PL226445B1 - Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum - Google Patents

Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum

Info

Publication number
PL226445B1
PL226445B1 PL409340A PL40934014A PL226445B1 PL 226445 B1 PL226445 B1 PL 226445B1 PL 409340 A PL409340 A PL 409340A PL 40934014 A PL40934014 A PL 40934014A PL 226445 B1 PL226445 B1 PL 226445B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pomace
dried
substrate
trichoderma
fungus
Prior art date
Application number
PL409340A
Other languages
English (en)
Other versions
PL409340A1 (pl
Inventor
Urszula Smolińska
Beata Kowalska
Magdalena Szczech
Waldemar Kowalczyk
Aleksandra Murgrabia
Original Assignee
Inst Ogrodnictwa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Ogrodnictwa filed Critical Inst Ogrodnictwa
Priority to PL409340A priority Critical patent/PL226445B1/pl
Publication of PL409340A1 publication Critical patent/PL409340A1/pl
Publication of PL226445B1 publication Critical patent/PL226445B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum.
Znane jest z polskiego zgłoszenia patentowego nr P.402840 Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i uprawy roślin.
Podłoże zawiera wysuszone łuski cebuli, wysuszone wytłoczyny z jabłka, wysuszone wytłoczyny z truskawki oraz wysuszone wytłoczyny z rzepaku zmieszane ze sobą w stosunku 1:1:1:1, przy czym łuski cebuli są rozdrobnione na cząstki o długości od 0,2 do 0,5 cm, przy czym wysuszone łuski cebuli, wysuszone wytłoczyny z jabłka, wysuszone wytłoczyny z truskawki oraz wysuszone wytłoczyny z rze33 paku są zmieszane ze sobą z dodatkiem wody w stosunku 1 dm3 wody na 40 dm3 mieszanki oraz poddane granulacji. Sposób przygotowania podłoża polega na tym, że wysuszone łuski cebuli, wysuszone wytłoczyny z jabłka, wysuszone wytłoczyny z truskawki oraz wysuszone wytłoczyny z rzepaku miesza się ze sobą, korzystnie w stosunku 1:1:1:1, następnie dodaje się wodę, korzystnie w ilości 33 dm3 wody na 40 dm3 mieszanki, miesza się wszystkie składniki do uzyskania masy o jednolitej konsystencji, następnie w czasie korzystnie do 3 godzin po wymieszaniu uzyskaną masę poddaje się granulacji, po czym uzyskany granulat suszy się w temperaturze 20-25°C przez okres do 10 dni. Zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma, przy czym namnażanie grzyba z rodzaju Trichoderma przeprowadza się na podłożu umieszczonym w perforowanych workach, korzystnie polipropylenowych, podłoże w workach zwilża się wodą, do zwilżonego podłoża dodaje się uzyskaną w dowolny sposób wodną zawiesinę zarodników grzyba z rodzaju Trichoderma, a ponadto podłoże zawierające zawiesinę zarodników grzyba Trichoderma inkubuje się w temperaturze 18-26°C przez okres 12-16 dni. Zastosowanie podłoża do uprawy roślin poprzez dodawanie określonej ilości podłoża przerośniętego izolatami grzyba z rodzaju Trichoderma do podłoża uprawowego.
Znany jest z polskiego opisu patentowego nr PL 168032 Sposób otrzymywania enzymów celulolitycznych charakteryzujący się tym, że hodowlę prowadzi się przy użyciu wyselekcjonowanego szczepu Trichoderma reesei Tch. r. 12 lub jego kolejnych mutantów, korzystnie metodą dolewową, w czasie od 192 do 360 godzin, stosując jako źródło węgla w podłożu produkcyjnym 1,5-4% wagowych celulozy pochodzącej z surowca roślinnego pozbawionego pentozanów poprzez przeprowadzenie ich w lotne pochodne, korzystnie furfural, oraz ewentualnie częściowo zdelignifikowanego, przy czym od 40. do 60. godziny hodowli podłoże uzupełnia się nowymi składnikami pokarmowymi zawierającymi surowiec celulozowy, sole mineralne, pepton i mikroelementy, z częstotliwością od 3 do 8 godzin, a ponadto surowiec roślinny stanowią odpady z roślin jednorocznych lub wieloletnich pozbawione pentozanów, korzystnie odpady po produkcji furfuralu, a ponadto częściową delignifikację surowca roślinnego pozbawionego pentozanów prowadzi się metodą parowania, korzystnie w temperaturze od 110 do 120°C, z dodatkiem katalizatorów, korzystnie ługu sodowego lub siarczanów sodu lub siarczynów sodu.
Produkcja warzyw wysokiej jakości wymaga odpowiednich metod ochrony przed patogenami. Systematycznie zmniejszający się asortyment dostępnych środków utrudnia właściwą ochronę i powoduje, że coraz trudniej uzyskać wysokie plony i odpowiednią jakość warzyw, a także zapewnić przemienność stosowania środków (zapobiegającą uodparnianiu się patogenów). Szczególne znaczenie mają metody umożliwiające ograniczenie występowania chorób roślin uprawnych przy jak najmniejszym zużyciu syntetycznych środków chemicznych.
W wyniku stosowania intensywnych metod uprawy w wielu rejonach kraju następuje nagromadzenie w glebach form przetrwalnych patogenów atakujących wiele ważnych gospodarczo gatunków roślin np. grzybów z gatunku Sclerotinia sclerotiorum. Obecność tych patogenów w glebie w wielu wypadkach uniemożliwia uprawę roślin przez kilka lat. Ograniczenia te przy wysokiej specjalizacji produkcji są ogromnym utrudnieniem i powodują duże straty ekonomiczne. Stosowanie chemicznej lub termicznej dezynfekcji gleby jest kosztowne, szkodliwe dla środowiska i nie we wszystkich warunkach możliwe do przeprowadzenia. Nie ma obecnie żadnych całkowicie skutecznych i ekonomicznie opłacalnych metod mogących wyeliminować te mikroorganizmy z pól uprawnych. Z tego powodu opracowanie skutecznych metod umożliwiających obniżenie populacji tych patogenów w glebie i skrócenie okresu przerwy w uprawie jest bardzo ważne.
Grzyb Sclerotinia sclerotiorum jest patogenem polifagicznym występującym powszechnie na wielu gatunkach roślin uprawnych, warzywach, na roślinach przemysłowych. Wywołuje chorobę zwaną zgnilizną twardzikową. Części roślin zaatakowane przez ten patogen brunatnieją i przedwcześnie
PL 226 445 B1 zamierają. Zgnilizna rozwija się bardzo szybko. Wewnątrz porażonych roślin, a w warunkach wysokiej wilgotności także na zewnątrz, pojawia się biały nalot, który zawiera formy przetrwaIne grzyba, czyli sklerocja. Początkowo sklerocja są szare, a następnie czarne o średnicy ok 0,5-1 cm i nieregularnych kształtach. Szkodliwość tej choroby jest wysoka, ponieważ patogen może przetrwać w glebie wiele lat. Rozprzestrzenianie się choroby odbywa się przez fragmentację grzybni i sklerocja (Kora, 2003; Dwayne, 2005). Sklerocja zbudowane są ze zwartej plektenchymy, mają obniżoną zawartość wody i zgromadzone substancje zapasowe. Formy te są odporne na niekorzystne warunki, np. suszę. W warunkach sprzyjających rozwojowi wyrasta z nich grzybnia lub tworzą się na nich owocniki.
S. sclerotiorum zimuje w postaci sklerocjów. W ostatnich latach z powodu specjalizacji produkcji rolniczej i braku metod fumigacji gleby występuje coraz większy problem z tym patogenem. Powoduje ogromne straty w produkcji wielu gatunków roślin uprawnych, m.in. sałaty, fasoli, marchwi, pietruszki, papryki. Na przestrzeni ostatnich lat coraz częściej można zaobserwować zgniliznę twardzikową na ziemniakach.
W zwalczaniu chorób wywoływanych przez S. sclerotiorum stosowane są metody biologiczne z wykorzystaniem grzybów z rodzaju Trichoderma (Elad Y., 2000; Howell 2004; Vinale 2006; Marcinkowska 2003; Chaverr P., 2003, Huang i in. 2005; Zaher i in. 2013; Teixeira i in. 2013). Grzyby z rodzaju Trichoderma często wykazują właściwości korzystne dla roślin uprawnych i wyselekcjonowane izolaty są stosowane w biologicznej ochronie. Cecha tych grzybów, która jest powodem zainteresowania w przypadku tych badań, to zdolności pasożytnicze w stosunku do wielu innych gatunków grzybów (Chet i in. 1998, Kaur 2005, Zeilinger i Omann 2007). Pasożytowanie różnych form rozwojowych grzybów patogenicznych przez antagonistyczne Trichoderma wykazali także w swoich badaniach Benitez (1998), Monte (2001), Limón (2004) i inni. Trichoderma powoduje rozpad ściany komórkowej patogenów, co związane jest m.in. z właściwościami chitynolitycznymi enzymów syntetyzowanych przez te grzyby. Potwierdzają to w swoich badaniach również Sivan i Chet (1988), którzy badali enzymy produkowane przez Trichoderma powodujące degradację ścian komórkowych innych grzybów. El-Katatny (2001) oraz Benitez (2004) wśród enzymów Trichoderma rozkładających ściany patogenów zidentyfikowali m.in. chitynazy, glukanazy i celulazy. Ekspansywność tych grzybów wynika także z faktu, że są one silnie konkurencyjne w stosunku do innych mikroorganizmów zasiedlających środowisko glebowe. Zdolność do wydzielania różnorodnych związków aktywnych przez grzyby z rodzaju Trichoderma jest bardzo zróżnicowana w zależności od gatunku, a także różnych izolatów w obrębie gatunku. Dlatego na całym świecie trwają badania nad poszukiwaniem najbardziej efektywnych szczepów.
Aby mikroorganizm antagonistyczny był skuteczny, musi być wprowadzany do środowiska w odpowiednio dużej ilości. Niestety ich skuteczność często jest niewielka ze względu na stosunkowo małą liczebność wprowadzanego antagonisty w porównaniu do całej masy drobnoustrojów zasiedlających glebę. Mikroorganizmy wprowadzane w postaci szczepionek zwykle nie przeżywają długo ze względu na intensywną konkurencję o pokarm ze strony rodzimych drobnoustrojów. Korzystne jest wprowadzenie mikroorganizmów antagonistycznych do gleby na substancji organicznej, która odpowiednio skomponowana będzie dodatkowo, w dłuższym czasie po wprowadzeniu na pole, stymulowała rozwój grzyba.
Przemysł przetwórstwa rolno-spożywczego wytwarza bardzo dużo odpadów. Ze względu na charakter odpadu nie zawsze jest możliwe ich bezpośrednie wykorzystanie. Część z nich wywożona jest bezpośrednio na wysypiska. Problemem są ogromne ilości odpadów powstających po sezonie produkcyjnym. Główną masę odpadową z procesów technologicznych przy produkcji soków i napojów stanowią wytłoki, których ilość może dochodzić do 25% przerabianego surowca (Frąc i Nawirska 1994). Polska jest dużym producentem owoców, zwłaszcza jabłek. Spośród krajów europejskich jest największym producentem zagęszczonego soku jabłkowego. Przy tak intensywnej produkcji powstaje znaczna ilość wytłoczyn. Polska jest na drugim miejscu w Europie pod względem produkcji truskawek. W zakładach produkujących przetwory z owoców miękkich dostępne są także odpady z innych owoców (truskawek, malin, porzeczki, aronii), których ilość także jest znacząca.
W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wytłoki owocowe odpowiednio przygotowane, o odpowiednim składzie i zgranulowane są doskonałym podłożem do namnażania grzybów Trichoderma. Stwierdzono także, że wprowadzone na nich do gleby wyselekcjonowane izolaty Trichoderma w istotny sposób ograniczają przeżywalność S. sclerotiorum w glebie.
Przedmiotem wynalazku jest podłoże służące do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma, charakteryzujące się tym, że zawiera wytłoczyny z aronii, wytłoczyny z jabłek, wytłoczyny z malin, wytłoczyny z porzeczki i wytłoczyny z truskawek.
PL 226 445 B1
Korzystnie, gdy podłoże zawiera wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek zmieszane ze sobą w stosunku 1:1:1:1:1.
Korzystnie, gdy wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek są zmiesza33 ne ze sobą z dodatkiem wody w stosunku 1 dm3 wody na 25 dm3 mieszanki oraz poddane granulacji.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest sposób przygotowania podłoża służącego do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma, polegający na tym, że wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek miesza się ze sobą w stosunku 1:1:1:1:1, następnie dodaje się wodę, korzystnie w ilości 1 dm3 wody na 25 dm3 mieszanki, miesza się wszystkie składniki do uzyskania masy o jednolitej konsystencji, następnie w czasie korzystnie do 2-3 godzin po wymieszaniu uzyskaną masę poddaje się granulacji, po czym uzyskany granulat suszy się w temperaturze 20-25°C przez okres do 10 dni.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum.
Korzystnie namnażanie grzyba z rodzaju Trichoderma przeprowadza się w ten sposób, że wcześniej zamrożone fragmenty grzybni przechowywane w glicerolu przekłada się na przygotowaną na szalkach Petriego pożywkę ziemniaczaną (PDA), następnie świeży fragment kolonii namnaża się na pożywce MEA, a szalki inkubuje się przez okres do 7 dni w temp. 25°C, po czym grzybnię z szalki porośniętej izolatem Trichoderma miksuje się z dodatkiem 50 ml NaCI (0,85%) i inokuluje podłoże, ko33 rzystnie w stosunku 25 ml zawiesiny na 5 dm3 podłoża, z dodatkiem wody w ilości 150 ml na 1 dm3 podłoża, a następnie podłoże inkubuje się w temperaturze pokojowej, na świetle, przez okres do 18 dni.
Poniżej przedstawiono przykład realizacji wynalazku.
Przykład 1
Etap 1. Przygotowanie podłoża
Wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek zmieszano ze sobą w stosun33 ku 1:1:1:1:1, następnie dodano wody w ilości 1 dm3 wody na 25 dm3 mieszanki, zmieszano wszystkie składniki do uzyskania masy o jednolitej konsystencji, następnie w ciągu 3 godzin po wymieszaniu uzyskaną masę poddano granulacji, po czym uzyskany granulat suszono w temperaturze 20-25°C przez okres 10 dni.
Zbadano skład chemiczny uzyskanego podłoża. Wyniki przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1
Skład chemiczny podłoża
Badana cecha (makroskładniki, formy łatwo rozpuszczalne) Jednostka Wynik
1 2 3
N-NO3 (azot-azotanowy) mg/kg s.m. <10
P-PO4 (fosfor) mg/kg s.m. 1900
K (potas) mg/kg s.m. 5832
Ca (wapń) mg/kg s.m. 3430
Mg (magnez) mg/kg s.m. 1509
Badana cecha (zawartości ogólne) Jednostka Wynik
N (azot) % s.m. 2,23
P (fosfor) % s.m. 0,31
K (potas) % s.m. 0,62
Ca (wapń) % s.m. 0,4
Mg (magnez) % s.m. 0,15
Na (sód) % s.m. 0,01
S-SO4 (siarka) % s.m. 0,13
PL 226 445 B1 cd. tabeli 1
1 2 3
Fe (żelazo) mg/kg s.m. 859
Mn (mangan) mg/kg s.m. 50,9
Cu (miedź) mg/kg s.m. 12,4
Zn (cynk) mg/kg s.m. 33,2
B (bor) mg/kg s.m. 4,09
Badana cecha (właściwości fizyczne) Jednostka Wynik
Sucha masa % 87,8
Zawartość substancji organicznej % m/m 78,4
Zawartość popiołu % m/m 21,6
C (węgiel ogólny) % m/m 39,2
Analizy chemiczne materiałów organicznych przeprowadzono dwiema metodami: ekstrakcji makroskładników rozpuszczalnych w 2% kwasie octowym (N, P, K, Ca, Mg); mineralizacji mikrofalowej w stężonym kwasie azotowym w układzie zamkniętym (P, K, Ca, Mg, Na, S, Cl, Fe, Mn, Cu, Zn, B, Mo) i mineralizacji w stężonym kwasie siarkowym (N ogólny). Analizowane składniki mineralne oznaczano metodami spektrometrii plazmowej, absorpcji atomowej oraz metodami kolorymetrycznymi tzw. segmented flow system. Właściwości fizyczne materiałów organicznych określano zgodnie z procedurami wg norm PN-EN 1339, PN-EN 1340, PN-EN 1341 przy wykorzystaniu aparatu piaskowo/kaolinowego firmy Eijkelkamp, suszarki i pieca do spalań (C, zawartość popiołu).
Etap 2. Namnażanie szczepów grzyba Trichoderma na podłożu
Do namnażania zastosowano następujące izolaty grzybów Trichoderma: T. virens (izolat TRS 114), T. atroviride (izolat TRS 25), T. gamsii (izolat TRS 123). Grzyby te w doświadczeniach laboratoryjnych wykazywały właściwości antagonistyczne w stosunku do S. sclerotiorum, pasożytując sklerocja tego grzyba.
W celu namnożenia grzybów wyjęto zamrożone fragmenty grzybni z glicerolu i przełożono na przygotowaną na szalkach Petriego pożywkę ziemniaczaną (PDA). Następnie świeży fragment kolonii namnażano na pożywce MEA. Szalki inkubowano przez 5-7 dni w temp. 25°C w termostatach.
Następnie grzybnię z szalki porośniętej izolatem Trichoderma zeskrobano z powierzchni i zmiksowano z 50 ml NaCI (0,85%). Zawiesina grzybni i zarodników w ilości 25 ml wystarczała do inokulacji 5 litrów granulatu. W celu zapewnienia odpowiednich warunków do rozwoju grzybów Trichoderma, do wysu3 szonego granulatu dodawano wodę wodociągową w ilości 150 ml/dm3 podłoża. Podłoża inkubowano w temperaturze pokojowej, na świetle, przez 10-18 dni. Po tym czasie uzyskiwano całkowite przerośnięcie grzybnią podłoża i intensywne zarodnikowanie. Metodą posiewów na pożywkę Martina określano liczebność grzybów Trichoderma w podłożu. Stwierdzono, że w 1 g podłoża znajdowało się ok. 109 jednostek propagacyjnych grzyba Trichoderma, przedstawionych jako jednostki tworzące kolonie (jtk).
Etap 3. Wytwarzanie sklerocjów S. sclerotiorum 3
Grzyby S. sclerotiorum namnażano w kolbach (poj. 1 dm3) na podłożu z marchwią. Świeżą marchew umyto, obrano, pokrojono i umieszczono w kolbach (0,25 objętości) z 50 ml wody destylowanej. Następnie autoklawowano dwukrotnie w temp. 121°C przez 20 minut. Potem w każdej kolbie umieszczono po 3 krążki (śr. 0,5 cm) wycięte z pożywki porośniętej grzybnią S. sclerotiorum. Po 4-tygodniowej inkubacji w temperaturze 25°C w kolbach wytworzyły się sklerocja S. sclerotiorum. Pożywkę wraz z grzybnią i sklerocjami przemywano przez sito o średnicy oczek 1,25 mm i izolowano sklerocja. Sklerocja suszono przez kilka dni w temperaturze pokojowej, a następnie przechowywano w zamkniętym pojemniku w temperaturze ok. 5-8°C.
Etap 4. Ocena wpływu podłoża przerośniętego grzybami Trichoderma na przeżywalność sklerocjów S. sclerotiorum
Doświadczenie 1
Przeprowadzono doświadczenie w 3-litrowych pojemnikach wypełnionych glebą o następujących właściwościach: pH 6,6; zasolenie 0,18 g NaCI/litr gleby; N-NO3 - 21; P - 3331; K - 226; Mg - 73; Ca - 1040; N-NH4 - 2,30 mg/litr gleby. Do gleby dodano podłoże przerośnięte izolatami
PL 226 445 B1
Trichoderma: TRS 25, TRS 114, TRS 123 w ilości 1%. W każdej doniczce umieszczono woreczki z siatki nylonowej (6x4 cm), podzielonej na kieszonki zawierające po 5 sklerocjów S. sclerotiorum (każde sklerocjum w oddzielnej kieszonce - schemat 1). W każdej doniczce umieszczono po 3 takie woreczki (3x5 = 15 sklerocjów). Przygotowano po 3 doniczki dla każdego powtórzenia. Kontrolę stanowiła gleba bez dodatków. Przygotowano także kombinacje z podłożem nieprzerośniętym grzybami
Trichoderma.
Zbadano następujące kombinacje:
1) kontrola - gleba bez dodatków;
2) gleba + podłoże;
3) gleba + podłoże + TRS 25;
4) gleba + podłoże + TRS 123;
5) gleba + podłoże + TRS 114.
Schemat 1. Woreczek ze sklerocjami
Doświadczenie 2
W celu weryfikacji poprzednich obserwacji dotyczących toksycznego wpływu podłoża przerośniętego grzybem Trichoderma na S. sclerotiorum przeprowadzono doświadczenie w 10-litrowych pojemnikach wypełnionych glebą o następujących właściwościach: pH 7,4; zasolenie 0,16 g NaCI/litr gleby; N-NO3 - 18; P - 56; K - 57; Mg - 81, Ca - 1180 mg/litr gleby. Do gleby dodano podłoże przerośnięte i nieprzerośnięte izolatem Trichoderma TRS 25 w ilości 1%. W kombinacji 4, bez podłoża, izolat Trichoderma TRS 25 dodano w postaci zawiesiny w ilości odpowiadającej wprowadzeniu tego grzyba wraz z podłożem. W każdym pojemniku umieszczono po 3 woreczki, zawierające po 5 sklerocjów S. sclerotiorum. Po wymieszaniu gleby z poszczególnymi składnikami i doprowadzeniu do jednakowej wilgotności ok. 60% pojemniki przykryto zapewniając dopływ powietrza. Wilgotność utrzymywano na podobnym poziomie w trakcie całego okresu inkubacji w temp. pokojowej ok. 20-22°C. Dla każdej kombinacji przygotowano po 3 pojemniki.
Zbadano następujące kombinacje:
1) kontrola - gleba bez dodatków + sklerocja S. sclerotiorum;
2) gleba + podłoże + sklerocja S. sclerotiorum;
3) gleba + podłoże + TRS 25 + sklerocja S. sclerotiorum;
4) gleba + TRS 25 + sklerocja S. sclerotiorum.
Etap 5. Ocena przeżywalności sklerocjów S. sclerotiorum w glebie z dodatkiem podłoża i izolatów Trichoderma
Po okresie inkubacji woreczki wyjęto z gleby i określono liczbę pozostałych sklerocjów (sklerocja „odzyskane”). Następnie sklerocja wysterylizowano w 70% etanolu przez 3 minuty, dwukrotnie wypłukano w sterylnej wodzie destylowanej i wyłożono na szalki z pożywką ziemniaczaną (PDA-Merck) z dodatkiem antybiotyków: streptomycyny i rifampicyny. Sklerocja wyłożono po 2 lub 3 sztuki na szalkę w doświadczeniu 1 i po 1 sztuce na szalkę w doświadczeniu 2. Po 10 dniach inkubacji w temperaturze 25°C zaobserwowano wyrastającą ze sklerocjów grzybnię. Identyfikacja grzybów S. sclerotiorum była stosunkowo łatwa, ponieważ na wyrastającej z żywych sklerocjów grzybni bardzo szybko, w ciągu ok. 6-10 dni, wytworzyły się nowe, bardzo charakterystyczne sklerocja.
Analizę statystyczną wyników wykonano na podstawie analizy wariancji. Porównano średnie w poszczególnych seriach doświadczeń przy wykorzystaniu testu Newmana-Keu ls'a o czynniku alfa<0,05.
Wyniki uzyskane w doświadczeniu 1 wykazały, że zastosowane w doświadczeniach izolaty Trichoderma (TRS 123, TRS 25, TRS 114), wniesione wraz z podłożem, zmniejszyły przeżywalność
PL 226 445 B1 sklerocjów patogena S. sclerotiorum. Liczby sklerocjów spasożytowanych przez grzyby Trichoderma były nieco zróżnicowane w zależności od zastosowanego izolatu i doświadczenia, jednak we wszystkich przypadkach obserwowano obniżenie przeżywalności patogena. Zastosowano 3 różne gatunki grzybów Trichoderma: T. atroviridae, T. virens i T. gamsii. Istotne jest, że opracowane podłoże jest dobre dla różnych gatunków Trichoderma i jest skuteczne w zwalczaniu patogena bez względu na gatunek Trichoderma.
Wyniki uzyskane w doświadczeniu 2 wykazały, że wzbogacenie gleby o podłoże oraz podłoże z izolatem Trichoderma obniżało przeżywalność sklerocjów patogena S. sclerotiorum o 26-35% w stosunku do gleby kontrolnej bez dodatków. Zaobserwowano także, że obecność podłoża znacznie obniżała kondycję sklerocjów, które „przeżyły”. W wielu przypadkach sklerocja te wytwarzały bardzo delikatną grzybnię, a następnie, znacznie później, sklerocja w śladowej ilości. Dodatek samego izolatu Trichoderma był w tym przypadku znacznie mniej skuteczny.
Przeżywalność sklerocjów S. sclerotiorum obniżała się także w kombinacjach wzbogaconych w samo podłoże. Należy jednak podkreślić, że podłoża zawierające izolaty Trichoderma były skuteczniejsze. Obydwa te czynniki: podłoże z wytłoków i grzyby Trichoderma pasożytujące sklerocja, działały synergistycznie Wytłoki owocowe zawierają w swoim składzie związki biologicznie aktywne, np. związki fenolowe - kwasy fenolowe, flawonoidy, ligniny, polimeryczne taniny i inne (Alberto i in. 2006; Velicanski i in, 2012; Kosmala i in. 2013). Wg Tarko i in. (2012) zawartość polifenoli w odpadach owocowych jest ok. 5 razy większa niż w wytłokach buraczanych czy marchwiowych. Związki zawarte w wytłokach, wchodzących w skład podłoża, wraz z powstającymi w trakcie jego rozkładu w glebie innymi związkami działającymi allelopatycznie (kwasy organiczne, amoniak i inne) mogą uszkadzać zewnętrzne komórki sklerocjum S. sclerotiorum i ułatwiać ich pasożytowanie przez grzyby Trichoderma. Ekspozycja patogena S. sclerotiorum na związki wydzielające się z rozkładu materiału organicznego najprawdopodobniej zwiększała także efektywność ich zasiedlania przez inne grzyby glebowe. Podobne zjawisko zostało opisane w przypadku innego grzyba tworzącego sklerocja Sclerotium cepivorum (Smolińska 2004) oraz microsklerocjów Verticillium dahliae (Smolińska i in. 2010) po dodaniu do gleby materiału z roślin Brassicaceae.

Claims (6)

1. Podłoże, zawierające substancje organiczne, służące do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma, znamienne tym, źe zawiera wytłoczyny z aronii, wytłoczyny z jabłek, wytłoczyny z malin, wytłoczyny z porzeczki i wytłoczyny z truskawek.
2. Podłoże według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek zmieszane ze sobą w stosunku 1:1:1:1:1.
3. Podłoże według zastrz. 2, znamienne tym, że wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wy3 suszone wytłoczyny z truskawek są zmieszane ze sobą z dodatkiem wody w stosunku 1 dm3 3 wody na 25 dm3 mieszanki oraz poddane granulacji.
4. Sposób przygotowania podłoża, jak zdefiniowano w zastrz. 1, polegający na mieszaniu składników organicznych, znamienny tym, że wysuszone wytłoczyny z aronii, wysuszone wytłoczyny z jabłek, wysuszone wytłoczyny z malin, wysuszone wytłoczyny z porzeczki i wysuszone wytłoczyny z truskawek miesza się ze sobą w stosunku 1:1:1:1:1, następnie dodaje się wodę, korzystnie w ilości 1 dm3 wody na 25 dm3 mieszanki, miesza się wszystkie składniki do uzyskania masy o jednolitej konsystencji, następnie w czasie korzystnie do 2-3 godzin po wymieszaniu uzyskaną masę poddaje się granulacji, po czym uzyskany granulat suszy się w temperaturze 20-25°C przez okres do 10 dni.
5. Zastosowanie podłoża, jak zdefiniowano w zastrz. 1, do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych, w szczególności Sclerotinia sclerotiorum.
6. Zastosowanie według zastrz. 5, w którym zamrożone fragmenty grzyba z rodzaju Trichoderma przechowywane w glicerolu przekłada się na pożywkę ziemniaczaną (PDA), następnie świeży fragment grzyba namnaża się na pożywce MEA i inkubuje się przez okres do
7 dni w temp. 25°C, po czym uzyskany grzyb Trichoderma miksuje się z dodatkiem 50 ml
PL 226 445 B1 3
NaCI (0,85%) i wprowadza do podłoża, korzystnie w ilości 25 ml zawiesiny na 5 dm3 podło3 ża, z dodatkiem wody w ilości 150 ml na 1 dm3 podłoża, następnie podłoże zawierające zawiesinę inkubuje się w temperaturze 18-26°C przez okres do 18 dni.
PL409340A 2014-09-01 2014-09-01 Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum PL226445B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL409340A PL226445B1 (pl) 2014-09-01 2014-09-01 Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL409340A PL226445B1 (pl) 2014-09-01 2014-09-01 Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL409340A1 PL409340A1 (pl) 2016-03-14
PL226445B1 true PL226445B1 (pl) 2017-07-31

Family

ID=55450763

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL409340A PL226445B1 (pl) 2014-09-01 2014-09-01 Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL226445B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL409340A1 (pl) 2016-03-14

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Saxena et al. Impact of addition of biochar along with Bacillus sp. on growth and yield of French beans
El-Tarabily et al. Potential of yeasts as biocontrol agents of soil-borne fungal plant pathogens and as plant growth promoters
Mengesha et al. Diverse microbial communities in non-aerated compost teas suppress bacterial wilt
Pugliese et al. Microbial enrichment of compost with biological control agents to enhance suppressiveness to four soil-borne diseases in greenhouse
Jambhulkar et al. Natural mechanisms of soil suppressiveness against diseases caused by Fusarium, Rhizoctonia, Pythium, and Phytophthora
Smolinska et al. The use of agro-industrial wastes as carriers of Trichoderma fungi in the parsley cultivation
Derkowska et al. Influence of biofertilizers on plant growth and rhizosphere microbiology of greenhouse-grown strawberry cultivars
Smolińska et al. Eradication of Sclerotinia sclerotiorum sclerotia from soil using organic waste materials as Trichoderma fungi carriers
Sinha et al. Organic farming by vermiculture: producing safe, nutritive and protective foods by earthworms (Charles Darwin's friends of farmers)
Kamel et al. Potentiality of some yeast species as biocontrol agents against Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum the causal agent of cucumber wilt
El Hage et al. Harvest and postharvest technologies
Hernandes et al. Biological products in association with organic matter to control Meloidogyne javanica in tomato
PL226445B1 (pl) Podłoże, sposób przygotowania podłoża oraz zastosowanie podłoża do namnażania grzyba z rodzaju Trichoderma i ograniczania populacji grzybów patogenicznych Sclerotinia sclerotiorum
Siddiqui et al. Bio-intensive management of fungal diseases of fruits and vegetables utilizing compost and compost teas
ZALĂ et al. PRELIMINARY RESEARCH ON SOIL MICROFLORA AND MACROFAUNA IN THE EXPERIMENTAL FIELD MOARA DOMNEASCĂ.
Grzyb et al. Effect of fertilization in organic nursery for later growth and fruiting of apple trees in the orchard
Liu et al. Biocontrol of Fusarium crown and root rot of tomato and growth-promoting effect of bacteria isolated from recycled substrates of soilless crops
Bakr et al. Potential of different compost types in enhancement of physiological, biochemical parameters and control of Meloidogyne javanica in tomato plants
Raviv Compost as a tool to suppress plant diseases: Established and putative mechanisms
Lopez et al. Isolation of Trichoderma species from carabao manure and evaluation of its beneficial uses
Seneviratne et al. Microbial biofertilizer application versus compost use in agriculture: soil health implications
Khalil Influence of electrical conductivity on biological activity of Pythium ultimum and Binab T in a closed soilless system
Seymen et al. Effects of bacteria inoculation on yield, yield components and mineral composition in eggplant (Solanum melongena L.)
Yatoo et al. Compost and Vermicompost: Eco-friendly Farming Practices to Promote Sustainable Agriculture
Rahman et al. Trichoderma-fortified compost in controlling diseases and increasing yield of tomato