PL226845B1 - Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu - Google Patents

Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu

Info

Publication number
PL226845B1
PL226845B1 PL406517A PL40651713A PL226845B1 PL 226845 B1 PL226845 B1 PL 226845B1 PL 406517 A PL406517 A PL 406517A PL 40651713 A PL40651713 A PL 40651713A PL 226845 B1 PL226845 B1 PL 226845B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
treatment
fluid
excessive
acid according
kynurenic acid
Prior art date
Application number
PL406517A
Other languages
English (en)
Other versions
PL406517A1 (pl
Inventor
Waldemar Turski
Izabela Natalia Zakrocka
Janusz Sadowski
Elżbieta Kompanowska-Jezierska
Elzbieta Kompanowska-Jezierska
Bożena Bądzyńska
Bozena Badzynska
Original Assignee
Inst Medycyny Doświadczalnej I Klinicznej Im Mirosława Mossakowskiego Pan
Univ Medyczny W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Medycyny Doświadczalnej I Klinicznej Im Mirosława Mossakowskiego Pan, Univ Medyczny W Lublinie filed Critical Inst Medycyny Doświadczalnej I Klinicznej Im Mirosława Mossakowskiego Pan
Priority to PL406517A priority Critical patent/PL226845B1/pl
Publication of PL406517A1 publication Critical patent/PL406517A1/pl
Publication of PL226845B1 publication Critical patent/PL226845B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu (KYNA).
Prawidłowe stężenie elektrolitów i substancji osmotycznie czynnych oraz prawidłowa objętość wody w poszczególnych przestrzeniach ciała decydują o prawidłowym funkcjonowaniu wszystkich komórek organizmu. Podstawowe znaczenie w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej mają jony sodowe. Zwiększenie zawartości jonu sodowego powoduje gromadzenie wody w przestrzeni pozakomórkowej lub wewnątrzkomórkowej, co może negatywnie wpływać na funkcjonowanie komórek, tkanek, narządów, skrajnie prowadząc do śmierci organizmu. Przyczyną nadmiernego gromadzenia się jonów sodu może być: utrata płynów w wyniku wymiotów, biegunki, nadmiernego parowania z dróg oddechowych lub skóry, rozległych ran, oparzeń, gorączka, nadmierne pocenie się, nadmierna podaż jonów sodu, zwiększone pragnienie, np. w chorobach mózgu, wydalanie nadmiernych ilości moczu, zaburzenie procesów zagęszczania moczu, np. stan po odbarczeniu oprócz nerkowej niewydolności nerek, przewlekła niewydolność nerek, moczówka prosta, hiperkalcemia, hipokaliemia, ostre lub przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, diureza osmotyczna (glikozuria w przebiegu cukrzycy, stan po zastosowaniu środków kontrastowych w radiologii), wydalanie moczu niskosodowego na skutek żywienia wysokobiałkowego lub bogatego w aminokwasy (pacjenci żywieni pozajelitowo), u noworodków z niską masą urodzeniową wskutek nadmiernego parowania przez skórę lub niedojrzałości nerek, pierwotna lub wtórna hypodypsia, przyczyny jatrogenne (np. leczenie mannitolem, laktulozą, leczenie litem, podawanie hipertonicznych roztworów chlorku sodowego, węglanu wapnia, wodorowęglanu sodu, hipertoniczny płyn dializacyjny), nadmierna podaż lub wydzielanie mineralokortykoidów (zespół Cushinga, zespół Conna).
Zwiększenie stężenia sodu w surowicy krwi (powyżej 155 mEq/l) grozi poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi i może być przyczyną zgonu. Częstotliwość występowania hipernatremii nie została określona w populacji. U pacjentów przebywających w szpitalu szacowana jest na około 0,5-2%.
Wynikiem zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej w hipernatremii jest gromadzenie się nadmiernych ilości wody w komórkach lub przestrzeni pozakomórkowej. Przyczyną tego stanu może być:
- nadmierne ciśnienie hydrostatyczne wewnątrz naczyń krwionośnych,
- obniżone ciśnienie onkotyczne w naczyniach krwionośnych,
- nadmierne ciśnienie onkotyczne na zewnątrz naczyń krwionośnych,
- nieprawidłowa przepuszczalność ściany naczyń krwionośnych,
- nieprawidłowa struktura i/lub funkcja naczyń limfatycznych.
Nadmierne gromadzenie się wody występuje w przebiegu:
- ciąży lub po porodzie, nadciśnienia tętniczego, chorób wątroby (np. marskość wątroby), chorób nerek (ostra i przewlekła niewydolność nerek, zespół nerczycowy), naczyniowej niewydolności krążenia, niewydolności mięśnia sercowego (lewo- i prawokomorowa),
- guzów mózgu, urazów mózgu, chorób spichrzeniowych zajmujących ośrodkowy układ nerwowy, miejscowo po oparzeniu, ukąszeniu owadów, wprowadzeniu jadów, alergii, hipoalbuminemii, zaburzeń odpływu krwi (zator, zakrzep, uraz, ucisk, guz), zatruć, stosowania substancji chemicznych w farmakoterapii (np. glikokortykosteroidy, estrogeny, progestageny, blokery kanałów wapniowych, niesteroidowe leki przeciwzapalne, tiazolidynodiony).
Przejawem zaburzeń w gospodarce wodno-elektrolitowej są także przesięki i wysięki. Przykładami są: płyn w jamach opłucnowych, płyn w jamie otrzewnej, płyn w worku osierdziowym, nadmiar cieczy wodnistej wewnątrz gałki ocznej.
Wystąpienie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej wymaga leczenia. W leczeniu stosowane są m.in. leki moczopędne i sodopędne, to jest zwiększające ilość wydalanego moczu i/lub sodu i/lub substancji osmotycznie czynnych.
Nieoczekiwanie okazało się, że kwas kynureninowy o wzorze ogólnym 1 może mieć zastosowanie do wytwarzania leków do leczenia i profilaktyki zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.
Wzór ogólny 1
PL 226 845 B1
Kwas kynureninowy jest metabolitem tryptofanu powstającym na szlaku przemian kynureniny. Występuje on w tkankach i płynach ustrojowych w organizmie człowieka i innych ssaków. Jest on wchłaniany z przewodu pokarmowego i osiąga wysokie stężenie we krwi i tkankach (Kuc i wsp., Amino Acids. 2008, 35: 503-5).
Kwas kynureninowy działa na receptory glutaminianergiczne, takie jak: receptor N-metylo-Dasparaginowy (NMDA), kainianowy i a-amino-3-hydroksy-5-metylo-4-izoksazolo-propionowy (AMPA). Kwas kynureninowy jest antagonistą nikotynowego receptora alfa-7 (Kemp i wsp., Proc Natl Acad Sci USA, 1988, 85: 6547-50; Hilmas i wsp., J Neurosci, 2001, 21: 7463-73). Ponadto wpływa na receptor GPR35 ( Wang i wsp., 2006, J Biol Chem, 281: 22021-8).
Znane jest działanie kwasu kynureninowego hamujące rozwój stresu oksydacyjnego i zapobiegające peroksydacji lipidów w niedrożności jelit (Kaszaki i wsp., Neurogastroenterol Motil, 2008, 20: 53-62). Kwas kynureninowy wywiera również działanie przeciwbólowe (Nasstrom i wsp., Eur
J Pharmacol, 1992, 212, 21-9).
Znane jest także działanie ochronne kwasu kynureninowego przed owrzodzeniami żołądka (Glavin i wsp., Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry. 1989;13(3-4): 569-72, Res Commun
Chem Pathol Pharmacol. 1989; 64: 111-9).
Znane jest zastosowanie kwasu kynureninowego i jego pochodnych do wytwarzania leków stosowanych w leczeniu stanów chorobowych przebiegających ze wzmożoną perystaltyką jelit (Kaszaki i wsp., Neurogastroenterol Motil, 2008, 20: 53-62), a także w dnie moczanowej i stwardnieniu rozsianym (WO/2008/087461). Kwas kynureninowy jest także skuteczny w leczeniu wstrząsu septycznego (WO/2006/117624).
W publikacji Josef Kaszaki, ET.AL. „Kynurenines and intestinal neurotransmission: the role of N-methyl-d-aspartate receptors” ujawniono udział tryptofanu (zwłaszcza kwasu kynureninowego) w funkcji regulacyjnej jelitowego układu nerwowego.
Z opisu zgłoszenia wynalazku P.387584 znane jest zastosowanie kwasu kynureninowego do zapobiegania lub leczenia stanów chorobowych miąższu trzustki przebiegających z obrzękiem.
W opisie zgłoszenia wynalazku P.383112 ujawniono metody zwiększenia zawartości kwasu kynureninowego w płucach w celu zapobiegania rozwojowi komórek nowotworowych u palaczy tytoniu oraz u ludzi narażonych na dym.
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kwas kynureninowy o wzorze ogólnym 1 do zastosowania w leczeniu i profilaktyce zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, korzystnie do leczenia i profilaktyki w zakresie chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w tkankach.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w mózgu.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w płucach.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w czasie ciąży i po porodzie.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób wątroby przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób nerek przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu niewydolności serca przebiegającej z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu naczyniowej niewydolności krążenia przebiegającej z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu chorób alergicznych przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu zaburzeń hormonalnych przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu zatruć przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
Korzystnie kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu nadmiernego gromadzenia się płynów w wyniku stosowania leków zatrzymujących wodę i sód w organizmie.
PL 226 845 B1
Stwierdzono, że kwas kynureninowy o wzorze 1, wykazuje działanie sodopędne oraz moczopędne, dzięki czemu może on znaleźć zastosowanie w medycynie oraz weterynarii. Kwas jako substancja aktywna może znaleźć zastosowanie do wytwarzania leku do leczenia zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu.
Aktywność ta została potwierdzona następującymi wynikami badań.
W badaniach użyto szczury Sprague Dawley (SD) i szczury o podwyższonym ciśnieniu tętniczym (SHR). Badania wykonano na dorosłych szczurach zgodnie z zasadami dotyczącymi przeprowadzania badań na zwierzętach, po uprzednim zatwierdzeniu przez Komisję Etyczną.
Przygotowanie zwierząt
Temperatura ciała szczura była utrzymywana na poziomie ok. 37°C przy użyciu automatycznego systemu grzewczego (Fine Science Tools TR-200 21052-00 Animal Temperature Controller, Biodirect Inc, Taunton, MA, USA). Wykonywano tracheotomię, po czym umieszczano w tchawicy rurkę polietylenową zapewniając swobodną wymianę gazową. W czasie zabiegu chirurgicznego ubytek płynów był wyrównywany poprzez infuzję dożylną (kaniula polietylenowa wprowadzona do żyły udowej) 3% roztworu albuminy bydlęcej (albumina, frakcja V, AppliChem GmbH, Darmstadt, Niemcy) w płynie Ringera (10 ml/h/kg; Baxter PolskaSp. z o.o., Warszawa, Polska). Kaniulę teflonową wprowadzano poprzez tętnicę udową do aorty celem pomiaru średniego ciśnienia krwi tętniczej (MBP; Blood Pressure Instruments, Stoelting Co., Wood Dale, USA); zależne od zmian ciśnienia odkształcenia membrany czujnika były przetwarzane na zmiany napięcia elektrycznego i rejestrowane w sposób ciągły. Następnie wykonywano cięcie lędźwiowe, delikatnie uwalniano lewą nerkę z otaczających tkanek i tłuszczu, pozostawiając nienaruszoną torebkę włóknistą oraz szypułę nerkową. Tak przygotowany narząd umieszczano w uchwycie (holderze) stosowanym do badań mikropunkcyjnych. Moczowód, po delikatnym usunięciu tkanki tłuszczowej, kaniulowano w celu dokonania zbiórki moczu, a także zapewnienia swobodnego odpływu moczu z nerki. Na tętnicę nerkową (po częściowym jej oddzieleniu od żyły nerkowej) zakładano sondę ultradźwiękową typu MAPRB1 która, współpracując z przepływomierzem (model T106, Transonic System Inc., Ithaca, NY, USA), umożliwiała pomiar całkowitego przepływu krwi przez nerkę (RBF). Przepływy krwi przez trzy strefy nerki mierzono z użyciem sond światłowodowych współpracujących z miernikiem przepływu typu laser-Doppler (system Periflux 4001, Perimed AB, Jarfalla, Szwecja): sondy powierzchniowej (korowy przepływ krwi, CBF) i sond igłowych wkłuwanych odpowiednio na głębokość 3 i 5 mm (zewnątrzrdzeniowy i wewnątrzrdzeniowy przepływ krwi, odpowiednio OMBF i IMBF).
Wcześniejsze kalibrowanie sond w płynie kalibracyjnym (sygnał pomiarowy swobodnych ruchów Browna = 250 PU) umożliwiało porównywanie pomiarów pomiędzy różnymi doświadczeniami/zwierzętami. Położenie sond weryfikowano po zakończeniu doświadczenia wykonując cięcie podłużne nerki.
Podawanie substancji
Kwas kynureninowy (Sigma) podawano w roztworze wodnym dożylnie w dawce 30-300 mg/kg (w trwającym 5 min wlewie).
Przebieg doświadczenia
Po zakończeniu przygotowania chirurgicznego i umiejscowieniu sond laser-Doppler infuzję roztworu albuminy zastępowano infuzją izotonicznego roztworu soli fizjologicznej (10 ml/kg/h; Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o., Warszawa, Polska). Po ustabilizowaniu się parametrów hemodynamicznych nerki rozpoczynano ciągły pomiar ciśnienia krwi, całkowitego przepływu krwi przez lewą nerkę oraz przepływów strefowych, a także prowadzono zbiórkę moczu przez 30 minut. Po tym okresie podawano KYNA i prowadzono kolejną 30 minutową zbiórkę moczu oraz kontynuowano rejestrację pozostałych parametrów. W zebranej próbce moczu określano diurezę minutową (objętość moczu/czas zbiórki moczu w min), a także stężenie, a następnie wydalanie sodu (UNaV) i substancji osmotycznie czynnych (UosmY).
Analiza próbek moczu
Po określeniu objętości moczu poprzez ważenie (zakładając gęstość moczu równą gęstości wody) próbkę wirowano (800 g, 5 min). W próbkach oznaczano zawartość substancji osmotycznie czynnych za pomocą osmometru (Osmomat 030, Gonotec GmbH, Berlin, Niemcy), mierząc obniżenie punktu zamarzania próbki względem punktu zamarzania wody. Stężenie sodu mierzono przy użyciu fotometru płomieniowego (modelPFP7, Jenway, Essex, UK), po czym odczytywano z krzywej standardowej wykreślonej na podstawie pomiarów roztworów standardowych o znanym stężeniu sodu.
PL 226 845 B1
Wyniki
P r z y k ł a d 1
Diureza (Figura 1)
Diureza minutowa (V). SD - szczury zdrowe; SHR - szczury z nadciśnieniem.
Wynik oznacza różnicę (Δ) w objętości diurezy wyrażoną w mikrolitrach/min w stosunku do diurezy przed podaniem kwasu kynureninowego. * p<0,05 w stosunku do wartości przed podaniem kwasu kynureninowego.
Stwierdzono zwiększenie diurezy u zwierząt zdrowych po podaniu kwasu kynureninowego i u zwierząt z nadciśnieniem tętniczym po podaniu kwasu kynureninowego, jak uwidoczniono na Figurze 1.
P r z y k ł a d 2 (Figura 2)
Wydalanie sodu w moczu (UNaV). SD - szczury zdrowe; SHR - szczury z nadciśnieniem.
Wynik oznacza różnicę (Δ) w ilości wydalonego sodu wyrażoną w mikromolach/min w stosunku do ilości wydalonego sodu u szczurów, przed podaniem kwasu kynureninowego. * p<0,05 w stosunku do wartości przed podaniem kwasu kynureninowego.
Stwierdzono zwiększenie wydalania sodu u zwierząt zdrowych po podaniu kwasu kynureninowego i u zwierząt z nadciśnieniem tętniczym po podaniu kwasu kynureninowego, jak uwidoczniono na Figurze 2.
P r z y k ł a d 3 (Figura 3)
Wydalanie substancji osmotycznie czynnych w moczu (UosmV). SD - szczury zdrowe; SHR - szczury z nadciśnieniem.
Wynik oznacza różnicę (Δ) w ilości wydalonych substancji osmotycznie czynnych wyrażoną w mikroosmolach/min w stosunku do ilości wydalonych substancji osmotycznie czynnych u szczurów przed podaniem kwasu kynureninowego. * p<0,05 w stosunku do wartości przed podaniem kwasu kynureninowego.
Stwierdzono zwiększenie wydalania substancji osmotycznie czynnych u zwierząt zdrowych po podaniu kwasu kynureninowego i u zwierząt z nadciśnieniem tętniczym po podaniu kwasu kynureninowego, jak uwidoczniono na Figurze 3.
Przeprowadzone badania po raz pierwszy wskazują, że podanie kwasu kynureninowego powoduje zwiększenie diurezy, zwiększenie wydalania sodu i zwiększenie wydalania substancji osmotycznie czynnych u zwierząt zdrowych i u zwierząt z nadciśnieniem tętniczym.
Kwas kynureninowy i jego sole mogą być użyte do wytworzenia leku stosowanego w zapobieganiu lub leczeniu obrzęków lub hipernatremii, który może być podawany wszystkimi dostępnymi drogami podawania leków, w tym: drogą parenteralną (dożylnie, podskórnie, domięśniowo, do jam ciała), drogą alimentarną (doustnie, dożołądkowo, dojelitowo, doodbytniczo), drogą wziewną, drogą przezskórną. Wymagana dawka zależy od wielu czynników, a w szczególności od rodzaju związku chemicznego, postaci leku, drogi podania, wieku i stanu zdrowia pacjenta. Na podstawie badań własnych wykazano, że podanie roztworu kwasu kynureninowego we wlewie dożylnym w dawce 300 mg/kg/godz. u szczura było dobrze tolerowane.

Claims (12)

1. Kwas kynureninowy do zastosowania w leczeniu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu korzystnie do leczenia i profilaktyki chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w tkankach.
2. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w mózgu.
3. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w płucach.
4. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów w czasie ciąży i po porodzie.
5. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób wątroby przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
PL 226 845 B1
6. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób nerek przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
7. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu niewydolności serca przebiegającej z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
8. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu naczyniowej niewydolności krążenia przebiegającej z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
9. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu chorób alergicznych przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
10. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu zaburzeń hormonalnych przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
11. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu zatruć przebiegających z nadmiernym gromadzeniem się płynów.
12. Kwas według zastrz. 1, do zastosowania w leczeniu nadmiernego gromadzenia się płynów w wyniku stosowania leków zatrzymujących wodę i sód w organizmie.
PL406517A 2013-12-13 2013-12-13 Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu PL226845B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406517A PL226845B1 (pl) 2013-12-13 2013-12-13 Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL406517A PL226845B1 (pl) 2013-12-13 2013-12-13 Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL406517A1 PL406517A1 (pl) 2015-06-22
PL226845B1 true PL226845B1 (pl) 2017-09-29

Family

ID=53396737

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL406517A PL226845B1 (pl) 2013-12-13 2013-12-13 Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226845B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL406517A1 (pl) 2015-06-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Woods et al. Prostacyclin can replace heparin in haemodialysis in dogs
Miller et al. Fluid management and goal-directed therapy as an adjunct to Enhanced Recovery After Surgery (ERAS)
Weiner et al. Hyperkalemia: a potential silent killer.
Herold et al. Clinical evaluation and management of hemoperitoneum in dogs
Gabrielli et al. Improved intradialytic stability during haemodialysis with blood volume-controlled ultrafiltration.
DuBose et al. Chronic hyperkalemia impairs ammonium transport and accumulation in the inner medulla of the rat.
Tholén et al. Renal near-infrared spectroscopy for assessment of renal oxygenation in adults undergoing cardiac surgery: a method validation study
Wagener et al. Anesthetic concerns in patients presenting with renal failure
Frendin et al. Effects of carprofen on renal function during medetomidine-propofol-isoflurane anesthesia in dogs
Macías-Núñez et al. Physiology of the healthy aging kidney
PL226845B1 (pl) Kwas kynureninowy dozastosowania wleczeniu zaburzen gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu
Hutcheon et al. Distal renal tubular acidosis in children with chronic hydronephrosis
Pucci et al. Acute renal failure and metabolic alkalosis in a patient with colorectal villous adenoma (McKittrick–Wheelock syndrome)
Huber et al. Severe metabolic alkalosis in a hemodialysis patient
DK2646040T3 (en) CARDIOPULMONAL BYPASS PRIMING SOLUTIONS
Chongthanakorn et al. Effective determination of dry weight by intradialytic bioimpedance analysis in hemodialysis
Anton et al. Monitoring Anticoagulation with Unfractionated Heparin on Renal Replacement Therapy. Which Is the Best aPTT Sampling Site?
Palm et al. The effects of carbon dioxide versus ioxaglate in the rat kidney
Kiessling et al. Real-time measurement of rectal mucosal microcirculation during cardiopulmonary bypass
Tholén Acute kidney injury after cardiac surgery and heart transplantation-monitoring, prevention and treatment
Richardson et al. Continuous renal replacement therapies: assessment, monitoring and care
Beresford et al. Fluid and electrolyte balance
Powers Jr et al. Renal failure in surgical patients
Schoster et al. Complications of Fluid Therapy
Reed et al. Acid–Base Physiology