PL223583B1 - Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu - Google Patents

Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu

Info

Publication number
PL223583B1
PL223583B1 PL402358A PL40235813A PL223583B1 PL 223583 B1 PL223583 B1 PL 223583B1 PL 402358 A PL402358 A PL 402358A PL 40235813 A PL40235813 A PL 40235813A PL 223583 B1 PL223583 B1 PL 223583B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
parts
water
weight
mixture
composite
Prior art date
Application number
PL402358A
Other languages
English (en)
Other versions
PL402358A1 (pl
Inventor
Joanna Cieślewicz
Original Assignee
Univ Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich W Bydgoszczy
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich W Bydgoszczy filed Critical Univ Technologiczno Przyrodniczy Im Jana I Jędrzeja Śniadeckich W Bydgoszczy
Priority to PL402358A priority Critical patent/PL223583B1/pl
Publication of PL402358A1 publication Critical patent/PL402358A1/pl
Publication of PL223583B1 publication Critical patent/PL223583B1/pl

Links

Landscapes

  • Cosmetics (AREA)
  • Emulsifying, Dispersing, Foam-Producing Or Wetting Agents (AREA)
  • Preparation Of Fruits And Vegetables (AREA)
  • Fertilizers (AREA)
  • Polysaccharides And Polysaccharide Derivatives (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α-solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu.
Przed sprzedażą ziemniaki są sortowane, myte bądź szczotkowane co naraża je na uszkodzenia, a w handlu wystawione są na działanie światła, co powoduje wzrost zawartości glikoalkaloidów i może być przyczyną przekroczenia ich dopuszczalnych stężeń. Zielenienie bulw ziemniaków jest powodowane syntetyzowaniem po wpływem światła chlorofilu. Początkowo jest gromadzony w skórce, a następnie w miąższu. Pod wpływem światła amyloplasty zostają przekształcone w chloroplasty. W zazielenionych bulwach występują również toksyczne dla ludzi i zwierząt glikoalkaloidy. Glikoalkaloidy (TGA) są toksycznymi glikozydami sterydowymi naturalnie występującymi w całej rodzinie Solanaceae. Głównymi glikoalkaloidami występującymi w bulwach ziemniaka są α-solanina (ok. 40%) i α-czakonina (ok. 60%).
Zielenienie bulw ziemniaków jest powodowane syntetyzowaniem po wpływem światła chlorofilu. Początkowo jest gromadzony w skórce, a następnie w miąższu. Pod wpływem światła amyloplasty zostają przekształcone w chloroplasty [Anstis P.J.P., Northcote D. H.: Development of chloroplast from amyloplast in potato tuber discs. New Phytol., 1973, 72, 449-463]. W zazielenionych bulwach występują również toksyczne dla ludzi i zwierząt glikoalkaloidy [Dale M.F.B., Griffiths D.W., Bain H.: Glykoalkaloids in potatoes - shedding light on an important problem. Aspect Appl Biol. 1992, 33, 221 -227]. Glikoalkaloidy (TGA) są toksycznymi glikozydami sterydowymi naturalnie występującymi w całej rodzinie Solanaceae. Głównymi glikoalkaloidami występującymi w bulwach ziemniaka są a-solanina (ok. 40%) i a-czakonina (ok. 60%). Za zagrażającą bezpieczeństwu zdrowotnemu żywności uznano zawartość powyżej 200 mg na kilogram świeżej masy bulw ziemniaka [Friedman M., McDonald G. M.: Potato glycoalkaloidcs. Chemistry, analysis, safety and plant physiology. Crit. Rev. Plant Sci., 1997, 16 (1), 55-132, FAO, FAO Production Yearbook, Rome 1992, p. 46., Morris S. C, Lee T. H.: The toxicity and teratogenicity of Solanaceae glycoalkaloids, particularly those of the potato (Solanum tuberosum): a review. Food Technol. Aust., 1984, 36, 124]. W Polsce i innych krajach europejskich za bezpieczną uznaje się zawartość 100 mg-kg- świeżej masy [Bergers W.: A rapid quantitative assay for solidine glycoalkaloids in potatoes and industrial protein. Potato Res., 1980, 23, 105-110, FAO, FAO Production Yearbook, Rome 1992, p. 46]. Zawartość glikoalkaloidów w bulwach uwarunkowana jest przez czynniki genetyczne i środowiskowe czyli dojrzałość bulw, uszkodzenia mechaniczne, warunki pogodowe w czasie wegetacji oraz temperaturę przechowywania. Do czynników, które uaktywniają syntezę TGA w bulwach należą uszkodzenia mechaniczne i światło [Frydecka-Mazurczyk A., Zgórska K.: Wpływ stresu wywołanego działaniem światła i uszkodzeń mechanicznych na akumulację glikoalkaloidów w bulwach ziemniaka. Zesz. Probl. Post. Nauk Roln. 1999, 469, 285-292.; Griffiths D. W., Dale M. F. B., Bain H.: The effect of cultivar, maturity and storage on photoinduced changes in total glikoalkaloid and chlorophyll contents of potatoes. Plant Sci. 1994, 98, 103-109]. Przed sprzedażą ziemniaki są sortowane, myte bądź szczotkowane co naraża je na uszkodzenia, a w handlu wyst awione są na działanie światła, co powoduje wzrost zawartości glikoalkaloidów i może być przyczyną przekroczenia ich dopuszczalnych stężeń.
Pomimo wykorzystywania solaniny do produkcji leków przeciwzapalnych i przeciwnowotworowych CN20031115858 20031129, KR20040072233 20040909 czy witaminy K CN20071065417 20070413, występowanie tego związku w ziemniakach jest niepożądane ze względu na jego szkodliwe właściwości.
Dotychczas jedynie w amerykańskim opisie patentowym US 2010/0233331, przedstawiono mieszaninę zapobiegającą zielenieniu ziemniaków przez okres 5 do 10 dni, składającą się z wody naturalnej lub ozonowanej, kwasu cytrynowego, polarnych lipidów lub fosfolipidowego emulgatora oraz soli.
Istotą przedmiotowego wynalazku jest sposób zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów a-solaniny i a-czakoniny oraz kompozyt do zabezpieczania stosowany na powierzchnię ziemniaków.
Kompozyt składa się z bezwęglanowych jeziornych osadów dennych o zawartości materii org anicznej nie mniejszej niż 60%, polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów cechujących się dobrą lepkością i elastycznością. W celu otrzymania żelu o zwiększonej intensywności działania dodano do polisacharydów aniony złożone z boru [BC3] lub [BO4]-. W składzie kompozytu na powierzchnię ziemniaków zastosowano również skałę mieloną,
PL 223 583 B1 monomineralną lub prawie monomineralną, zbudowaną z montmorillonitu, charakteryzującą się dużą zdolnością chłonięcia wody oraz pęcznieniem. Do mieszanki zastosowano również niewielkie ilości oleju roślinnego wysychającego (przegotowanego w celu przyspieszenia wysychania) i penetrującego całą mieszaninę. Powierzchnia ziemniaka jest łatwa do czyszczenia i zabezpieczona przed wilgocią oraz narastaniem pleśni. Olej jest dobrze absorbowany i chroni ziemniaki przed działaniem grzybów i pleśni.
Produkt według niniejszego wynalazku wytwarza się poprzez przygotowanie w pierwszym etapie mieszanki polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów z borem w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), przy czym na 100 części polisacharydu należy użyć od 0,15 do 1,0 części boru w przeliczeniu na czysty składnik (B) suchej masy. Mieszaninę tę rozprowadza się w wodzie, przy czym na 100 cz. wag. wody dodaje się 1,0 do 5,0 części mieszaniny polisacharydu i boru.
W drugim etapie przygotowuje się emulsję fazy wodnej i olejowej, przy czym na 100 cz. wag. polisacharydu żelowanego dodaje się 3 do 5 części wag. przegotowanego oleju wysychającego.
W trzecim etapie, bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, miesza się w konwencjonalnej mieszarce wstęgowej z emulsją fazy wodnej i olejowej, przy czym na 1.0 cz. wagową osadów jeziornych stosuje się od 2,5 do 5,0 części wagowych emulsji z fazy wodnej i olejowej, uzyskując płynną konsystencję. Następnie wytworzoną mieszaninę miesza się ze skałą mieloną, zbudowaną przede wszystkim z montmorillonitu, charakteryzującą się dużą zdolnością do chłonięcia wody i pęcznieniem, w stosunku 100 części wieloskładnikowej mieszaniny i 2-5 cz. wagowych skały mielonej.
Ziemniaki pokrywane są kompozytem, poprzez ich zanurzenie na taśmie drucianej w zbiorniku wypełnionym kompozytem i następnie są dosuszane w typowym tunelu suszarniczym powietrzem o temperaturze ok. 20°C. Warstwa kompozytu na ziemniakach powinna mieć grubość 0,02-0,5 mm, zabezpieczającą przed przenikaniem światła.
Powierzchnia ziemniaka pokryta kompozytem wg wynalazku jest łatwa do czyszczenia i zabezpieczona przed wilgocią oraz narastaniem pleśni. Olej jest dobrze absorbowany, chroni ziemniaki przed działaniem grzybów i pleśni.
Sposób wg wynalazku przedstawiono szczegółowo w poniższych przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1.
Sporządza się kompozyt w następującym składzie:
• bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, • polisacharydy o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów, • aniony złożone boru [BO3] - lub [BO4] - w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), • skała mielona, dosyć krucha, monomineralna lub prawie monomineralna, • olej roślinny wysychający (przegotowany w celu przyspieszenia wysychania).
Produkt według niniejszego wynalazku wytwarza się poprzez przygotowanie w pierwszym etapie mieszanki polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 m ilionów daltonów z borem w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), przy czym na 100 części polisacharydu należy użyć od 0,15 części wag. boru w przeliczeniu na czysty składnik (B) suchej masy. Mieszaninę tę rozprowadza się w wodzie, przy czym na 100 cz. wag wody dodaje się 1 ,0 część mieszaniny polisacharydu i boru.
W drugim etapie przygotowuje się emulsję fazy wodnej i o lejowej, przy czym na 100 cz. wag. polisacharydu żelowanego, dodaje się 3 części wag. przegotowanego oleju wysychającego.
W trzecim etapie, bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, miesza się w konwencjonalnej mieszarce wstęgowej z emulsją fazy wodnej i olejowej, przy czym na 1,0 cz. wagową osadów jeziornych stosuje się 2,5 części wagowych emulsji z fazy wodnej i olejowej, uzyskując płynną konsystencję. Następnie wytworzoną mieszaninę miesza się ze skałą mieloną, zbudowaną przede wszystkim z montmorillonitu, w stosunku 100 części wieloskładnikowej mieszaniny i 2 cz. wagowych skały mielonej.
Ziemniaki pokrywane są kompozytem, poprzez ich chwilowe zanurzenie na taśmie drucianej w zbiorniku wypełnionym kompozytem, po przesunięciu taśmy odciekają z nadmiaru kompozytu w podmuchu powietrza i następnie są dosuszane w typowym tunelu suszarniczym powietrzem o temperaturze ok. 20°C. Warstwa kompozytu na ziemniakach powinna mieć grubość 0,02 mm, zabezpie4
PL 223 583 B1 czającą przed przenikaniem światła. Odcięcie światła od powierzchni skutecznie zapobiega przekształceniu amyloplastów w chloroplasty i równocześnie zapobiega wytwarzaniu w zazielenionych bulwach toksycznych dla ludzi i zwierząt glikoalkaloidów α-solaniny i a-czakoniny.
P r z y k ł a d 2.
Sporządza się kompozyt w następującym składzie:
• bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, • polisacharydy o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów, • aniony złożone boru [BO3] - lub [BC4) - w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), • skała mielona, krucha, monomineralna lub prawie monomineralna, • olej roślinny wysychający (przegotowany w celu przyspieszenia wysychania).
Produkt według niniejszego wynalazku wytwarza się poprzez przygotowanie w pierwszym etapie mieszanki polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 m ilionów daltonów z borem w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), przy czym na 100 części polisacharydu należy użyć od 0,5 części wag. boru w przeliczeniu na czysty składnik (B) suchej masy. Mieszaninę tę rozprowadza się w wodzie, przy czym na 100 cz. wag wody dodaje się 2,5 część mieszaniny polisacharydu i boru.
W drugim etapie przygotowuje się emulsję fazy wodnej i olejowej, przy czym na 100 cz. wag. polisacharydu żelowanego, dodaje się 4 części wag. przegotowanego oleju wysychającego.
W trzecim etapie, bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, miesza się w konwencjonalnej mieszarce wstęgowej z emulsją fazy wodnej i olejowej, przy czym na 1,0 cz. wagową osadów jeziornych stosuje się 4,0 części wagowych emulsji z fazy wodnej i olejowej, uzyskując płynną konsystencję. Następnie wytworzoną mieszaninę miesza się ze skałą mieloną, zbudowaną przede wszystkim z montmorillonitu, w stosunku 100 części wieloskładnikowej mieszaniny i 4 cz. wagowych skały mielonej.
Ziemniaki pokrywane są kompozytem, poprzez ich chwilowe (10 sek.) zanurzenie na taśmie drucianej w zbiorniku wypełnionym kompozytem, po przesunięciu taśmy nadmiar kompozytu odcieka w podmuchu powietrza i następnie są dosuszane w typowym tunelu suszarniczym powietrzem o temperaturze ok. 20°C. Warstwa kompozytu na ziemniakach powinna mieć grubość 0,5 mm, zabezpieczającą przed przenikaniem światła. Odcięcie światła od powierzchni ziemniaka skutecznie zapobiega przekształceniu amyloplastów w chloroplasty i równocześnie zapobiega wytwarzaniu w zazielenionych bulwach toksycznych dla ludzi i zwierząt glikoalkaloidów a-solaniny i a-czakoniny.
P r z y k ł a d 3.
Sporządza się kompozyt w następującym składzie:
• bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, • polisacharydy o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów,
3- 5• aniony złożone boru [BO3] - lub [BC4) - w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), • skała mielona, dosyć krucha, monomineralna lub prawie monomineralna, • olej roślinny wysychający (przegotowany w celu przyspieszenia wysychania).
Produkt według niniejszego wynalazku wytwarza się poprzez przygotowanie w pierwszym etapie mieszanki polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej dochodzącej do 2 milionów daltonów z borem w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), przy czym na 100 części polisacharydu należy użyć od 1,0 część wag. boru w przeliczeniu na czysty składnik (B) suchej masy. Mi eszaninę tę rozprowadza się w wodzie, przy czym na 100 cz. wag wody dodaje się 5 część mieszaniny polisacharydu i boru.
W drugim etapie przygotowuje się emulsję fazy wodnej i olejowej, przy czym na 100 cz. wag. polisacharydu żelowanego, dodaje się 5 części wag. przegotowanego oleju wysychającego.
W trzecim etapie, bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, miesza się w konwencjonalnej mieszarce wstęgowej z emulsją fazy wodnej i olejowej, przy czym na 1,0 cz. wagową osadów jeziornych stosuje się 5,0 części wagowych emulsji z fazy wodnej i olejowej, uzyskując płynną konsystencję. Następnie wytworzoną mieszaninę łączy się ze skałą mieloną, zbudowaną przede wszystkim z montmorillonitu, w stosunku 100 części wieloskładn ikowej mieszaniny i 5 cz. wagowych skały mielonej.
PL 223 583 B1
Ziemniaki pokrywane są kompozytem, poprzez ich chwilowe zanurzenie na taśmie drucianej w zbiorniku wypełnionym kompozytem, po przesunięciu taśmy nadmiar kompozytu odcieka w podmuchu powietrza i następnie są obsuszane w typowym tunelu suszarniczym powietrzem o temperaturze ok. 20°C. Warstwa kompozytu na ziemniakach powinna mieć grubość ok. 0,025 mm, zabezpieczającą przed przenikaniem światła. Odcięcie światła od powierzchni ziemniaka skutecznie zapobiega przekształceniu amyloplastów w chloroplasty i równocześnie zapobiega wytwarzaniu w zazielenionych bulwach toksycznych dla ludzi i zwierząt glikoalkaloidów α-solaniny i a-czakoniny.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe
1. Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów a-solaniny i a-czakoniny, znamienny tym, że składa się bezwęglanowych osadów dennych o zawartości materii organicznej > 60%, polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej < 2 milionów daltonów, anionów złożonych boru [BO3]- lub [BO4]- w postaci tetraboranu disodu-woda 1/10, skały mielonej korzystnie monomineralnej i oleju roślinnego.
2. Sposób wytwarzania kom pozytu do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów a-solaniny i a-czakoniny, znamienny tym, że sporządza się mieszankę polisacharydów o rozgałęzionej budowie i masie cząsteczkowej do 2 milionów daltonów z borem w postaci tetraboranu disodu-woda (1/10), przy czym na 100 części polisacharydu używa sie od 0,15 do 1,0 części boru w przeliczeniu na czysty składnik (B) suchej masy, następnie mieszaninę rozprowadza się w wodzie, przy czym na 100 cz. wag. wody dodaje się 1,0 do 5,0 części mieszaniny polisacharydu i boru, następnie przygotowuje się emulsję fazy wodnej i olejowej, przy czym na 100 cz. wag. polisacharydu żelowanego dodaje się 3 do 5 części wag. oleju wysychającego, następnie bezwęglanowe jeziorne osady denne o zawartości materii organicznej nie mniejszej niż 60%, miesza się w mieszarce wstęgowej z emulsją fazy wodnej i olejowej, przy czym na 1,0 cz. wagową osadów jeziornych stosuje się od 2,5 do 5,0 części wagowych emulsji z fazy wodnej i olejowe, następnie tak powstałą mieszaninę miesza się ze mieloną skałą, w stosunku 100 części wieloskładnikowej mieszaniny i 2-5 cz. wagowych skały.
PL402358A 2013-01-04 2013-01-04 Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu PL223583B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402358A PL223583B1 (pl) 2013-01-04 2013-01-04 Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402358A PL223583B1 (pl) 2013-01-04 2013-01-04 Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL402358A1 PL402358A1 (pl) 2014-07-07
PL223583B1 true PL223583B1 (pl) 2016-10-31

Family

ID=51063143

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL402358A PL223583B1 (pl) 2013-01-04 2013-01-04 Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL223583B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL402358A1 (pl) 2014-07-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Blunden et al. Betaine yields from marine algal species utilized in the preparation of seaweed extracts used in agriculture
Pereira et al. Seaweeds as plant fertilizer, agricultural biostimulants and animal fodder
Anzalone et al. Effect of biodegradable mulch materials on weed control in processing tomatoes
Poljak et al. Morphological characterization and chemical composition of fruits of the traditional Croatian chestnut variety ‘Lovran Marron’
Rop et al. Antioxidant and radical oxygen species scavenging activities of 12 cultivars of blue honeysuckle fruit
Bai et al. Leaf litter species affects decomposition rate and nutrient release in a cocoa plantation
Villazán et al. Elevated ammonium concentrations and low light form a dangerous synergy for eelgrass Zostera marina
Chaudhuri et al. Impact of age of rubber (Hevea brasiliensis) plantation on earthworm communities of West Tripura (India)
Ahmad et al. Status of plant diversity at Kufri (Soone valley) Punjab, Pakistan and prevailing threats therein
Dincher et al. Major element residence times in humus from a beech forest: The role of element forms and recycling
Pitcher et al. Accumulation of diarrhetic shellfish poisoning toxins in the oyster Crassostrea gigas and the mussel Choromytilus meridionalis in the southern Benguela ecosystem
Timpone et al. Is aluminum (Al) eliminated by senescent structures of Miconia albicans, an Al-accumulating species from Brazilian savanna?
Pulavarty et al. Morphological, physiological and biochemical adaptations of Eucalyptus citriodora seedlings under NaCl stress in hydroponic conditions
Odewole et al. Extraction of oil from fluted pumpkin seed (telfairia occidentalis) by solvent extraction method
Rekowska et al. The influence of selected agronomic practices on the yield and chemical composition of winter garlic
PL223583B1 (pl) Kompozyt do zabezpieczenia ziemniaków przed wytwarzaniem glikoalkaloidów α solaniny i α-czakoniny i sposób wytwarzania kompozytu
Nelson et al. Nutritional quality of leaves and unripe fruit consumed as famine foods by the flying foxes of Samoa
Varanda et al. Insect folivory in Didymopanax vinosum (Apiaceae) in a vegetation mosaic of Brazilian cerrado
Olujobi Comparative evaluation of nutritional composition of African locust bean (Parkia biglobosa) fruits from two locations
Ollando et al. The viability of red alga (Gracilaria salicornia) seaweed farming for commercial extraction of agar at Kibuyuni in Kwale county South Coast Kenya
Silva et al. Seasonal changes in fructan accumulation in the underground organs of Gomphrena marginata Seub.(Amaranthaceae) under rock-field conditions
Bikovens et al. Development of the approaches for complex utilization of brown algae (Fucus vesiculosus) biomass for the obtaining of value-added products
Lucette et al. IMPACT OF CASHEW PLANTATION ON CARBON STOCK IN THE FOREST-SAVANNA TRANSITION ZONE (NORTH-EAST COTE D'IVOIRE)
Dike et al. Proximate, phytochemical and mineral compositions of seeds of Allanblackia floribunda, Garcinia kola and Poga oleosa from Nigerian rainforest
Radam et al. Ratio of filled fruit and rendement of flour produced from nypa (Nypa fruticans Wurmb) fruit