PL240463B1 - Zestaw uchwytów siłownika napędzającego skrzydło, zwłaszcza bramy rozwieranej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest zestaw uchwytów, który to zestaw posiada uchwyt bazowy z nastawnym ramieniem (12), połączonym obrotowo z uchwytem stałym (11) przytwierdzonym do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej. Położenie nastawnego ramienia (12) względem uchwytu stałego (11) jest ustalane w wybranej pozycji za pomocą kształtki ustalającej, zamocowanej rozłącznie do uchwytu stałego, na przykład za pomocą łukowej zębatki (13). Zestaw uchwytów posiada również uchwyt skrzydłowy, z nastawnym położeniem jego płyty przesuwnej.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zestaw uchwytów siłownika napędzającego skrzydło, zwłaszcza bramy rozwieranej, z których jeden uchwyt mocowany jest do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, a drugi do skrzydła tej bramy. Zestaw uchwytów stosuje się głównie w bramach ogrodzeniowych.

Stan techniki. Znane są zespoły napędowe do bram rozwieranych, składające się z siłownika, oddzielnego dla każdego ze skrzydeł bramy, współpracującego z dwoma uchwytami, gdzie jeden z uchwytów łączy siłownik z nieruchomą konstrukcją budowlaną, na przykład ze słupkiem bramy, a drugi uchwyt łączy siłownik ze skrzydłem tej bramy. Dla umożliwienia regulacji położeń i zakresu ruchu siłownika, każdy z uchwytów składa się z poziomej półki oraz leżącego na niej ramienia, zamocowanego do tej półki śrubami, przechodzącymi przez otwory w półce i ramieniu. Półka ma kilkanaście takich otworów, co umożliwia zamocowanie ramienia w różnych pozycjach, ale również zwiększa gabaryty tej półki, co jest niekorzystne.

ISTOTA ROZWIĄZANIA. Zestaw uchwytów dla siłownika napędzającego skrzydło, zwłaszcza bramy rozwieranej, składa się z uchwytu bazowego, oraz uchwytu skrzydłowego. Uchwyt bazowy łączy siłownik z nieruchomym elementem konstrukcji budowlanej, a uchwyt skrzydłowy łączy ten siłownik ze skrzydłem bramy. Obydwa uchwyty: bazowy i skrzydłowy, mają nastawne położenie otworów dla osi łączących te uchwyty z siłownikiem. Zestaw uchwytów według wynalazku charakteryzuje się tym, iż uchwyt bazowy posiada nastawne ramię połączone obrotowo z uchwytem stałym, przytwierdzonym do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej. Położenie nastawnego ramienia w uchwycie bazowym, względem uchwytu stałego, będącego także elementem uchwytu bazowego, ustalone jest, w wybranej pozycji, za pomocą kształtki ustalającej, zamocowanej rozłącznie do uchwytu stałego. Kształtka ustalająca ułożona jest na półce uchwytu stałego i przytwierdzona jest do tej półki łącznikami gwintowymi, przechodzącymi przez przelotowe otwory w kształtce ustalającej i półce uchwytu stałego. Siłownik połączony obrotowo z uchwytami: bazowym i skrzydłowym, łączy nieruchome elementy konstrukcji budowlanej, na przykład słupek bramy, albo ścianę budynku, ze skrzydłem bramy rozwieranej, zawieszonym na zawiasach o pionowej osi obrotu.

W pierwszym wariancie wynalazku kształtką ustalającą w uchwycie bazowym jest łukowa zębatka, która współpracuje z uzębieniem w nastawnym ramieniu. Realizowane jest to poprzez podłużny, łukowo uformowany otwór w nastawnym ramieniu, w którym to otworze uzębienie wykonane jest na jego powierzchni zakreślonej większym promieniem. Łukowa zębatka posiada uzębienie na swej wypukłej powierzchni. Przeciwległe powierzchnie współpracujących elementów, czyli powierzchnia łukowego otworu zakreślona mniejszym promieniem i powierzchnia wklęsła łukowej zębatki są gładkie, bez uzębień.

W drugim wariancie wynalazku, kształtką ustalającą w uchwycie bazowym jest łukowa kształtka z wypustem, który współpracuje z rowkiem w nastawnym ramieniu. Realizowane jest to poprzez podłużny, łukowo uformowany otwór w nastawnym ramieniu, w którym to otworze rowki współpracujące z wypustem łukowej kształtki wykonane są na powierzchni tego otworu zakreślonej większym promieniem. Łukowa kształtka posiada wypust na swej wypukłej powierzchni. Przeciwległe powierzchnie współpracujących elementów, czyli powierzchnia łukowego otworu zakreślona mniejszym promieniem oraz powierzchnia wklęsła łukowej kształtki są gładkie - bez rowków i wypustów.

W obu wskazanych powyżej wariantach uchwytu bazowego, różniących się ustalaniem położenia nastawnego ramienia, wspólną cechą jest uchwyt stały, posiadający półkę z otworem dla pionowej osi, na której osadzone jest nastawne ramię. W półce uchwytu stałego są także co najmniej dwa otwory dla łączników, zwłaszcza gwintowych, przechodzących przez otwory w kształtce ustalającej, mocujących ją do tej półki. Uchwyt stały ma także ścianę mocującą, za pomocą której przytwierdzony jest, a wraz z nim cały uchwyt bazowy, do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, zwłaszcza do słupka bramy. W swej ścianie mocującej uchwyt stały ma otwory dla łączników gwintowych, przytwierdzających go do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej. Korzystnie są to otwory podłużne, o poziomej dłuższej osi, co umożliwia regulacyjne przesuwanie uchwytu stałego, a wraz z nim całego uchwytu bazowego względem nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej.

Kształtka ustalająca ułożona na półce uchwytu stałego i przytwierdzona do niej łącznikami gwintowymi, usytuowana wewnątrz łukowo uformowanego otworu w nastawnym ramieniu, korzystnie charakteryzuje się tym, iż długość tej kształtki ustalającej jest mniejsza od połowy długości łukowo uformowanego otworu w nastawnym ramieniu, a w półce uchwytu stałego są trzy otwory dla dwóch łączników mocujących kształtkę ustalającą do tej półki. Łączniki osadzane są w otworze usytuowanym pośrodku

PL 240 463 B1 i w jednym z otworów skrajnych, co pozwala zmieniać według potrzeb położenie kształtki ustalającej i pozostawia luz na ruch nastawnego ramienia. Dotyczy to zarówno łukowej zębatki, jak i łukowej kształtki z wypustem, według wariantów 1 i 2 wynalazku.

W kształtce ustalającej łukowej z wypustem, korzystnie ten wypust usytuowany jest niesymetrycznie względem otworów dla łączników mocujących łukową kształtkę do półki uchwytu stałego. Niesymetryczne usytuowanie wypustu pozwala na uzyskanie, poprzez odwrócenie łukowej wkładki, dodatkowego położenia regulacyjnego. Korzystnie odległość od wypustu do jednego z tych otworów jest dwukrotnie większa niż odległość do drugiego otworu, co zapewnia stały skok w tej regulacji.

W trzecim wariancie wynalazku, nastawne ramię uchwytu bazowego posiada podłużny, łukowo uformowany otwór, mający kilka par rowków o zarysie trójkątnym, usytuowanych w obu powierzchniach otworu, zakreślonych większym i mniejszym promieniem. Położenie nastawnego ramienia ustalane jest oddzielnymi kształtkami dwustronnymi, mającymi soczewkowy zarys zewnętrzny, które swymi ostrzami wchodzą do trójkątnych rowków w podłużnym, łukowo uformowanym otworze nastawnego ramienia.

Uchwyt stały, będący elementem uchwytu bazowego, ma ścianę mocującą, za pomocą której przytwierdzony jest do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, zwłaszcza do słupka bramy jak w pierwszym i drugim wariancie wynalazku. Uchwyt stały posiada również półkę z otworem dla pionowej osi, na której osadzone jest nastawne ramię. W półce tej są również co najmniej dwa otwory dla łączników mocujących do niej oddzielne kształtki dwustronne, umieszczone w podłużnym, łukowo uformowanym otworze w nastawnym ramieniu, nałożone na łączniki, zwłaszcza gwintowe, osadzone w otworach w półce uchwytu stałego.

Położenie nastawnego ramienia ustala się poprzez dobór par rowków w łukowo uformowanym otworze współpracujących z kształtkami dwustronnymi. Można także zmieniać miejsce mocowania kształtek dwustronnych, poprzez przenoszenie łączników mocujących te kształtki do innych otworów w półce uchwytu stałego.

We wszystkich wyżej wskazanych trzech wariantach wynalazku, w skład zestawu uchwytów, oprócz uchwytu bazowego, wchodzi również uchwyt skrzydłowy, łączący siłownik ze skrzydłem bramy. Uchwyt skrzydłowy ma płytę podstawową, mocowaną do skrzydła, oraz płytę przesuwną, z gniazdem dla czopa siłownika napędzającego skrzydło. Płyta przesuwna przytwierdzona jest do płyty podstawowej zespołem łączników gwintowych, przechodzących przez przelotowe otwory w obu tych płytach. Liczba otworów w płycie podstawowej jest większa od liczby łączników gwintowych, dla uzyskania kilku możliwych położeń płyty przesuwnej względem płyty podstawowej.

Płyta podstawowa uchwytu skrzydłowego ma odgięcie mocujące, skierowane w dół, a w odgięciu tym są otwory dla łączników gwintowych przytwierdzających płytę podstawową do skrzydła bramy. Korzystnie otwory te są podłużne, o poziomej dłuższej osi, co umożliwia regulacyjne przesuwanie uchwytu skrzydłowego względem skrzydła bramy.

Otwory w płycie podstawowej dla łączników gwintowych przytwierdzających do niej płytę przesuwną uchwytu skrzydłowego, umieszczone są w co najmniej dwóch rzędach. Ponadto w płycie podstawowej są co najmniej dwa otwory dodatkowe, usytuowane poza tymi rzędami, w pobliżu odgięcia mocującego płyty podstawowej. W płycie przesuwnej są również otwory dodatkowe, usytuowane odpowiednio do otworów dodatkowych płyty podstawowej, to znaczy po tej samej stronie otworów umieszczonych w rzędzie, jak w płycie podstawowej, oraz w tej samej odległości od rzędu otworów.

Natomiast różne są, w obu płytach, odległości otworów dodatkowych od powierzchni mocowania płyty podstawowej do skrzydła bramy. Otwory dodatkowe w płycie podstawowej usytuowane są w odległości od powierzchni mocowania tej płyty równej odległości otworów pierwszych w rzędach, licząc je od strony powierzchni mocowania płyty podstawowej. Otwory dodatkowe w płycie i o przesuwnej usytuowane są w odległości od krawędzi tej płyty, równej odległości otworów drugich w rzędach. W razie zamontowania łączników gwintowych w otworach dodatkowych obu płyt, krawędź płyty dodatkowej leży w płaszczyźnie mocowania płyty podstawowej.

Korzystne skutki stosowania wynalazku. Wyposażenie uchwytu bazowego w regulację położenia nastawnego ramienia za pomocą kształtki ustalającej umieszczonej wewnątrz tego ramienia pozwala na uzyskanie zwartej konstrukcji uchwytu bazowego. W uchwycie skrzydłowym otwory dodatkowe dla łączników gwintowych, przytwierdzających płytę przesuwną do płyty podstawowej, umieszczone obok otworów usytuowanych w rzędach, pozwalają montować płytę przesuwną w jej skrajnym, najmniej wysuniętym, położeniu, stycznie do powierzchni mocowania płyty podstawowej, co zwiększa liczbę położeń płyty przesuwnej, bez wzrostu jej gabarytów.

PL 240 463 B1

Przykłady realizacji wynalazku. Rozwiązanie zestawu uchwytów siłownika według wynalazku uwidocznione jest w przykładzie realizacji na rysunku, którego poszczególne figury przedstawiają: Fig. 1 - Zestaw uchwytów wraz z siłownikiem napędzającym skrzydło, słupkiem i skrzydłem bramy w widoku z góry.

Fig. 2 - Uchwyt bazowy, z kształtką ustalającą w postaci zębatki - w widoku aksonometrycznym, rozstrzelonym.

Fig. 3 - Nastawne ramię uchwytu bazowego, ustalane kształtką w postaci zębatki - w widoku z góry. Fig. 4 - Nastawne ramię uchwytu bazowego, ustalane kształtką z wypustem - w widoku z góry.

Fig. 5 - Nastawne ramię uchwytu bazowego, z dwoma oddzielnymi kształtkami ustalającymi - w widoku z góry.

Fig. 6 - Uchwyt skrzydłowy - w widoku aksonometrycznym, rozstrzelonym.

Fig. 7 - Uchwyt skrzydłowy - w widoku z góry.

Brama przedstawiona jest także w przykładach realizacji nie pokazanych na rysunku, ale opisanych poprzez wskazanie cech wspólnych lub różnic względem przykładów narysowanych.

Przykład 1. Zestaw uchwytów zawiera uchwyt bazowy 1, oraz uchwyt skrzydłowy 2, połączone z siłownikiem 3 służącym do otwierania bramy 4. W skład uchwytu bazowego 1 wchodzi uchwyt stały 11, zamocowany na słupku 41 bramy, oraz nastawne ramię 12, mające łukowo uformowany otwór 12a, a brzeg tego otworu zakreślony większym promieniem ma zęby współpracujące z kształtką ustalającą, która ma postać łukowej zębatki 13 (na rysunku fig. 2 pokazano dwie łukowe zębatki, ale może też być tylko jedna, odpowiednio grubsza). Ponad ruchomym ramieniem 12 jest osłona 14. Nastawne ramię 12 połączone jest poprzez otwór 12b z siłownikiem 3, napędzającym skrzydło 42 bramy 4, połączone zawiasami 43 ze słupkiem 41 tej bramy. Nastawne ramię 12 połączone jest z uchwytem stałym 11 za pośrednictwem osi 15, a łukowa zębatka 13 mocowana jest do uchwytu stałego łącznikami 16. Oś nastawnego ramienia 12 osadzona jest w otworze 17, w półce uchwytu stałego. Dwa łączniki 16 przytwierdzające łukową zębatkę 13 do uchwytu stałego, osadzone są w otworach 18, wykonanych w półce uchwytu stałego 11, przy czym można wybrać mocowanie albo w otworach 18a oraz 18b, albo w otworach 18b oraz 18c. Dokładniejsze nastawianie położenia nastawnego ramienia 12 uzyskuje się poprzez odpowiednie kojarzenie zębów łukowej zębatki 13, z zębami w łukowo uformowanym otworze 12a nastawnego ramienia. Otwór 17 dla osi 15 oraz wszystkie trzy otwory: 18a, 18b, 18c, dla łączników 16 są gwintowane, a oś 15 i łączniki 16 zakończone są u dołu gwintami zewnętrznymi. Uchwyt stały 11 zamocowany jest do słupka bramy śrubami 19, przechodzącymi przez przelotowe podłużne otwory 11a usytuowane poziomo w ścianie mocującej uchwytu stałego. Oś 15, łączniki 16 i śruby 19 mają także podkładki.

Uchwyt skrzydłowy 2 (rysunek - fig. 6 i 7) posiada płytę podstawowa 21, usytuowaną poziomo, która ma odgięcie mocujące 21a, z podłużnymi otworami 21b, dla łączników gwintowych 21c, przytwierdzających tę płytę do skrzydła 42 bramy. Uchwyt skrzydłowy 2 posiada także płytę przesuwną 22 z gniazdem 23 dla czopa siłownika 3 napędzającego skrzydło. Poniżej płyty przesuwnej 22 jest płyta dodatkowa 24. Płyta przesuwna 22 przytwierdzona jest do płyty podstawowej 21 zespołem czterech łączników gwintowych 25, z których każdy składa się ze śruby nakrętki oraz podkładki sprężystej. Liczba otworów 26 w płycie podstawowej 21 jest większa od liczby łączników gwintowych 25, dla uzyskania kilku możliwych, wybranych według potrzeb, położeń płyty przesuwnej 22 względem płyty podstawowej 21. Otwory 26 w płycie podstawowej 21 usytuowane są w dwóch rzędach, a współpracują z nimi dwie pary otworów 27 w płycie przesuwnej 22. W płycie podstawowej 21 są także dwa otwory dodatkowe 28 usytuowane poza rzędami otworów 26, a współpracują z nimi dwa otwory dodatkowe 29 w płycie przesuwnej 22. Połączenie płyt: podstawowej 21 oraz przesuwnej 22, z wykorzystaniem dla łączników gwintowych 25 otworów dodatkowych 28, 29, pozwala montować płytę przesuwną 22 w jej skrajnym położeniu, stycznie do powierzchni mocującej odgięcia mocującego 21a płyty podstawowej 21.

Siłownik 3 na jednym ze swych końców ma ucho łączące go z nastawnym ramieniem 12 uchwytu bazowego, a na dolnej swej powierzchni ma przesuwny czop (nie pokazany na rysunku) współpracujący z gniazdem 23 płyty przesuwnej 22 w uchwycie skrzydłowym 2. Między płytą przesuwną 22 a płytą dodatkową 24 tego uchwytu, wokół gniazda 23, umieszczony jest magnes w postaci niepełnego pierścienia (nie pokazany na rysunku), który współpracuje z czujnikami magnetycznym zainstalowanymi w siłowniku 3, pełniącymi funkcję wyłączników krańcowych.

Przykład 2. Zestaw uchwytów zawiera uchwyt bazowy 1, oraz uchwyt skrzydłowy 2, połączone z siłownikiem 3 służącym do otwierania bramy 4. Od zestawu z pierwszego przykładu realizacji różni się konstrukcją nastawnego ramienia oraz jego elementów ustalających - co pokazano na rysunku fig. 4. W niniejszym przykładzie realizacji nastawne ramię 5 ma podłużny, łukowo uformowany

PL 240 463 B1 otwór 51, w którym jest kilka rowków 52, wykonanych w powierzchni otworu 51 zakreślonej większym promieniem. Kształtką ustalającą położenie ramienia 5 jest łukowa kształtka z wypustem 53, umieszczona wewnątrz otworu 51 w nastawnym ramieniu 5, przytwierdzona łącznikami 16 do półki uchwytu stałego 11. Wypust 54 kształtki z wypustem 53 usytuowany jest na wypukłej powierzchni tej kształtki, niesymetrycznie względem jej otworów dla łączników 16 mocujących tę kształtkę 53 do uchwytu stałego 11. Żądane położenie nastawnego ramienia 5 uzyskuje się poprzez dobór rowka 52 do współpracy z wypustem 54, a także poprzez wybór mocowania kształtki z wypustem 53 łącznikami 16 osadzonymi albo w otworach 18a oraz 18b, albo w otworach 18b oraz 18c (jak w pierwszym przykładzie realizacji). Możliwość zmiany położenia nastawnego ramienia 5 wynika również z niesymetrycznego umieszczenia wypustu 54 w kształtce z wypustem 53. Można kształtkę z wypustem 53 zamontować tak jak pokazano na rysunku - fig. 4, a można ją także obrócić, aby wypust 54 znalazł się bliżej drugiego łącznika 16 mocującego tę kształtkę, czyli (na rysunku - fig. 4) łącznika osadzonego w otworze 18a. Ta możliwość zmiennego mocowania kształtki z wypustem 53 dotyczy również mocowania jej na drugiej parze otworów, czyli 18b oraz 18c.

Przykład 3. Zestaw uchwytów zawiera uchwyt bazowy 1, oraz uchwyt 20 skrzydłowy 2, połączone z siłownikiem 3 służącym do otwierania bramy 4. Od zestawu z pierwszego przykładu realizacji różni się konstrukcją nastawnego ramienia oraz jego elementów ustalających - co pokazano na rysunku fig. 5. W niniejszym przykładzie realizacji nastawne ramię 6 ma podłużny, łukowo uformowany otwór 61, mający kilka par rowków o zarysie trójkątnym, usytuowanych w obu powierzchniach otworu 61, zakreślonych większym i mniejszym promieniem. Położenie nastawnego ramienia 6 ustalane jest oddzielnymi kształtkami dwustronnymi 62 nałożonymi na łączniki 16 osadzone w otworach 18b oraz 18c, w półce uchwytu stałego. Kształtki dwustronne 62 mają soczewkowy zarys zewnętrzny, a swymi ostrzami wchodzą do rowków w podłużnym, łukowo uformowanym otworze 61. Położenie nastawnego ramienia 6 ustala się poprzez dobór rowków współpracujących z kształtkami dwustronnymi 62, a także poprzez zamianę miejsca mocowania tych kształtek - przeniesienie łączników 16 do otworów 18a oraz 18c.

Przykład 4. Zestaw uchwytów (nie pokazany na rysunku) zawiera uchwyt bazowy, oraz uchwyt skrzydłowy, połączone z siłownikiem służącym do otwierania bramy, jak we wszystkich wcześniejszych przykładach realizacji. Odmienne jest mocowanie osi nastawnego ramienia, która w półce uchwytu stałego osadzona jest w przelotowym otworze i zabezpieczona jest od dołu nakrętką. Łączniki przytwierdzające do półki uchwytu stałego kształtkę ustalającą położenie nastawnego ramienia osadzane są w otworach gwintowanych - jak we wszystkich wcześniejszych przykładach realizacji.

Wykaz oznaczeń na rysunku:

- Uchwyt bazowy

- Uchwyt stały

- Nastawne ramię

2a - Łukowo uformowany otwór

2b - Otwór do połączenia z siłownikiem

- Łukowa zębatka

- Osłona

- Oś [nastawnego ramienia]

- Łączniki mocujące kształtkę

- Otwór dla osi 15 w półce uchwytu stałego

18a, 18b, 18c - Otwory w półce uchwytu stałego dla łączników mocujących kształtkę

- Śruby mocujące uchwyt stały do słupa bramy

- Uchwyt skrzydłowy

- Płyta podstawowa

21a - Odgięcie mocujące

21b - Otwory dla śrub mocujących płytę podstawową

21c - Śruby mocujące płytę podstawową

- Płyta przesuwna

- Gniazdo dla czopa siłownika

- Płyta dodatkowa

- Łączniki gwintowe przytwierdzające płytę przesuwną do płyty podstawowej

- Otwory dla łączników gwintowych (25) w dwóch rzędach w płycie podstawowej

- Otwory dla łączników gwintowych (25) w dwóch rzędach w płycie przesuwnej

PL 240 463 B1

- Otwory dodatkowe w płycie podstawowej

- Otwory dodatkowe w płycie przesuwnej

- Siłownik

- Brama

- Słupek bramy

- Skrzydło bramy

- Zawias

- Nastawne ramię (przykład 2)

- Łukowo uformowany otwór

- Rowek

- Łukowa kształtka (z wypustem)

- Wypust

- Otwór do połączenia z siłownikiem

- Nastawne ramię (przykład 3)

- Łukowo uformowany otwór

- Kształtka dwustronna

- Otwór do połączenia z siłownikiem

Claims (14)

1. Zestaw uchwytów siłownika napędzającego skrzydło, zwłaszcza bramy rozwieranej, który to siłownik łączy nieruchome elementy konstrukcji budowlanej z, zawieszonym na zawiasach o pionowej osi obrotu, skrzydłem bramy rozwieranej, natomiast zespół uchwytów składa się: z uchwytu bazowego, łączącego siłownik z nieruchomym elementem konstrukcji budowlanej oraz z uchwytu skrzydłowego, łączącego siłownik ze skrzydłem bramy, przy czym uchwyty: bazowy i skrzydłowy mają nastawne położenie otworów dla osi łączących te uchwyty z siłownikiem, znamienny tym, że uchwyt bazowy (1) posiada nastawne ramię (12) połączone obrotowo z uchwytem stałym (11) przytwierdzonym do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, przy czym położenie nastawnego ramienia (12) względem uchwytu stałego (11) jest ustalone w wybranej pozycji za pomocą kształtki ustalającej, zamocowanej rozłącznie do uchwytu stałego.

2. Zestaw uchwytów według zastrz. 1, znamienny tym, że kształtką ustalającą jest łukowa zębatka (13) współpracująca z uzębieniem w nastawnym ramieniu (12).

3. Zestaw uchwytów według zastrz. 2, znamienny tym, że w nastawnym ramieniu (12) jest podłużny, łukowo uformowany otwór (12a), a uzębienie wykonane jest na powierzchni tego otworu zakreślonej większym promieniem, natomiast łukowa zębatka (13) ma uzębienie na swej wypukłej powierzchni.

4. Zestaw uchwytów według zastrz. 1, znamienny tym, że kształtką ustalającą jest łukowa kształtka (53) z wypustem (54) współpracującym z rowkiem (52) w nastawnym ramieniu (5).

5. Zestaw uchwytów według zastrz. 4, znamienny tym, że w nastawnym ramieniu (5) jest podłużny, łukowo uformowany otwór (51), a rowki (52) współpracujące z wypustem (54) łukowej kształtki (53) wykonane są na powierzchni tego otworu zakreślonej większym promieniem, natomiast łukowa kształtka (53) ma wypust (54) na swej wypukłej powierzchni.

6. Zestaw uchwytów według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że uchwyt stały (11) ma ścianę mocującą, za pomocą której jest przytwierdzony do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, zwłaszcza do słupka bramy, a także ma półkę z otworem (17) dla osi (15), na której osadzone jest nastawne ramię (12), a w półce są co najmniej dwa otwory (18a, 18b, 18c) dla łączników (16) przechodzących przez otwory w kształtce ustalającej (13, 53), mocujących ją do półki uchwytu stałego (11).

7. Zestaw uchwytów według zastrz. 3 albo 5, znamienny tym, że długość kształtki ustalającej (13, 53) jest mniejsza od połowy długości łukowo uformowanego otworu (12a, 51) w nastawnym ramieniu (12, 5), a w półce uchwytu stałego są trzy otwory (18a, 18b, 18c) dla dwóch łączników (16) mocujących kształtkę ustalającą, osadzanych w otworze usytuowanym pośrodku (18b) i w jednym z otworów skrajnych (18a, 18c).

PL 240 463 B1

8. Zestaw uchwytów według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że wypust (54) łukowej kształtki (53) usytuowany jest niesymetrycznie względem otworów dla łączników (16) mocujących tę kształtkę do półki uchwytu stałego (11), a korzystnie, odległość od wypustu (16) do jednego z tych otworów jest dwukrotnie większa niż odległość do drugiego otworu.

9. Zestaw uchwytów według zastrz. 1, znamienny tym, że uchwyt stały (11) ma ścianę mocującą, za pomocą której przytwierdzony jest do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej, zwłaszcza do słupka bramy, a także ma półkę z otworem dla osi (15), na której osadzone jest nastawne ramię (6), a w półce są co najmniej dwa otwory (18a, 18b, 18c) dla łączników (16) mocujących do niej oddzielne kształtki dwustronne (62), umieszczone w podłużnym, łukowo uformowanym otworze (61) w nastawnym ramieniu (6), a ten łukowy otwór, na swych obu powierzchniach, zakreślonych mniejszym i większym promieniem, ma wycięcia współpracujące z kształtkami dwustronnymi (15).

10. Zestaw uchwytów według jednego spośród zastrzeżeń od 1 do 9, znamienny tym, że uchwyt stały (11) w swej ścianie mocującej ma otwory (11a), korzystnie podłużne, dla łączników gwintowych przytwierdzających go do nieruchomego elementu konstrukcji budowlanej.

11. Zestaw uchwytów według jednego spośród zastrzeżeń od 1 do 10, znamienny tym, że uchwyt skrzydłowy (2) ma płytę podstawową (21) mocowaną do skrzydła (42), oraz płytę przesuwną (22) z gniazdem (23) dla czopa siłownika (3) napędzającego to skrzydło, przytwierdzoną do płyty podstawowej (21) zespołem łączników gwintowych (25), przy czym liczba otworów (26) w płycie podstawowej jest większa od liczby łączników gwintowych (25), dla uzyskania kilku możliwych położeń płyty przesuwnej względem płyty podstawowej.

12. Zestaw uchwytów według zastrz. 11, znamienny tym, że płyta podstawowa (21) uchwytu skrzydłowego (2) ma odgięcie mocujące (21a), z otworami (21b), korzystnie podłużnymi, dla łączników gwintowych przytwierdzających tę płytę do skrzydła bramy.

13. Zestaw uchwytów według zastrz. 11, albo 12, znamienny tym, że otwory w płycie podstawowej (26) dla łączników gwintowych (25) przytwierdzających do niej płytę przesuwną (22) umieszczone są w co najmniej dwóch rzędach, a ponadto co najmniej dwa otwory dodatkowe (28), usytuowane są poza tymi rzędami, w pobliżu odgięcia mocującego (21a) płyty podstawowej, przy czym w płycie przesuwnej (22) są również otwory dodatkowe (29) usytuowane odpowiednio do otworów dodatkowych (28) płyty podstawowej.

14. Zestaw uchwytów według zastrz. 13, znamienny tym, że w płycie podstawowej (21) otwory dodatkowe (28) usytuowane są w odległości od powierzchni mocowania tej płyty równej odległości otworów (26) pierwszych w rzędach, a w płycie przesuwnej (22) - w odległości od krawędzi tej płyty równej odległości otworów (27) drugich w rzędach.