PL244396B1 - Mieszanka wypełniająca - Google Patents

Abstract

Mieszanka wypełniająca na bazie uwodnionej pulpy z płukania kruszyw kopalnych stanowiącej produkt uboczny w procesie wytwarzania kruszyw, zawiera cement oraz  domieszkę uplastyczniającą, oraz zawiera od 300 kg/m³ do 420 kg/m³ pulpy, od 150 kg/m³ do 250 kg/m³ popiołów lotnych, od 100 kg/m³ do 200 kg/m³ cementu, od 150 kg/m³ do 180 kg/m³ piasku naturalnego, od 197 kg/m³ do 208 kg/m³ wody, od 0,5 kg/m³ do 1,0 kg/m³ domieszki uplastyczniającej, oraz od 2,0 kg/m³ do 2,5 kg/m³ domieszki napowietrzającej. Mieszanka zawiera popioły lotne z odpopielania gazów odlotowych w elektrofiltrach, oraz domieszkę uplastyczniającą na bazie polikarboksylanów i domieszkę napowietrzającą w postaci związku powierzchniowo czynnego na bazie surfaktantów anionowych i/lub amfoterycznych.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mieszanka wypełniająca na bazie uwodnionej pulpy z płukania kruszyw, stanowiącej produkt uboczny w procesie wytwarzania kruszyw pochodzący z płukania kruszyw naturalnych. Mieszanka jest dedykowana zwłaszcza do wypełniania przestrzeni wokół fundamentów, rowów instalacyjnych, zbiorników, rur wielkośrednicowych i małośrednicowych, wypełniania tzw. metodą rura w rurze, wypełniania przestrzeni w gruncie oraz wzmacniania gruntów, a także wypełniania wyrobisk w postaci kopalnianych obszarów poeksploatacyjnych. Masa wypełniająca według wynalazku może być stosowana także w inżynierii lądowej i komunikacyjnej jako materiał wypełniający nieczynne instalacje kanalizacyjne lub komunikacyjne. Mieszanki wypełniające mogą mieć zastosowanie do wypełniania wykopów w miejscach, w których byłoby utrudnione tradycyjne zagęszczanie gruntu, a także do wypełniania nieczynnych zbiorników, przewodów i kanałów oraz do wypełniania wąskich przestrzeni pionowych i poziomych.

W zakładach wytwarzających kruszywa dla celów budowlanych produktem ubocznym są materiały klasyfikowane również jako odpadowe, w szczególności pulpa poflotacyjna. Od szeregu lat trwają prace nad wykorzystaniem ich w przemyśle lub w rekultywacji terenów górniczych. Stanowią one kłopotliwy produkt wymagający znacznych obszarów składowania.

Znany skład pulpy przedstawiono w czasopiśmie „Surowce i Maszyny budowlane” nr 4/2013 („Sposób na pulpę”, Jadwiga Szuba), gdzie oddzielone podziarno, w postaci silnie uwodnionej pulpy, hydraulicznie transportowane było do stawów osadowych, gdzie poddawane było sedymentacji i odwodnieniu. Pulpa stanowi produkt uboczny dla kopalni kruszyw, który ze względu na swoje specyficzne właściwości, w szczególności uwodnienie, nie może być wykorzystywany do produkcji betonów i zapraw o wymaganej przepisami wytrzymałości. Pulpa w tym przypadku stanowi materiał o cechach gruntów gliniastych, bazujący głównie na krzemionce (58,16%), tlenku glinu (10,17%), tlenku wapnia (8,73%) oraz tlenku żelaza (5,55%), przy zawartości siarczanów (0,09%) w przeliczeniu na SO3 oraz przy stratach prażenia 11,80%. Uszlachetnienie pulpy do postaci pełnowartościowego produktu jest przedmiotem prac prowadzonych w szeregu jednostkach badawczych. Próbki pulpy stanowią w tym przypadku glinę pylastą o charakterze mokrym, lub po okresie 1-2 lat składowania mają konsystencję miękkoplastyczną, o zawartości wody od 40 do 60%, ze zdecydowaną przewagą frakcji pyłowej, z zawartością CaCO3 powyżej 5%. Wilgotność przebadanych próbek jest zmienna i sytuuje się w granicach od 35% do ponad 60% zwartości wody. Stosunkowo wysoka wilgotność w najmłodszej części osadnika, w opinii autorów wymienionego opracowania stwarza przeszkodę przy załadunku na środki transportu. Natomiast po procesie kilkuletniej sedymentacji wody, załadunek pulpy może być prowadzony bez przeszkód.

Według rozwiązania znanego z chińskiego zgłoszenia patentowego nr CN 105399354 sposób bezemisyjnego przetwarzania odpadów kopalnianych obejmuje pierwszy etap oddzielania pulpy odprowadzanej przez zakład wydobywczy i oddzielania gruboziarnistych materiałów odpadowych i drobnoziarnistej pasty. W drugim etapie prowadzi się suszenie i odwadnianie, a następnie mielenie zwartych gruboziarnistych pozostałości poflotacyjnych w celu przygotowania cementowego materiału kompozytowego. Następnie miesza się materiał z drobnoziarnistą pastą odpadową, a następnie wypełnia się przygotowanym materiałem nieczynne wyrobiska. Zgodnie z metodą bezemisyjnego zagospodarowania odpadów po sortowaniu przez cyklon, produkty przepływu dolnego są odwadniane przez sito wibracyjne o wysokiej częstotliwości w celu przygotowania surowca budowlanego lub są odwadniane i mielone dla przygotowania cementowego materiału kompozytowego, którym wypełnia się podziemne wyrobiska lub wytwarza się materiały budowlane, takie jak bloczki betonowe, a odzyskana czysta woda jest poddawana recyklingowi.

W innym rozwiązaniu znanym z dokumentu patentowego CN 102562148 przestawiono sposób wypełniania wyrobisk górniczych. Środek, którego masa odpowiada 0,5 do 3 procent suchej masy odpadów, jest najpierw mieszany z pulpą z odpadów kopalnianych. Przepływ bazowy jest bezpośrednio pompowany do zbiornika, gdzie dalej prowadzony jest proces odpowietrzania i utwardzania. Po utwardzeniu dolnej warstwy, pulpa jest poddawana wymuszonemu mieszaniu dla uśrednienia stopnia uwodnienia. Wymieszane warstwy dolna i powierzchniowa, wspólnie tworzą korpus wypełniający. W ynalazek częściowo rozwiązuje problem wykorzystania odpadów i zapewnia materiał budowlany o niskiej cenie i dobrej jakości do operacji zasypywania wyrobisk górniczych.

W kolejnym rozwiązaniu, znanym z niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr DE 19725141,przedstawiono sposób wytwarzania lekkiego kruszywa, gdzie poprzez mieszanie zawiesiny kruszywa o zawartości wilgoci >30% z resztkami uzyskanymi przez sproszkowanie gruzu osiąga się cel w postaci zmniejszenia zawartości wilgoci. Następuje dodawanie osadu z oczyszczalni ścieków w stosunku wagowym 50 : 50, suszenie i mikroproszkowanie. Uzyskany szlam granuluje się na stole obrotowym. Następnie na powierzchni granulek nanosi się wysuszoną i sproszkowaną pulpę papierową w celu zapobieżenia kondensacji podczas kalcynacji i zmniejszenia gęstości kruszywa. Granulki redukuje się w temperaturze 1000-1200°C w piecu opalanym gazem lub olejem i chłodzi się.

W innym rozwiązaniu znanym z opisu zgłoszenia międzynarodowego nr WO 2015/127360 opisano kompozycję wypełniającą. Kompozycja zawiera jeden lub więcej odpadów kopalnianych obecnych w ilości większej niż 50% wagowych kompozycji, jeden lub więcej cementowych materiałów wiążących obecnych w ilości w zakresie od 0% do 12% wagowych kompozycji, atapulgit obecny w ilości w zakresie od 0,01% do 4,00% wagowych kompozycji oraz wodę. Kompozycja jest dedykowana do wykorzystania odpadów, które mają być składowane nad ziemią lub pod ziemią. Kompozycja jest odpowiednia do wypełniania obszarów wyrobisk po wydobyciu kopalin.

W innym rozwiązaniu znanym ze zgłoszenia patentu europejskiego nr EP 0541998 przedstawiono płynny materiał wypełniający, który powstaje przez zmieszanie utwardzacza, takiego jak cement lub wapno z wodą i płynnym kruszywem, takim jak pozostałości w stanie koloidalnym, wytworzone w kamieniołomach w instalacjach płuczących.

Według innego rozwiązania, znanego ze zgłoszenia patentu europejskiego EP 0167185 zawiesinę kruszywa przetwarza się poprzez usunięcie wody i przez dodanie tlenku metalu ziem alkalicznych. Zawiesina zawiera materiał poflotacyjny o stężeniu co najmniej 300 kg/m³. Tlenek wapnia w takiej samej ilości jest dodawany tak, że produkt otrzymany z jednej strony ma zawartość wilgoci mniejszą niż 25%, a z drugiej strony stężenie CaO jest większe niż 1,8. Produkt procesowy otrzymuje się jako materiał zestalony przez lityfikację. Celem zwiększenia ilości skały w produkcie procesowym, co najmniej część produktu poddaje się obróbce termicznej w kierunku mieszaniny skały i wapna palonego i ta mieszanina jest dodawana do zawiesiny w postaci pulpy. Przestrzeń wyrobiska lub okolice fundamentów obiektu budowlanego wypełnia się opisanym materiałem wypełniającym.

Celem wynalazku jest rozwiązanie problemu zagospodarowania produktu ubocznego w procesie wytwarzania kruszyw, jakim jest w zakładach produkcyjnych kruszyw oraz kopalniach uwodniona pulpa pochodząca z procesu płukania kruszyw.

Według wynalazku, mieszanka wypełniająca na bazie uwodnionej pulpy z płukania kruszyw kopalnych zawierającej krzemionkę, tlenek glinu, tlenek wapnia oraz tlenek żelaza i wodę, która zawiera dodatek cementu oraz domieszki uplastyczniającej, charakteryzuje się tym, że zawiera od 300 kg/m³ do 420 kg/m³ uwodnionej pulpy, od 150 kg/m3do 250 kg/m³ popiołów lotnych, od 100 kg/m³ do 200 kg/m³ cementu, od 150 kg/m³ do 180 kg/m³ piasku naturalnego, od 197 kg/m³ do 208 kg/m³ wody, od 0,5 kg/m³ do 1,0 kg/m³ domieszki uplastyczniającej na bazie polikarboksylanów, oraz od 2,0 kg/m³ do 2,5 kg/m³ domieszki napowietrzającej stanowiącej związek powierzchniowo czynny na bazie surfaktantów anionowych i/lub amfoterycznych.

Mieszanka zawiera korzystnie 200 kg/m³ popiołów lotnych z odpopielania gazów odlotowych w elektrofiltrach.

W korzystnej wersji mieszanki wypełniającej według wynalazku cement stanowi cement portlandzki CEM I.

Zasadniczą cechą składu mieszanki jest stworzenie nowej możliwości przetwarzania pulpy pochodzącej z płukania kruszyw i stanowiącej uciążliwy produkt uboczny. Zastosowany skład i procedura przetwarzania pozwalają na automatyzację cyklu produkcyjnego, co umożliwi przede wszystkim wykorzystanie tego produktu ubocznego i zastąpienie kruszyw naturalnych pulpą w mieszankach do wypełniania. Precyzyjne dozowanie składników w podanych ilościach oraz mieszanie z dodatkami spieniającymi, dla uzyskania lekkich mieszanek wypełniających pozwala na uzyskanie produktów o jednorodnych właściwościach. W konsekwencji została opracowana wypełniająca mieszanka wysokiej jakości zawierająca składniki pochodzące z recyklingu. Mieszanka wypełniająca zawiera wskazane drobne kruszywo z recyklingu i charakteryzuje się ulepszonymi, w porównaniu z drobnokruszywowym betonem, parametrami ,np. bardzo dobrą pompowalnością, możliwością podawania mieszanki na duże odległości ponad 100 m i dodatkowo mieszanka nie będzie wymagała zagęszczania. Ponadto, stwierdzono że mieszanka o wskazanym innowacyjnym składzie charakteryzuje się właściwościami pęcznienia, lecz naprężenia wywołane ewentualnym naciskiem pęczniejącej mieszanki są na tyle małe, że nie wywołają uszkodzeń konstrukcji wypełnianej, a jedynie szczelnie ją wypełniają. Mieszanka wyróżnia się tym od innych rozwiązań, że jak stwierdzono podczas prac badawczych, nie wykazuje skurczu, co stanowi powszechny problem podczas prac wykonywanych z użyciem tego typu wypełnień, a przedstawionych w powyższych zgłoszeniach patentowych. Prace na budowie będą mogły być zrealizowane w znacznie krótszym czasie niż w przypadku tradycyjnego wypełniania wykopów. Zastosowanie innowacyjnej kombinacji składników naturalnych i wymienionego produktu ubocznego w procesie wytwarzania kruszyw pozwala na przygotowanie mieszanek według wynalazku, o wymaganych cechach mechanicznych.

Mieszanka według wynalazku stanowi ekonomiczne rozwiązanie ze względu na zawartość około 50% powietrza w kompozycie cementowym, charakteryzuje się równomiernie rozłożonym pęcherzykami powietrza w mieszance i ostatecznie w kompozycie. Stanowi to skutek zaproponowanych proporcji oraz zawartości ilościowych wymienionych surowców. Rozwiązanie mieszanki o wskazanych parametrach pozwala na szczelne wypełnienie konstrukcji, a jednocześnie zapobiega możliwości lokalizowania się i gniazdowania gryzoni oraz wnikania wilgoci sprzyjającej rozwojowi zjawisk korozyjnych. Stwierdzono, że zaproponowane rozwiązanie zapewnia mrozoodporność kompozytu oraz odporność na działanie wysokich temperatur powyżej 1000°C, przy produkcji kruszywa lekkiego, które musi być wypalane zwykle w temp. 1100°C. Rozwiązanie mieszanki zapewnia, że kompozyt według wynalazku zachowa odporność w opisanych warunkach.

Przedmiot wynalazku przedstawiono poniżej w przykładach wykonania. W tych przykładach wykonania mieszanka wypełniająca została zaprojektowania do wypełniania wolnych przestrzeni wokół fundamentów obiektów budowlanych, choć może być wykorzystana także w innych procedurach wypełniania ubytków w gruncie i innych pustych przestrzeni.

Przykład I

Mieszanka w przykładzie I zawiera:

1. Uwodnioną pulpę zawierającą krzemionkę w ilości 58,16%, 10,17% tlenku glinu, 8,73% tlenku wapnia, 5,55% tlenków żelaza, przy zawartości 0,09% siarczanów w przeliczeniu na SO3 oraz przy stratach prażenia ok. 11,80% wagi całkowitej. Wilgotność pulpy w tym przykładzie wykonania wynosi 17% zawartości wody. W przeliczeniu na 1 m³ mieszanki użyto w tym przykładzie wykonania 300 kg pulpy. Zawartość składników mieszanki wyrażono w kg/m³ mieszanki.

2. Popioły lotne z elektrofiltrów kominowych w instalacjach spalania węgla w ilości 200 kg. W tym przykładzie wykonania użyto popioły kat. A. W innych przykładach wykonania mogą być dla tego celu wykorzystane popioły kat. B lub C, albo mieszanina popiołów wskazanych kategorii.

3. Dodatek cementu w jakości cement portlandzki CEM I 42.5R według normy PN-EN 197-1, który wynosi w tym przykładzie wykonania 100 kg.

4. Do mieszanki w tym przykładzie wykonania dodano piasek kwarcowy naturalny o granulacji od 0,063 mm do 4 mm o gęstości 2,63 g/cm³ w ilości 150 kg.

5. Domieszkę napowietrzającą stanowiącą związek powierzchniowo czynny na bazie surfaktantów anionowych o nazwie handlowej Centripor SK 120 w ilości 2,0 kg.

6. Domieszkę uplastyczniająca na bazie polikarboksylanów o nazwie handlowej Power Flow 2695 w ilości 0,5 kg.

7. Wodę 197 kg.

Wskazane składniki w podanych ilościach zadano do pojemnika z mieszadłem. W celu uzyskania lekkiej mieszanki należy dokładnie wymieszać wszystkie składniki, tj. cement, wodę oraz kruszywa, zachowując przy tym górną granicę klasy konsystencji 150-230 mm mierzoną opadem stożka. Do tak przygotowanej mieszanki dodaje się wskazane ilości dodatków i miesza się do uzyskania homogenicznej napowietrzonej masy.

Przykład II

Mieszanka w przykładzie II zawiera:

1. Uwodnioną pulpę zawierającą krzemionkę w ilości 58,16%, 10,17% tlenku glinu, 8,73% tlenku wapnia, 5,55% tlenków żelaza, przy zawartości 0,09% siarczanów w przeliczeniu na SO3 oraz przy stratach prażenia ok. 11,80% wagi całkowitej. Wilgotność pulpy w tym przykładzie wykonania wynosi 20% zawartości wody. W przeliczeniu na 1 m³ mieszanki użyto w tym przykładzie wykonania 368 kg pulpy. Zawartość składników mieszanki wyrażono w kg/m³ mieszanki.

2. Popioły lotne z elektrofiltrów kominowych w instalacjach spalania węgla w ilości 200 kg. W tym przykładzie wykonania użyto popioły kat. A. W innych przykładach wykonania mogą być dla tego celu wykorzystane popioły kat. B lub C, albo mieszanina popiołów wskazanych kategorii.

3. Dodatek cementu w jakości cement portlandzki CEM I 42.5R według normy PN-EN 197-1, który wynosi w tym przykładzie wykonania 150 kg.

4. Do mieszanki w tym przykładzie wykonania dodano piasek kwarcowy naturalny o granulacji od 0,063 mm do 4 mm o gęstości 2,63 g/cm³ w ilości 158 kg.

5. Domieszkę napowietrzającą stanowiącą związek powierzchniowo czynny na bazie surfaktantów anionowych o nazwie handlowej Centripor SK 120 w ilości 2,0 kg.

6. Domieszka uplastyczniająca na bazie polikarboksylanów o nazwie handlowej Power Flow 2695 w ilości 0,5 kg.

7. Wodę 202 kg.

Wskazane składniki w podanych ilościach zadano do pojemnika z mieszadłem. W celu uzyskania lekkiej mieszanki należy dokładnie wymieszać wszystkie składniki, tj. cement, wodę oraz kruszywa, zachowując przy tym górną granicę klasy konsystencji 150-230 mm mierzoną opadem stożka. Do tak przygotowanej mieszanki dodaje się wskazane ilości dodatków i miesza się do uzyskania napowietrzonej, homogenicznej masy. Przykład III

Mieszanka w przykładzie III zawiera:

1. Uwodnioną pulpę zawierającą krzemionkę w ilości 58,16%, 10,17% tlenku glinu, 8,73% tlenu wapnia, 5,55% tlenków żelaza, przy zawartości 0,09% siarczanów w przeliczeniu na SO3 oraz przy stratach prażenia ok. 11,80% wagi całkowitej. Wilgotność pulpy w tym przykładzie wykonania wynosiła 25% zawartości wody. W przeliczeniu na 1 m³ mieszanki użyto w tym przykładzie wykonania 420 kg pulpy. Zawartość składników mieszanki wyrażono w kg/m³ mieszanki.

2. Popioły lotne z elektrofiltrów kominowych w instalacjach spalania węgla w ilości 200 kg. W tym przykładzie wykonania użyto popioły kat. A. W innych przykładach wykonania mogą być dla tego celu wykorzystane popioły kat. B lub C, albo mieszanina popiołów wskazanych kategorii.

3. Dodatek cementu w jakości cement portlandzki CEM I 42.5R według normy PN-EN 197-1, który wynosi w tym przykładzie wykonania 200 kg.

4. Do mieszanki w tym przykładzie wykonania dodano piasek kwarcowy naturalny o granulacji od 0,063 mm do 4 mm o gęstości 2,63 g/cm³ w ilości 180 kg.

5. Domieszkę napowietrzającą stanowiącą związek powierzchniowo czynny na bazie surfaktantów anionowych o nazwie handlowej Centripor SK 120 w ilości 2,5 kg.

6. Domieszka uplastyczniająca na bazie polikarboksylanów o nazwie handlowej Power Flow 2695 w ilości 1,0 kg.

7. Wodę 208 kg.

Wskazane składniki w podanych ilościach zadano do pojemnika z mieszadłem. W celu uzyskania lekkiej mieszanki należy dokładnie wymieszać wszystkie składniki, tj. cement, wodę oraz kruszywa, zachowując przy tym górną granicę klasy konsystencji 150-230 mm mierzoną opadem stożka. Do tak przygotowanej mieszanki dodaje się wskazane ilości dodatków i miesza się do uzyskania napowietrzonej, homogenicznej masy.

Głównym składnikiem mieszanki według wynalazku, w tych przykładach wykonania, jest uwodniona pulpa, która powstaje w procesie płukania materiału skalnego w procesie produkcji żwirowych i łamanych kruszyw naturalnych, jak i w procesie przygotowania surowca do dalszej przeróbki. Zanieczyszczenia te muszą być usunięte w procesie produkcji, gdyż mają niekorzystny wpływ na standard jakości kruszywa. Zanieczyszczenia odprowadzane z procesu płukania kruszyw gromadzone są zwykle w osadnikach ziemnych. Uwodniona pulpa pochodząca z płukania kruszywa w tym przykładzie wykonania stanowi produkt uboczny w procesie wytwarzania kruszyw, o cechach gruntów gliniastych, w przykładowym składzie krzemionkę w ilości 58,16%, tlenek glinu w ilości 10,17%, tlenek wapnia w ilości 8,73%, oraz tlenki żelaza w ilości 5,55%, przy zawartości siarczanów 0,09% w przeliczeniu na SO3 oraz przy stratach prażenia ok. 11,80%. Zawartość poszczególnych składników podano w % wagowych w stosunku do masy całkowitej pulpy. Wilgotność pulpy pochodzącej z płukania kruszyw waha się w granicach od 17 do 25%.

Popioły lotne stanowią mineralne pozostałości ze spalania węgla, które opuszczają palenisko wraz z gazami odlotowymi, a następnie są wychwytywane za pomocą urządzeń odpylających, głównie elektrofiltrów.

Do wytwarzania mieszanki według wynalazku w tych przykładach wykonania wynalazku zastosowano cement portlandzki CEM I 42.5R, zgodny z normą PN-EN 197-1. W innych przykładach wykonania mogą być wykorzystane inne rodzaje cementów, jak cement portlandzki wieloskładnikowy, cement hutniczy, cement pucolanowy wieloskładnikowy lub mieszanki cementów.

W tych przykładach wykonania do wytworzenia mieszanki zastosowano piasek kwarcowy naturalny o wielkości ziaren od 0,063 mm do 4 mm. Gęstość piasku wynosiła 2,63 g/cm³.

Do wytworzenia mieszanki według wynalazku, w tym przykładzie wykonania użyto jako podstawową domieszkę, znany koncentrat silnie napowietrzający na bazie soli sodowych sulfonowanych alkenów C10-C16 o nazwie handlowej Centripor SK 120.

Domieszka napowietrzająca stanowi koncentrat pianotwórczy. Główną grupą znanych składników w wytwarzaniu domieszek napowietrzających są surfaktanty anionowe i amfoteryczne, stanowiące środki powierzchniowo czynne. Wprowadzenie do mieszanki betonowej środków powierzchniowo czynnych powoduje powstawanie drobnych i stabilnych pęcherzyków powietrza. Gdy świeża mieszanka zaczyna się utwardzać, znajdujące się w niej pęcherzyki ulegają mineralizacji i stają się jej integralną częścią. Przez dodatek pianotwórczy uzyskano dodatkową objętość wewnątrz struktury betonu, do której rozszerza się zamarzająca woda. Do wytworzenia piany przy zastosowaniu koncentratu pianotwórczego użyto w tym przykładzie wykonania znanego generatora piany.

Dla uzyskania większej płynności mieszanki zastosowano znaną domieszkę o silnym działaniu uplastyczniającym na bazie polikarboksylanów. Domieszka powoduje silną dyspersję ziaren cementu, dzięki czemu powstaje jednorodna i płynna pasta cementowa, która umożliwia znaczne polepszenie urabialności mieszanki. Kompozyt według wynalazku nie wykazuje skurczu, jest mrozoodporny o jakości min. F100 wg PN B 06250 i wykazuje odporność na wysokie temperatury przekraczające poziom 1000°C. Działanie domieszki pozwala na produkcję, transport, ułożenie mieszanki w miejscu przeznaczenia w czasie ok. 1,5 godz. Jest to optymalny łączny czas produkcji, transportu i ułożenia, jednak dopuszczalne jest wykorzystanie mieszanki o zaproponowanym składzie, w czasie do 4 godz. W tym czasie mieszanka będzie zachowywała wszystkie właściwości, w tym samozagęszczania i lekkiego pęcznienia. Po tym czasie mieszanka nadal będzie nadawała się do wykorzystania jednak może być wymagane wtórne zadozowanie domieszki napowietrzającej lub/i intensywne mieszanie w betonomieszarce, np. przez kilka do kilkunastu minut.

Technologia produkcji mieszanek wypełniających składa się z faz produkcyjnych, procesów, które mogą odbywać się bezpośrednio na budowie lub w wytwórni betonu i są ze sobą w części zintegrowane:

Transport kruszywa drobnego naturalnego np. podajnikami taśmowymi, automatyczne odważanie i automatyczne dozowanie do mieszalnika. Następnie przygotowanie i transport pulpy stanowiącej produkt uboczny w procesie wytwarzania kruszyw, do zasobnika; transport odbywa się w tym przykładzie wykonania podajnikiem taśmowym. Kolejnym etapem jest dozowanie oraz mieszanie cementu i wody. Następnie można przeprowadzić kontrolę składu jakościowego bazy mieszanki wypełniającej. Dalej przygotowuje się pianę za pomocą znanego agregatu pianotwórczego. Kolejnym etapem jest mieszanie mieszanki wypełniającej z wcześniej przygotowaną pianą w betonowozie. W etapie finalnym następuje transport i układanie (pompowanie) mieszanki wypełniającej do miejsca przeznaczenia.

W porównaniu z dotychczas stosowanymi w wykonawstwie rozwiązaniami technologicznymi, wprowadzono surowce stanowiące produkt uboczny w procesie wydobycia i płukania kruszyw oraz wykorzystano je bezpośrednio do pozyskania wysokiej jakości mieszanek wypełniających o wskazanych cechach.

Claims (3)

1. Mieszanka wypełniająca na bazie uwodnionej pulpy z płukania kruszyw kopalnych, zawierającej krzemionkę, tlenek glinu, tlenek wapnia oraz tlenek żelaza i wodę, zawierająca dodatek cementu oraz domieszki uplastyczniającej, znamienna tym, że zawiera od 300 kg/m³ do 420 kg/m³ uwodnionej pulpy, od 150 kg/m³ do 250 kg/m³ popiołów lotnych, od 100 kg/m³ do 200 kg/m³ cementu, od 150 kg/m³ do 180 kg/m³ piasku naturalnego, od 197 kg/m³ do 208 kg/m³ wody, od 0,5 kg/m³ do 1,0 kg/m³ domieszki uplastyczniającej na bazie polikarboksylanów, oraz od 2,0 kg/m³ do 2,5 kg/m³ domieszki napowietrzającej stanowiącej związek powierzchniowo czynny na bazie surfaktantów anionowych i/lub amfoterycznych.

2. Mieszanka wypełniająca według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera 200 kg/m³ popiołów lotnych z odpopielania gazów odlotowych w elektrofiltrach.

3. Mieszanka wypełniająca według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że cement stanowi cement portlandzki CEM I.