Przedmiotem wynalazku niniejszego jest biegacz pierscieniowy do pierscieniowych przasnic i skretarek.Istnieja zasadniczo dwa rózne rodzaje biegaczy pierscieniowych, a mianowicie biegacz uszkowy i biegacz ceowy. Biegacz uszkowy biega po pierscieniu, którego scian¬ ki glówne a zarazem powierzchnie oparcia biegacza sa prostopadle do lawki pierscie¬ niowej, natomiast w drugim typie biegacza, powierzchnie prowadzenia i oparcia biega- cza znajduja sie na tak zwanej glowicy pierscieniowej i sa równolegle do lawki.Biegacz pierscieniowy wedlug wynalaz¬ ku przeznaczony zwlaszcza do przasnic i sloretarek pierscieniowych nalezy do tego drugiego rodzaju i biega po tak zwanych pierscieniach ieowych, Biegacze pierscieniowe tego rodzaju o- pieraja sie podczas przedzenia i skrecania tylko w jednym punkcie wewnatrz pier¬ scienia od spodu glowicy, przyczem punkt oparcia zmienia sie pod dzialaniem sily odsrodkowej i ciagnienia nitki, natomiast same biegacze pierscieniowe zmieniaja swe polozenie, zmieniajac polozenie srodka ciezkosci wzgledem górnej strony glowicy pierscieniowej.Podczas wahan biegacza pierscieniowe¬ go naokolo zmiennego punktu oparcia na wewnetrznym brzegu pierscienia moze sie zdarzyc, zwlaszcza po zniknieciu ciagnie¬ nia nitki, ze koniec biegacza, obejmujacy zewnetrzny btfzeg glowicy, oprze sie krawe¬ dzia o szyjke pierscienia, co moze spowo¬ dowac zaklócenie spokojnego, równomier-4*nego biegu biegacza, ze szkoda dla czynno¬ sci przedzenia wzglednie skrecania.Aby zapobiec tej niedogodnosci' w bie¬ gaczu wedlug wynalazku czesci koncowe maja ksztalt luków kalowych lub tez sa zestawione z luków kolowych albo tez srodkowa czesc biegacza posiada wgiecie lub ma podobny ksztalt, który w razie zwolnienia ciagnienia nitki umozliwia o- parcie sie biegacza na górnej stronie glo¬ wicy pierscienia, wskutek czego unika sie zetkniecia koncowej czesci biegacza, a przedewszystkiem zewnetrznej koncowej czesci, z szyjka pierscienia, przyczem jed¬ noczesnie dzieki oparciu srodkowej czesci nastepuje hamowanie, zwiekszajace sile ciagnienia nitki tak, iz nastepuje podnie¬ sienie biegacza i sprowadzenie go w polo¬ zenie równowagi niestalej.Biegacz pierscieniowy wedlug wynalaz¬ ku posiada w swym zarysie ksztalt nerki i slizga sie swa srodkowa czescia chwilowo po powierzchni glowicy pierscienia, zwla¬ szcza po zwolnieniu ciagnienia nitki, przy¬ czem dziala wówczas lekko hamujaco, jed¬ nakze nie zakleszczajac sie, co wystarcza do wyrównania sil, wystepujacych podczas biegu biegacza; wspomniany ksztalt jest korzystny przez wzglad na tak zwany luz biegacza.W jednej dogodnej postaci wykonania biegacza wysokosc w swietle miedzy wgle- hieniem a linja, laczaca obydwie jego cze¬ sci koncowe, jest stosunkowo duza.Taki ksztalt biegacza pierscieniowego wedlug wynalazku, którego czesci koncowe albo boczne w ksztalcie luków kolowych wzglednie osadzone na lukach kolowych sa polaczone zapomoca srodkowej czesci lu¬ kowej z wglebieniem ku wewnatrz, jest ko¬ rzystny przez wzglad na wiekszy luz biega¬ cza i daje lepsze prowadzenie, wskutek czego bieg biegacza staje sie lzejszy i jed¬ noczesnie pewniejszy i lepszy pod wzgle¬ dem dzialania.Nalezy tu jeszcze zauwazyc, ze zakrzy¬ wienia koncowych czesci biegacza w ksztal¬ cie luków kolowych sa stosunkowo duze; np. w porównaniu do krzywizny wewnetrz¬ nego brzegu glowicy pierscieniowej krzy¬ wizny biegacza sa tak duze, ze biegacz od¬ piera sie o wewnetrzny brzeg tylko w jed¬ nym punkcie i jest latwo ruchliwy. Pro¬ mien krzywizny koncowych czesci moze byc w przyblizeniu taki sam, jak i promien krzywizny czesci, laczacych czesci konco¬ we z czescia srodkowa.Dzieki temu otrzymuje sie stosunkowo duzy luz biegacza pierscieniowego przy nieuniknionej zmianie sily ciagnienia nitki i sily odsrodkowej biagacza, które to sily decyduja zasadniczo o luzie biegacza.Przy silniejszem zwolnieniu ciagnienia nitki srodkowa czesc biegacza, która laczy obydwie koncowe jego czesci w ksztalcie luków kolowych, opiera sie o powierzchnie glowicy pierscieniowej i powoduje zjawia¬ jace sie we wlasciwym czasie hamowanie, które wzmaga ciagnienie nitki, a przez to samo ulatwia ponowne podniesienie biega¬ cza i sprowadzenie go w polozenie równo¬ wagi niestalej.Oparcie sie biegacza srodkowa czescia na powierzchni glowicy pierscieniowej przy najmniejszych naprezeniach nitki posiada ponadto te zalete, ze dzieki korzystnemu ksztaltowi czesci bocznych wzglednie kon¬ cowych biegacza o ksztalcie luków kola wzglednie zestawionych z luków) kolowych, umozliwiaja latwy luz nitki i nie pozwalaja na jej zakleszczenie sie wzglednie zacisnie¬ cie tak, iz otrzymuje sie dodatkowo ko¬ rzystne prowadzenie biegacza pierscienio¬ wego, przeciwdzialajace przeciwko sklon¬ nosci zakleszczenia sie biegacza, przyczem zjawia sie lekkie hamowanie dodatkowe, korzystne podczas biegu biegacza wlasnie wtedy, gdy to jest potrzebne, aby sprowa¬ dzic biegacz w najdogodniejsze polozenie robocze, a mianowicie w polozenie równo¬ wagi niestalej.Na rysunku przedstawiono przyklad — 2 —wykonania biegacza wedlug wynalazku, a takze uwidoczniony jest znany biegacz pierscieniowy w celu pokazania wzmianko¬ wanych niedogodnosci. Fig. 1 uwidocznia znany biegacz w ksztalcie litery C w po¬ lozeniu normalnem, fig. 2 — tenze biegacz w polozeniu, w którem zewnetrzny koniec biegacza opiera sie o szyjke pierscienia, fig. 3 — biegacz wedlug wynalazku w normal¬ nem polozeniu podczas przedzenia wzgled¬ nie skrecania, fig. 4 — tenze biegacz, lecz w takiem polozeniu, w którem jego srodko¬ wa czesc opiera sie na górnej stronie glo¬ wicy pierscieniowej.Na fig. 1 uwidoczniono, w jaki sposób znany biegacz ceowy a podczas przedzenia lub skrecania opiera sie w punkcie A o we¬ wnetrzny brzeg dolny glowicy pierscienio¬ wej b, przyczem pod dzialaniem sily od¬ srodkowej oraz napiecia nitki punkt opar¬ cia zmienia sie, biegacz zas moze wykony¬ wac lekki ruch wahadlowy naokolo brze¬ gu c.Fig. 2 uwidocznia inne polozenie biega¬ cza, które moze on przyjac, np. po zwolnie¬ niu napiecia nitki, przyczem punkt oparcia A biegacza na brzegu zewnetrznym c zmie¬ nia sie, natomiast koniec d zewnetrznej czesci biegacza opiera sie w punkcie B na zewnetrznej powierzchni e szyjki pierscie¬ nia tak, iz spokojny bieg biegacza zostaje zaklócony.Fig. 3 uwidocznia biegacz, wykonany wedlug wynalazku i posiadajacy ksztalt nerkowaty z lukowalem wglebieniem / w tern samem polozeniu, jakie zajmuje znany biegacz na fig. 1 podczas przedzenia lub skrecania, opierajac sie o wewnetrzny brzeg c glowicy pierscieniowej b w punk¬ cie C.Fig. 4 uwidocznia biegacz wedlug wy¬ nalazku w takiem polozeniu, jak na fig. 2, z ta jednak róznica, ze, gdy zmieni sie punkt oparcia C, biegacz ten opiera sie wgieciem / na górnej powierzchni glowicy pierscie¬ niowej b w punkcie D, przyczem jednak ze¬ wnetrzna koncowa czesc d biegacza nie opiera sie o zewnetrzna powierzchnie szyj¬ ki pierscienia i nie moze spowodowac za¬ klócenia.Z fig. 3 i 4 widac, ze biegacz wedlug wynalazku moze slizgac sie stosunkowo latwo po górnej powierzchni glowicy pier¬ scienia b, ale w kazdym razie zjawia sie pozadane wieksze hamowanie, powodujac opisane wyzej dzialanie. Zalety biegacza wedlug wynalazku podczas przedzenia i skrecania, oprócz juz wzmiankowanego wy¬ zej lepszego biegu biegacza oraz korzyst¬ niejszego luzu nitki i biegacza stanowi po¬ nadto- to, ze zmniejsza sie bardzo znacznie mozliwosc zerwania nitki lub zlamanie bie¬ gacza, osiaga sie mocniejsze skrecenie i otrzymuje sie lepsza nitke o wiekszej wy¬ trzymalosci i mniejszej nierównomiernosci, co przyczynia sie naogól do powiekszenia wydajnosci.Poza tern osiaga sie mniejsze zuzycie pierscieni, przyczem biegacz wedlug wyna¬ lazku moze byc odrazu zastosowany w ma¬ szynach przedzalniczych bez; zaklócenia ru¬ chu i bez wydatków na zmiane maszyny, co daje znaczne obnizenie kosztów.W innej szczególnie dogodnej postaci wykonania biegacz ma taki ksztalt, iz w po¬ lozeniu opuszczonem opiera sie swem wgie¬ ciem daleko poza linja srodkowa górnej powierzchni glowicy pierscienia wzglednie przekroju pierscienia.W innej znowuz dogodnej postaci za¬ okraglenie wglebienia posiada stosunkowo niewielki promien krzywizny, tak iz otrzy¬ muje sie niewielka powierzchnie zetkniecia z glowica pierscienia, a przez to samo zmniejsza sie tarcie wgiecia po powierzch¬ ni pierscienia, PL