PL238092B1 - Ul do rozrodu ślimaków tureckich - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest Ul do rozrodu ślimaków tureckich ma dolne belki (3) z rozpostartą na nich siatką stanowiącą dno ula (1) oraz górne belki (4), z których dwie zaopatrzone są w listwy oraz prowadnice do przesuwania, co najmniej dwóch listewek z zawieszoną agrotkaniną (11) oraz ulokowanych na listewkach, co najmniej dwóch belek do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ul do rozrodu ślimaków tureckich Helix Lucorum, stosowane w przemysłowej hodowli tego mięczaka.

Rozmnażanie ślimaków odbywa się w odpowiednio przygotowanych ulach lub stelażach do rozrodu znajdujących się, w specjalnie do tego przygotowanych pomieszczeniach.

Znane urządzenia mają na przykład postać drewnianych konstrukcji lub metalowych stelaży na którego półkach znajdują się kuwety dla reproduktorów.

Ule i stelaże te zazwyczaj mają kilka półek, na które wykłada się skrzynie lęgowe.

Takie ule sprawdzają się w przypadku rozrodu, odpornych na dotyk człowieka, ślimaków z gatunku Comu aspersum aspersum oraz Comu aspresum maxima.

Jednak hodowlane ślimaki takie tureckie Helix Lucorum są bardzo wrażliwe na jakiejkolwiek manipulacje, dotykanie ich bądź przenoszenie, co po powodowało u nich nadmierny stres, a w konsekwencji nieprzystępowanie do rozrodu.

Doświadczalnie stwierdzono, że ślimaki tureckie Helix Lucorum nalepiej rozmnażają się w jednopoziomowych ulach o rozmiarach do 5 metrów.

Tak więc celem wynalazku było opracowanie takiej konstrukcji ula, która sprawi, że reproduktory ślimaków tureckich z gatunku Helix Lucorum w minimalnym tylko stopniu będą narażone na dotykanie oraz manipulacje nimi przez człowieka i dadzą im bezstresowe warunki do rozrodu.

Cel osiągnięto poprzez skonstruowanie jednopiętrowego ula wyposażonego w prowadnice na listwy z agrotkaniną. Dodatkowo, aby zapobiec ucieczkom ślimaków, na zewnętrznych górnych krawędziach' ula znajduje się listwy wypełnione tabletkami solnymi, które odstraszają ślimaki.

Ul do rozrodu ślimaków tureckich, składający się ze stelaża i ulokowanej ma dolne belki z rozpostartą na nich co najmniej 600 mm nad podłożem siatką o oczkach 3-5 mm stanowiącą dno ula oraz górne belki z których dwie zaopatrzone są w listwy oraz prowadnice do przesuwania, co najmniej dwóch listewek z zawieszoną agrotkaniną oraz ulokowanych na tych listewkach, co najmniej, dwóch belek do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj.

Najdłuższy bok ula nie przekracza długości 5 metrów. Listwy na górnych belkach zaopatrzone są co 100-500 mm w odwadniające otwory o średnicy 3-4 mm.

Odległość między listewkami z agrotkaniną wynosi co najmniej 60 mm, a długość agrotkaniny zawieszonej na listewkach jest mniejsza nie więcej niż o 20 mm od przestrzeni od dna ula do wysokości na której ulokowane są listewki.

Szerokość belek (12) do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na załączonych rysunkach,, na których fig. 1 przedstawia ul w widoku z przodu i z równomiernie ułożonymi listwami z agrotkaniną, fig. 2 ul w widoku z przodu z przesuniętymi listwami z agrotkaniną, fig. 3 ul w widoku z boku, a fig. 4 ul w widoku z góry.

Ul 1 o rozmiarach 1500 x 1000 mm i wysokości 1400 mm stanowi stelaż zbudowany z czterech pionowych belek 2 oraz z czterech dolnych belek 3 i umieszczonych na wysokości 600 mm nad nimi czterech górnych belek 4.

Dno ula 1 stanowi siatka 5 z oczkami o. wielkości 4x4 mm ulokowana między dolnymi belkami 3, co. zapewnia opadanie odchodów, oraz niewyjedzonej paszy na podłoże pod ulem 1.

Dłuższe górne belki 4 zaopatrzone są na swej, długości w listwy 6 z tworzywa sztucznego, do lokowania w nich tabletek solnych lub innych preparatów odstraszających ślimaki, co zapobiega ich ucieczce. Ściany boczne ula 1, stanowi siatka 7 z oczkami o wielkości 4x4. W celu odprowadzenia nadmiaru wilgoci naturalnej oraz wody gromadzącej się po zraszaniu ula 1, listwy 6 zaopatrzone są w otwory 8, o średnicy 4 mm i rozlokowane co 200 mm.

Wewnątrz dłuższych górnych belek 4 ulokowane są prowadnice 9 z tworzywa sztucznego, do przesuwania jedenastu listewek 10 z przymocowaną do nich agrotkaniną 11. Długość agrotkaniny 11 jest maksymalnie o 20 mm mniejsza niż wysokość, na której nad dnem ula 1 ulokowane są listewki 10. Taka różnica umożliwia ślimakom wspinanie się po agrotkaninie 11 na górną część ula 1. Odległość listewek 10 między sobą wynosi 135 mm, bowiem mniejsze odstępy utrudniałyby ruchy dorosłym ślimakom.

Na górnej krawędzi listewek 10 ulokowane jest prostopadle siedem belek (12) o szerokości 100 mm, służących do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj.

Jedynymi czynnościami, jakimi hodowcy będą wykonywać bezpośrednio w takim ulu, będzie wykładanie kubków z ziemią oraz sypanie paszy na karmniki.

Claims (8)

1. UI do rozrodu ślimaków tureckich, składający się ze stelaża i ulokowanej na nim skrzyni lęgowej, znamienny tym, że ma dolne belki (3) z rozpostartą na nich siatką (5) stanowiącą dno ula (1) oraz górne belki (4), z których dwie zaopatrzone są w listwy (6) oraz prowadnice (9) do przesuwania, co najmniej dwóch listewek (10) z zawieszoną agrotkaniną (11) oraz ulokowanych na listewkach (10), co najmniej dwóch belek i (12) do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj.

2. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że najdłuższy bok ula (1) nie przekracza długości 5 metrów.

3. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że listwy (6) zaopatrzone są co 100-500 mm w odwadniające otwory (8) o średnicy 3-4 mm.

4. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że siatka (5) stanowiąca dno ula (1) znajduje się na wysokości co najmniej 600 mm nad podłożem.

5. Ul według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że wielkość oczek siatki (5) zawiera się w przedziale 3-5 mm.

6. Ul według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że odległość między listewkami (10) z agrotkaniną (11) wynosi co najmniej 60 mm.

7. Ul według zastrz. 1 albo 6, znamienny tym, że długość agrotkaniny (11) zawieszonej listewkach (10) jest mniejsza nie więcej niż o 20 mm od przestrzeni od dna ula (1) do wysokości na której ulokowane są listewki (10).

8. Ul według zastrz. 1, znamienny tym, że szerokość belek (12) do wykładania paszy i kubków z ziemią do składania jaj zawiera się w przedziale 80-200 mm.