Przedmiot wynalazku stanowi specjal¬ ne osadzenie kontaktów w samoczynnym wibracyjnym regulatorze napiecia, umoz¬ liwiajace wyregulowywanie w sposób cia¬ gly regulatora, w celu utrzymania nasta¬ wionego napiecia na stalym poziomie.W dotychczas znanych samoczynnych regulatorach napiecia nastawianie regula¬ tora odbywa sie przez zginanie odpowied¬ nich sprezyn, na których osadzone sa; kon¬ takty, co utrudnia nastawianie regulatora w sposób ciagly; jednoczesnie przez cze¬ ste wyginanie wspomnianych sprezyn pe¬ kaja one i regulator zostaje uszkodzony.Stosujac osadzenie kontaktów w mysl wy- nal&zku, osiaga sie nastawianie regulatora przez przesuwanie obsad sprezynujacych, zaopatrzonych w kontakty. Sposób ten gwarantuje nastawianie regulatora w spo¬ sób ciagly oraz Jego niezawodne dzialanie.Fig. 1 przedstawia uklad polaczen pradnicy ze znanym samoczynnym wibra¬ cyjnym regulatorem napiecia.Fig. 2 przedstawia wykres 3 krzywej za¬ leznosci strumienia magnetycznego cewki samoczynnego regulatora napiecia od odle¬ glosci d miedzy rdzeniem 15 a kotwiczka 12 oraz wykres 4 reakcji sprezyny, przed¬ stawiajacy zaleznosc sily P naciagu spre¬ zyny od odleglosci d.Fig. 3 przedstawia widok zboku, fig. 4 — widok zprzotltt, a fig. 5 — widok zgó-ty samoczynnego wibracyjnego regulatora napiecia, w którym kontakty 11 i 14 sa u- mocowane na stalel na slupku 17 z mate- rjalu izolacyjnego, który mozna przesuwac, zmieniajac odleglosc kontaktów 11 i 14 w stosunku do kontaktu dwustronnego 13, osadzonego na kotwiczce 12.Fig. 6 przedstawia widok zboku, fig. 7 — widok zprzodu, a fig.' 8 —i widoki zgó- ry samoczynnego regulatora napiecia w od- miennem wykonaniu, w którem nietylko mozna zmieniac odleglosci kontaktów 11 i 14 w stosunku do kontaktu dwustronnego 13, lecz równiez mozna zmieniac odle¬ glosc miedzy kontaktami 11 i 14 przez przesuwanie obsady 22 kontaktu 11 wzgle¬ dem slupka 17.Na fig. 1 cyfra 5 oznaczono twornik pradnicy pradu stalego wraz z kolektorem i szczotkami, dodatnia i ujemna.Uzwojenie 6 magnesów pradnicy jest jednym koncem przylaczone do szczotki ujemnej pradnicy, drugim natomiast kon¬ cem jest polaczone z kotwiczka 12 samo¬ czynnego wibracyjnego regulatora napie¬ cia. Samoczynny wibracyjny regulator na¬ piecia jest zaopatrzony w rdzen 15, na którym umieszczona jest cewka 8, przyla¬ czona do zacisków pradnicy 5, t. j. do szczotki dodatniej i ujemnej.Na* kadlubie 7 regulatora zamocowana jest drgajaca kotwiczka 12, na która od¬ dzialywa strumien magnetyczny, który jest wywolany amperozwojami cewki 8 i któremu przeciwdziala reakcja sprezyny 10. Kotwiczka 12 posiada dwustronny kon¬ takt 13, który przylega odpowiednio do kontaktów 11 i 14.W znanych regulatorach odleglosci kon¬ taktów 11 i 14 miedzy soba, jak i odle¬ glosc tych kontaktów, w stosunku do kon¬ taktu dwustronnego 13, osadzonego na kotwiczce 12, sa stale, a daja sie jedynie zmieniac przez wyginanie sprezyn, na któ¬ rych sa osadzone.Dzialanie samoczynnego wibracyjnego regulatora napiecia jest nastepujace. Jezeli pradnica ma mala liczbe obrotów lub duze , obciazenie, to stykaja sie ze soba kontakty 11 i 13 i wówczas opornik 9 zostaje zwarty.Gdy liczba obrotów pradnicy wzrosnie lub jej obciazenie zmaleje, wówczas stykaja sie ze soba kontakty 13 i 14 i opornik 9 zo¬ staje wlaczony w szereg z uzwojeniem 6 magnesów pradnicy 5, opornik 16 zas zo-- staje wlaczony równolegle do uzwojenia magnesów. Dla stanów posrednich pradni¬ cy kontakt dwustronny 13 majduje sie miedzy kontaktami 11 i 14, lecz ich nie do¬ tyka. Opornik zas 9 jest wówczas wlaczo¬ ny szeregowo w obwód uzwojenia ma¬ gnesów.Kotwiczka 12 wraz z kontaktem dwu¬ stronnym 13 drga wiec nieustannie mie¬ dzy kontaktami 11 i 14 tak, ze napiecie na zaciskach pradnicy jest stale. Aby to osiagnac, sila magnetomotoryczna, powsta¬ la od strumienia magnetycznego, wywo¬ lanego amperozwojami cewki 8, musi byc zrównowazona z sila przyciagania sprezy¬ ny 10 w obszarze, ograniczonym punktami przeciec prostej 4 z krzywa 3 w granicy róznicy odleglosci dx i d2 kotwiczki 12 od rdzenia 15 regulatora.Wymienione punkty przeciec 1 i 2 przedstawiaja obszar pracy regulatora, w którym zachodzi równowaga miedzy przy¬ ciaganiem cewki i przyciaganiem sprezy¬ ny. Poza tym obszarem niema równowagi i regulator pracuje zle. Dla osiagniecia tej równowagi, a wiec i utrzymania napiecia na stalym poziomie, nalezy odpowiednio ustawic kontakty 11 i 14. Wielkosc na¬ piecia reguluje sie przez naciag sprezy¬ ny 10. Odpowiednie ustawienie kontaktów mozna osiagnac dzieki osadzeniu kontak¬ tów, przedstawionemu na fig. 3 — 8. Na figurach tych rdzen regulatora jest ozna¬ czony liczba 15 i jest na nim umieszczona cewka 8. Na jednym koncu kotwiczki 12 zamocowane jest ramie 19, na którem sa osadzone kontakty 13, na drugim zas kon- — 2 -cu -r- dpretyna.viA-.-do regulacji wielkosci napiecia. Naciag sprezyny 10 reguluje sie pokreceniem srubki 20. Osadzenie kontak¬ tów przedstawiono na fig. 6, gdzie uwi¬ doczniono slupek 17 z materjalu izola¬ cyjnego, na którym z lewej strony zamo¬ cowana jest obsada 2i kontaktu dolnego 14, z prawej zas strony zamocowana jest obsada 22 kontaktu górnego 11. Kontakty te sa od siebie odizolowane, przyczem sa w stosunku do siebie w stalej odleglosci, bedac na stale zamocowane na slupku 17, tak ze odleglosci tych kontaktów nie daja sie zmieniac. Przez odkrecenie sruby 23 mozna przesuwac slupek 17 wzgledem stojaka 18 dzieki wykonaniu w nim po¬ dluznej szczeliny, przytem nie zmienia sie wzajemnej odleglosci kontaktów 11, 14, a zmienia sie odleglosc kontaktu 11 oraz kontaktu 14 w stosunku do kontaktu dwustronnego 13.Na fig. 7 uwidoczniono osadzenie kon¬ taktów, umozliwiajace nietylko zmiane odleglosci kontaktu 11 oraz 14 w stosun¬ ku do dwustronnego kontaktu 13, lecz równiez umozliwiajace zmiane wzajemnej odleglosci kontaktów 11 i 14 wzgledem siebie przez odkrecenie srubek 24 i prze¬ suniecie obsady 22 kontaktu 11 w stosun¬ ku do kontaktu 14, dzieki wykonaniu w obsadzie 22 szczelin podluznych.Powyzsze nastawienie kontaktów umoz¬ liwia jeszcze bardziej dokladna regulacje napiecia. PL