Przedmiotem wynalazku niniejszego jest sposób wyciagania wydrazonych osi pojazdów kolejowych.Wyciaganie wydrazonych osi jest do¬ konywane zapomoca trzpienia wyciagowe¬ go, którego srednica, w celu latwiejszego zsuwania osi, zmniejsza sie ewentualnie ku koncowi zewnetrznemu. W ten sposób o- trzymuje sie os o stalej srednicy wewnetrz¬ nej lub o srednicy, zmniejszajacej sie ku koncom, umieszczanym w lozyskach. Sred¬ nica ta musi byc mala, poniewaz wzmacnia¬ nie scianki osi przy piascie osiaga sie przez pogrubienie jej. Otrzymywane grubosci scianek nie odpowiadaja jednak napreze¬ niom, które sa najwieksze na krawedzi we¬ wnetrznej czopa osi przy piascie kola, a najmniejsze w srodkowej czesci osi. Zgru¬ bienie konców osi powoduje zmiane poloze¬ nia wlókien, które przy obróbce osi sa prze¬ cinane i powoduja jej pekanie. Wydrazone osie nie mogly wiec zastapic w zupelnosci osi pelnych, pomimo znacznie mniejszej wagi, co jest bardzo wazme, zarówno w od¬ niesieniu do pojazdów, jak i nawierzchni toru kolejowego.Sposób wedlug wynalazku umozliwia wyciaganie wydrazonych osi z jednego ka¬ walka materjalu, przyczem grubosc scia¬ nek odpowiada powstajacym naprezeniom, a scianka osi w miejscu, w którem os jest osadzona w piascie, posiada odpowiednia grubosc. Do tego celu wyciaga sie rure tak, iz jej srednica zewnetrzna na koncu za-mknietypi odpowiada srednicy zewnetrz¬ nej w czesci srodkowej rury, podczas gdy srednica wewnetrzna na koncu zamknietymi ject mhiejsza niz srednica w^wni^ttzna w czesci srodkowej rury. Na koncu otwartym rure wyciaga sie tak, iz jej srednick ze¬ wnetrzna wzglednie wewnetrzna jest wiek¬ sza wzglednie mniejsza od odpowiadajacej jej srednicy srodkowej czesci rury; Do przeprowadzania sposobu wedlug wynalaz¬ ku konieczny jest wiec trzpien wyciagowy o mniejszych " ^tfednicacH Triajegtf koncach niz w czesci srodkowej, dzieki czemu o- trzymuje sie na koncach osi scianki p wiek: szej grubosci niz w Lsródk^wej czesci osi.Zwiekszanie grubosci scianki na koncu o- twatrtyriiósi przez zwiekszanie srednicy zewnetrznej tego.konca i zmniejszanie je¬ go srednicy Wewnetrznej jest konieczne, gdyz w przeciwnym przypadku nie byloby mozliwe sciaganie*osi z trzpienia.Znane jest wyciaganie rur na trzpieniach schodkowych o rozmaitych srednicach w celu otrzymywania rozmaitych grubosci scianki rury. Sposób ten stosuje sie dotych¬ czas jedynie przy wyciaganiu rur o malej grubosci scianki, przyczem zwiekszenie jej grubosci osiaga sie przez zmniejszenie we¬ wnetrznej srednicy rury. Sposób ten nie nadaje sie -do wyrobu osi pojazdów kolejo¬ wych, gdyz nie jest mozliwe nadac sciance osi stosunkowo duzej grubosci zapomoca wysuwanego trzpienia. Do tego celu ko¬ nieczne jest zarówno zwiekszenie srednicy zewnetrzniej, jak tez zmniejszenie srednicy wewnetrznej, gdyz w tym przypadku pra¬ ca,' -konieczna przy zmianie ksztaltu rury, jest znacznie mniejsza.-.;.. Na rysunku fig. 1 uwidocznia w prze¬ kroju podluznym os na trzpieniu; fig. 2 — ps po zsunieciu jej z trzpienia; fig. 3 — os po obróbce; fig. 4 — os na trzpieniu o ksztalcie odmiennym; fig. 5 — os te po zsu¬ nieciu jej z trzpienia, a fig. 6 — os po ob¬ róbce.Trzpien, przedstawiony na fig. 1, posia¬ da w czesciach, odpowiadajacych koncowi zamknietemu i koncowi otwartemu osi mniejsza srednice niz w czesci srodkowej.Srednica trzpienia, odpowiadajaca konco¬ wi zamknietemu osi, jest nieco mniejsza, niz odpowiadajaca jej koncowi otwar¬ temu.Wyciaganie uskutecznia sie w sposób nastepujacy. Z rury, otrzymanej w prasie wyciagowej, wyciaga sie na opisanym trzpieniu rure, stosujac pierscienie wycia¬ gowe, Jptfzyczem zapomoca trzpienia sredni¬ ca wewnetrzna rury na koncu zamknietym zostaje zmniejszona, podczas gdy srednica zewnetrzna tego konca odpowiada ze¬ wnetrznej srednicy srodkowej czesci rury.W koncu otwartym rury trzpien zmniejsza srednice wewnetrzna rury, podczas gdy równoczesnie zapomoca odpowiedniego na¬ rzedzia srednica zewnetrzna rury zostaje powiekszona (fig. 1). Przy wysuwaniu -. trzpienia, jego czesc srodkowa przesuwa materjal wewnetrznej scianki otwartego konca rury ku zewnatrz, tak iz rura otrzy¬ muje ksztalt, przedstawiony na fig. 2. Kon¬ ce rury sa nastepnie obrabiane w wykroju przez kucie lub tloczenie. Otrzymuje sie os, uwidoczniona na fig. 3.Srednica trzpienia wedlug fig. 4 jest przy zamknietym koncu rury zmniejszona schodkowo dwa razy, dzieki czemu otrzy¬ muje sie juz przy wyciagamiu grubosc scian¬ ki czopa osi i piasty. Przebieg jest wiec u- proszczony. Dalsza przeróbka odpowiada przeróbce przy stosowaniu trzpienia, przed¬ stawionego na fig. 1.Zalete sposobu wedlug wynalazku sta¬ nowi, iz wlókna materjalu, z którego wyra¬ bia sie os, sa na calej ich dlugosci równole¬ gle do srodkowej linji osi. Przy nastepnej obróbce usuniete zostaja jedynie wlókna zewnetrznych warstw, przecinanie wiec po¬ zostalych jest niemozliwe. Otrzymane osie posiadaja znacznie wieksza wytrzymalosc, niz przy wyrobie ich dotychczas znanemi sposobami. — 2 - PL