PL241477B1 - Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu - Google Patents

Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu Download PDF

Info

Publication number
PL241477B1
PL241477B1 PL433249A PL43324920A PL241477B1 PL 241477 B1 PL241477 B1 PL 241477B1 PL 433249 A PL433249 A PL 433249A PL 43324920 A PL43324920 A PL 43324920A PL 241477 B1 PL241477 B1 PL 241477B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
enzyme
diosgenone
kstd
reaction
concentration
Prior art date
Application number
PL433249A
Other languages
English (en)
Other versions
PL433249A1 (pl
Inventor
Patrycja Wójcik
Agnieszka Wojtkiewicz
Mateusz Tataruch
Jacek MORZYCKI
Jacek Morzycki
Maciej Szaleniec
Original Assignee
Inst Katalizy I Fizykochemii Powierzchni Im Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Katalizy I Fizykochemii Powierzchni Im Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk filed Critical Inst Katalizy I Fizykochemii Powierzchni Im Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL433249A priority Critical patent/PL241477B1/pl
Publication of PL433249A1 publication Critical patent/PL433249A1/pl
Publication of PL241477B1 publication Critical patent/PL241477B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12PFERMENTATION OR ENZYME-USING PROCESSES TO SYNTHESISE A DESIRED CHEMICAL COMPOUND OR COMPOSITION OR TO SEPARATE OPTICAL ISOMERS FROM A RACEMIC MIXTURE
    • C12P33/00Preparation of steroids
    • C12P33/02Dehydrogenating; Dehydroxylating
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12RINDEXING SCHEME ASSOCIATED WITH SUBCLASSES C12C - C12Q, RELATING TO MICROORGANISMS
    • C12R2001/00Microorganisms ; Processes using microorganisms
    • C12R2001/01Bacteria or Actinomycetales ; using bacteria or Actinomycetales
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02ATECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE
    • Y02A50/00TECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE in human health protection, e.g. against extreme weather
    • Y02A50/30Against vector-borne diseases, e.g. mosquito-borne, fly-borne, tick-borne or waterborne diseases whose impact is exacerbated by climate change

Landscapes

  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu o wzorze 2, który polega na tym, że prowadzi się regioselektywną enzymatyczną dehydrogenację diosgenonu o wzorze 1 biokatalizatorem w postaci genetycznie zmodyfikowanych komórek E. coli lub preparatem enzymatycznym o aktywności KSTD pochodzącym z bakterii Sterolibacterium denitrificans Chol-1S DSM: 13999 o sekwencji identycznej do Sekwencji 1 lub podobnej do Sekwencji 1 (identyczność nie mniejsza niż 70%) lub z Rodococcus erythropolis SQ1 o sekwencji identycznej do Sekwencji 2 lub podobnej do Sekwencji 2 (identyczność nie mniejsza niż 70%) środowisku wodno-organicznym, w obecności reutleniacza, którym jest 2,6-dichloroindofenol, metosiarczan fenazyny lub mieszanina 2,6-dichloroindofenolu i metosiarczanu fenazyny, w temperaturze 20 - 45°C, w mieszanie reakcyjnej, która zawiera: - bufor zapewniający pH w zakresie 6,5 — 9,0 wybrany spośród potasowego buforu ortofosforanowego, buforu glicyna - wodorotlenek sodu lub buforu chlorowodorku tris(hydroksymetylo)aminometanowego, - wodny roztwór solubilizatora o stężeniu 0 — 10% (w/v), którym jest 2-hydroksypropyl-β-cylkodekstryna, rozpuszczalnik organiczny 2-metoksyetanol, dioksan lub izopropanol w ilości 1 — 4% (v/v), utrzymując biokatalityczną aktywność preparatu enzymatycznego o aktywności KSTD przez okres do 24 godzin, który to proces regioselektywnej dehydrogenacji diosgenonu ma następujący przebieg: do reaktora mieszalnikowego wprowadza się bufor, solubilizator rozpuszczony w wodzie, reutleniacz i diosgenon rozpuszczony w rozpuszczalniku organicznym, po czym inicjuje się reakcję dodając preparat enzymatyczny o aktywności KSTD i monitoruje się przebieg reakcji. Uzyskany w ten sposób produkt oczyszcza się metodą ekstrakcji do fazy stałej.

Description

PL 241 477 B1
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu (o wzorze 2) na drodze enzymatycznej selektywnej dehydrogenacji (25 R )-spirosta-4-en-3-onu (o wzorze 1), mającego nazwę zwyczajową diosgenon.
Sposób, według wynalazku może znaleźć zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym do wytwarzania związków o potencjalnej aktywności biologicznej przeciwko zarodźcowi malarii Plasmodium berghei (Pabón A. i inni, Molecules, 2013, 18, 3356-3378), posiadających właściwości przeciwzapalne (inhibicja produkcji INF-γ przez limfocyty T CD4+ - Quan H.-J. i inni, Eur. J. Med. Chem., 2002, 37 (8), 659-669), czy właściwości cytotoksyczne względem linii raka jelita grubego HCT 116 (human colorectal (HCT 116) carcinoma cell) (Quan H.-J. i inni, Eur. J. Med. Chem., 2002, 37 (8), 659-669).
Konwersje enzymatyczne są ekologiczną alternatywą względem klasycznej syntezy chemicznej w uzyskiwaniu aktywnych biologicznie związków i są coraz częściej stosowane w przemyśle farmaceutycznym, zwłaszcza do produkcji leków steroidowych (Chen M.-M. i inni, Appl. Microbiol. Biotechnol., 2012, 96, 133-142). Stwierdzono, że wprowadzenie wiązania podwójnego między pierwszym i drugim atomem węgla w pierścieniu A diosgenonu (wzór 1) prowadzi do powstania (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu (wzór 2), który jest związkiem o podwyższonej aktywności przeciw interferonowi γ.
Chemiczne metody otrzymywania (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu są przeprowadzane jednoetapowo z diosgenonu, albo z tigogenonu albo z tigogenolu z wykorzystaniem silnych utleniaczy takich jak 2,3-dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon czy ditlenek selenu, oraz toksycznych rozpuszczalników takich jak benzen, toluen czy dichlorometan.
Znana jest chemiczna metoda otrzymywania (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu w której w wyniku reakcji diosgenonu z 2,3-dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinonem, w obecności kwasu benzoesowego, otrzymywany jest (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-on z konwersją ok. 60% w przypadku procesu prowadzonego w gorącym toluenie przez 12 godzin (Pabón A. i inni, Molecules, 2013, 18, 3356-3378) lub z wydajnością ok. 49% w procesie prowadzonym w absolutnym gorącym dioksanie przez 36 godzin (Quan H.-J. i inni, Eur. J. Med. Chem., 2002, 37 (8), 659-669). Produkt reakcji oczyszczany jest za pomocą chromatografii kolumnowej na złożu krzemionkowym z wykorzystaniem mieszaniny heksanu/dichlorometanu/octanu etylu (4:1:1) jako eluentu (Pabón A. i inni, Molecules, 2013, 18, 3356-3378) lub po przepłukaniu dichlorometanem i wodorotlenkiem sodu za pomocą preparatywnej chromatografii cieczowej (Quan H.-J. i inni, Eur. J. Med. Chem., 2002, 37 (8), 659-669).
W pracy Carlon Nussbaum i innych (J. Am. Chem. Soc., 1959, 81 (19), 5230-5233) opisano metodę utleniania diosgenonu w mieszaninie alkoholu amylowego i lodowatego kwasu octowego za pomocą ditlenku selenu. Produkty reakcji są ekstrahowane za pomocą dichlorometanu z dodatkiem wodorotlenku sodu i poddawane oczyszczaniu metodą chromatografii kolumnowej (eluent benzen-eter etylowy), a końcowa wydajność do produktu wynosi ok. 3%.
W artykule Potjamarn Bunyathaworn i innych (Steroids, 2010, 74 (6) 432-444) opisano metodę syntezy (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z tigogeniny ((25R)-5a-spirostan-3e-olu) z wykorzystaniem kwasu meta-jodobenzoesowego oraz diselenku difenylu, ogrzewanych we wrzącym toluenie przez 7 godzin. Produkt wydzielano z toluenu dodając dichlorometan z wodą oraz oczyszczając oddzieloną warstwę organiczną za pomocą chromatografii flash co pozwoliło na 70% wydajność syntezy.
Z pracy Carlon Nussbaum i innych (J. Am. Chem. Soc., 1959, 81 (19), 5230-5233) znana jest dwuetapowa metoda otrzymywania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z dioctanu ruskogeniny, polegająca na hydrolizie substratu, prowadzonej w mieszaninie chloroformu i metanolu z dodatkiem stężonego chlorowodoru przez 24 godziny, której produkty po zobojętnieniu i oczyszczeniu poddawane są utlenianiu Oppenauera (działaniu izopropanolanu glinu w mieszaninie wrzącego cykloheksanonu i toluenu). Wydajność całego procesu nie przekracza 20%.
Inna znana metoda syntezy (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu obejmuje utlenianie mieszaniny genin w toluenie za pomocą cykloheksanonu i izopropanolanu glinu (Al(0-i-Pr)3). Metoda ta wymaga oczyszczania produktu reakcji z wykorzystaniem toksycznych rozpuszczalników (benzenu, toluenu) oraz charakteryzuje się niską wydajnością (Burn D. i inni, J. Chem. Soc., 1958, 795-799). W artykule tym opisano również trójetapową reakcję syntezy (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu z tigogenonu. Według ujawnionej procedury, do roztworu tigogenonu w kwasie octowym wprowadza się roztwór bromu w kwasie octowym. Po 12 godzinach produkt wytrąca się, mieszając roztwór kwasu octowego z wodą i po rekrystalizacji w mieszaninie dichlorometanu i metanolu otrzymuje się nieoczyszczony 2,4,23-tribromo-5a-25-spirostan-3-on. Następnie ogrzewa się go przez 2 godziny we wrzącej
PL 241 477 B1
2,4,6,-trimetylopirydynie uzyskując 23-bromo-(25 R )-spirosta-1,4-dien-3-on. Związek ten poddaje się następnie działaniu jodku sodu w kwasie octowym w atmosferze azotu na łaźni wodnej przez 30 h, po czym otrzymany (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-on izoluje się mieszaniną eteru i benzenu.
Z dostępnej literatury znane są sposoby izolacji preparatu enzymatycznego o aktywności A1-dehydrogenazy 3-ketosteroidowej (KTSD) ze Sterolibacterium denitrificans (Chiang Y.-R. i inni, Appl. Environ.I Microb., 2008, 74 (1), 107-113) o skrócie AcmB (Anaerobic cholesterol metabolism enzyme B). Opisana jest również metoda transformacji genetycznej Escherichia coli w celu otrzymania rekombinowanego enzymu AcmB (K. Sofińska i inni, BBA - Gen. Subjects, 2019, 1863 (6), 1027-1039).
W literaturze przedstawione są liczne inne przykłady metod pozyskiwania enzymów typu KTSD, charakteryzujących się jednak spektrum substratowym ograniczonym tylko do 3-ketosteroidów (np. Knol J. i inni, Biochem J., 2008, 410 (2), 339-346; Itagaki E. i inni, J. Biochem., 1990, 108, 122-127; Cho K.-P. i inni, J. Biochem., 1995, 117 (5), 1043-1049; Penasse, L. i inni,. Steroids, 1968, 12 (4), 525-544; Plesiat P. I inni, J. Bacteriol., 1991, 173 (22), 7219-7227).
Znane są również z literatury przykłady zastosowania enzymu AcmB ze Sterolibacterium denitrificans do przeprowadzenia reakcji odwodornienia w pozycji C1-C2 dla szeregu standardowych, czteropierścieniowych 3-ketosteroidów (analogów progesteronu) oraz substratów nietypowych dla enzymów z tej klasy dehydrogenaz 3-ketosteroidowych (KTSD), takich jak cholest-4-en-3-on czy cholest-5-en-3-on. W szczególności w artykule Chiang Y.-R. i innych (Appl. Environ./Microb., 2008, 74 (1), 107-113) ujawniono zdolność preparatu enzymatycznego AcmB do biokatalitycznej transformacji progesteronu, testosteronu, 19-nortestosterou, androst-4-en-3,17-dion, jak również cholest-4-en-3-onu i cholest-5-en-3-onu z wykorzystaniem 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 6,5.
Z kolei w opisach patentowych PL 228070, PL 228071 i PL 228517 (A. Rugor i inni) ujawniono sposób wytwarzania propionianu androsta-1,4-dien-17e-ol-3-onu, androsta-1,4,6-trien-17e-ol-3-onu i 17a-metyloandrosta-1,4-dien-17e-ol-3-onu z wykorzystaniem Ks[Fe(CN)6] jako reutleniacza.
Jednak jak dotąd w literaturze nie ujawniono faktu zdolności enzymu AcmB do konwertowania związków zbudowanych z więcej niż 4 pierścieni, w tym w szczególności sześciopierścieniowych związków zwierających ugrupowania typu spiro, jak w diosgenonie.
Znane z literatury są doniesienia o aktywności enzymów KSTD, pochodzących z różnych organizmów w reakcji dehydrogenacji przy C1-C2 czteropierścieniowych 3-ketosteroidów (np. Itagaki E. i inni, Biochim. Biophys. Acta, 1990, 1038 (1), 60-67; Mao S. i inni, J. Chem. Technol. Biotechnol., 2019, 94, 309-316), w tym dehydrogenaz ketosteroidowych z bakterii Rhodococcus erythropolis wykazujących aktywność w stosunku do 4-androsten-3,17-dionu, testsosteronu, metylotestosteronu, hydroksykortyzonu, progesteronu, czy octanu kortyzonu, z wykorzystaniem 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 8,0.
Wg doniesień literaturowych enzymy klasy KSTD, z wyjątkiem AcmB, nie wykazują aktywności w stosunku do 3-ketosteroidów, takich jak cholest-4-en-3-on o niezdegradowanym łańcuchu alifatycznym przy C17. Co więcej, w dostępnej literaturze nie znaleziono żadnej metody enzymatycznego uzyskiwania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu, tj. aktywności enzymatycznej dla sześciopierścieniowych 3-ketosaponin.
Istota wynalazku polega na enzymatycznej regioselektywnej A^dehydrogenacji (tj. wprowadzeniu podwójnego wiązania pomiędzy atomy C1 i C2) w substracie, którym jest diosgenon ((25R)-spirost-4-en-3-on) o wzorze 1, co prowadzi do otrzymania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu (o wzorze 2). Reakcję prowadzi się według schematu 1 przedstawionego na załączonym rysunku, przy zastosowaniu enzymu o aktywności KSTD, zwłaszcza pochodzącego ze Sterolibacterium denitrificans albo Rhodococcus erythropolis. Reakcję może katalizować dowolny enzym z klasy KSTD o sekwencji podobnej, tj. nie różniący się o więcej niż 30% aminokwasów, od zaprezentowanych na załączonym rysunku sekwencji 1, tj. KSTD ze Sterolibacterium denitrificans Chol-1S (DSM: 13999), albo sekwencji 2, tj. KSTD z Rhodococcus erythropolis SQ1.
Wspomniany enzym wprowadza się do środowiska reakcji w postaci preparatu enzymatycznego pochodzącego z natywnej bakterii lub w postaci enzymu rekombinowanego, powstałego w procesie nadekspresji genu zmodyfikowanej bakterii, zwłaszcza Escherichia coli.
Możliwe jest również przeprowadzenie procesu z zastosowaniem komórek Escherichia coli zawierających enzym bez potrzeby wcześniejszej izolacji preparatu enzymatycznego.
PL 241 477 B1
Produkt reakcji korzystnie oczyszcza się metodą ekstrakcji do fazy stałej i otrzymuje (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-on (wzór 2) z wydajnością 52,6%, przy konwersji substratu, ustalonego według chromatografii cieczowej, powyżej 87%.
Korzystne jest, gdy proces prowadzi się w środowisku wodno-organicznym w temperaturze od 20 do 45°C, w pH 6,5-9,0 z zastosowaniem jako utleniacza 2,6-dichlorofenoloindofenolu, metylosiarczanu fenazyny lub mieszaniny 2,6-dichlorofenoloindofenolu i metosiarczanu fenazyny w obecności 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstryny jako solubilizatora substratu. Dodanie rozpuszczalnika organicznego (np. 2-metoksyetanolu, izopropanolu lub dioksanu) umożliwia łatwiejsze rozpuszczenie substratu i ma korzystny wpływ na konwersję.
Zasadniczymi zaletami wynalazku jest otrzymanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-on, jako jedynego produktu reakcji z konwersją nawet do 100%, z wydajnością izolowaną co najmniej 52,6%, w temperaturze pokojowej, bez zastosowania toksycznych rozpuszczalników oraz silnych utleniaczy.
Przedmiot wynalazku ilustrują przedstawione poniżej przykłady realizacji.
P r z y k ł a d 1
Przygotowanie preparatu enzymatycznego o aktywności KSTD z natywnej bakterii Sterolibacterium denitrificans
Procedura przygotowania preparatu enzymatycznego poprzedzona jest dwoma etapami, prowadzącymi do pozyskania natywnego preparatu enzymatycznego z aktywnością AcmB: hodowlą bakteryjną oraz izolowaniem z masy bakteryjnej preparatu enzymatycznego o aktywności AcmB. Hodowlę bakterii Sterolibacterium denitrificans Chol-1S (DSM: 13999) prowadzi się w środowisku beztlenowym według procedury opisanej w literaturze (Chiang Y.-R. i inni, J. Biol. Chem., 2007, 282 (18), 13240-13249). Preparat enzymatyczny o aktywności AcmB pozyskuje się w warunkach tlenowych w formie homogenatu bakteryjnego (preparat enzymatyczny „homogenat” stanowiący białka rozpuszczalne i solubilizowane), pozyskiwanego w wyniku rozbicia komórek, solubilizacji białek z błony i ultrawirowania celem odseparowania frakcji błonowej lub jako preparat podczyszczony w formie przebicia kolumny na złożu DEAE-Sepharose (preparat enzymatyczny „po oczyszczeniu”), jak opisano w artykule Dermer J. i inni (J. Biol. Chem., 2012, 287 (44), 36905-36916).
P r z y k ł a d 2
Przygotowanie preparatu enzymatycznego o aktywności KSTD ze Sterolibacterium denitrificans w nadekspresji w Escherichia coli
Gen kodujący KSTD z S. denitrificans (AcmB) został wklonowany do wektora pMCSG7 zgodnie z procedurą opisaną w pracy Sofińskiej K. i innych (BBA - Gen. Subjects, 2019, 1863 (6), 1027-1039). Uzyskany konstrukt genetyczny został transformowany do komórek E. coli, potraktowanych chlorkiem wapnia w celu nabycia kompetencji. Następnie założono pre-kulturę tak zmodyfikowanych komórek bakteryjnych na pożywce płynnej 2% Lennox Broth (LB) z dodatkiem ampicyliny i kanamycyny tak by końcowe stężenie antybiotyków wynosiło odpowiednio 100 i 50 μg/ml, którą prowadzono w inkubatorze z wytrząsaniem (180 rpm, 37°C, 12 h). Uzyskana kultura została rozcieńczona 100-krotnie w medium LB zawierającym ampicylinę i kanamycynę w takich samych stężeniach jak wyżej, a hodowla była kontynuowana aż do osiągnięcia gęstości optycznej ODsoo o wartości 0,6. Po osiągnięciu opisanej wartości ODsoo obniżono temperaturę w inkubatorze do 16°C i zaindukowano nadekspresję enzymu przez dodatek 0,25 mM e-D-1-tiogalaktopiranozydu izopropylowego (IPTG). Po kolejnych 24 h hodowli komórki zostały oddzielone od pożywki hodowlanej poprzez wirowanie przy 4500 g (1 h, 4°C). Zawiesina komórek została poddana lizie metodą sonikacji (Sonies Vibra-Cell VCX500, cykl przerywany, 5 min, amplituda 40%, energia 150 000 J), a pozostałości komórkowe oddzielono metodą ultrawirowania przy przyspieszeniu kątowym 40 000 g przez 1 godzinę w temperaturze 4°C. Następnie ekstrakt komórkowy zaaplikowano na kolumnę HisTrap HP (5 ml_ GE Healthcare), by po przepłukaniu buforem podstawowym (50 mM chlorowodorek (tris(hydroksymetylo)aminometanowy (Tris-HCI) pH 8,5, 150 mM chlorek sodu, 10% (w/v) glicerol i 0,5% (w/v) Triton-X 100) z dodatkiem 15 mM imidazolu, wymyć enzym w gradiencie imidazolu od 15 mM do 300 mM. Enzym odsolono z wykorzystaniem kolumny Econo-Pac 10DG (BioRad) i zamrożono w -20°C. Stężenie aktywnego enzymu oznaczono spektrofotometrycznie wykorzystując charakterystyczne widmo FAD przy 450 nm (ε450 = 13 100 M-1 cm-1).
P r z y k ł a d 3
Przygotowanie preparatu enzymatycznego o aktywności KSTD z Rhodococcus erythropolis SQ1 w nadekspresji w Escherichia coli
PL 241 477 B1
Gen kodujący KSTD z R. erythropolis SQ1 został wklonowany do wektora pET15b (Rohman A. i inni, Acta. Crystallogr. F, 2012, 68, 551-556) i transformowany do komórek E. coli, potraktowanych chlorkiem wapnia w celu nabycia kompetencji. Następnie założono pre-kulturę bakteryjną w płynnej pożywce 2% LB zawierającej z dodatkiem ampicyliny i kanamycyny tak by końcowe stężenie antybiotyków wynosiło odpowiednio 100 i 50 μg/ml. Hodowla była prowadzona przez 12 h w inkubatorze z wytrząsaniem (37°C, 180 rpm). Właściwą hodowlę komórkową założono poprzez 100-krotne rozcieńczenie pre-kultury w analogicznym medium i kontynuowano, aż do osiągnięcia przez komórki bakteryjne gęstości optycznej OD600 równej 0,6. Następnie temperatura hodowli została obniżona do 16°C, a nadekspresja enzymu zaindukowana przez dodatek 0,1 mM IPTG. Po 48 godzinach prowadzenia hodowli komórki zostały oddzielone od pożywki hodowlanej poprzez wirowanie przy 4500 g (1 h, 4°C) i poddane sonikacji (Sonies Vibra-Cell VCX500, cykl przerywany, 5 min, amplituda 40%, energia 150 000 J). Dalej lizat komórkowy poddano ultrawirowaniu przy 40 000 g, 4°C przez 1 godzinę. Uzyskany ekstrakt komórkowy zaaplikowano na kolumnę HisTrap HP (5 mL GE Healthcare), a enzym eluowano przy użyciu buforu podstawowego (50 mM Tris-HCI pH 8,5, 100 mM chlorek sodu, 10% (w/v) glicerol, 5 mM β-mercaptoethanol (BME)) w gradiencie imidazolu od 10 mM do 300 mM. Enzym odsolono z wykorzystaniem kolumny Econo-Pac 10DG (BioRad) i zamrożono w -20°C. Stężenie enzymu oznaczono spektrofotometrycznie wykorzystując charakterystyczne widmo FAD przy 450 nm (ε450 = 13 100 M-1 cm-1).
P r z y k ł a d 4
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 6,5, w temperaturze 30°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml, zawierającego 100 mM potasowy bufor ortofosforanowy o pH 6,5, wprowadzono 2,6-dichloroindofenol (DCPIP) otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w dioksanie, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie dioksanu wynosiło 2% (v/v)) oraz 5 μg rekombinowanego KSTD z S. denitrificans. Reakcje prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 95% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,095 mM.
P r z y k ł a d 5
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 8,0, w temperaturze 30°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml zawierającego 50 mM Tris-HCI o pH 8,0 wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe DCPIP stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w dioksanie, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie dioksanu wynosiło 2% (v/v)) oraz 5,3 μg rekombinowanego KSTD z R. ertyhropolis. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 97% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,097 mM.
P r z y k ł a d 6
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz mieszaniny metosiarczanu fenazyny i 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 9,0, w temperaturze 30°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml zawierającego 100 mM bufor glicyna - wodorotlenek sodu o pH 9,0 wprowadzono DCPIP otrzymując jego końcowe stężenie 0,15 mM, 0,8 mM metosiarczanu
PL 241 477 B1 fenazyny (PMS), 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w dioksanie, tak by finalne stężenie diosgenonu w reaktorze wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie dioksanu wynosiło 2% (v/v)), oraz 5 μg rekombinowanego KSTD z S. denitrificans. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP- Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 97% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,097 mM.
P r z y k ł a d 7
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz metosiarczanu fenazyny jako reutleniacza w pH 8,0, w temperaturze 30°C
Do reaktora o pojemności 80 ml, zawierającego 100 mM potasowy bufor ortofosforanowy o pH 8,0 wprowadzono PMS w ilości dającej końcowe stężenie PMS 4 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 3,2% (w/v), 1,6 ml 30 mM diosgenonu roztworu w 2-metoksyetanolu (EGME), tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,6 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)) oraz 4 mg rekombinowanego enzymu KSTD z S. denitrificans. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 15 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 pm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 100% konwersji substratu po 15 minutach reakcji i stężenie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,6 mM.
P r z y k ł a d 8
Otrzymywanie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą komórek Escherichia coli zawierających rekombinowany enzym KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 6,5, w temperaturze 30°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml, zawierającego 100 mM p otasowy bufor ortofosforanowy o pH 6,5 wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v) oraz 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w dioksanie, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie dioksanu wynosiło 2% (v/v)) oraz 27,2 mg komórek E. coli zawieszonych w 34 μl potasowego buforu ortofosforanowego o pH 8,0, zawierających rekombinowaną KSTD z S. denitrificans. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 98% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynosiło 0,098 mM.
P r z y k ł a d 9
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 6,5, w temperaturze 20°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml, zawierającego 100 mM p otasowy bufor ortofosforanowy o pH 6,5, wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 10 μg rekombinowanego KSTD z S. denitrificans. Reakcje prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 20°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A
PL 241 477 B1
RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 87% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,087 mM.
P r z y k ł a d 10
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 6,5, w temperaturze 45°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml, zawierającego 100 mM potasowy bufor ortofosforanowy o pH 6,5, wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 5 μg rekombinowanego KSTD z S. denitrificans. Reakcje prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 45°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 98% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,098 mM.
P r z y k ł a d 11
Otrzymywanie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 8,0, w temperaturze 20°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml zawierającego 50 mM Tris-HCI o pH 8,0 wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 5,3 μg rekombinowanego KSTD z R. ertyhropolis. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 20°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 100% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,1 mM.
P r z y k ł a d 12
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis oraz 2,6-dichloroindofenolu jako reutleniacza w pH 8,0, w temperaturze 45°C
Do minireaktora o pojemności 1 ml zawierającego 50 mM Tris-HCI o pH 8,0 wprowadzono DCPIP otrzymując końcowe stężenie DCPIP 0,15 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 2% (w/v), 20 μl 5 mM roztworu diosgenonu w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisku wyniosło 0,1 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 5,3 μg rekombinowanego KSTD z R. ertyhropolis. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 45°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 20 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 93% konwersji substratu po 20 minutach reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 0,093 mM.
P r z y k ł a d 13
Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans w reaktorze zasilanym substratem przy 3,2% (w/v) 2-hydro ksypropylo-p-cyklodekstrynie, w temperaturze 30°C

Claims (8)

  1. PL 241 477 B1
    Do reaktora o pojemności 80 ml, zawierającego 100 mM potasowy bufor ortofosforanowy o pH 8,0 wprowadzono PMS w ilości dającej końcowe stężenie PMS 4 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 3,2% (w/v), 1,6 ml 30 mM diosgenonu rozpuszczonego w 2-metoksyetanolu (EGME), tak by finalne stężenie diosgenonu w środowisk u wyniosło 0,6 mM (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 4 mg rekombinowanego enzymu KSTD z S. denitrificans. Reakcję prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 15 minut. Po tym czasie do mieszaniny dodano 1,6 ml 30 mM diosgenonu rozpuszczonego w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie 2-metoksyetanolu w reaktorze wyniosło 4% (v/v). Reakcję prowadzono przez kolejne 4 godziny i 15 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 μm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 87% konwersji substratu po 4,5 godziny reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu równe 1,044 mM.
    P r z y k ł a d 14
    Otrzymywanie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu za pomocą oczyszczonego rekombinowanego enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans w reaktorze zasilanym substratem przy 8% (w/v) 2-hydroksypropylo-p-cyklodekstrynie, w temperaturze 30°C
    Do reaktora o pojemności 80 ml zawierającego 100 mM potasowy bufor ortofosforanowy o pH 8,0 wprowadzono PMS w ilości dającej końcowe stężenie PMS 3 mM, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstrynę dającą końcowe stężenie 8% (w/v) oraz 1,6 ml 30 mM diosgenonu rozpuszczonego w 2-metoksyetanolu (EGME), tak by finalne stężenie w reaktorze diosgenonu wyniosło 0,6 mM, (a tym samym stężenie 2-metoksyetanolu wynosiło 2% (v/v)), oraz 4 mg rekombinowanego enzymu KSTD z S. denitrificans. Transformację prowadzono w warunkach tlenowych, w temperaturze 30°C, przy ciągłym wstrząsaniu przez 45 minut. Po tym czasie do mieszaniny dodano 1,6 ml 30 mM diosgenonu rozpuszczonego w 2-metoksyetanolu, tak by finalne stężenie 2-metoksyetanolu w reaktorze wyniosło 4% (v/v). Reakcję prowadzono przez kolejne 4 godziny i 45 minut. Mieszaninę reakcyjną analizowano za pomocą HPLC stosując do rozdziału fazę mobilną acetonitryl/woda (55% ACN przez 1 min, gradient do 98% przez 0,5 min, 98% ACN przez 4 min, przepływ 0,4 ml/min, T rozdziału 40°C) na kolumnie AMT HALO 90 A RP-Amide, 2,7 pm, 2,1 x 75 mm. W takich warunkach następuje separacja reagentów, czas retencji produktu to 4,78 min a diosgenonu 5,15 min. Dla takich warunków uzyskano 69% konwersji substratu po 5,5 godziny reakcji i stężenie (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu równe 0,816 mM. Po tym czasie dodano 3,66 mg enzymu prowadząc dalej reakcję przez kolejne 1,5 godziny i uzyskując 100 % konwersję substratu oraz końcowe stężenie (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu wynoszące 1,2 mM.
    Na tej drodze otrzymano 20,8 mg czystego produktu, (25 R )-spirosta-1,4-dien-3-onu, (wydajność oczyszczania 52,6%, stopień konwersji 100%). Produkt oczyszczono metodą ekstrakcji ciecz-ciało stałe stosując kolumienki C18 PolarPlus® (J.M. Baker®), oddzielając PMS za pomocą 40% roztworu izopropanolu w wodzie, a produkt reakcji eluując za pomocą 100% izopropanolu.
    Uzyskany produkt scharakteryzowano danymi spektralnymi, zmierzonymi za pomocą spektrometru NMR Bruker 400 MHz w deuterowanym chloroformie (CDCI3) i pokazanymi na załączonym rysunku, na którym widmo protonowe produktu 1H NMR przedstawiono na fig. 1, a widmo węglowe 13C-NMR przedstawiono na fig. 2.
    Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu o wzorze 2 na drodze enzymatycznej selektywnej dehydrogenacji diosgenonu o wzorze 1, znamienny tym, że prowadzi się enzymatyczną regioselektywną dehydrogenację diosgenonu genetycznie zmodyfikowanymi komórkami Escherichia coli wykazujące ekspresję enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans Chol-1S (DSM: 13999), albo preparatem enzymatycznym o aktywności KSTD, uzyskanym ze szczepu bakterii Sterolibacterium denitrificans Chol-1S (DSM: 13999), o sekwencji identycznej do Sekwencji 1 lub podobnej do Sekwencji 1 przy identyczność sekwencji aminokwasowej nie mniejszej niż 70%, albo genetycznie zmodyfikowanymi ko
    PL 241 477 B1 mórkami Escherichia coli wykazującymi ekspresję KSTD ze Rhodococcus erythropolis SQ1, albo preparatem enzymatycznym o aktywności KSTD uzyskanym ze szczepu bakterii Rodococcus erythropolis SQ1, o sekwencji identycznej do Sekwencji 2 lub podobnej do Sekwencji 2 przy identyczności sekwencji nie mniejszej niż 70%, w środowisku wodno-organicznym, w obecności reutleniacza, którym jest 2,6-dichloroindofenol, metosiarczan fenazyny lub mieszanina 2,6-dichloroindofenolu i metosiarczanu fenazyny, w temperaturze od 20 do 45°C, a najlepiej w 30°C, w mieszanie reakcyjnej, która zawiera:
    - bufor zapewniający pH w zakresie 6,5-9,0, wybrany spośród potasowego buforu ortofosforanowego, buforu glicyna - wodorotlenek sodu lub buforu chlorowodorku tris(hydroksymetylo)aminometanowego,
    - wodny roztwór solubilizatora, którym jest 2-hydroksypropyl-e-cylkodekstryna w ilości 0-10% (w/v),
    - rozpuszczalnik organiczny, którym jest 2-metoksyetanol, dioksan lub izopropanol w ilości 1-4% (v/v),
    - utrzymując biokatalityczną aktywność preparatu enzymatycznego o aktywności KSTD przez okres do 24 godzin, który to proces regioselektywne j dehydrogenacji diosgenonu ma następujący przebieg: do reaktora mieszalnikowego wprowadza się bufor, solubilizator rozpuszczony w wodzie, reutleniacz i diosgenon rozpuszczony w rozpuszczalniku organicznym, po czym inicjuje się reakcję dodając biokatalizator o aktywności KSTD, a po jej zakończeniu wydziela się uzyskany produkt metodą ekstrakcji albo chromatografii.
  2. 2. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się 2,6-dichloroindofenol o stężeniu w środowisku reakcji przynajmniej 0,15 mM, przy pH 6,5 z zastosowaniem enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans.
  3. 3. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się metosiarczan fenazyny w zakresie stężeń w środowisku reakcji od 0,8 do 4 mM, przy pH 8,0 z zastosowaniem enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans.
  4. 4. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się mieszaninę 2,6-dichloroindofenolu i metosiarczanu fenazyny o stężeniach w mieszaninie reakcyjnej równych odpowiednio 0,15 i 0,8 mM, przy pH 9,0 z zastosowaniem enzymu KSTD ze Sterolibacterium denitrificans.
  5. 5. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się 2,6-dichloroindofenol o stężeniu w środowisku reakcji przynajmniej 0,15 mM, przy pH 8,0 z zastosowaniem enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis.
  6. 6. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się metosiarczan fenazyny o zakresie stężeń w środowisku reakcji 0,8 do 4 mM, przy pH 8,0 z zastosowaniem enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis.
  7. 7. Sposób, wg zastrz. 1, znamienny tym, że jako akceptor elektronowy enzymu wykorzystuje się mieszaninę 2,6-dichloroindofenolu i metosiarczanu fenazyny o stężeniach w mieszaninie reakcyjnej równych odpowiednio 0,15 i 0,8 mM, przy pH 9,0 z zastosowaniem enzymu KSTD z Rhodococcus erythropolis.
  8. 8. Sposób, według zastrz. 1, znamienny tym, że stężenie 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstryny w środowisku reakcji wynosi od 0 do 10% (v/w), a najlepiej 3-8%.(v/w).
PL433249A 2020-03-13 2020-03-13 Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu PL241477B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL433249A PL241477B1 (pl) 2020-03-13 2020-03-13 Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL433249A PL241477B1 (pl) 2020-03-13 2020-03-13 Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL433249A1 PL433249A1 (pl) 2021-09-20
PL241477B1 true PL241477B1 (pl) 2022-10-10

Family

ID=77746087

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL433249A PL241477B1 (pl) 2020-03-13 2020-03-13 Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL241477B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL433249A1 (pl) 2021-09-20

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Eggert et al. Enzymatic routes for the synthesis of ursodeoxycholic acid
Zheng et al. Two-step enzymatic synthesis of ursodeoxycholic acid with a new 7β-hydroxysteroid dehydrogenase from Ruminococcus torques
Pervaiz et al. Microbial biotransformation: a tool for drug designing
EP3472339B1 (en) Coupled biotransformation of chenodeoxycholic acid to ursodeoxycholic acid and enzyme mutants applicable in said process
Kollerov et al. Hydroxylation of lithocholic acid by selected actinobacteria and filamentous fungi
EP3231870B1 (en) Mutant lacking the hydroxyacyl-coenzyme a dehydrogenase gene and use thereof
TW200806798A (en) Process for the enantioselective reduction and oxidation, respectively, of steroids
AU2021289329C1 (en) Genetically modified organisms for the production of steroid derivatives
Fukui et al. Bioconversion of lipophilic compounds in non-aqueous solvent. Effect of gel hydrophobicity on diverse conversions of testosterone by gel-entrapped Nocardia rhodocrous cells
Sambyal et al. Production aspects of testosterone by microbial biotransformation and future prospects
Pedrini et al. Xanthomonas maltophilia CBS 897.97 as a source of new 7β-and 7α-hydroxysteroid dehydrogenases and cholylglycine hydrolase: improved biotransformations of bile acids
JP2017537656A5 (pl)
Kollerov et al. Deoxycholic acid transformations catalyzed by selected filamentous fungi
Wojtkiewicz et al. The efficient Δ1-dehydrogenation of a wide spectrum of 3-ketosteroids in a broad pH range by 3-ketosteroid dehydrogenase from Sterolibacterium denitrificans
Zhao et al. Production of 5α-androstene-3, 17-dione from phytosterols by co-expression of 5α-reductase and glucose-6-phosphate dehydrogenase in engineered Mycobacterium neoaurum
Tekucheva et al. Cascade biotransformation of phytosterol to testosterone by Mycolicibacterium neoaurum VKM Ас-1815D and Nocardioides simplex VKM Ас-2033D Strains
Giovannini et al. 7α-and 12α-Hydroxysteroid dehydrogenases from Acinetobacter calcoaceticus lwoffii: a new integrated chemo-enzymatic route to ursodeoxycholic acid
Karpov et al. Pregnenolone and progesterone production from natural sterols using recombinant strain of Mycolicibacterium smegmatis mc2 155 expressing mammalian steroidogenesis system
Mao et al. Enhancing the sustainability of KsdD as a biocatalyst for steroid transformation by immobilization on epoxy support
Faramarzi et al. Metabolism of androst-4-en-3, 17-dione by the filamentous fungus Neurospora crassa
Lobastova et al. Microbiological synthesis of stereoisomeric 7 (α/β)-hydroxytestololactones and 7 (α/β)-hydroxytestolactones
PL241477B1 (pl) Sposób wytwarzania (25R)-spirosta-1,4-dien-3-onu z diosgenonu
Liu et al. Mutation breeding of high 4-androstene-3, 17-dione-producing Mycobacterium neoaurum ZADF-4 by atmospheric and room temperature plasma treatment
RU2425052C1 (ru) Способ получения 6-метиленандрост-4-ен-3,17-диона из андрост-4-ен-3,17-диона, способ получения 6-метиленандроста-1,4-диен-3,17-диона (эксеместана) с использованием полученного 6-метиленандрост-4-ен-3,17-диона
Xu et al. Single-cell enzymatic cascade synthesis of testolactone enabled by engineering of polycyclic ketone monooxygenase and multi-gene expression fine-tuning