PL238232B1 - Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa - Google Patents

Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa Download PDF

Info

Publication number
PL238232B1
PL238232B1 PL426477A PL42647718A PL238232B1 PL 238232 B1 PL238232 B1 PL 238232B1 PL 426477 A PL426477 A PL 426477A PL 42647718 A PL42647718 A PL 42647718A PL 238232 B1 PL238232 B1 PL 238232B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
bread
deposited
starter culture
spelled
sourdough
Prior art date
Application number
PL426477A
Other languages
English (en)
Other versions
PL426477A1 (pl
Inventor
Magdalena Kowalczyk
Jakub Boreczek
Jacek Bardowski
Joanna Żylińska-Urban
Roman Górecki
Dorota Litwinek
Halina Gambuś
Krzysztof Buksa
Original Assignee
Inst Biochemii I Biofizyki Polskiej Akademii Nauk
Univ Rolniczy Im Hugona Kollataja W Krakowie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Biochemii I Biofizyki Polskiej Akademii Nauk, Univ Rolniczy Im Hugona Kollataja W Krakowie filed Critical Inst Biochemii I Biofizyki Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL426477A priority Critical patent/PL238232B1/pl
Publication of PL426477A1 publication Critical patent/PL426477A1/pl
Publication of PL238232B1 publication Critical patent/PL238232B1/pl

Links

Landscapes

  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Bakery Products And Manufacturing Methods Therefor (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest bakteryjna kultura starterowa zawierająca bakterie fermentacji mlekowej w postaci biomasy do prowadzenia zakwasów z mąki pełnoziarnistej orkiszowej, obejmująca bakterie fermentacji mlekowej wyselekcjonowane pod kątem optymalnego efektu technologicznego i właściwości funkcjonalnych pieczywa orkiszowego pełnoziarnistego.
Przedmiotem wynalazku jest również zakwas zawierający bakteryjną kulturę starterową według wynalazku, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu według wynalazku do wytwarzania pieczywa.
STAN TECHNIKI
Spożycie chlebów z mąki razowej, polecane jest przez specjalistów ds. żywienia człowieka, jako bardzo bogatych we włókno pokarmowe i wiele składników bioaktywnych, które nadają im charakter żywności o działaniu prozdrowotnym (Bartnikowska, 2009; Jurga, 2011). Pieczywo takie zalecane jest ponadto w dietach odchudzających, ponieważ charakteryzuje się niskim indeksem glikemicznym (około 50), w odróżnieniu od pieczywa z mąki jasnej (70-95) (Gambuś i Litwinek, http://dieta.mp.pl/zasady/show.html?id=74904). Pieczywo to spełnia zatem zalecenia WHO w programie zwalczania otyłości, dotyczące preferencji spożywania produktów, których indeks glikemiczny nie przekracza 70. Coraz większa świadomość konsumentów wymusza zatem na producentach pieczywa dbałość o pokrycie zapotrzebowania rynku na pieczywo o działaniu funkcjonalnym, wyprodukowane zarówno z tradycyjnych surowców chlebowych, tj. mąki razowej żytniej, czy pszennej jak również z surowców niekonwencjonalnych, a nawet reliktowych, tzn. z mąki orkiszowej (Triticum spelta). W związku z trudnościami ze spełnieniem tych wymagań, na rynku na ogół dostępne są głównie produkty tylko z udziałem mąk z pełnego przemiału, produkowane z zakwasów na bazie mąki jasnej lub przy udziale mieszanek piekarniczych zawierających również wiele innych dodatków, co prawda dozwolonych, jednakże na pewno nie zalecanych przez dietetyków jako wyroby prozdrowotne i nie mieszczące się w kategoriach pieczywa tradycyjnego i ekologicznego. Jak wykazano dotychczas chleby uzyskane z mąki całoziarnowej z pszenicy orkisz nie odznaczały się większą wartością odżywczą [Ranhotra i wsp. 1995] czy też większą ilością związków bioaktywnych [Zieliński i wsp. 2000] niż chleby z mąki z pszenicy zwyczajnej [Shewry i Hey 2015]. Nie nadają się one również do stosowania w diecie bezglutenowej [Kasarda i D’Ovidio 1999]. Ze względu jednak na dużą zawartość białka w ziarnie pszenicy orkisz i możliwość uprawy ekologicznej tego zboża, wydaje się uzasadnione stosowanie całoziarnowej mąki orkiszowej do produkcji chleba [Kohajdova i Karovicova 2008]. Wyprodukowanie smacznego i akceptowanego chleba żytniego wymaga ukwaszenia mąki, natomiast pieczywo pszenne, w tym orkiszowe, wypiekane jest głównie z udziałem drożdży, w oparciu o fermentację alkoholową. W dobie stosowania kultur starterowych do produkcji zakwasów piekarskich, zalecane jest stosowanie ukwaszania wszystkich rodzajów mąki, ze względu na korzystne procesy zachodzące podczas jej fermentacji: przede wszystkim wytwarzanie kwasów organicznych wpływających na smak i aromat pieczywa, produkcję witamin z grupy B, inaktywację organizmów patogennych, rozkład fitynianów, a tym samym zwiększenie przyswajalności składników mineralnych, rozkład mikotoksyn i wydłużenie świeżości pieczywa. Fityniany (sole kwasu fitynowego z różnymi pierwiastkami) występujące powszechnie w ziarnach zbóż stanowią główną rezerwę fosforu, mio-inozytolu oraz składników mineralnych (Chayen, 1994; Graf i Eaton, 1990). Sześciofosforan mio-inozytolu (IP6) w zbożach stanowi 94-97% całkowitej zawartości fitynianów (Kasim i Edwards, 1998; Pontoppidan i wsp., 2007). Najwięcej fitynianów znajduje się w zewnętrznej warstwie ziarna oraz w zarodku, z tego powodu produkty z mąki pełnoziarnistej zawierają większe stężenia tych związków niż produkty z mąk białych, wysokooczyszczonych (Pontoppidan i wsp., 2007). Sześć reaktywnych grup fosforanowych odpowiada za silne właściwości kompleksujące, zwłaszcza w stosunku do dodatnio naładowanych cząsteczek białek, aminokwasów i dwuwartościowych metali, powodując obniżenie ich funkcjonalności, strawności i absorbcji (Żyła, 2005). Fityniany ograniczają wykorzystanie z przewodu pokarmowego pierwiastków takich jak: Ca, Mg, Fe, Zn, Se, a także Cu, Co i Mn (Ahn i wsp., 2004; Liu i wsp., 1998; Park i wsp., 2006; Sandberg i wsp., 1999; Zhou and Erdman, 1995). Negatywny wpływ na biodostępność wymienionych pierwiastków dotyczy tylko sześcio- i pięciofosforanu mio-inozytolu (IP6 i IP5) (Garcia-Estepa i wsp., 1999; Plaami, 1997; Sandberg i wsp., 1989). W przewodzie pokarmowym ludzi i zwierząt monogastrycznych IP6 i IP5 hamują także aktywność enzymów istotnych w procesach trawienia, zwłaszcza
PL 238 232 B1 białek i skrobi (Żyła, 2005). W procesie produkcji pieczywa za aktywność fosforolityczną prowadzącą do powstania niższych fosforanów mio-inozytolu i mio-inozytolu odpowiadają enzymy obecne w mące, odpowiednie dla enzymów pH powstające w trakcie fermentacji, jak również fitazy produkowane przez niektóre mikroorganizmy (bakterie mlekowe lub drożdże) (De Angelis, 2003; Duliński i wsp., 2015). Niższe fosforany mio-inozytolu (IP1-IP4) zaledwie w niewielkim stopniu wiążą składniki mineralne lub też tworzone przez nie kompleksy, są lepiej rozpuszczalne w wodzie, a dzięki temu bardziej dostępne dla organizmu ludzi i zwierząt. Jednocześnie w literaturze można znaleźć dane dotyczące możliwego terapeutycznego zastosowania związków uwalnianych z IP6 - mio-inozytolu i jego niższych fosforanów (Liu i wsp., 1998). W przypadku użycia do wypieku mąki skażonej mikotoksynami (toksynami wytwarzanymi przez grzyby strzępkowe głównie z rodzajów Aspergillus, Penicillinum, Alternaria, Fusarium), ich zawartość w chlebie jest na ogół zbliżona do zawartości w mące, ponieważ temperatura wypieku nie powoduje rozkładu tych związków; częściowy ich rozkład może nastąpić jedynie podczas ukwaszania ciasta na drodze fermentacji mlekowej. Maksymalne dopuszczalne dawki toksyn określane są odpowiednimi rozporządzeniami. Nawet małe dawki mikotoksyn powodują działanie kancerogenne, mutagenne lub teratogenne wskutek długotrwałego ich oddziaływania na organizm. Ponieważ nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie skażenia ziarna zbóż i produktów zbożowych mikotoksynami niezbędna jest stała kontrola zawartości mikotoksyn, zarówno w surowcu jak i produkcie końcowym, w celu ograniczania ich spożycia gdyż spożywane regularnie kumulują się w organizmie. Celowym jest również stosowanie kultur starterowych o określonej zdolności do rozkładu mikotoksyn.
Chociaż na fermentację mąki i produkcję żurów ma wpływ wiele czynników, to najważniejsza jest jakość startera fermentacji, dlatego w ostatnich latach prowadzone są intensywne prace badawcze z różnymi kompozycjami starterów, tj. odpowiednio dobranych i wyselekcjonowanych kultur bakteryjnych i drożdżowych, będących wiernym odtworzeniem biocenozy zakwasów chlebowych, gwarantujących zachowanie wymaganych technologicznie cech ciasta, a produktowi finalnemu nadanie korzystnych właściwości pożądanych przez konsumentów. Jedną z barier technologicznych, utrudniających powtarzalność jakościową pieczywa, m.in. z mąk ze zbóż pierwotnych, jest znikoma podaż na rynku dostępnych wyselekcjonowanych szczepów bakteryjnych i kultur starterowych do zakwasów i żurów. Należy podkreślić, że obecnie stosowane kultury starterowe, były selekcjonowane pod kątem prawidłowej fermentacji i związanej z tym aktywności kwaszącej, ewentualnie produkcji aromatów. Biorąc pod uwagę potencjał bakterii mlekowych, zarówno pod względem cech technologicznych jak i funkcjonalnych, istnieją ogromne możliwości wprowadzania nowych kultur starterowych o pożądanych właściwościach. Produkcja i różnorodność kultur starterowych dla piekarnictwa jest bardzo niewielka, w porównaniu do innej branży spożywczej opartej na fermentacji mlekowej, jaką jest mleczarstwo.
ISTOTA WYNALAZKU
Wyizolowane ze spontanicznych żurów (wyprodukowanych na bazie mąki pełnoziarnistej orkiszowej) odpowiednie szczepy oraz właściwie skomponowane kultury starterowe z przeznaczeniem do ich użycia w takim samym środowisku, z udziałem szczepów wykazujących korzystne aktywności technologiczne i funkcjonalne, będące przedmiotem wynalazku, stanowią przewagę nad obecnie stosowanymi i ogólnie dostępnymi kulturami starterowymi. Powszechnie wiadomo, iż proces fermentacji, jak również efekt końcowy jakim jest pieczywo, w ogromnym stopniu zależą od użytej mąki, warunków klimatycznych, naturalnej bioróżnorodności pochodzącej z ziaren. Nawet najlepiej opracowane kultury starterowe wytworzone w innym regionie świata nie muszą sprawdzać się w odmiennych warunkach. Należy podkreślić fakt, iż bakterie mlekowe będące przedmiotem wynalazku zostały wyizolowane z żuru wytworzonego na bazie polskiej orkiszowej mąki pełnoziarnistej. Stanowi to niewątpliwie dużą zaletę w porównaniu do starterów produkowanych w innych krajach - przystosowanych do pracy w odmiennym środowisku. Wyizolowane kultury bakteryjne powinny wykazywać się najlepszym przystosowaniem do takiego typu zakwasów. Zgodnie z wiedzą twórców niniejszego wynalazku, nie wprowadzono dotychczas na rynek polski produktów dedykowanych pełnoziarnistym pieczywom orkiszowym. Opracowana przez twórców zgłoszenia PL422852 bakteryjna kultura starterowa zawierająca szczepy wyizolowane z żurów razowych żytnich nadaje się do wytwarzania zakwasów i pieczywa z pszenicy orkiszowej wytwarzanego z dodatkiem drożdży, jednakże charakteryzuje się gorszymi właściwościami technologicznymi i funkcjonalnymi w zastosowaniu do produkcji zakwasów i pieczywa z mąki orkiszowej niż kultura starterowa będąca przedmiotem niniejszego wynalazku. Pomimo obecności na rynku kilku rodzajów starterów, istnieje duże zapotrzebowanie na nowe zestawy mikroorganizmów, które można byłoby wyraźnie zidentyfikować, charakteryzujące się niezaprzeczalnymi zaletami, pozwalającymi wzbogacić aro
PL 238 232 B1 mat i smak pieczywa oraz urozmaicić jego asortyment. Obserwuje się wzrost zapotrzebowania na nowe startery do wyrobu pieczywa z mąki z pełnego przemiału również dlatego, że stale rośnie popyt na różne rodzaje zdrowego pieczywa wytwarzanego z naturalnych składników.
Celem wynalazku było opracowanie składu kultury starterowej do prowadzenia zakwasów z mąki pełnoziarnistej orkiszowej dla pieczywa orkiszowego, zawierającej bakterie fermentacji mlekowej wyselekcjonowane pod kątem optymalnego efektu technologicznego i właściwości funkcjonalnych pieczywa pełnoziarnistego.
Bakteryjna kultura starterowa według wynalazku zawierająca mieszaną kulturę bakterii fermentacji mlekowej w postaci biomasy, charakteryzuje się tym, że w jej skład wchodzą szczepy:
- Lactobacillus plantarum (oznaczony wewnętrznie jako 3MII2 lub IBB3314) zdeponowany w PCM (Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu) w dniu 9 marca 2018 pod nr: B/00159,
- Leuconostoc lactis (oznaczony wewnętrznie jako 3EII2 lub IBB3328) zdeponowany w PCM w dniu 9 marca 2018 pod nr: B/00160, oraz może korzystnie wchodzić szczep:
- Lactobacillus brevis (oznaczony wewnętrznie jako 3PI4 lub IBB 3304) zdeponowany w PCM w dniu 9 marca 2018 pod nr: B/00158.
Korzystne są kultury starterowe, w skład których wchodzą:
- Lactobacillus plantarum zdeponowany w PCM jako B/00159 w połączeniu z Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM jako B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM jako B/00158 - Zestaw 4, korzystnie przy stosunku poszczególnych szczepów w mieszaninie wynoszącym odpowiednio 7,5:1,5:1.
- Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00159 - Zestaw 4B ograniczony do dwóch szczepów przy czym stosunek poszczególnych szczepów w mieszaninie korzystnie wynosi odpowiednio 3:1.
Kultura według wynalazku korzystnie zawiera co najmniej 1 χ 1010 jtk/ml bakterii w biomasie.
Przedmiotem wynalazku jest więc bakteryjna kultura starterowa zawierająca bakterie fermentacji mlekowej w postaci biomasy, charakteryzująca się tym, że w jej skład wchodzą: szczep Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 oraz szczep Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160.
W korzystnym przykładzie wykonania kultury starterowej, stosunek szczepu Lactobacillus plantarum zdeponowanego jako B/00159 do szczepu Leuconostoc lactis zdeponowanego jako B/00160 wynosi 3:1.
W innym korzystnym przykładzie wykonania kultury staterowej, ponadto zawiera ona szczep Lactobacillus brevis zdeponowany pod nr B/00158.
W korzystnym przykładzie wykonania kultury starterowej, stosunek szczepów Lactobacillus plantarum zdeponowanego jako B/00159 do Leuconostoc lactis zdeponowanego jako B/00160 do Lactobacillus brevis zdeponowanego jako B/00158 wynosi odpowiednio 7,5:1,5:1.
Korzystnie, bakteryjna kultura starterowa według wynalazku zawiera co najmniej 1 χ 1010 jtk/ml bakterii w biomasie.
Przedmiotem wynalazku jest także zakwas z mąki pełnoziarnistej, który zawiera kulturę starterową zawierającą bakterie fermentacji mlekowej w postaci biomasy według wynalazku.
Korzystnie zakwas jest z mąki pełnoziarnistej, orkiszowej i jest przeznaczony do wyrobu pieczywa bez dodatku drożdży.
W korzystnym zakwasie, kultura starterowa zawiera zasadniczo wyłącznie szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 w stosunku odpowiednio 3:1.
W innym korzystnym przykładzie wykonania zakwasu, kultura starterowa zawiera zasadniczo wyłącznie szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159, Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 oraz Lactobacillus brevis zdeponowany jako B/00158 w stosunku 7,5:1,5:1.
Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania pieczywa, który obejmuje etap dodawania kultury starterowej zawierającej bakterie fermentacji mlekowej w postaci biomasy według wynalazku lub zakwasu z mąki pełnoziarnistej według wynalazku.
W korzystnym przykładzie wykonania sposobu wytwarzania pieczywa, pieczywem jest pełnoziarniste pieczywo orkiszowe, przy którego wytwarzaniu nie stosuje się drożdży, a kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdepono
PL 238 232 B1 wany jako B/00160 albo szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159, Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 oraz Lactobacillus brevis zdeponowany jako B/00158.
W innym korzystnym przykładzie sposobu wytwarzania pieczywa, pieczywem jest pieczywo pełnoziarniste, orkiszowe, przy którego wytwarzaniu stosuje się drożdże, a kultura starterowa zawiera szczep Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 albo szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159, Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 oraz Lactobacillus brevis zdeponowany jako B/00158.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie kultury starterowej zawierającej bakterie fermentacji mlekowej w postaci biomasy według wynalazku lub zakwasu z mąki pełnoziarnistej według wynalazku do wytwarzania pieczywa.
W niniejszym opisie określenie „zawiera” dany szczep lub szczepy bakteryjne oznacza, że obecne mogą być również inne, niewymienione szczepy bakteryjne.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „mąka pełnoziarnista” rozumie się mąkę określoną jako pełnoziarnista, bez ograniczenia do typu mąki; o zawartości popiołu od 1,21% do 2,00%, klasyfikującą się jako typ: 1400 (mąka sitkowa), 1850 (mąka graham) lub 2000 (mąka razowa) w zależności od partii mąki wg Polskiej Normy: PN-A-74022:2003 Przetwory zbożowe. Mąka pszenna.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „mąka orkiszowa” rozumie się mąkę, w której zawartość mąki z pszenicy orkisz (Triticum spelta) wynosi 100%.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „zaczątek” rozumie się pierwszą fazę prowadzenia ciasta metodą trójfazową wyprowadzoną z mąki i wody w stosunku 2:3 z dodatkiem kultury starterowej.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „zakwas” rozumie się drugą fazę prowadzenia ciasta metodą trójfazową otrzymaną z jednej części zaczątku oraz dziewięciu części mąki i wody w stosunku 2:3.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „ciasto właściwe” rozumie się trzecią fazę prowadzenia ciasta metodą trójfazową otrzymaną przez dodanie zakwasu do mąki, wody, soli oraz w przypadku ciasta do wypieku pieczywa z dodatkiem drożdży - drożdży piekarskich i wymieszanie.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „chleb” rozumie się przefermentowane ciasto, podzielone na kęsy, zostawione do rozrostu i wypieczone.
W niniejszym zgłoszeniu przez określenie „pieczywo” rozumie się ogólne określenie dotyczące wyrobów wypiekanych z mąki, wody i soli, w szczególności chlebów.
KRÓTKI OPIS FIGUR
Fig. 1 przedstawia aktywność kwaszącą kultury starterowej do prowadzenia zakwasów z mąki pełnoziarnistej wyrażoną jako kwasowość czynna oraz kwasowość miareczkowa monitorowaną podczas procesu fermentacji (0-1 doby, zaczątek; 1-2 doby, zakwas) oraz w trakcie przechowywania zakwasu w 12°C (2-7 doby) dla mąki pełnoziarnistej orkiszowej.
Fig. 2 przedstawia liczbę drobnoustrojów w próbkach zakwasów z mąki pełnoziarnistej orkiszowej wytworzonych z udziałem kultury starterowej względem kultury starterowej (zgłoszenie PL422852) oraz zakwasów spontanicznych po 72 h fermentacji.
Fig. 3 przedstawia strukturę taksonomiczną bakterii na poziomie rzędu Lactobacillales w zakwasie z mąki pełnoziarnistej orkiszowej wytworzonym z udziałem Zestawu 4 kultury starterowej (A), z udziałem Zestawu 12 kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) (B) oraz w zakwasie spontanicznym orkiszowym po 72 h fermentacji (C). Uwzględniono wyniki stanowiące minimum 0,5% wszystkich odczytów przypisanych do rzędu Lactobacillales. Fig. 4 przedstawia obraz rozdziału elektroforetycznego produktów reakcji RAPD z użyciem startera RAPD-B10 oraz RAPD-GACA dla szczepów wchodzących w skład kultury starterowej: 1 - B/00159 (IBB3314), 2 - B/00160 (IBB3328), 3 - B/00158 (IBB3304); M - marker wielkości DNA.
Szczepy bakterii fermentacji mlekowej do zastosowania w kulturze starterowej według wynalazku wyizolowano z żurów produkowanych wyłącznie z mąki pełnoziarnistej orkiszowej i wyselekcjonowano spośród grupy nowo wyizolowanych kilkudziesięciu szczepów. Szczepy zostały zidentyfikowane do gatunków na podstawie testów API 50 CH, metodą sekwencjonowania genów kodujących 16S rRNA oraz metodą spektroskopii masowej (MALDI TOF MS). Otrzymane sekwencje nukleotydowe wykazały zgodność na poziomie 98% lub 99% z sekwencjami odpowiedniego gatunku zdeponowanymi w bazie GenBank. Różnicowanie izolatów w obrębie gatunków przeprowadzono przy użyciu metody RAPD-PCR. Szczepy reprezentujące dominujące gatunki występujące w żurach dobrano pod kątem szerokiego spektrum katabolizmu cukrów, zdolności do wytwarzania egzopolisacharydów i właściwości przeciwdrobnoustrojowych ze szczególnym uwzględnieniem aktywności przeciw bakte
PL 238 232 B1 riom przetrwalnikującym z rodzaju Bacillus. Szczep Lactobacillus plantarum IBB3314 zdeponowany jako B/00159 jest zdolny do katabolizmu 25 cukrów spośród badanych 49 cukrów, ponadto wykazuje aktywność przeciw bakteriom przetrwalnikującym Bacillus cereus i Lysinibacillus fusiformis. Szczep Leuconostoc lactis IBB3328 zdeponowany jako B/00160 wytwarza egzopolisacharyd - dekstran (glukooligosacharyd - GOS) na podłożu zawierającym sacharozę natomiast szczep Lactobacillus brevis IBB3304 zdeponowany jako B/00158 jest zdolny do katabolizmu 13 cukrów spośród badanych 49 cukrów. Wszystkie szczepy są zdolne do rozkładu maltozy.
Wyselekcjonowane szczepy bakterii według opisu w Przykładzie 1 w postaci kultur mieszanych otrzymanych jak w Przykładzie 2 zastosowano do przygotowania zakwasów z mąki pełnoziarnistej orkiszowej i porównano wobec kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852). Zestawy kultur starterowych testowane były pod kątem optymalnej fermentacji zakwasów. Bakteryjną kulturę starterową będącą przedmiotem niniejszego wynalazku cechuje optymalna aktywność kwasząca, a uzyskane zakwasy pozostają stabilne przez 5 dni do końca okresu monitorowania co zostało pokazane w Przykładzie 3 i na Fig. 1.
Uzyskane w Przykładzie 3 zakwasy na mące pełnoziarnistej orkiszowej wykorzystano do wytworzenia pieczywa orkiszowego pełnoziarnistego bez (Przykład 4) i z dodatkiem drożdży (Przykład 5), które porównano z pieczywem wyprodukowanym z użyciem kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz z pieczywem wyprodukowanym na bazie zakwasów spontanicznych. Wytypowane zestawy kultur starterowych testowane były również pod kątem zdolności do rozkładu fitynianów, zmniejszających biodostępność mikro- i makroelementów, zarówno dla mikroflory zakwasów, jak również ludzi - konsumentów chleba oraz pod kątem możliwości uzyskania wysokiej jakości pieczywa wytworzonego z ich udziałem.
Dla wszystkich otrzymanych zakwasów w Przykładzie 3 przeprowadzono analizę mikrobiologiczną metodami zależnymi od hodowli przedstawioną w Przykładzie 6 (Fig. 2). Ocena ilościowa bakterii tlenowych i beztlenowych oraz termofilnych i mezofilnych bakterii mlekowych pokazuje, że wartości te są podobne w żurach spontanicznych i suplementowanych. Liczba mezofilnych bakterii mlekowych była podobna jak dla zakwasów spontanicznych ok. 109 jtk/ml. We wszystkich próbkach liczba ta wynosiła od 1,9 χ 108 do 2,6 χ 109 jtk/ml. Podobnie jak dla zakwasów spontanicznych obserwowano także o 2-3 rzędy logarytmiczne mniejszą liczbę drożdży w porównaniu do liczby mezofilnych bakterii mlekowych. Dla żadnej próbki żurów nie wyhodowano pleśni. Zauważono ponadto, że zastosowanie niektórych zestawów kultury starterowej znacząco obniżyło liczbę bakterii przetrwalnikujących (do poziomu ok. 102 jtk/ml) w porównaniu do żurów spontanicznych, gdzie liczba ta wynosiła ok. 103 jtk/ml.
Ponadto, dla zakwasu otrzymanego w Przykładzie 3 na pełnoziarnistej mące orkiszowej z udziałem Zestawu 4 kultury starterowej wykonano analizę różnorodności bakterii metodami niezależnymi od hodowli (Przykład 7). Wyniki przedstawiono względem zakwasu otrzymanego dla Zestawu 12 kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz zakwasu spontanicznego orkiszowego po 72 h fermentacji (Fig. 3). Rezultaty otrzymane w wyniku analizy bioinformatycznej pokazują, że środowisko zakwasów zdominowane jest przez bakterie z rodzaju Lactobacillus.
Analiza mikrobiologiczna zależna i niezależna od hodowli wskazują na duże podobieństwo zakwasów uzyskanych z udziałem kultury starterowej stanowiącej przedmiot wynalazku do zakwasów kontrolnych spontanicznych bądź wytworzonych na bazie kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852). Uzyskane wyniki potwierdzają zasadność zastosowania takiej kultury starterowej do fermentacji mąki w celu wytworzenia zakwasów piekarskich o odpowiednim składzie mikroorganizmów.
Dodatkowo, otrzymane w Przykładzie 2 Zestawy 4 i 4B posłużyły do oceny zdolności rozkładu wybranych mikotoksyn przez opracowaną kulturę starterową (Przykład 8). Zawartości mikotoksyn w chlebach orkiszowych wytworzonych z udziałem zakwasów z badanymi zestawami kultury starterowej porównano z zawartością mikotoksyn w pieczywie kontrolnym bez dodatku zakwasu, z tej samej mąki zawierającym taki sam dodatek toksyn.
Cel wynalazku został osiągnięty ponieważ opracowana kultura starterowa składająca się z bakterii fermentacji mlekowej pozwoliła na uzyskanie cechujących się odpowiednią bioróżnorodnością, dobrą aktywnością kwaszącą, stabilnych zakwasów z mąki pełnoziarnistej pszennej orkiszowej. Z wykorzystaniem zakwasów na bazie kultury starterowej będącej przedmiotem wynalazku uzyskuje się pieczywo o lepszej jakości niż chleby wytworzone z udziałem porównywanej kultury starterowej zawiera
PL 238 232 B1 jącej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) czy zakwasów spontanicznych. Ponadto wykazano, iż pieczywo orkiszowe pełnoziarniste powstające dzięki zastosowaniu kultury starterowej charakteryzuje się niską zawartością fosforanów mio-inozytolu, w szczególności wyższych form (IP6 i IPs) co wpływa na zwiększoną biodostępność mikro- i makroelementów obecnych w pieczywie. Powstające w wyniku aktywności fitaz: mio-inozytol i jego niższe fosforany są związkami biostymulującymi o właściwościach prozdrowotnych. Ponadto, szczepy wchodzące w skład kultury starterowej posiadają zdolność rozkładu mikotoksyn: deoksyniwalenolu, zearalenonu i ochratoksyny A.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady wykonania, nieograniczające jego zakresu.
PRZYKŁADY
P r z y k ł a d 1
W trakcie analizy mikrobiologicznej żurów spontanicznych na bazie mąki pełnoziarnistej orkiszowej przeprowadzono izolację bakterii kwasu mlekowego w celu utworzenia kolekcji drobnoustrojów gromadzącej m.in. bakterie o potencjalnie wysokim przystosowaniu do środowiska żurów na bazie mąk orkiszowych. Bakterie izolowano z podłoży stałych MRS, PCM oraz Blickfeldta. Oceniono makroskopowo i mikroskopowo morfologię wszystkich izolatów. Utworzona została kolekcja 60 izolatów o potencjalnie wysokim przystosowaniu do środowiska żurów na bazie mąk pełnoziarnistych orkiszowych. Bakterie z utworzonej kolekcji zidentyfikowane zostały metodą sekwencjonowania genów kodujących 16S rRNA. Określono ich przynależność gatunkową. W tym celu wyizolowano DNA genomowe poszczególnych izolatów z zastosowaniem lizy enzymatycznej (lizozym i mutanolizyna) przy użyciu gotowych zestawów do izolacji DNA genomowego firmy A&A Biotechnology (Polska). Następnie na matrycy wyizolowanego DNA przeprowadzono amplifikację genów kodujących 16S rRNA z wykorzystaniem starterów specyficznych dla bakterii właściwych. Produkty reakcji PCR oczyszczono i oddano do sekwencjonowania w Pracowni Sekwencjonowania DNA i Syntezy Oligonukleotydów IBB PAN. Otrzymane sekwencje nukleotydowe przygotowano do dalszych analiz, korzystając z programu Clone Manager. Uzyskane sekwencje nukleotydowe porównano z bazami sekwencji nukleotydowych, stosując program BLAST. Dla wybranych grup mikroorganizmów należących do rodzajów: Lactobacillus, Pediococcus, Lactococcus, Leuconostoc oraz Weissella przeprowadzono różnicowanie izolatów w obrębie gatunków przy użyciu metody losowej amplifikacji polimorficznych fragmentów DNA (RAPD). Analizę RAPD wykonano na matrycy wyizolowanego DNA w dwóch powtórzeniach dla każdego z dwóch rodzajów starterów RAPD-GACA (SEQ ID NO. 1: GACAGACAGACAGACA) oraz RAPD-B10 (SEQ ID NO. 2: CTGCTGGGAC). Produkty amplifikacji rozdzielano w żelach agarozowych, wizualizowano w świetle UV i fotografowano. Uzyskane obrazy analizowano z wykorzystaniem oprogramowania firmy Syngen umożliwiającego porównanie profili otrzymanych prążków. Przeprowadzona analiza pozwoliła na zróżnicowanie izolatów należących do określonego gatunku, a tym samym wyodrębnienie szczepów charakteryzujących się unikalnym genotypem. Obraz rozdziału elektroforetycznego produktów reakcji RAPD z użyciem startera RAPD-B10 oraz RAPD-GACA dla szczepów wchodzących w skład kultury starterowej według wynalazku przedstawiono na Fig. 4. Przynależność gatunkową szczepu(/ów) wchodzących w skład kultury starterowej stanowiącej przedmiot wynalazku potwierdzono metodą spektroskopii masowej z użyciem aparatu MALDI TOF przy dokonywaniu depozytu do PCM. Zgromadzone szczepy bakterii scharakteryzowano pod względem właściwości fizjologicznych i biochemicznych. Bakterie przebadano pod kątem właściwości amylolitycznych, zdolności do produkcji i wydzielania egzopolisacharydów, zakwaszania podłoża, produkcji związków tworzących aromat oraz właściwości przeciwdrobnoustrojowych. Wszystkie bakterie posiadające właściwości amylolityczne zostały zidentyfikowane do rodzaju Enterococcus. Wśród izolatów wytwarzających egzopolisacharydy na podłożu z sacharozą (jako jedynym źródłem węgla) znalazły się bakterie należące do rodzajów Weissella i Leuconostoc.
Wśród bakterii kwaszących wyizolowanych z podłoża Blickfeldta wytypowano bakterie należące do rodzajów Lactococcus i Enterococcus. Ponadto z innych podłoży wyizolowano więcej bakterii o potencjale kwaszącym tj. bakterie z rodzaju Lactobacillus, dla których podłoże Blickfeldta nie było podłożem optymalnym. Wśród izolatów posiadających zdolności metabolizmu soli cytrynianu do związków tworzących aromat (diacetyl, acetoina), zidentyfikowano wyłącznie bakterie należące do rodzaju Enterococcus. Oznaczono właściwości antagonistyczne dla izolatów z mąki orkiszowej, dla których stwierdzono działanie antagonistyczne wobec bakterii przetrwalnikujących z rodzajów Bacillus, Brevibacillus i Lysinibacillus. Dla wybranych izolatów pozyskanych z żurów przebadano profile metaboliczne wykorzystując zestawy API 50 CH. Szczepy wchodzące w skład kultury starterowej charakteryzują się zdolnością do katabolizmu następujących cukrów:
PL 238 232 B1
B/00159 (L-arabinoza, D-ryboza, D-galaktoza, D-glukoza, D-fruktoza, D-mannoza, D-mannitol, D-sorbitol, Metylo-a-D-mannopiranozyd, N-acetylo-glukozamina, Amigdalina, Arbutyna, Eskulina, Salicyna, D-celobioza, D-maltoza, D-laktoza, D-melibioza, D-sacharoza, D-trehaloza, D-melezytoza, D-rafinoza, β-gentiobioza, D-Lyksoza, Glukonian);
B/00160 (L-arabinoza, D-ksyloza, D-glukoza, D-fruktoza, D-mannoza, Metylo-a-D-glikopiranozyd, N-acetylo-glukozamina, Arbutyna, Eskulina, Salicyna, D-celobioza, D-maltoza, D-melibioza, D-sacharoza, D-trehaloza, D-rafinoza, β-gentiobioza, D-turanoza);
B/00158 (L-arabinoza, D-ryboza, D-ksyloza, D-galaktoza, D-glukoza, D-fruktoza, Metylo-a-D-glikopiranozyd, N-acetylo-glukozamina, Eskulina, D-maltoza, D-melibioza, Glukonian, 5-Keto-glukonian).
Dla wyizolowanych szczepów, posiadających korzystne właściwości technologiczne i/lub szerokie spektrum zdolności katabolicznych przeprowadzono testy na koegzystencję, umożliwiające dobór szczepów niewykluczających się wzajemnie, mogących wchodzić w skład wieloszczepowych kultur starterowych.
Na podstawie przeprowadzonej charakterystyki fenotypowej szczepów opracowano zestawy bakterii mlekowych do testowych kultur starterowych.
P r z y k ł a d 2
Kulturę starterową do otrzymywania zakwasu z mąki pełnoziarnistej orkiszowej składającą się z bakterii fermentacji mlekowej otrzymano z wykorzystaniem 2-litrowego fermentora szklanego Biostat B plus, firmy Sartorius. Biomasę każdego szczepu uzyskiwano osobno poprzez zaszczepienie podłoża hodowlanego MRS 3% (10% w przypadku Leuconostoc lactis) inokulum hodowli nocnej uzyskanej z pojedynczej kolonii. Wszystkie procesy fermentacyjne prowadzono w temperaturze 37°C; dla Lactobacillus zastosowano system fed-batch z suplementacją źródła węgla (3 g glukozy/h) przez 16 h (od 12 do 28 h). Namnażanie biomasy bakteryjnej przeprowadzono bez natleniania i napowietrzania. Monitorowano i kontrolowano wartość pH na poziomie 6,5 wykorzystując 10 M roztwór NaOH. Proces prowadzono przez 30 h dla bakterii z rodzaju Lactobacillus i 7 h dla bakterii z rodzaju Leuconostoc.
W celu zagęszczenia biomasy, urobek z każdego fermentora wirowano w temperaturze 4°C, przy 6 tys. obr./min przez 15 minut, następnie przemywano roztworem 0,9% NaCI i ponownie wirowano. Otrzymany osad zawieszono w roztworze o właściwościach krioprotekcyjnych (0,9% NaCI, 20% trehaloza) i mrożono w ciekłym azocie. Porcje bakterii przechowywano w -80°C. Liczba bakterii w mrożonych próbkach określana była poprzez wysiewanie 10-krotnych rozcieńczeń w soli fizjologicznej na podłoże stałe i określanie liczby bakterii tworzących kolonie (jtk/ml).
Następnie zmieszano biomasę szczepów bakterii:
Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159, Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany jako B/00158 w proporcji 7,5:1,5; 1 - Zestaw 4;
oraz Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 w proporcji 3:1 - Zestaw 4B.
Powyższe zestawy stosowano w dalej opisanych przykładach.
Liczba bakterii w mrożonych próbkach określana była ponownie poprzez wysiewanie 10-krotnych rozcieńczeń w soli fizjologicznej na podłoże stałe i określanie liczby bakterii tworzących kolonie (jtk/ml). Otrzymano preparaty o zawartości bakterii 1010 jtk/ml.
P r z y k ł a d 3
Kulturę starterową otrzymaną w Przykładzie 2 wykorzystano do wytworzenia zakwasów z mąki pełnoziarnistej orkiszowej. Najpierw z mąki i wody z dodatkiem pojedynczego preparatu kultury starterowej wyprowadzano zaczątek, który następnie użyto do wytworzenia zakwasu według następującej receptury: Receptura do przygotowania 100 kg zakwasu
- mąka orkiszowa pełnoziarnista 40 kg (w tym 4 kg użyte do zaczątku)
- woda 60 kg (w tym 6 kg użyte do zaczątku), oraz
- użyty do zaczątku preparat kultury starterowej zawierającej szczepy zdeponowane w PCM (Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu) wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) - Zestaw 12 (Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00117, Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00118, Lactobacillus brevis zdeponowany jako B/00119 oraz Weissella confusa zdeponowany jako B/00120; w stosunku 1:1:1:1) 2 ml [1010 jtk bakterii], lub
- użyty do zaczątku preparat kultury starterowej zawierającej szczepy zdeponowane w PCM (Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu) wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852)
PL 238 232 B1
- Zestaw 12B (Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00117 oraz Weissella confusa zdeponowany jako B/00120; w stosunku 3:1) 2 ml [1010 jtk bakterii], lub
- użyty do zaczątku preparat kultury starterowej według wynalazku 2 ml [1010 jtk bakterii] Zestaw 4 lub 4B.
Po wymieszaniu składników (5 min), zaczątki poddawane były fermentacji 24 h w temperaturze 37°C. Dojrzałe zaczątki mieszano z mąką i wodą w odpowiedniej proporcji do uzyskania 100 kg gotowego zakwasu i poddawano 24 h fermentacji w 30°C. Zakwasy następnie schładzano i przechowywano w temp. 12°C przez 5 dni.
Podczas prowadzenia fermentacji oraz w trakcie przechowywania zakwasów monitorowano proces zakwaszania przy użyciu skomputeryzowanego systemu oceny aktywności kwaszącej (iCINAC). Pomiary kwasowości czynnej dokonywane były co 10 min z wykorzystaniem aparatu iCINAC, natomiast kwasowość miareczkową zakwasów wyznaczano kilkukrotnie w trakcie prowadzenia badań przez okres 7 dni z użyciem wodorotlenku sodu w obecności fenoloftaleiny wg „Pieczywo Metody badań”, PN-A-74108. Wyniki pomiarów przedstawiono na Fig. 1. W przypadku obu preparatów kultury starterowej, Zestawu 4 i 4B opisanych w Przykładzie 2, uzyskano optymalną aktywność kwaszącą zbliżoną do aktywności kwaszącej porównywanej do kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852), a uzyskane zakwasy pozostały stabilne przez 5 dni do końca okresu monitorowania.
P r z y k ł a d 4
Zakwasy uzyskane w Przykładzie 3 posłużyły do wytworzenia pieczywa orkiszowego pełnoziarnistego bez dodatku drożdży, które porównano z pieczywem wyprodukowanym z użyciem kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz z pieczywem wyprodukowanym na bazie zakwasów spontanicznych.
Receptura do przygotowania pieczywa (chleby o wadze 0,5 kg)
Przygotowanie surowców i ich namiary (100 kg ciasta):
- mąka pełnoziarnista orkiszowa 50,8 kg
- zakwas z mąki pełnoziarnistej orkiszowej 12,7 kg
- sól 0,97 kg
- woda (temp. 38 °C) Wytwarzanie i sporządzanie ciasta właściwego 35,5 kg
- czas miesienia - wolne obroty 6 min
- czas miesienia - szybkie obroty Dzielenie, formowanie, kształtowanie ciasta właściwego 8 min
- masa kęsa 0,6 kg
- czas dzielenia i kształtowanie ciasta na kęsy 45 min
- czas fermentacji ciasta właściwego w kęsach Proces wypieku do 270 min
- temperatura wypieku 200°C
- czas wypieku 55-60 min
Nazwy próbek:
• VSO1 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie spontanicznym - 1 powtórzenie • VSO2 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie spontanicznym - 2 powtórzenie • VKO 12 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie z kulturą starterową - Zestaw 12 • VKO 12B - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie z kulturą starterową Zestaw 12B • VKO 4 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie z kulturą starterową - Zestaw 4 • VKO 4B - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie z kulturą starterową - Zestaw 4B.
Otrzymane pieczywo poddano ocenie organoleptycznej wg PN-A-74108:1996, analizę przeprowadzono metodą punktową przez minimum 15-osobowy panel o sprawdzonej wrażliwości sensorycznej (Tabela 1). Każdy rodzaj pieczywa zakwalifikowano do odpowiedniej klasy jakości zgodnie z PN-A-74108:1996, doliczając do sumy punktów z oceny organoleptycznej każdego badanego pieczywa 8 punktów za wskaźniki biochemiczne (Tabela 2). Wykonano również pomiar masy zimnych bochenków, które wraz z recepturą posłużyły do obliczenia wydajności ciasta oraz całkowitej straty wypie
PL 238 232 Β1 kowej (Jakubczyk i Haber [1981]). Analizowano również objętość bochenków w aparacie Volscan Profiler (Stable Micro System, Wielka Brytania) i na podstawie masy bochenków obliczono objętość 100 g pieczywa (Tabela 2). Wykonano również analizę wilgotności miękiszu metodą suszarkową (wg AOAC metoda nr 925.10) oraz profilu tekstury miękiszu chlebów, analizatorem tekstury ΤΑ.ΧΤ Plus (Stable Micro Systems, Wielka Brytania) (Tabela 3). Posługując się oprogramowaniem Exponent v. 4.0.13.0. i standardowym programem makro dla testu TPA (Stable Micro Systems, Wielka Brytania), obliczono twardość (maksymalną siłę osiągniętą podczas pierwszego ściskania), sprężystość (zdolność miękiszu do odzyskania pierwotnej wysokości w czasie pomiędzy końcem pierwszego ściśnięcia, a początkiem drugiego ściśnięcia), spójność (stopień rozpadu materiału pod wpływem oddziaływania mechanicznego na produkt, wyrażaną jako stosunek pola powierzchni pod krzywą drugiego ściskania do pola powierzchni pod krzywą pierwszego ściskania), żujność (energię potrzebną do rozdrobnienia (żucia) produktu o konsystencji stałej, do stanu nadającego się do połknięcia - jest to iloczyn twardości, spójności i sprężystości) oraz odbojność - sprężystość natychmiastowa miękiszu (zdolność powrotu do formy pierwotnej próbki poddanej deformacji wyrażona jako pochodna czasu po sile).
PL 238 232 Β1
Tabela 2. Jakość chlebów orkiszowych wytworzonych bez dodatku drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
Nazwa próbki Masa bochenka [g] Objętość bochenka [cm3] Objętość 100 g pieczywa [cm3] Ocena organoleptyczna Kwasowość miękiszu [°kw]
Średnia suma punktów Klasa ia kości
VSO1 526b ±10 888b ±33 169 b ±5 35,1 ab ±2,4 II 11
VSO2 509 a ±5 955c ±16 188c ±4 35,5 ab ±1,8 I 9
VKO 12 529 bc ±5 813 a ±13 154 a ±3 34,3 a ±1,6 II 10
VKO 12B 532c ±6 1041 e ±8 196d ±3 34,9 ab ±3,5 II 7
VKO 4 537C ±6 1007d ±8 187c ±2 36,7 b ±1.3 I 8
VKO 4B 530 bc ±6 998 d ±21 188 c ±4 36,5 b ±3.1 I 7
W tabeli przedstawiono wartości średnie ± odchylenia standardowe, a, b. . - wartości średnie oznaczone różnymi literami w kolumnie różnią się statystycznie istotnie przy p £ 0,05
Otrzymane Chleby przechowywano przez 7 dni, i w celu określenia zmian zachodzących podczas starzenia się pieczywa wykonano analizę wilgotności miękiszu metodą suszarkową (wg AOAC metoda nr 925.10) oraz profilu tekstury miękiszu chlebów, analizatorem tekstury ΤΑ.ΧΤ Plus (Stable Micro Systems, Wielka Brytania). Wyniki analizy po 1 i 5 dobie przechowywania zamieszczono odpowiednio w Tabeli 4 i 5.
Dla wytworzonego pieczywa wyznaczono również trwałość mikrobiologiczną metodą termostatową (wg PN-A-74102:1999) (Tabela 6). Losowo pobraną próbkę wyrobu termostatowano w temperaturze 30°C i obserwowano ewentualne zmiany organoleptyczne wywołane przez pleśnie, równorzędnie próbkę termostatowano również w temperaturze 37°C, w celu określenia zmian organoleptycznych wywoływanych przez tlenowe bakterie przetrwalnikujące amylolityczne. Wszystkie Chleby przechowywano przez minimum 7 dni, a odczyty przeprowadzano po 1, 5 i 7 dobie przechowywania, a nawet dłużej - do momentu wystąpienia pierwszych zmian wywołanych przez mikroorganizmy lub konieczności zwolnienia miejsca w cieplarce dla nowych próbek. Poza wyznaczeniem trwałości mikrobiologicznej pieczywa metodą termostatową, wykonano również posiewy mikrobiologiczne, mające na celu określenie w 1 g pieczywa: liczby tlenowych bakterii amylolitycznych (zgodnie z PN-A-74134-4:1998) (OLBA), liczby tlenowych przetrwalnikujących bakterii amylolitycznych (zgodnie z PN-A-74134-4:1998) (OLBAP), liczby drożdży i pleśni (zgodnie z PN-A-74134-6:1998) (OLG) (Tabela 7). Wszystkie analizy mikrobiologiczne wykonywano w trzech powtórzeniach w 1,5 i 7 dobie przechowywania pieczywa.
W otrzymanym pieczywie oraz w mące oznaczono zawartość fosforanów mio-inozytolu (wg Chen i Li, 2003) (Tabela 8). Ponadto w Chlebach oznaczono kwasowość miękiszu metodą miareczkową wg PN-A-74108:1996 oraz zawartość substancji kształtujących aromat pieczywa, metodą HPLC/UV, opierając się na badaniach Wiseblatt i Zoumut (1963), Johnson i Linko (1964) i Lefebvre i wsp. (2002) (Tabela 9). Wśród związków aromatycznych oznaczono zawartość kwasów organicznych (kwasu mlekowego, octowego, propionowego cytrynowego, winowego, jabłkowego i cytrynowego).
Wszystkie analizy jakości, profili tekstury oraz składu chemicznego chlebów wykonano w minimum dwóch powtórzeniach, ostateczny wynik przedstawiono w postaci wartości średnich ± SD (odchylenie standardowe). Zastosowano jednoczynnikową analizę wariancji (ANOVA) w programie Statistica 10. Istotność różnic między wartościami średnimi weryfikowano testem Duncana przy a = 0,05.
Pieczywo orkiszowe pełnoziarniste bez dodatku drożdży uzyskane na zakwasach z udziałem kultury starterowej według wynalazku dla obu proponowanych w wynalazku zestawień drobnoustrojów charakteryzuje się porównywalną objętością, istotnie większą niż Chleby z udziałem zestawu kultury 12 oraz Chleby na zakwasie spontanicznym. Ponadto Chleby te charakteryzowały się znacząco mniejszą twardością i żujnością miękiszu w porównaniu do pieczywa wytworzonego w oparciu o spontaniczną fermentację oraz zestaw 12 kultury oraz porównywalnym profilem tekstury miękiszu do chlebów z zestawem 12B, odznaczającym się największą objętością i gorszą oceną organoleptyczną. Pieczywo na zakwasie suplementowanym opracowaną kulturą starterową wykazuje większą trwałość mikrobiologiczną (5 dni) jak pieczywo z kulturami wyizolowanymi z mąki żytniej (Zestaw 12-4 dni, Zestaw 12B - 3 dni).
Najlepszą ocenę organoleptyczną, wśród pełnoziarnistych chlebów orkiszowych bez dodatku drożdży uzyskało pieczywo wytworzone z udziałem obu proponowanych w wynalazku zestawień drobnoustrojów. Zestawy 4 i 4B zostały ocenione znacząco lepiej zarówno w stosunku do zakwasów spontanicznych, jak również względem kultur starterowych wyizolowanych z mąki razowej żytniej (12 i 12B).
PL 238 232 Β1
Ze względu na uzyskane lepsze parametry technologiczne Zestawy 4 i 4B są szczególnie polecane dla pieczywa razowego orkiszowego bez dodatku drożdży.
Wykorzystanie zakwasów sporządzonych z mąki pełnoziarnistej orkiszowej przy udziale kultury starterowej do produkcji pieczywa, spowodowało we wszystkich Chlebach orkiszowych bez dodatku drożdży znaczące zmniejszenie ilości fosforanów mio-inozytolu (IP), w stosunku do analizowanych surowców, czyli mąki z pełnego przemiału, użytej do wypieku, dla której sumaryczna zawartość IP w % s.m. wynosiła średnio 1,15. Zmniejszenie zawartości tych związków wyniosło od 2,6 do 5 razy.
N φ 0) φ
PL 238 232 B1
Tabela 5. Profil tekstury miękiszu po 5 dobie przechowywania chlebów orkiszowych wytworzonych bez dodatku drożdży na zakwasie o
o
Φ Έ ra ω
E φ
N
Ό □
N
OJ $ □
PL 238 232 Β1
Tabela 7. Liczba tlenowych bakterii amylolitycznych (OLBA), tlenowych przetrwalnikujących bakterii amylolitycznych (OLBAP) oraz liczba pleśni i drożdży (OLG) po 1, 5 i 7 dobie przechowywania chlebów orkiszowych wytworzonych bez dodatku drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
Nazwa próbki OLBA OLBAP OLG
1 5 7 1 5 7 1 5 7
[jtk/g pieczywa]
VSO1 0 0 0 0 0 0 0 0 0
VSO2 0 0 0 0 0 0 0 0 1,4x102 drożdże
VKO 12 0 0 0 0 0 0 2,3x101 5,0x102 2,5x103
VKO 12B 0 0 0 0 0 0 6x101 2,1x102 1,2x104
VKO 4 0 0 0 0 0 0 0 2,3x102 8,1x103
VKO 4B 0 0 0 0 0 0 0 2x10' 3,1x102
Tabela 8. Zawartość fosforanów mio-inozytolu w mące oraz Chlebach orkiszowych wytworzonych bez dodatku drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
Nazwa próbki Zawartość fosforanów mio-inozytolu (% m.m.) Zawartość fosforanów mio-inozytolu (% s.m.)
IP6 Suma IP IP6 Suma IP
VSO1 0,33 c ±0,02 0,71 e ±0,03 0,58 d ±0,03 1,27 f ±0,05
VSO2 0,21 b +0,00 0,35 d ±0,00 0,33 c ±0,01 0,54 e ±0,01
VKO 12 0,00 a ±0,00 0,14 a ±0,01 0,00 a ±0,00 0,23 a ±0,02
VKO 12B 0,01 a ±0,01 0,26 c ±0,02 0,02 b ±0,01 0,40 c ±0,02
VKO 4 0,00 a ±0,00 0,23 b +0,00 0,00 a +0,00 0,37 b +0,00
VKO 4B 0,00 a ±0,00 0,26 c ±0,00 0,00 a ±0,00 0,44 d ±0,01
W tabeli przedstawiono wartości średnie ± odchylenia standardowe, a, b... - wartości średnie oznaczone różnymi literami w kolumnie różnią się statystycznie istotnie przy p < 0,05
PL 238 232 Β1
PL 238 232 B1
P r z y k ł a d 5
Zakwasy uzyskane w Przykładzie 3 posłużyły również do wytworzenia pieczywa orkiszowego pełnoziarnistego z dodatkiem drożdży, które porównano z pieczywem wyprodukowanym z użyciem kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz pieczywem na bazie zakwasów spontanicznych.
Receptura do przygotowania pieczywa (chleby o wadze 0,5 kg)
Przygotowanie surowców i ich namiary (100 kg ciasta):
- mąka pełnoziarnista orkiszowa 50,7 kg
- zakwas z mąki pełnoziarnistej orkiszowej 12,7 kg
- drożdże 0,07 kg
- sól 0,97 kg
- woda (temp. 38°C) Wytwarzanie i sporządzanie ciasta właściwego 35,5 kg
- czas miesienia - wolne obroty 6 min
- czas miesienia - szybkie obroty Dzielenie, formowanie, kształtowanie ciasta właściwego 8 min
- masa kęsa 0,6 kg
- czas dzielenia i kształtowanie ciasta na kęsy 45 min
- czas fermentacji ciasta właściwego w kęsach Proces wypieku do 90 min
- temperatura wypieku 200°C
- czas wypieku 55-60 min
Nazwy próbek:
• VSO1 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie spontanicznym - 1 powtó- rzenie • VSO2 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty wyłącznie na zakwasie spontanicznym - 2 powtó- rzenie • VKDO 12 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty na zakwasie z kulturą starterową (Zestaw 12) i drożdżach • VKDO 12B - chleb orkiszowy pełnoziarnisty na zakwasie z kulturą starterową (Zestaw 12B) i drożdżach • VKDO 4 - chleb orkiszowy pełnoziarnisty na zakwasie z kulturą starterową (Zestaw 4) i drożdżach • VKDO 4B - chleb orkiszowy pełnoziarnisty na zakwasie z kulturą starterową (Zestaw 4B) i drożdżach.
Analizy jakości, profili tekstury, analizy mikrobiologiczne oraz składu chemicznego chlebów wykonano jak opisano w Przykładzie 4. Wyniki oceny wyprodukowanego chleba przedstawiono w Tabelach 10-16.
PL 238 232 Β1
PL 238 232 Β1
Tabela 11. Jakość chlebów orkiszowych wytworzonych z dodatkiem drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
Nazwa próbki Masa bochenka [g] Objętość bochenka [cm3] Objętość 1 00 g pieczywa [cm3] Ocena organolei otyczna Kwasowość miękiszu [°kw]
Średnia suma punktów Klasa jakości
VSO1 526 c +10 888 a ±33 169 a ±5 35,1 a ±2,4 II 11
VSO2 509b ±5 955 b ±16 188b +4 35,5 ab ±1,8 1 9
VKDO 12 494 a ±2 1082d ±19 219d ±4 38,0 b ±1,2 1 4
VKDO 12B 492 a ±3 1095d ±12 223d ±3 36,6 abc ±2,9 1 4
VKDO 4 495 a ±5 1082d ±10 218d +3 38,2 b ±1,9 1 4
VKDO 4B 494 a ±6 1043 c ±11 211c +3 37,1 bc ±2,2 1 4
W tabeli przedstawiono wartości średnie ± odchylenia standardowe, a, b... - wartości średnie oznaczone różnymi literami w kolumnie różnią się statystycznie istotnie przy p < 0,05
Pieczywo orkiszowe z mąki pełnoziarnistej z dodatkiem drożdży wyprodukowane na zakwasach z udziałem kultury starterowej dla zestawu drobnoustrojów 4 i 4B charakteryzuje się większą objętością, znacząco mniejszą twardością i żujnością miękiszu zarówno w dniu wypieku jak i podczas przechowywania w porównaniu do pieczywa wytworzonego w oparciu o zakwasy spontaniczne. Pieczywo na zakwasie suplementowanym opracowaną kulturą starterową wykazuje wystarczającą trwałość mikrobiologiczną dla tego typu pieczywa wynoszącą 3 dni w przypadku Zestawu 4 i 5 dni dla Zestawu 4B.
Pieczywo wytworzone z udziałem opracowanej kultury starterowej uzyskało znacząco wyższą ocenę organoleptyczną w porównaniu do chlebów na zakwasach spontanicznych, które zakwalifikowano do II klasy jakości.
Ze względu na uzyskane najlepsze parametry technologiczne dla pieczywa orkiszowego z mąki pełnoziarnistej wytworzonego z udziałem drożdży szczególnie polecany jest Zestaw 4B.
PL 238 232 B1
Tabela 12. Profil tekstury miękiszu w dniu wypieku chlebów orkiszowych wytworzonych z dodatkiem drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
jność Ci co 0,007 0,004 0,001 0,001 0,011 0,001
Od bo średnia 0,113 a 0,135 b 0,119 a 0,108 a 0,113 a 0,114 a
•O •ΙΛ O SD oi 0,92 0,47 0,08 0,90 0,11
Żujr średnia 14,91 b 17,30 b 5,18 a 5,06 a 6,78 a 6,45 a
“O •w o SD 0,022 0,007 0,004 0,010 0,016 0,004
Spójn średnia 0,374 ab 0,395 b 0,365 ab 0,354 a 0,365 ab 0,377 ab
“O •w o SD 0,053 0,053 0,013 0,002 0,035 0,020
Spręży średnia 0,906 a 0,962 a 0,946 a 0,922 a 0,946 a 0,980 a
“O •ω SD CM CO o o O O 0,3
o Έ «3 £ średnia 43,8 d 45,6 d 15,0 a 15,5 ab 19,6 c 17,4 b
ω o c SD 0,04 0,02 O CO o 0,13 0,01
o CD § średnia 48,83 e 46,24 b 44,52 a 47,35 C 47,65 d 47,41 c
Nazwa próbki O > VSO2 VKDO 12 VKDO 12B VKD0 4 VKDO 4B
W tabeli przedstawiono wartości średnie z odchyleniami standardowymi (SD), a, b... - wartości średnie oznaczone różnymi literami w kolumnie różnią się statystycznie istotnie przy p < 0,05
PL 238 232 B1
Tabela 14. Profil tekstury miękiszu po 5 dobie przechowywania chlebów orkiszowych wytworzonych z dodatkiem drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
ar £ o
φ ar Ό O
Φ e
LO
Φ
PL 238 232 Β1
Tabela 16. Liczba tlenowych bakterii amylolitycznych (OLBA), tlenowych przetrwalnikujących bakterii amylolitycznych (OLBAP) oraz liczba pleśni i drożdży (OLG) po 1, 5 i 7 dobie przechowywania chlebów orkiszowych wytworzonych z dodatkiem drożdży na zakwasie fermentowanym z udziałem kultur starterowych
Nazwa próbki OLBA OLBAP OLG
1 5 7 1 5 7 1 5 7
[jtk/g pieczywa]
VSO1 0 0 0 0 0 0 0 0 0
VSO2 0 0 0 0 0 0 0 0 1,4x102 drożdże
VKDO 12 0 0 0 0 0 0 4,3 x101 3,2x10® 4,3x104
VKDO 12B 0 0 0 0 0 0 7,5x101 5,2x10® 7x105
VKDO 4 0 0 0 0 0 0 1x101 3,0x104 1,5x105
VKDO 4B 0 0 0 0 0 0 1,2x101 1,8x102 2,5x104
Przykład 6
Dla zakwasów otrzymanych na mące pełnoziarnistej orkiszowej uzyskanych w Przykładzie 3 przeprowadzono analizę mikrobiologiczną metodami zależnymi od hodowli poprzez wysiewanie na odpowiednie podłoża 10-krotnych rozcieńczeń homogenizowanych zakwasów. W próbkach zakwasów na bazie mąk pełnoziarnistych orkiszowych oznaczono liczbę drobnoustrojów, m.in.
- ogólną liczbę bakterii tlenowych i beztlenowych (na podłożu stałym PCM z aktidionem, 72 h, w temp. 30°C w warunkach tlenowych i beztlenowych),
- termofilnych i mezofilnych bakterii kwasu mlekowego (LAB) (na podłożu MRS, pH=5,4; 72 h, w temp. 42°C oraz 30°C w warunkach beztlenowych),
- drożdży i pleśni (na podłożu YPG, 5 dni, w temp. 25°C w warunkach tlenowych)
- oraz bakterii przetrwalnikujących (na podłożu LB po sterylizacji próbek żuru, 48 h, w temp. 30°C w warunkach tlenowych. Wyniki dla zakwasów z mąki orkiszowej wytworzonych z udziałem kultury starterowej względem kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz zakwasów spontanicznych po 72 h fermentacji przedstawiono na Fig. 2.
Przykład 7
Dla zakwasu otrzymanego w Przykładzie 3 na mące pełnoziarnistej orkiszowej z udziałem Zestawu 4 kultury starterowej, zakwasu uzyskanego dla Zestawu 12 kultury starterowej zawierającej szczepy wyizolowane z mąki razowej żytniej (zgłoszenie PL422852) oraz zakwasu spontanicznego orkiszowego po 72 h fermentacji wykonano analizę różnorodności bakterii metodami niezależnymi od hodowli. Analizę metagenetyczną próbek zakwasów wykonano na bazie metagenomowego DNA bakterii uzyskanego metodą lizy enzymatycznej z użyciem lizozymu i mutanolizyny oraz ekstrakcji z wykorzystaniem fenolu i chloroformu. Na otrzymanych preparatach DNA przeprowadzono reakcję amplifikacji z odpowiednimi starterami dla regionów zmiennych V3 i V4 genów kodujących 16S rRNA. Uzyskane amplikony następnie zsekwencjonowano metodą NGS (platforma MiSeq lllumina). Odczyty z sekwencjonowania zostały odczyszczone i sklastrowane przy pomocy programu MOTHUR z wykorzystaniem bazy sekwencji referencyjnych SILVA. Strukturę taksonomiczną bakterii obecnych w zakwasach przedstawiono za pomocą wykresów Krona (Ondov i wsp., 2011). Wyniki analizy bioinformatycznej pokazują, że we wszystkich próbkach zakwasów dominuje typ Firmicutes (rząd Lactobacillaleś), którego udział dla Zestawu 4 wynosi 89%, dla Zestawu 12 - 91%, a dla zakwasu spontanicznego 82%. Struktura taksonomiczna bakterii w badanych zakwasach została przedstawiona na poziomie rzędu Lactobacillales (Fig. 3). W próbkach dla Zestawu 4 i zakwasu spontanicznego najliczniej reprezentowany jest rodzaj Lactobacillus (odpowiednio 65% i 72% zidentyfikowanych OTU). W obu tych zakwasach bakterie należące do rodziny Leconostocaceae stanowią po 3% zidentyfikowanych OTU. W zakwasie otrzymanym z udziałem Zestawu 12 rodzaj Lactobacillus stanowi 27% zidentyfikowanych OTU jednocześnie bakterie należące do rodziny Leconostocaceae stanowią 8% zidentyfikowanych OTU.
PL 238 232 Β1
Przykład 8
Zestawy 4 i 4B kultury starterowej uzyskane w Przykładzie 2 posłużyły również do wytworzenia pieczywa orkiszowego z dodatkiem wybranych mikotoksyn w celu oceny zdolności rozkładu mikotoksyn przez opracowane zestawy kultury starterowej. Zakwasy i Chleby do oznaczeń przygotowano zgodnie z recepturą opisaną odpowiednio w Przykładach 3 i 5. Fermentację zakwasów przeprowadzano w inkubatorze laboratoryjnym (30°C) nie stosowano mieszania zakwasu. Ilość surowców dostosowano tak aby otrzymać Chleby o masie 200 g. Mikotoksyny dodawane były w postaci wodnego roztworu w następujących ilościach: deoksyniwalenol - 1000 pg/kg mąki, zearalenon - 50 pg/kg mąki i ochratoksyna 5 pg/kg mąki.
Jednocześnie przygotowano standardy chlebów dla konkretnej mąki i toksyn (3 standardy), w celu oznaczenia całkowitej ilości mikotoksyn w mące (dodanych i naturalnie w niej zawartych). W badanym materiale oznaczono zawartość wybranych mikotoksyn (wg Rapid-Kinetik-Assay®) - deoksyniwalenolu (DON), zearalenonu (ZEA) i ochratoksyny (OTA). Analizę zawartości mikotoksyn w Chlebach wykonano w minimum dwóch powtórzeniach, ostateczny wynik przedstawiono w postaci wartości średnich ± SD (odchylenie standardowe). Zastosowano jednoczynnikową analizę wariancji (ANOVA) w programie Statistica 10. Istotność różnic między wartościami średnimi weryfikowano testem Duncana przy a = 0,05. Wyniki oznaczenia zawartości mikotoksyn w Chlebach orkiszowych z udziałem zakwasu z badanymi kulturami starterowymi względem standardów chlebów poddanych krótkiej (drożdżowej) fermentacji przedstawiono w Tabeli 17.
Tabela 17. Zawartość mikotoksyn w Chlebach orkiszowych z udziałem zakwasu z wybranymi kulturami starterowymi
Rodzaj badanego chleba/Kultura starterowa Zawartość deoksyniwalenolu [pg/kg s.m. próbki] Zawartość zearalenonu [pg/kg s.m. próbki] Zawartość ochratoksyny A [pg/kg s.m.próbki]
średnia SD średnia SD średnia SD
Standard 1290 c 41 44,24 b 0,93 3,99 b 0,14
Zestaw 4 1187 b 24 39,29 a 1,77 3,03 a 0,06
Zestaw 4B 1041 a 42 44,17 b 0,72 3,18 a 0,13
W tabeli przedstawiono wartości średnie z odchyleniami standardowymi (SD), a, b... - wartości średnie oznaczone różnymi literami w kolumnie różnią się statystycznie istotnie przy p < 0,05
Większą zdolność do rozkładu deoksyniwalenolu (DON) (dodawanego do mąki w ilości ok. 1000 pg/kg) wykazał Zestaw 4B. W Chlebach z udziałem tego zestawu ok. 20% tego związku zostało rozłożone, w porównaniu do Chleba poddanego krótkiej (drożdżowej) fermentacji. Zdolność do rozkładu zearalenonu (ZEA) była mniejsza, wykazano bowiem, że Zestaw 4 rozkłada tę toksynę w ok. 10%, natomiast nie zaobserwowano wpływu stosowania Zestawu 4B na zawartość ZEA. Obydwa zestawy kultury starterowej wykazały podobną zdolność do rozkładu ochratoksyny, której zawartość zmniejszyła się o ponad 20%.

Claims (18)

1. Bakteryjna kultura starterowa do prowadzenia zakwasów z mąki orkiszowej zawierająca kulturę bakterii fermentacji mlekowej w postaci biomasy, znamienna tym, że w jej skład wchodzi szczep Lactobacillus plantarum zdeponowany w PCM pod nr depozytu B/00159 oraz szczep Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM pod nr depozytu B/00160.
2. Bakteryjna kultura starterowa według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek szczepu Lactobacillus plantarum zdeponowanego jako B/00159 do szczepu Leuconostoc lactis zdeponowanego jako B/00160 wynosi 3:1.
3. Bakteryjna kultura starterowa według zastrz. 1, znamienna tym, że ponadto zawiera szczep Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM pod nr B/00158.
4. Bakteryjna kultura starterowa według zastrz. 3, znamienna tym, że stosunek szczepów Lactobacillus plantarum zdeponowanego jako B/00159 do Leuconostoc lactis zdeponowanego
PL 238 232 B1 jako B/00160 do Lactobacillus brevis zdeponowanego jako B/00158 wynosi odpowiednio 7,5:1,5:1.
5. Bakteryjna kultura starterowa według dowolnego z zastrz. 1-4, znamienna tym, że zawiera co najmniej 1 χ 1010 jtk/ml bakterii w biomasie.
6. Zakwas z mąki orkiszowej pełnoziarnistej, znamienny tym, że zawiera kulturę starterową określoną w dowolnym z zastrz. 1-5.
7. Zakwas według zastrz. 6, znamienny tym, że zakwas jest z mąki pełnoziarnistej, orkiszowej i jest przeznaczony do wyrobu pieczywa bez dodatku drożdży.
8. Zakwas według zastrz. 7, znamienny tym, że kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 w stosunku odpowiednio 3:1.
9. Zakwas według zastrz. 7, znamienny tym, że kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM pod nr B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM pod nr B/00158, w stosunku odpowiednio 7,5:1,5:1.
10. Zakwas według zastrz. 6, znamienny tym, że zakwas jest z mąki pełnoziarnistej, orkiszowej i jest przeznaczony do wyrobu pieczywa z dodatkiem drożdży.
11. Zakwas według zastrz. 10, znamienny tym, że kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160 w stosunku odpowiednio 3:1.
12. Zakwas według zastrz. 10, znamienny tym, że kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM pod nr B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM pod nr B/00158, w stosunku odpowiednio 7,5:1,5:1.
13. Sposób wytwarzania pieczywa z mąki orkiszowej pełnoziarnistej, znamienny tym, że obejmuje etap dodawania kultury starterowej określonej w dowolnym z zastrz. 1-5 lub zakwasu określonego w dowolnym z zastrz. 6-12.
14. Sposób wytwarzania pieczywa według zastrz. 13, znamienny tym, że pieczywem jest pieczywo pełnoziarniste, orkiszowe, przy którego wytwarzaniu nie stosuje się drożdży, a kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160.
15. Sposób wytwarzania pieczywa według zastrz. 13, znamienny tym, że pieczywem jest pieczywo pełnoziarniste, orkiszowe, przy którego wytwarzaniu nie stosuje się drożdży, a kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM pod nr B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM pod nr B/00158.
16. Sposób wytwarzania pieczywa według zastrz. 13, znamienny tym, że pieczywem jest pieczywo pełnoziarniste, orkiszowe, przy którego wytwarzaniu stosuje się drożdże, a kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany jako B/00160.
17. Sposób wytwarzania pieczywa według zastrz. 13, znamienny tym, że pieczywem jest pieczywo pełnoziarniste, orkiszowe, przy którego wytwarzaniu stosuje się drożdże, a kultura starterowa zawiera szczepy Lactobacillus plantarum zdeponowany jako B/00159 i Leuconostoc lactis zdeponowany w PCM pod nr B/00160 i Lactobacillus brevis zdeponowany w PCM pod nr B/00158.
18. Zastosowanie kultury starterowej określonej w dowolnym z zastrz. 1 -5 lub zakwasu określonego w dowolnym z zastrz. 6-12 do wytwarzania pieczywa z mąki orkiszowej pełnoziarnistej.
PL426477A 2018-07-30 2018-07-30 Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa PL238232B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426477A PL238232B1 (pl) 2018-07-30 2018-07-30 Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426477A PL238232B1 (pl) 2018-07-30 2018-07-30 Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL426477A1 PL426477A1 (pl) 2020-02-10
PL238232B1 true PL238232B1 (pl) 2021-07-26

Family

ID=69399760

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL426477A PL238232B1 (pl) 2018-07-30 2018-07-30 Bakteryjna kultura starterowa do pieczywa orkiszowego, zakwas ją zawierający, sposób wytwarzania pieczywa i zastosowanie bakteryjnej kultury starterowej lub zakwasu do wytwarzania pieczywa

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238232B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL426477A1 (pl) 2020-02-10

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Mamhoud et al. Selection of lactic acid bacteria isolated from Tunisian cereals and exploitation of the use as starters for sourdough fermentation
Karaman et al. Use of phytase active yeasts and lactic acid bacteria isolated from sourdough in the production of whole wheat bread
Rizzello et al. Use of sourdough fermentation and mixture of wheat, chickpea, lentil and bean flours for enhancing the nutritional, texture and sensory characteristics of white bread
Yildirim et al. Effect of the fermentation temperature on the degradation of phytic acid in whole-wheat sourdough bread
Palacios et al. Selection of lactic acid bacteria with high phytate degrading activity for application in whole wheat breadmaking
Fischer et al. Phytic acid degrading lactic acid bacteria in tef-injera fermentation
Katina et al. Bran fermentation as a means to enhance technological properties and bioactivity of rye
Coda et al. Sourdough-type propagation of faba bean flour: Dynamics of microbial consortia and biochemical implications
Reale et al. Phytate degradation by lactic acid bacteria and yeasts during the wholemeal dough fermentation: a 31P NMR study
Bartkiene et al. The contribution of P. acidilactici, L. plantarum, and L. curvatus starters and L-(+)-lactic acid to the acrylamide content and quality parameters of mixed rye-Wheat bread
Sáez et al. Molecular identification and technological characterization of lactic acid bacteria isolated from fermented kidney beans flours (Phaseolus vulgaris L. and P. coccineus) in northwestern Argentina
Purabdolah et al. Techno-functional properties of the selected antifungal predominant LAB isolated from fermented acorn (Quercus persica)
Tomić et al. Spontaneously fermented ancient wheat sourdoughs in breadmaking: Impact of flour quality on sourdough and bread physico-chemical properties
Çakır et al. The molecular and technological characterization of lactic acid bacteria in einkorn sourdough: Effect on bread quality
Hajinia et al. The use of antifungal oat‐sourdough lactic acid bacteria to improve safety and technological functionalities of the supplemented wheat bread
Palacios et al. Selection of phytate-degrading human bifidobacteria and application in whole wheat dough fermentation
Fadahunsi et al. Production, nutritional and microbiological evaluation of mahewu a South African traditional fermented porridge
Novotni et al. Influence of barley sourdough and vacuum cooling on shelf life quality of partially baked bread.
WO2022038272A1 (en) Lactobacillus plantarum strains isolated from quinoa and production of fermented quinoa products with aid of said strains
Seis Subaşı et al. Technological characteristics of whole wheat bread: effects of wheat varieties, sourdough treatments and sourdough levels
KR102677848B1 (ko) 김치 발효용 프로바이오틱스 및 이를 활용한 김치
Ebrahimi et al. Enhancement of technological functionality of white wheat bread using wheat germ sourdough along with dehydrated spinach puree
Herken et al. Use of different lactic starter cultures in the production of tarhana
Ameur et al. The sourdough microbiota and its sensory and nutritional performances
Srivastava et al. Functional and physicochemical characterization of a novel pearl millet—Soy milk‐based synbiotic beverage