pellets
Omar et al. Mechanical and physical properties of recycled-carbon-fiber-reinforced polylactide fused deposition modelling filament
Zotti et al. Fused deposition modeling of polymer composites: Development, properties and applications
Franciszczak et al. Effect of halloysite nanotube on mechanical properties, thermal stability and morphology of polypropylene and polypropylene/short kenaf fibers hybrid biocomposites
Pavan et al. Impact and shear behavior of PLA/12% Cu reinforced composite filament printed at different FDM conditions
Li et al. FDM 3D Printing and properties of WF/PBAT/PLA composites
Schelleis et al. Approaching polycarbonate as an LFT-D material: processing and mechanical properties
Bulanda et al. The influence of selected fillers on the functional properties of polycarbonate dedicated to 3D printing applications
Ortega et al. Recent developments in inorganic composites in rotational molding
CN106633582B (zh) 一种用于3d打印的聚丙烯组合物及其制备方法
Palacios-Ibáñez et al. Synthesis and characterisation of ASA-PEEK composites for fused filament fabrication
PL245248B1 (pl) Kompozyt termoplastyczny i sposób otrzymywania kompozytu termoplastycznego na bazie polilaktydu do zastosowania w technice przyrostowej
Vidakis et al. The impact of zinc oxide micro-powder filler on the physical and mechanical response of high-density polyethylene composites in material extrusion 3D printing
Singh et al. Enhanced mechanical properties of MWCNT reinforced ABS nanocomposites fabricated through additive manufacturing process
Lorenzi et al. Development of a polypropylene-based material with flame-retardant properties for 3D printing
Hussain et al. Circular production, designing, and mechanical testing of polypropylene-based reinforced composite materials: statistical analysis for potential automotive and nuclear applications