PL229871B1 - Komponent do osuszania murów - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest komponent do osuszania murów metodą iniekcyjną poprzez blokadę hydrofobową i zatrzymania procesu wznoszenia się kapilarnie wilgoci w istniejących murach.

Znane i powszechnie stosowane są sposoby osuszania istniejących murów poprzez osuszanie kondensacyjne i absorpcyjne przyśpieszające osuszanie przegród budowlanych na poziomie fundamentów i piwnic a także osuszanie istniejących murów metodami elektrofizyczn ymi, mikrofalowymi lub iniekcji z wykorzystaniem preparatów hydrofobowych i uszczelniających wytworzonych na bazie żywic silikonowych, krzemianów alkalicznych oraz pyłów krzemionkowych. Znane komponenty do osuszania istniejących murów wykonane są jako mieszaniny cementu portlandzkiego z żywicami poliuretanowymi lub epoksydowymi lub środkami mineralnymi dozowane są w otwory wykonane w wilgotnym murze swobodnie lub pod ciśnieniem w zależności od średnicy otworów i metody wtrysku. Znane z publikacji opisu patentowego nr PL 203 294. Sposób osuszania budowli zawilgoconych metodą iniekcji krystalicznej polega na wtryskiwaniu w przygotowane otwory mieszaniny wodnych roztworów cementu portlandzkiego z metakrzemianem sodowym i/lub potasowym oraz polikrzemianem sodowym i/lub potasowym a także fosforanu sodowego. Proporcje powyższej mieszaniny iniekcyjnej wynoszą: 7;4;1;0,2;0,2. Opisana metoda pozwala na odwierty o głębokości mniejszej od szerokości muru o ok. 10 cm i dla metod hydrofobowych bezpośrednich otwory o średnicy ok. 20 mm powinny mieć nachylenie ok. 30°, zaś w metodach ciśnieniowych pochylenie otworów może być znacznie mniejsze a nawet otwory mogą być wiercone poziomo. Zagadnienie iniekcji krystalicznej opisano również w opisach patentowych polskich nr: PL 204 067 oraz PL 160 174. W innej publikacji czasopisma „Materiały Budowlane” nr 7/2005 pod tytułem „Metody osuszania ścian budynków istniejących” opisano między innymi znane metody iniekcji krystalicznej wykonywane do otworów o rozstawie ok.12 cm zaczynem wodnego roztworu cementu portlandzkiego z dodatkiem aktywatora krzemianu sodowego. Inne znane rozwiązanie opisano w opisie patentowym PL 103 633 gdzie osuszanie muru prowadzi się metodą instalacji elektroosmotycznej a po wstępnym osuszeniu murów wierci się otwory, w które wprowadza się środki hydrofobowe i zmienia biegunowość instalacji elektroosmotycznej na przeciwną wytwarzając podciśnienie w kapilarach powodujące zasysanie środka hydrofobowego. Opisane w Encyklopedii Inżyniera Budownictwa, wyd. PWN Warszawa rok 2004 w rozdziale XI przedstawiono komponenty zaczynu wodnego roztworu drobnoziarnistego cementu portlandzkiego z plastyfikatorami o zdolności iniektowania szczelin od 0,1 mm. Szczególną ocenę uzyskało użycie żywic poliuretanowych jako składnika plastyfikatorów poprawiających połączenia adhezyjne żywic z podłożem suchym oraz mechanicznych zakotwień cząstek żywicy w kapilarach. Znane komponenty będące wodnymi roztworami żywic posiadają silnie spienioną powierzchnię, co powoduje konieczność częstego czyszczenia urządzeń oraz przedmuchiwania sprężonym powietrzem kawern i szczelin.

Dla wyeliminowania tych niedogodności opracowano komponent do osuszania murów według wynalazku. Komponent do osuszania murów metodą iniekcyjną, eliminujący kapilarne wchłanianie wilgoci przez mur, zmieszany w dwóch etapach i stanowiący wodny roztwór metakrzemianu sodu, zaprawy mineralnej z plastyfikatorem stanowi w pierwszym etapie mieszaninę wodnego roztworu pięciowodnego metakrzemianu sodu wzbogaconego plastyfikatorem będącym mieszaniną węglanu sodu i chlorku wapnia w proporcji 5:1, w ilości 3-8%, a zdemineralizowaną wodą, podgrzaną do temperatury 50°C-75°C w proporcjach dwie części wody na jedną część metakrzemianu sodu, zaś w drugim etapie wodny zaczyn pylastej frakcji cementu portlandzkiego wzbogacony znanym plastyfikatorem miesza się z wodnym roztworem metakrzemianu sodu w proporcjach cztery części wagowe cementu na dwoma częściami wody zdemineralizowanej i jedną część metakrzemianu sodu, wzbogaconego plastyfikatorem. Rozwiązanie komponentu do osuszania murów według wynalazku jest mieszaniną bardzo skutecznie wodochronną i eliminującą kapilarność muru. Ma skuteczne walory hydrofobowe, a ponadto jest łatwa i tania w użyciu.

Komponent do osuszania murów metodą iniekcyjną, eliminujący kapilarne wchłanianie wilgoci przez mur przedstawiony został w przykładzie rozwiązania mieszany w dwóch etapach i stanowiący wodny roztwór metakrzemianu sodu, zaprawy mineralnej z plastyfikatorem.

W pierwszym etapie wodny roztwór pięciowodnego metakrzemianu sodu wzbogacony pięcioprocentową ilością plastyfikatora, zdemineralizowaną wodą o temperaturze 60°C w proporcjach dwie części wody na jedną część metakrzemianu sodu i tak przygotowaną mieszaninę pozostawia się do ostygnięcia do temperatury użytkowej, a w drugim etapie wodny zaczyn pylastej frakcji cementu portlandzkiego, wzbogacony znanym plastyfikatorem, miesza się z wodnym roztworem metakrzemianu sodu

PL 229 871 B1 w proporcjach 4 części wagowe cementu na 2 części wody zdemineralizowanej o temperaturze 60°C i 1 część metakrzemianu sodu, wzbogaconego plastyfikatorem w ilości 5%. Woda zdemineralizowana mieszana w komponencie jest w temperaturze 60°C, po wymieszaniu studzona do temperatury otoczenia. Plastyfikator używany w komponencie jest mieszaniną węglanu sodu i chlorku wapnia w proporcji 5:1. Tak przygotowany komponent wprowadza się w otwory w murze, a mieszanina jest bardzo skutecznie wodochronną i eliminująca kapilarność muru. Ma skuteczne walory hydrofobowe, a ponadto jest łatwa i tania w użyciu.

Claims (1)

1. Komponent do osuszania murów metodą iniekcyjną eliminujący kapilarne wchłanianie wilgoci przez mur, zmieszany w dwóch etapach i stanowiący wodny roztwór metakrzemianu sodu, zaprawy mineralnej z plastyfikatorem, znamienny tym, że w pierwszym etapie wodny roztwór pięciowodnego metakrzemianu sodu wzbogacony plastyfikatorem, będącym mieszaniną węglanu sodu i chlorku wapnia w proporcji 5:1, w ilości 3-8%, zmieszany jest z zdemineralizowaną wodą o temperaturze 50°C-75°C, w proporcjach dwie części wody na jedną część metakrzemianu sodu, zaś w drugim etapie wodny zaczyn pylastej frakcji cementu portlandzkiego wzbogacony plastyfikatorem zmieszany jest z wodnym roztworem metakrzemianu sodu w proporcjach cztery części wagowe cementu na dwie części wody zdemineralizowanej i jednej część metakrzemianu sodu wzbogaconego plastyfikatorem.