PL226471B1 - Regulator gazowy karabinu maszynowego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest regulator gazowy karabinu maszynowego, przeznaczony zwłaszcza do karabinu UKM 2000.

Znane są różne rozwiązania regulatorów gazowych stosowanych w broni samoczynnej, w których regulacja odbywa się np. przez wypuszczanie części gazów z komory gazowej na zewnątrz przez dodatkowy otwór regulowany ręcznie (tzw. regulatory zewnętrzne) lub rozwierający się automatycznie, najczęściej na zasadzie działania sprężystej przepony (tzw. regulatory automatyczne). Przykładami konstrukcji broni z regulatorami gazowymi są uniwersalne karabiny maszynowe: belgijski MAG-58 (M240), Minimi, niemiecki MG-3, MG-4, HK-121, rosyjski PK, PKM, amerykański M-60 i wiele innych.

Dotychczas stosowany w karabinie maszynowym UKM 2000 regulator gazowy zewnętrzny składa się z pierścienia umieszczonego obrotowo na trzpieniu wystającym z korpusu komory gazowej. W pierścieniu wykonane są otwory o różnej średnicy usytuowane na jego bocznej powierzchni, dławiące przepływ gazów. W osi trzpienia wykonany jest otwór łączący nadtłokową objętość komory gazowej z przewodem lufy i z otworem dławiącym na pierścieniu. Ruch pierścienia wzdłuż osi ograniczony jest z jednej strony przez korpus komory gazowej a z drugiej strony przez połączenie bagnetowe pierścienia z trzpieniem. Powierzchnia zewnętrzna pierścienia jest radełkowana w celu ułatwienia ręcznego obracania nim przy zmianie nastaw (średnic otworów dławiących). Pozycjonowanie nastaw regulatora odbywa się przy pomocy trzpienia umieszczonego na sprężynie w otworze wywierconym w pierścieniu i wchodzącego w zagłębienia nawiercone w korpusie komory gazowej. Kąt obrotu pierścienia wokół osi ograniczony jest przy pomocy drugiego trzpienia umieszczonego na sprężynie w otworze wywierconym w korpusie komory i wchodzącego w zagłębienie wykonane na krawędzi obwodu pierścienia. Tego typu regulator nie daje możliwości zmiany nastaw, gdy regulator jest gorący, a ponadto w przypadku pozostawienia na okres kilku dni karabinu po strzelaniu bez konserwacji regulatora, następuje jego unieruchomienie przez osady z gazów prochowych, co sprawia, że jego obrócenie staje się problemem, pomimo stosowania środków penetracyjnych, zmiękczających osady prochowe oraz pomimo radełkowanej powierzchni pierścienia. Kolejnym problemem w dotychczasowym regulatorze jest utrata własności sprężystych sprężyn trzpieni, skutkiem ich osiadania z powodu silnego nagrzewania od korpusu regulatora w czasie intensywnego strzelania. Powoduje to brak możliwości pozycjonowania nastaw, a nawet może spowodować to zgubienie pierścienia skutkiem utraty blokady ograniczającej jego obrót.

Celem wynalazku jest opracowanie regulatora gazowego, w którym energia potrzebna do wykonania cyklu przeładowania mieściła się w określonych granicach, co oznacza, że suwadło z zamkiem nie powinno posiadać zbyt wielkiego nadmiaru energii w ruchu wstecznym, bo może to spowodować uszkodzenie broni, a jednocześnie energia ta nie może być zbyt mała w ruchu wstecznym suwadła, bo może być niewystarczająca do wykonania cyklu przeładowania.

Regulator gazowy karabinu maszynowego usytuowany w korpusie komory gazowej i zawierający co najmniej element regulujący przepływ gazów oraz sprężynę pozycjonującą nastawy regulatora według wynalazku charakteryzuje się tym, że sprężyna pozycjonująca nastawy regulatora usytuowana jest na zewnątrz korpusu regulatora, zaś element regulujący przepływ gazów ma postać wrzeciona, na którym usytuowane są obwodowo otwory dławiące, przy czym wrzeciono umieszczone jest obrotowo w korpusie i zablokowane przed ruchem wzdłużnym.

Wrzeciono z jednej strony ma nawiercony osiowo otwór wewnętrzny, zaś z drugiej strony zakończone jest pokrętłem Na powierzchni wrzeciona usytuowany jest obwodowy rowek, w który wchodzi kołek zabezpieczający wrzeciono przed ruchem wzdłużnym. Kołek usytuowany jest w otworze wykonanym w korpusie prostopadle do osi wrzeciona.

Korzystnie, kołek zabezpieczający posiada ukształtowana główkę z kołnierzem i płetwą, w której wykonany jest utwór na wybijak, zaś w kołnierzu wykonane jest wycięcie i zagłębienie na końcówkę sprężystego skrzydełka. W pokrętle wrzeciona usytuowany jest otwór prostopadły do osi wrzeciona.

Sprężyna umieszczona jest na wrzecionie regulatora i unieruchomiona w wycięciu wykonanym w korpusie. Sprężyna wykonana jest korzystnie ze sprężystej blachy austenitycznej i ma postać blaszki z otworem pod wrzeciono i wyprofilowaniami po obrzeżu. Jedno z wyprofilowań sprężyny ma postać długiego sprężystego skrzydełka, współpracującego z występem usytuowanym w pokrętle regulatora. Jedno z wyprofilowań ma postać krótkiego sprężystego skrzydełka skierowanego w stronę otworu pod kołek zabezpieczający wrzeciono. Jedno z wyprofilowań ma postać sprężystego krótkiego skrzydełka skierowanego w stronę otworu pod kołek zabezpieczający po drugiej stronie korpusu.

PL 226 471 B1

Wewnętrzny, trójpołożeniowy, nastawny ręcznie regulator gazowy, do karabinu maszynowego działającego na zasadzie opartej na odprowadzeniu gazów prochowych przez boczny otwór w przewodzie lufy, zwłaszcza do UKM 2000, stosowany w celu spełnienia wymagania, aby energia potrzebna do wykonania cyklu przeładowania mieściła się określonych granicach. Oznacza to, że suwadło z zamkiem nie powinno posiadać zbyt wielkiego nadmiaru energii w ruchu wstecznym, bo może to spowodować uszkodzenie broni, natomiast zbyt mała energia suwadła w ruchu wstecznym może być niewystarczająca do wykonania cyklu przeładowania.

Regulacja energii suwadła daje możliwość dostosowania broni do różnych stref klimatycznych (zmiana temperatury prochu wpływa na ciśnienie gazów prochowych) i do różnych rodzajów amunicji (od różnych producentów) oraz pozwala regulować szybkostrzelność w określonych granicach.

Regulacja przy pomocy regulatora wewnętrznego odbywa się przez zmianę wielkości otworu wejściowego doprowadzającego gazy prochowe z przewodu lufy do przestrzeni przed tłokiem napędzającym suwadło.

Ponadto, zmianę nastaw regulatora ułatwia wykonanie w jego radełkowanym pokrętle otworu prostopadłego do osi otworu, w który można włożyć szyjkę łuski naboju zwiększając w ten sposób ramię obrotu. Umożliwia to również zmianę nastawy gdy regulator jest gorący.

Zastosowanie regulatora wewnętrznego spowodowało, że płomień jest na zewnątrz niezauważalny przez co zwiększa się niewykrywalność stanowiska ogniowego, zwłaszcza przy zastosowaniu skutecznego tłumika płomienia na lufie.

Wynalazek w przykładzie wykonania został pokazany na fotografiach, na których fig. 1 i 2 przedstawiają regulator gazowy w złożeniu od przodu i od tyłu, fig. 3 przedstawia regulator w rozłożeniu, fig. 4 przedstawia sprężynę regulatora w widoku z góry, zaś fig. 5 do fig. 7 przedstawiają kołek zabezpieczający.

Regulator wg wynalazku posiada korpus 1 komory gazowej w osi której znajduje się otwór 2 w którym umieszczone jest obrotowo wrzeciono regulatora 3.

W otworze 4 wykonanym w korpusie regulatora prostopadłym do osi wrzeciona, umieszczony jest kołek 5, który wchodzi w obwodowy rowek 6 wykonany na wrzecionie regulatora uniemożliwiając jego ruch wzdłuż osi (co zabezpiecza go przed wypchnięciem przez gazy prochowe), a umożliwiając jedynie jego obrót wokół osi. Na radełkowanym pokrętle wrzeciona 3 umieszczony jest otwór 20 prostopadły do osi wrzeciona, w który można włożyć łuskę naboju tworząc dźwignię obrotu wrzeciona 3. Na obwodzie powierzchni bocznej wrzeciona regulatora 3, w odstępach co 120° wywiercone są trzy otwory dławiące 7 o różnych średnicach. Usytuowanie tych otworów pokrywa się z otworem gazowym wywierconym w lufie. W osi wrzeciona wywiercony jest otwór 8 łączący objętość nadtłokową komory gazowej z otworami dławiącymi wrzeciona. Obracając radełkowanym pokrętłem wrzeciona, ustawiamy wybrany otwór dławiący w świetle otworu gazowego lufy. Pozycjonowanie nastawy odbywa się przy pomocy długiego sprężystego skrzydełka 9 zakończonego przemoczeniem 10 wchodzącym w zagłębienie 11 wykonane na powierzchni pokrętła regulatora. Sprężyna regulatora posiada jeszcze jedno krótkie sprężyste skrzydełko 12 zagięte w stronę otworu na kołek zabezpieczający wrzeciono w korpusie regulatora. Końcówka tego skrzydełka wchodzi sprężyście w zagłębienie 13 wykonane na powierzchni kołnierza kołka zabezpieczającego, chroniąc go przed wypadnięciem. W celu wyjęcia kołka zabezpieczającego należy obrócić go wokół osi, pokonując nacisk skrzydełka i ustawić go tak, żeby końcówka skrzydełka weszła w wycięcie 14 wykonane w kołnierzu kołka, co pozwoli na jego wyjęcie. Obrót kołka i jego wyjęcie ułatwia korzystnie ukształtowana główka kołka w postaci płetwy z otworem 15 w który można włożyć wybijak, ułatwiając w ten sposób obrót i jego wyjęcie. Wyjęcie kołka pozwala na wyjęcie wrzeciona regulatora, co umożliwia czyszczenie otworu gazowego lufy poprzez otwór 16 wykonany w dolnej części korpusu komory gazowej. Sprężyna 19 regulatora umieszczona jest na wrzecionie regulatora i jest unieruchomiona w wycięciu 17 wykonanym w korpusie 1 komory gazowej i przy pomocy trzeciego krótkiego sztywnego skrzydełka 18 zagiętego w stronę otworu na kołek zabezpieczający.

Claims (11)

1. Regulator gazowy karabinu maszynowego usytuowany w korpusie komory gazowej, zawierający co najmniej element regulujący przepływ gazów oraz sprężynę pozycjonującą nastawy regulatora, znamienny tym, że sprężyna pozycjonująca nastawy regulatora (19) usytu4

PL 226 471 B1 owana jest na zewnątrz korpusu (20), zaś element regulujący przepływ gazów ma postać wrzeciona (3), na którym usytuowane są obwodowo otwory dławiące (7), przy czym wrzeciono (3) umieszczone jest obrotowo w korpusie (1) i zablokowane przed ruchem wzdłużnym.

2. Regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że wrzeciono (3) z jednej strony ma nawiercony osiowo otwór wewnętrzny (8), zaś z drugiej strony zakończone jest pokrętłem.

3. Regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że na powierzchni wrzeciona (3) usytuowany jest obwodowy rowek (6), w który wchodzi kołek (5) zabezpieczający wrzeciono (3) przed ruchem wzdłużnym.

4. Regulator według zastrz. 3, znamienny tym, że kołek (5) usytuowany jest w otworze (4) wykonanym w korpusie (1) prostopadle do osi wrzeciona (3).

5. Regulator według zastrz. 3, znamienny tym, że kołek (5) posiada ukształtowana główkę z kołnierzem i płetwą, w której wykonany jest otwór na wybijak, zaś w kołnierzu wykonane jest wycięcie i zagłębienie na końcówkę sprężystego skrzydełka.

6. Regulator według zastrz. 2, znamienny tym, że w pokrętle wrzeciona (3) usytuowany jest otwór (20) prostopadły do osi wrzeciona (3).

7. Regulator według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężyna (19) umieszczona jest na wrzecionie (3) regulatora i unieruchomiona w wycięciu (17) wykonanym w korpusie (1).

8. Regulator według zastrz.1, znamienny tym, że sprężyna (19) wykonana jest korzystnie ze sprężystej blachy austenitycznej i ma postać blaszki z otworem pod wrzeciono i wyprofilowaniami po obrzeżu.

9. Regulator według zastrz. 8, znamienny tym, że jedno z wyprofilowań sprężyny (19) ma postać długiego sprężystego skrzydełka (9), współpracującego z występem usytuowanym w pokrętle regulatora.

10. Regulator według zastrz. 8, znamienny tym, że jedno z wyprofilowań ma postać krótkiego sprężystego skrzydełka (12) skierowanego w stronę otworu (4) pod kołek (5) zabezpieczający wrzeciono (3).

11. Regulator według zastrz. 8, znamienny tym, że jedno z wyprofilowań ma postać sprężystego krótkiego skrzydełka (18) skierowanego w stronę drugiego końca otworu (4) pod kołek (5) zabezpieczający wrzeciono (3).