Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób wytwarzania worków, np. z pa¬ pieru, w których zagiete pasma konców weza workowego tworza plaskie dna. Do¬ tyczy to szczególnie worków papierowych, których scianki skladaja sie z wiekszej licz¬ by warstw, co moze byc równiez stosowa¬ ne do worków o sciance jednowarstwowej.Podczas wykonywania dna takiego wor¬ ka zagina sie ku wewnatrz rogi, przylega¬ jace do bocznych krawedzi weza, jak tez podluzne pasma otwartych konców weza.Konce te zaklada sie na zagiete rogi tak, iz pasma przykrywaja zagiete rogi, a jed- jm z tych pasm przykrywa drugie pasmo.Zaginanie takie powoduje, iz dlugosc sklejonego pasma wpoprzek dna jest krót¬ sza, niz szerokosc worka. Oprócz tego za¬ giete rogi, jak tez pasma nalezy polaczyc ze soba na stale; w tym celu stosuje sie kleiwo, sluzace równiez do laczenia ze so¬ ba pojedynczych warstw weza workowego.Niekiedy nalezy równiez stosowac podczas laczenia tych czesci oddzielne paski, np. papieru. Aby zapewnic odpowiednio szczel¬ ne sklejenie dna, rogi i pasma powinny za¬ chodzic jedne na drugie wzdluz powierzch¬ ni o wiekszych wymiarach, to znaczy wy¬ miary tych rogów i pasm powinny byc do¬ syc duze. Nastepstwem tego jest zmniej-safenie objetosci worka .przy .pewnej danej dlugosci weza workowego. Wady tej nie u- suwa wcinanie rogów weza. Otrzymane dno sklejone jest nadzwyczaj ^tywne, nie posiada wiec sprezystosci, Sceniecznej przy stosowaniu worków na wieksze ciezary.W worku wedlug wynalazku dno posia¬ da wieksza trwalosc, sprezystosc i wytrzy¬ malosc, a szczególnie wieksza sprezystosc i wytrzymalosc rogów dna. Objetosc wor¬ ka przy pewne- «danej dlugosci weza fest znacznie wieksza, niz Tjfoj^tosc znanych worków. Worki, wykonane z wiekszej licz¬ by warstw papieru, sa zaopatrzone w otwo¬ ry, a warstwy dna zostaja ze soba sklejo¬ ne zapomoca kleiwa, .osiaga. ..sie wiec. zu¬ pelna szczelnosc.'Rogi weza zagina sie ku wewnatrz, za¬ nim pasma weza zostaja ulozone jedno na drugiem. Podczas zaginania rogów po¬ wstaje trójkatne skrzydlo, tworzace prze¬ dluzenie wewnetrznej przestrzeni worka.Jezeli skrzydlo to zostanie zagiete prasko na| dno worka, przylega ono do konca dna, tworzacego kat ostry, jak tez do bocznych krawedzi worka w jego polozeniu rila- skiem. Scianki rogów tworza przedluzenie scianek worka, a grubosci pierwszych scia¬ nek odpowiadaja grubosci scianek worka, dzieki czemu róg otrzymuje wieksza wy¬ trzymalosc. Sklejony szew dna jest umie¬ szczony równolegle wzgledem osi podluz¬ nej dna, które pomimo wiekszej grubosci nie "traci na sprezystosci.Arkusze papieru, sluzace do wytwarza¬ nia weza o wiekszej liczbie scianek, posia¬ daja na krawedziach wciecia, dzieki cze- jnu otrzymuje sie na obu koncach weza pasma, zakladane jedne na drugie pod¬ czas wykonywania dna. Wszelkie pasma jednego konca moga byc przytern ulozone na pasmach konca drugiego lub tez kazde pasmo jednego konca zostaje umieszczo¬ ne miedzy dwoma pasmami konca drugie¬ go. W kazdym przypadku otrzymuje sie "worek, skladajacy-sie z pewnej liczby wor¬ ków, wsunietych jeden w drugi. Ilosc od- ipadków papieru jest niewielka, jezeli ar¬ kusze odcina sie ze zwojów papieru o od¬ powiedniej szerokosci, przyczem w czasie odcinania kazdego arkusza otrzymuje sie górny koniec jednego arkusza i dolny ko¬ niec arkusza nastepnego.Rogi plaskiego worka, posiadajacego wieksza liczbe scianek, sa zaopatrzone we wciecia pod katem 45°, wykonane w takiej odleglosci jedno .od drugiego, iz szerokosc otrzymanych pasm-wystarcza do sklejenia ich ze soba zapomoca kleiwa. Zamiast te¬ go w arkuszach, z'których otrzymuje sie weze, mozna wykonac wciecia pod katem 90°, a mianowicie na koncach krawedzi, wzdluz których zagina sie arkusze w celu otrzymania weza. Konce weza sa otwserte, a rogi zagina sie ku wewnatrz, a nastepnie wgóre i wdól. Nastepnie uklada sie pasma jedne naj drugie, obracajac) je ku wewnatrz i wsttwa pojedyncze pasma jednego kon- ca miedzy dwa pasma konca drugiego.Przy wykonywaniu worka z wezy o rozmaitej dlugosci pasma wezy wewnetrz¬ nych wystaja poza fafkiez -pasma wezy ze¬ wnetrznych, arkusze zas odcina sie ze zwo¬ jów o odpowiedniej szerokosci, przyczem arkusze wyposaza $ie we wciecia i wyste¬ py o stosunkowo wielkich wymiarach.Wciecia wykonywa sie w trzech miejscach tek, iz powstaja itrzy krawedzie, a tfriiano- wicie dwie krawedzie wzdluz jednej linji prostej i jedna krawedz, równolegla *ito krawedzi pierwszych i znajdujaca siew pewnej odleglosci w kierunku pionowym od tych krawedzi. Krawedzie sa polaczone ze soba zapomoca krótkich krawedzi /uko¬ snych, przeprowadzonych od wewnetrz¬ nych konców krawedzi, wykonanych wzdluz jednej linji do odpowiednich kon¬ ców trzeciej krawedzi. Odleglosci miedzy krawedziami w kierunku podluznym zwo¬ ju sa rózne w kazdym zwoju, przyczem krawedzie ukosne arkuszy przecinaja sie emnie w miejscach, znajdujacych — 2 —na krawedz^ wzdluz której w^z jest zagi^ nany.Arkusze, zaopatrzone we wciecia, ukla¬ da sie tak, aby konce arkuszy wewnetrz¬ nych wystawaly poza konce arkuszy ze¬ wnetrznych, poczem powstaje waz. Rogi weza zagina) sie ku wewnatrz i nazewnatrz, a pasma na koncach weza zagina sie tak, iz pasma te na jednej powierzchni weza zaklada sie na pasma drugiej powierzchni.Pasma te skleja sie ze soba zapomoca kleiwa.Otwór do wsypywania materjalu lub do odprowadzania powietrza wyposaza sie w krótkie wciecia podluzne, równolegle do bocznych krawedzi weza, dzieki czemu o- trzymuje sie. jezyczki o dostatecznej dlu¬ gosci, zamykajace szczelnie ten otwór po napelnieniu worka.Na rysunku uwidoczniono przyklady wykonania wynalazku. Fig. 1 przedstawia schematycznie pewna liczbe arkuszy; ksztalt górnej krawedzi kazdego arkusza, wzdluz której nacina sie zwój, odpowiada ksztaltowi krawedzi dolnej, fig. 2 — ar¬ kusze, umieszczone jeden na drugim tak, iz koniec jednego arkusza wystaje poza koniec arkusza drugiego. Arkusze te sluza do wytwarzania weza o czterech sciankach, przyczem dlugosc arkuszy odpowiada dlu¬ gosci worka. Fig. 3 przedstawia weze, wsu¬ niete jeden w drugi i wykonane z arkuszy wedlug fig. 2, w polozeniu przed rozpocze¬ ciem sklejania dna; fig. 4 — w przekroju podluznym górne konce arkuszy obydwóch powierzchni weza; fig. 5 — widok zprzodu konca weza w pierwszym okresie zaginania rogów i pasm; fig. 6 — rogi, zagiete naze¬ wnatrz; fig. 7 — dno po zagieciu jednego pasma ku wewnatrz i nalozeniu drugiego pasma na pasmo pierwsze; fig. 8 — rzut poziomy dna, zamknietego po sklejeniu o- bu pasm zapomoca kleiwa; fig. 9 — widok zprzodu rogu worka, którego dno jest za¬ giete wzdluz linji // — // na fig. 8; fig. 10* — w perspektywie róg worka z; trójkat- nem skrzydlem; fig. 11 — róg worka, za¬ opatrzony we wciecie w celu otrzymania otworu w dnie; fig. 12 — róg wraz z pa¬ smami przed zalozeniem jednego pasma na drugie; fig. 13 — umieszczenie w otwo¬ rze oddzielnej kartki, pokrywajacej wcie¬ cie o ksztalcie litery V; fig. 14 — gotowe zamkniecie otworu worka; fig. 15 — ko¬ niec worka w okresie, przedstawionym na fig. 5, a mianowicie przy wykonywaniu worka, którego boczne scianki sa zagiete ku wewnatrz, a fig. 16 — w perspektywie worek wraz z dnem. Fig. 17 przedstawia arkusze, których pasma sa wsuwane mie¬ dzy dwa pasma powierzchni przeciwle¬ glej; fig. 18 — arkusze zwiniete; fig. 19 — róg worka, zagiety nawewnatrz; fig. 20 — róg worka po zagieciu nazewnatrz, a fig. 21 — dno worka po jego zamknieciu.Z pewnej liczby zwojów papieru odci¬ na sie arkusze o odpowiedniej szerokosci, tworzace zespól, z którego powstaje waz papierowy. Krawedzie zwojów /, 2, 3, 4, 5, wzdluz których odcina sie pojedyncze arkusze, skladaja sie z odcinków równo¬ leglych, polaczonych ze soba zapomoca odcinków ukosnych (fig. 1). Linje kresko¬ wane oznaczaja odpadki, których wymiary odpowiadaja wymiarom krawedzi, zakla¬ danych jedna na druga, i umozliwiaja, iz polozenie linji podluznych / — /, wzdluz których arkusze sa zaginane przy otrzymy¬ waniu wezy, jest takie same jak wszyst¬ kich arkuszy, wzgledem ukosnych krawe¬ dzi górnych i dolnych konców arkuszy.Jezeli worek posiada jedna scianke, stosuje sie arkusze, odcinane ze zwojów 2 lub 3, podczas gdy na worki o dwóch scian-* kach dobiera sie arkusze zwojów 2 i 3, a na worki o trzech sciankach — zwojów 2 i 3 oraz zwoju 1 lub 4. Przy czterech scian¬ kach stosuje sie arkusze zwojów 1 — 4, a przy pieciu sciankach — arkusze wszyst¬ kich zwojów.Przy wytwarzaniu worków, otwartych na jednym koncu, arkusze wyposaza sie we — 3 —wciecia, wykonywalne W odstepach, odpo¬ wiadajacych podwójnej dlugosci worka, po- czem przecina sie arkusze miedzy temi wcieciami, a mianowicie wzdluz linji pro¬ stej, przeprowadzonej przez polowe odle¬ glosci pomiedzy wcieciami. Worek, otrzy¬ many z tych arkuszy, posiada otwór wzdluz tych linji, podczas gdy wciecia sa wykonane na krawedzi, tworzacej dno.Jezeli worek powinien posiadac dna z otworami, to wycina sie je w odleglosci, od¬ powiadajacej dlugosci worka.Przy wytwarzaniu worka o czterech sciankach arkusze, odciete ze zwojów 1, 2, 3, 4 i zaopatrzone we wciecia i wystepy, u- klada sie w sposób, wyjasniony na fig. 2, to znaczy, ze arkusz górny 1 stanowi we¬ wnetrzna scianke weza. Boczne krawedzie arkuszy znajduja sie w takiem polozeniu, aby, przy ich zaginaniu ku wewnatrz wzdluz linji kreskowanych / — /, pasma boczne byly zalozone jedno na drugie, a po pokryciu ich kleiwem i przycisnieciu jedne¬ go do drugiego, otrzymuje sie waz papiero¬ wy. Waz taki jest przedstawiony na fig. 3, przyczent linje kreskowane oznaczaja skle¬ jone pasma podluzne. Linje ukosne po¬ dluznych krawedzi arkuszy przecinaja sie wzajemnie wj miejscach 6, znajdujacych sie na linjach, wzdluz których zaginane sa ar¬ kusze, dzieki czemu to zaginanie pasm przy wykonywaniu dna jest równomierne.Przez zaopatrzenie arkuszy we wciecia otrzymuje sie pasma a, b, c, d na przedniej stronie weza, jak tez pasma a, V, c, d' na. jego tylnej stronie (fig. 2, 3 i 4). Pasma te laczy sie nastepnie ze soba.Koniec zewnetrzny) weza (fig. 3) zagina sie wdól na przednia jego powierzchnie, Otrzymuje sie wiec przednie skrzydlo bocz¬ ne 7, jak tez przednie skrzydlo tylne 8 (fig. 5)/ Ukosne czesci podluznych krawedzi tworza przytern skrzydla 9, 10, które zagi¬ na sie plasko ku wewnatrz. W tern polo¬ zeniu weza pasma a,b',c',d pokrywa sie kleiwem w celu sklejenia ich z pasmami1 a, 6, c, d. Moze to byc jednak dokonane rów¬ niez w nastepnym okresie wykonywania worka.Nastepnie szczyt 6 obraca sie wgóre, a czesci trójkatne 6a skrzydel 9 i 10, ozna¬ czone na fig. 5 kreskami, zagina sie tak, iz szczyt 6 zostaje zwrócony ku rogom 6b na krawedziach weza (fig. 6 i 7). Jednoczesnie skrzydla 7 i 8 zostaja zagiete ku wewnatrz, a pasma a, b, c, d zostaja ulozone plasko (fig. 7) i przykryte pasmami a, b*, c, d*, które powleka sie kleiwem. PasmoJ d* laczy sie wiec z pasmem d, pasmo c — z pa¬ smem c, pasmo) V — z pasmem b, a pasmo a — z pasmem a. Otrzymuje sie w ten spo¬ sób plaskie dno, zamkniete szczelniefi przy- czem worek sklada sie z wiekszej liczby wezy, umieszczonych jeden w drugim.Jezeli w gotowym worku obróci sie dno, które ulozy sie plasko, na zewnetrznej po¬ wierzchni worka (fig. 8), to widoczna jest jedynie krawedz pasma zewnetrznego d*, a szczyt 6 odpowiada rogowi 66, podczas gdy czesc trójkatna 6a opiera sie o odpo¬ wiednia trójkatna czesc dolna. Dlugosc ze¬ wnetrznej krawedzi pasma d* odpowiada szerokosci worka.Czesc trójkatna 6a wraz ze szczytem 6 przedstawia fig. 9, podczas gdy z fig. 10 wynika, iz przy zagieciu dna wzdluz linji // — //, przeprowadzonej przez jego po¬ dluzny srodek, szczyt 6 jest prostokatny, a czesc trójkatna 6a zwieksza objetosc worka przy pewnej danej dlugosci weza.Waz worka zamyka sie na obu koncach zapomoca den, przyczem jednak na jed¬ nym z rogów pozostawia sie otwór do na¬ pelniania worka. Mozna równiez wykonac taki otwór zarówno w dolnem, jak tez w górnem dnie. Wykonanie otworu przedsta¬ wiono na fig. 11 — 14 W tym celu waz (fig. 3) wyposaza sie w pewnej odleglosci od odpowiedniego ro¬ gu we wciecie 11 (fig. 11) tak, iz po zagie¬ ciu skrzydlo tego rogu pokrywa skrzydla boczne nai wiekszej powierzchni, niz reszta - 4 -skrzydel rogowych. Nastepnie, zaginajac pasma krawedziowe, otrzymuje sie skrzy¬ dla 7a, 8a, jak tez skrzydlo narozne 9a, zaginanei kul wewnatrz (fig. 12). W ten* po¬ lozeniu pasma 8a na odpowiedniej dlugo¬ sci pokrywa sie kleiwem, a na wciecie o ksztalcie litery V przy rogu 6 nasuwa sie kartke papieru 12 (fig. 13), zagieta na- ksztalt litery U. Nastepnie zagina sie skrzy¬ dla 8a i 7a ku wewnatrz wzdluz linji /// — /// (fig. 13) tak, iz skrzydlo 7a zostaje ulo¬ zone na skrzydle 8a, a skrzydla te przykry¬ waja boki skrzydla 9a, co zapobiega zmniejszeniu wytrzymalosci worka przy wcieciu 11.Fig. 14 przedstawia worek gotowy. Na skrzydla 7a, 8a nasuwa sie kartke 13 o ksztalcie litery U, przykrywajaca przednie krawedzie skrzydel, co zapobiega zanieczy¬ szczaniu warstw papieru podczas napelnia¬ nia worka wzglednie dostawaniu sie cemen¬ tu lub podobnego materjalu pomiedzy te warstwy.Podobny otwór mozna stosowac na przeciwleglym koncu worka, wtenczas o- twór ten sluzy do wypuszczania powietrza podczas napelniania worka. W tym przy¬ padku otwór zaopatruje sie w odpowiedni jezyczek, który zapobiega wypadaniu ce¬ mentu przez ten otwór.Przy wykonywaniu worka, którego boczne krawedzie sa zagiete ku wewnatrz (fig. 15), pasma zagina sie tak, iz powsta¬ ja skrzydla 7b i 86; jednoczesnie zagina sie róg ku wewnatrz w celu otrzymania skrzydla lOb. Róg 6c zagina sie naze- wnatrz, otrzymuje sie wiec czesci trójkat¬ ne, które posiadaja takie wymiary, iz przy¬ krywaja przestrzen pomiedzy sciankami zagiecia 4a. Skrzydla 7b i 86 laczy sie ze soba. Na fig. 16 uwidoczniono dno i róg takiego worka, w którym trójkatne skrzy¬ dlo 6d pokrywa zagiecie 4a. Otwór takiego worka otrzymuje sie w sposób wedlug fig. 2 — 14, stosujac wciecie 11.W innym przykladzie wykonania arku¬ sze papieru zaopatruje sie w prostokatne wciecia 14 (fig. 17), a mianowicie wzdluz linji podluznych wytwarzanego weza. Je¬ zeli arkusze odcina sie ze zwoju, to pod¬ czas odcinania wytlacza sie odcinki o ksztalcie kwadratowym. Arkusze uklada sie tak, iz wciecia przykrywaja sie wzaje¬ mnie, nastepnie zagina sie arkusze w celu otrzymania weza, przedstawionego na fig. 18. Ukosne krawedzie 14 rogów mozna równiez wykonac po utworzeniu weza.Nastepnie pasmo zagina sie w celu o- trzymania skrzydel 7c, 8c, podczas gdy1 ro¬ gi zagina sie ku wewnatrz, powstaja wiec skrzydla lOc (fig. 18). Wciecia 14 zagina sie nazewnatrz tak, iz otrzymuje sie trój¬ katne czesci 6f, przylegajace do rogów dna, poczem skrzydla 8c, 7c powleka sie klei¬ wem i uklada jedne na drugie. Jedno skrzy¬ dlo weza wewnetrznego zagina sie wdól, a przeciwlegle skrzydla uklada sie na pierw¬ sze, podczas gdy skrzydla nastepnych we¬ zy zagina sie w sposób podobny i laczy ze soba tak, iz kazde skrzydlo przednie znaj¬ duje sie miedzy dwoma skrzydlami tylne- mi, a trójkatna czesc 6f jest ulozona na ro¬ gu bocznego skrzydla weza. Otwór wycina sie w sposób zwykly.Podczas napelniania worka, zaopatrzo¬ nego w jeden otwór, powietrze, znajdujace sie wewnatrz worka, moze spowodowac wysypywanie cementu nazewnatrz. Aby te¬ mu zapobiec, scianki worka zaopatruje sie w otwory, odpowiadajace wymiarom otwo¬ rów, wykonanych igla, przez które to otwo¬ ry odplywa powietrze.Sposób niniejszy nadaje sie szczególnie do wytwarzania worków o wiekszej licz¬ bie scianek. Jezeli worek ma sluzyc do przewozu smoly lub podobnego materjalu, to worek o jednowarstwowej sciance skleja sie z papieru o wiekszej wytrzymalosci, przyczem trójkatne skrzydlo wedlug fig. 10 zagina sie wgóre i przykleja do dna worka lub jego bocznej scianki. Mozna równiez w tym celu wykonac dno czworokatne,przyczem skrzydla trójkatne sluza do za¬ mykania rogów dna. PL