PL244534B1 - Ściółka zwłaszcza dla drobiu oraz sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu - Google Patents

Abstract

Ściółka zwłaszcza dla drobiu torfowo-wiórowa zawiera co najmniej 50% obj. z torfu oraz co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych oraz posiada wilgotność od 18% do 20%. Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu prowadzi się tak, że w pierwszym etapie odmierza się co najmniej 50% obj. torfu i co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych. W drugim etapie torf i wióry drzewne oczyszcza się z zanieczyszczeń za pomocą separatora krążkowego, po czym transportuje się je do mieszalnika ślimakowego, za pomocą którego torf i wióry miesza się do uzyskania homogenicznej mieszaniny. W trzecim etapie mieszaninę transportuje się do suszarni i suszy się ją do uzyskania jej wilgotności od 18% do 20%, po czym w czwartym etapie mieszaninę oczyszcza się z pyłu lub surowca drobnej frakcji.

Description

Przedmiotem wynalazku jest ściółka zwłaszcza dla drobiu oraz sposób jej wytwarzania.

Z opisu patentowego PL226337B1 znany jest sposób wytwarzania ekologicznego granulatu ściółkowego ze słomy lnu oleistego, w którym słomę z lnu oleistego dosusza się do uzyskania wilgotności słomy na poziomie pomiędzy 12 a 15%, po czym prowadzi się proces wielokrotnego mielenia i oczyszczania suchej warstwy słomy lnianej z jednoczesnym odwracaniem runa i poddaje się procesowi zmiękczania mechanicznego. Kolejno prowadzi się proces separacji, odwłókniania i odpiaszczania rozdrobnionej masy paździerzy do otrzymania czystości powyżej 95% i przemieszcza się ją do zbiornika buforowego. W cyklu 1 godzinnym poddaje się ją procesowi mielenia do uzyskania sypkiej struktury o granulacji od 1 do 3 mm i podgrzewa do temperatury od 60 do 80°C, nawilża do wilgotności od 13 do 15% i wyciska na otworach sitowych do uzyskania uziarnienia granulatu od 4 do 15 mm. Następnie prowadzi się proces chłodzenia do uzyskania temperatury 40°C i poddaje się procesowi leżakowania w temperaturze od 20 do 30°C przez 2 do 3 dni i konfekcjonowaniu z procesem odpylania pod ciśnieniem od 15 do 30 kPa.

Z opisu patentowego PL236993B1 znana jest podatna na rozkład biologiczny kompozycja granulowana ściółki dla drobiu ograniczająca emisję amoniaku. Ta znana kompozycja granulowana składa się ze słomy zbóż z dodatkiem humektantu albo ze słomy i materiału pochodzenia zwierzęcego - aseptycznych, rozdrobnionych, silnie porowatych skorupek jaj z błoną owodniową albo ze słomy, humektantu oraz skorup jaj.

Z opisu zgłoszeniowego wynalazku PL420443A1 znany jest sposób wytwarzania biodegradowalnej ściółki dla zwierząt domowych na bazie plewek zbóż oraz zmikronizowanej słomy zbóż. W tym celu plewki oraz słoma zbóż o wielkości co najwyżej 2 mm zostają umieszczone w urządzeniu mieszającym i poddawane dokładnemu mieszaniu w czasie od 15 do 20 minut celem ujednorodnienia substratu. Następnie mieszanka poddawana jest procesowi granulowania w prasie z matrycą poziomą. Uzyskany granulat o średnicy 6 mm i długości od 1 do 1,5 mm poddawany jest chłodzeniu do temperatury co najwyżej 30°C, a następnie prowadzony jest natrysk probiotykiem w ilości od 0,5 do 2 l na każde 100 kg granulatu.

W opisie zgłoszeniowym wynalazku US4827871A ujawniona została ściółka, która zawiera co najmniej 10% torfu, którego pH wynosi od 3,5 do 4,5, zaś wilgotność jest poniżej 50%. Ponadto w celu zwiększenia zdolności pochłaniania wilgoci oraz w celu kontroli kurzu, fragmenty torfu w tej znanej ściółce, pokryte są warstwą oleju na bazie ropy naftowej, oleju roślinnego lub tłuszczu zwierzęcego.

Publikacja Priscilla F. Gerber i in., “Potential contaminants and hazards in alternative chicken bedding materials and proposed guidance levels: a review”; 2020 Poultry Science 99:6664-6684; doi.org/10.1016/j.psj.2020.09.047, opisuje ściółki, które zostały zbadane pod kątem mogących występować w nich zanieczyszczeń oraz ich wpływu na zdrowie drobiu i ludzi.

Dobra, wysoko jakościowa ściółka powinna charakteryzować się odpowiednią wilgotnością. Nadmierna wilgotność podłoża przyczynia się do obniżenia produkcyjności kurcząt i pogarsza efekty żywienia. Ponadto zbyt duża wilgotność ściółki jest szczególnie niebezpieczna dla kurcząt, które bardzo szybko się wyziębiają. Wilgotność wiąże się również z nadmierną produkcją amoniaku oraz siarkowodoru, co jest jedną z głównych przyczyn chorób układu oddechowego, zwłaszcza u brojlerów. Wilgotna ściółka jest także dobrym środowiskiem do rozwoju grzybów i bakterii, zwłaszcza patogennych oraz do rozwoju pasożytów wewnętrznych, a także nie spełnia ona funkcji higroskopijnych. W przypadku podniesienia poziomu wilgotności w ściółce lub w obiekcie, znacznie wzrasta ryzyko wystąpienia kokcydiozy wśród drobiu, która może bezpośrednio wpływać, w szczególności, na pogorszenie przyrostów, spadek spożycia paszy, spadek efektywności tuczu, a także na występowanie biegunek, które przyczyniają się do zwiększonej produkcji odchodów i amoniaku. W znanych ze stosowania ściółkach wilgotność wynosi od 25 do 35%. Kwasowość ściółki jest natomiast związana z rozwojem bakterii w podłożu, przy czym w znanych ściółkach ich pH wynosi od 5,5 do 7. Ponadto ściółki stosowane jako podłoża w hodowlach wykorzystywane są przede wszystkim w obiektach zamkniętych, w których ograniczona ilość powietrza w połączeniu z zapyleniem ściółki obniża warunki bytowe zwierząt. Znaczne zapylenie powietrza w budynkach inwentarskich może wywoływać u zwierząt choroby układu oddechowego. W znanych ze stosowania ściółkach zapylenie wynosi 30%.

Kurniki są siedliskiem wielu mikroorganizmów. Bardzo dużo patogenów, zwłaszcza grzybów rozwija się w ściółce, przy czym do niedawna grzyby mikroskopowe stanowiły około 15% mikroflory identyfikowanej w ściółce, jednak poprzez zachwianie równowagi mikrobiologicznej w budynkach dla drobiu oraz poprzez stosowaniu środków bakteriobójczych, stały się one gatunkiem dominującym, a ich udział wynosi nawet 35%. Są one silnie toksyczne zarówno dla ptaków jak i dla ludzi. Rozwojowi mikroorganizmów w ściółce sprzyja mikroklimat, zwłaszcza wysoka temperatura, wysoka wilgotność powietrza, brak właściwej wentylacji, a także bogate podłoże odżywcze do rozwoju grzybów pleśniowych, zwłaszcza pasza, ściółka oraz duża powierzchnia ścienna. Grzyby mikroskopowe mogą powodować szereg różnych schorzeń, takich jak grzybice skóry, układu oddechowego, alergie pokarmowe, skórne, dróg oddechowych oraz mikotoksykozy - choroby wywołane przez mikotoksyny, czyli metabolity wtórne pleśni.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu otrzymywania nowej ściółki zwłaszcza dla drobiu, która będzie eliminowała wady i ograniczenia znanych dotychczas ściółek, a w szczególności będzie charakteryzowała się mniejszą wilgotnością oraz mniejszą zawartością pyłu od znanych ściółek.

Ściółka zwłaszcza dla drobiu torfowo-wiórowa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej 50% obj. z torfu oraz co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych oraz posiada wilgotność od 18% do 20%.

Korzystnie składa się ona w 75% obj. z torfu i 25% obj. z wiórów drzewnych, przy czym stosowany torf jest wysoki, zaś stosowane wióry drzewne są z drzew iglastych.

Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu określonej według wynalazku charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie odmierza się co najmniej 50% obj. torfu i co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych, po czy w drugim etapie torf i wióry drzewne oczyszcza się z zanieczyszczeń za pomocą separatora krążkowego, po czym transportuje się je do mieszalnika ślimakowego, za pomocą którego torf i wióry miesza się do uzyskania homogenicznej mieszaniny, następnie w trzecim etapie mieszaninę transportuje się do suszarni i suszy się w temperaturze co najwyżej 120°C, do uzyskania jej wilgotności od 18% do 20%, po czym w czwartym etapie mieszaninę oczyszcza się z pyłu lub surowca drobnej frakcji.

Korzystnie w pierwszym etapie odmierza się 75% obj. torfu i 25% obj. wiórów drzewnych, przy czym w pierwszym etapie odmierza się torf wysoki, a ponadto w pierwszym etapie odmierza się wióry drzewne z drzew iglastych.

Dalsze korzyści uzyskiwane są, jeżeli w trzecim etapie suszenie prowadzi się w suszarni cyklonowej w strumieniu powietrza, przy czym w trzecim etapie suszenie monitoruje się czujnikiem wilgotności na wylocie suszarni.

Następne korzyści uzyskuje się, jeśli w czwartym etapie oczyszczanie mieszaniny prowadzi się w odsiewaczu bębnowym, zaś w piątym etapie do mieszaniny dodaje się glinkę sepiolitową lub w piątym etapie mieszaninę natryskuje się wodnym roztworem jonów srebra i nadtlenku wodoru.

Nowa ściółka zwłaszcza dla drobiu otrzymana nowym sposobem według wynalazku charakteryzuje się niższą wilgotnością, niższym pH oraz niższą zawartością popiołu od znanych dotychczas i stosowanych ściółek. Obniżenie wilgotności do wartości od 18% do 20% znacząco poprawia jakość produktu, zwłaszcza obniża produkcję amoniaku oraz siarkowodoru, minimalizuje rozwój bakterii, a także chorób wśród drobiu. Obniżenie odczynu tej nowej ściółki umożliwia zahamowanie procesów biologicznych, zwłaszcza eliminację rozwoju bakterii i szkodliwych mikroorganizmów w ściółce. Niska kwasowość ściółki została uzyskana dzięki nowemu sposobowi jej wytwarzania oraz dzięki zastosowaniu do jej wytworzenia torfu o wysokiej jakości. Kwasowość ściółki na poziomie pH od 3,8 do 4,5 odpowiada za ograniczenie rozwoju patogenów podczas cyklu produkcji brojlera. Wytwarzanie ściółki nowym sposobem według wynalazku, a zwłaszcza zastosowanie etapu odsiewania umożliwia obniżenie procentowej zawartości pyłu w ściółce do poziomu co najwyżej 20% obj., a przez to zmniejsza się stopień zapylenia i zwiększa bezpieczeństwo oraz poprawia się zdrowie zwierząt. Poprawie ulegają również warunki bytowe hodowanych zwierząt, a dodatkowo zminimalizowane jest ryzyko wystąpienia chorób układu oddechowego. Zastosowanie w nowym sposobie termoobróbki w temperaturze co najwyżej 120°C wpływa znacząco na obniżenie poziomu bakterii mezofilnych z poziomu 106 do 103 jtk/1g, ogólnej liczby grzybów z poziomu 107 na 105 jtk/1 g oraz na całkowitą eliminacją bakterii z rodziny Enterobabacteriaceae, Escherichia Coli, paciorkowców kałowych, pałeczek z grupy Salmonella, zwłaszcza S. Enteritidis oraz S. Typhimurium, a ponadto na zmniejszenie ogólnej liczby bakterii od 3,32x10 do 3 jtk/1g. Nowa ściółka według wynalazku charakteryzuje się zwiększonymi właściwościami użytkowymi i trwałością. Jest ona produktem suchym, a jej zastosowanie na obiekcie nie wymaga wcześniejszego jego wygrzewania.

Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony w przykładach realizacji.

Ściółka zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w pierwszym przykładzie wykonania jest torfowo-wiórowa i zawiera 50% obj. torfu wysokiego i 50% obj. wiórów z drzew iglastych. Wilgotność ściółki wynosi pomiędzy 18% a 20%, pH wynosi pomiędzy 3,8 a 4,5, zawartość pyłu w ściółce jest pomiędzy 10% obj. a 20% obj., zaś gęstość nasypowa wynosi 90. Otrzymana ściółka nie zawiera pałeczek Salmonella.

Ściółka zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w drugim przykładzie wykonania, taka jak w przykładzie pierwszym z tym, że zawiera 75% obj. torfu wysokiego oraz 25% obj. wiórów z drzew iglastych, zaś wilgotność ściółki wynosi 19%, pH 4,0, zawartość pyłu w ściółce jest na poziomie 15% obj.

Ściółka zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w trzecim przykładzie wykonania, taka jak w przykładzie pierwszym z tym, że wilgotność ściółki wynosi 20%, pH 3,8, a zawartość pyłu w ściółce jest na poziomie 20% obj.

Ściółka zwłaszcza zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w czwartym przykładzie wykonania, taka jak w przykładzie pierwszym z tym, że zawartość pyłu w ściółce jest na co najwyżej 20% obj.

Ściółka zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w piątym przykładzie wykonania, taka jak w przykładzie pierwszym z tym, że zastosowany jest torf wysoki pochodzenia łotewskiego, litewskiego, skandynawskiego i białoruskiego, wilgotność ściółki wynosi 18%, zaś pH 4,5.

Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w pierwszym przykładzie realizacji prowadzi się tak, że w pierwszym etapie odmierza się 50% obj. torfu wysokiego i 50% obj. wiórów z drzew iglastych. Następnie ładowarką teleskopową umieszcza się je w zbiornikach dozujących na linii technologicznej. Następnie w drugim etapie surowiec z podajnika zbiornika dozującego oczyszcza się z zanieczyszczeń przy pomocy separatora krążkowego, zwłaszcza oczyszcza się go z frakcji drewna o niestandardowych wymiarach, w szczególności z kawałków drewna. Kolejno surowiec transportuje się do mieszalnika ślimakowego, za pomocą którego torf i wióry drzewne miesza się do uzyskania homogenicznej mieszaniny. W trzecim etapie mieszaninę transportuje się do suszarni cyklonowej, w której obniżana jest jej wilgotność poprzez podrzucenie wilgotnej masy mieszaniny w strumień powietrza o temperaturze co najwyżej 120°C. Proces prowadzony jest w komorze suszarni, w której ma on kontakt z gorącym powietrzem i prowadzony jest on do uzyskania przez mieszaninę wilgotności na poziomie od 18% do 20%. Kontrola procesu suszenia jest prowadzona za pomocą czujnika wilgotności zainstalowanego na wylocie suszarni. W czwartym etapie prowadzone jest odsiewanie w odsiewaczu bębnowym w celu oczyszczenia surowca z pyłu oraz z surowca o drobnej frakcji. W tym celu wysuszoną mieszaninę torfu i wiórów drzewnych transportuje się podajnikiem taśmowym do odsiewacza bębnowego, w którym prowadzi się oddzielenie niepożądanej frakcji od surowca. Proces odsiewania generuje unoszenie się pyłów, które trafiają do filtra workowego, a następnie do worka odsiewu. Oczyszczanie prowadzi się do uzyskania zawartości pyłów w mieszaninie na poziomie co najwyżej 20% obj. Czyste powietrze odprowadzane jest na zewnątrz urządzenia. Worki filtracyjne oczyszcza się poprzez wykorzystanie wysokiego ciśnienia. Mieszanina torfu i wiórów drzewnych odprowadzana z odsiewacza bębnowego jest oczyszczona z niepożądanych frakcji. Następnie pakuje się ją w worki - Big Bagi. Otrzymana ściółka jest wolna od Salmonelli.

Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w drugim przykładzie realizacji, taki jak w przykładzie pierwszym z tym, że w pierwszym etapie odmierza się 75% obj. torfu wysokiego pochodzenia litewskiego, białoruskiego, łotewskiego i skandynawskiego i 25% obj. wiórów drzew iglastych, w trzecim etapie suszenie prowadzi się do uzyskania wilgotności mieszaniny na poziomie 19%, w czwartym etapie oczyszczanie prowadzi się do uzyskania zawartości pyłów w mieszaninie na poziomie 15% obj., zaś w piątym etapie do mieszaniny dodaje się glinkę sepiolitową, która jest naturalnym minerałem z grupy krzemianów zawierającym 63,3% związków krzemu, 27,4% związków magnezu oraz 9,3% wody. Zastosowany produkt zawiera 500 ml sterylnej wody oraz 2% obj. glinki sepiolitowej i stosuje się go na 500 g ściółki. Glinkę sepiolitową umieszcza się w zbiorniku dozującym, a następnie dozuje się ją dozownikiem ślimakowym do mieszaniny torfowo-wiórowej transportowanej z odsiewacza bębnowego do sekcji pakowania. Prędkość dozownika ślimakowego reguluje się za pomocą falownika w sposób elektroniczny. Wykazano korzystne działanie Sepiolitu na przyrosty i jakość tuszy drobiowej. Działa ona jako promotor wzrostu, zaś dodatek 2% Sepiolitu do paszy dla drobiu powoduje zwiększenie przyrostu masy ciała kurcząt między 1 a 21 dniem życia o 11%, a ponadto wchłania on związki organiczne takie jak amoniak, wiąże w przewodzie pokarmowym toksyny i metale ciężkie. Właściwościami sepiolitu jest zdolność adsorpcji wody, nawet do 160%, co pozwala właściwie zarządzać środowiskiem ściółki.

Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w trzecim przykładzie realizacji, taki jak w przykładzie pierwszym z tym, że stosuje się torf wysokiej jakości, którym jest torf wysoki, w trzecim etapie suszenie prowadzi się do uzyskania wilgotności mieszaniny na poziomie do 20%, w czwartym etapie oczyszczanie prowadzi się do uzyskania zawartości pyłów w mieszaninie na poziomie do 20% obj., zaś w piątym etapie mieszaninę natryskuje się wodnym roztworem zawierającym jony srebra i nadtlenek wodoru. Zastosowany roztwór zawiera 500 ml sterylnej wody oraz 0,1% obj. roztworu zawierającego jony srebra i nadtlenek wodoru i stosuje się go na 500 g ściółki. Roztwór jonów srebra i nadtlenku wodoru jest silnie skoncentrowanym preparatem o działaniu bakteriobójczym i grzybobójczym, zwalczającym wszelkiego rodzaju patogeny w tym te obecne w hodowli drobiu. Technologia monojonowa preparatu - połączenie działania dwóch substancji czynnych zwiększa ponad 100 krotnie efekt biobójczy obu składników. Nadtlenek wodoru przylega do błony komórkowej mikroorganizmu i jako silny utleniacz powoduje denaturację białek, rozkładając się na nietoksyczną wodę i tlen atomowy, natomiast jony srebra przenikają do wnętrza komórek patogenów trwale je niszcząc. Celem użycia preparatu jest zniszczenie form wegetatywnych i przetrwalnikowych mikroorganizmów oraz doprowadzenie środowiska ściółki do poziomu określonego i dopuszczalnego przez prawodawstwo oraz wewnętrzne kryteria zakładowe, które gwarantują właściwą jakość zdrowotną i handlową. Zastosowany środek jest w pełni biodegradowalny, nietoksyczny, nie jest mutogenny, nie wytwarza produktów ubocznych kumulujących się w organizmie, nie wywołuje korozji, nie reaguje z amoniakiem, jest bezwonny i bezzapachowy i przyjazny dla środowiska.

Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu, według wynalazku, w czwartym przykładzie realizacji, taki jak w przykładzie pierwszym z tym, że w piątym etapie do mieszaniny dodaje się glinkę sepiolitową oraz natryskuje się ją wodnym roztworem zawierającym jony srebra i nadtlenek wodoru, przy czym zastosowany roztwór zawiera 500 ml sterylnej wody oraz 0,5% obj. roztworu zawierającego jony srebra i nadtlenek wodoru.

Claims (13)

1. Ściółka zwłaszcza dla drobiu torfowo-wiórowa, znamienna tym, że zawiera co najmniej 50% obj. z torfu oraz co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych oraz posiada wilgotność od 18% do 20%.

2. Ściółka według zastrz. 1, znamienna tym, że składa się w 75% obj. z torfu i 25% obj. z wiórów drzewnych.

3. Ściółka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że stosowany torf jest wysoki.

4. Ściółka według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienna tym, że stosowane wióry drzewne są z drzew iglastych.

5. Sposób wytwarzania ściółki zwłaszcza dla drobiu określonej w jednym z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że w pierwszym etapie odmierza się co najmniej 50% obj. torfu i co najwyżej 50% obj. wiórów drzewnych, po czy w drugim etapie torf i wióry drzewne oczyszcza się z zanieczyszczeń za pomocą separatora krążkowego, po czym transportuje się je do mieszalnika ślimakowego, za pomocą którego torf i wióry miesza się do uzyskania homogenicznej mieszaniny, następnie w trzecim etapie mieszaninę transportuje się do suszami i suszy się w temperaturze co najwyżej 120°C, do uzyskania jej wilgotności od 18% do 20%, po czym w czwartym etapie mieszaninę oczyszcza się z pyłu lub surowca drobnej frakcji.

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że w pierwszym etapie odmierza się 75% obj. torfu i 25% obj. wiórów drzewnych.

7. Sposób według zastrz. 5 albo 6 znamienny tym że w pierwszym etapie odmierza się torf wysoki.

8. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 7, znamienny tym, że w pierwszym etapie odmierza się wióry drzewne z drzew iglastych.

9. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 8, znamienny tym, że w trzecim etapie suszenie prowadzi się w suszarni cyklonowej w strumieniu powietrza.

10. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 9, znamienny tym, że w trzecim etapie suszenie monitoruje się czujnikiem wilgotności na wylocie suszarni.

11. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 10, znamienny tym, że w czwartym etapie oczyszczanie mieszaniny prowadzi się w odsiewaczu bębnowym.

12. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 11, znamienny tym, że w piątym etapie do mieszaniny dodaje się glinkę sepiolitową.

13. Sposób według jednego z zastrz. od 5 do 12, znamienny tym, że w piątym etapie mieszaninę natryskuje się wodnym roztworem jonów srebra i nadtlenku wodoru.