PL223433B1 - Sposób wykrywania pierwszego epizodu psychozy, zwłaszcza o charakterze schizofrenicznym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykrywania pierwszego epizodu psychozy poprzez zastosowanie badania poziomu markerów osoczowych. Wynalazek dotyczy nowej metody diagnostycznej nadającej się do stosowania w psychiatrii wykrywającej zmiany we krwi obwodowej towarzyszące pierwszemu epizodowi psychozy, które pozwalają właściwie zidentyfikować to zaburzenie psychiczne, a także ustalić jego charakter.

Psychoza (gr. psyche - dusza i osis - szaleństwo) to zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako choroba, w trakcie której występuje przynajmniej jeden z następujących objawów: omamy, urojenia, dezorganizacja zachowania lub mowy, prowadzące do istotnego zaburzenia oceny rzeczywistości, bez względu na przyczynę tych objawów. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma często przekonanie o pełnej realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie.

Psychozy leczy się farmakologicznie. Rokowanie jest zależne od charakteru psychozy. Dlatego, dla powodzenia terapii szczególnie istotne jest właściwe zdiagnozowanie psychozy oraz trafne rozpoznanie charakteru pierwszego epizodu psychozy stwierdzonego u pacjenta.

Pomimo intensywnych poszukiwań w tym kierunku, dotychczas nie były znane efektywne i proste biomarkery epizodu psychotycznego.

Celem wynalazku jest dostarczenie obiektywnego testu laboratoryjnego, który pomagałby trafnie identyfikować pierwszy epizod psychotyczny, a w szczególności rozpoznawać pierwszy epizod psychotyczny o charakterze schizofrenicznym. Szczególnym celem wynalazku jest dostarczenie markerów osoczowych charakterystycznych dla pierwszego epizodu psychozy.

Nieoczekiwanie określony powyżej cel został osiągnięty dzięki prezentowanemu wynalazkowi.

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie osoczowego poziomu C3a, wchodzącego w skład systemu dopełniacza oraz osoczowego poziomu sfingozyno-1-fosforanu, jako markerów pierwszego epizodu psychotycznego.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie sfingozyno-1-fosforanu i ilości komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+ jako markerów pierwszego epizodu psychotycznego o charakterze schizofrenicznym.

Kolejnym przedmiotem wynalazku jest sposób wykrywania pierwszego epizodu psychozy, zwłaszcza o charakterze schizofrenicznym, charakteryzujący się tym, że w próbce krwi pobranej od pacjenta określa się poziom zawartości białka C3a, poziom zawartości sfingozyno-1-fosforanu oraz poziom zawartości komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+, przy czym osoczowy poziom białka C3a poniżej około 550 ^g/ml] i osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej około 2,33 ^g/ml] świadczą o wystąpieniu pierwszego epizodu psychotycznego, natomiast osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej około 2,33 [ μg/ml] i ilość komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+ powyżej około 0,45 [komórek^l krwi obwodowej] świadczą o wystąpieniu pierwszego epizodu psychotycznego o charakterze schizofrenicznym.

Zgodnie z wynalazkiem nieoczekiwanie okazało się, że osoczowy poziom C3a poniżej około 550 [ng/ml] i osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej około 2,33 ^g/ml] są markerami pierwszego epizodu psychotycznego, natomiast osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej około 2,33 ^g/ml] i ilość komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+ powyżej około 0,45 [komórek^l krwi obwodowej] są markerami pierwszego epizodu psychotycznego o charakterze schizofrenicznym.

W dotychczasowym stanie techniki nie opisano roli VSELs oraz czynników odpowiedzialnych za ich przemieszczanie się w etiopatogenezie pierwszego epizodu psychotycznego.

Zdaniem twórców wynalazku, rola czynników związanych w procesami regeneracji ma potencjalny związek z teoriami: immunologiczną, neurodegeneracyjną i neurorozwojową schizofrenii oraz z teorią glutaminianową rozwoju psychoz. Uzyskane zgodnie z wynalazkiem wyniki, z jednej strony świadczą o istnieniu wspólnego mechanizmu wyzwalania pierwszego epizodu psychotycznego, na co wskazuje rola sfingozyno-1-fosforanu w takim epizodzie, bez względu na jego etiologię, ale też - wskazują na liczne różnice między psychozami w zależności od konkretnie stawianej diagnozy - psychozy schizofrenicznej lub nieschizofrenicznej. Uzyskane wyniki nieoczekiwanie wskazują, że u osób z pierwszym epizodem psychotycznym zachodzą intensywne procesy regeneracyjne (w których k omórki macierzyste biorą udział bądź bezpośrednio, bądź poprzez działanie parakrynne). Jak dotąd nie prowadzono w pierwszym epizodzie psychotycznym systematycznej analizy stężeń dwóch substancji odpowiedzialnych za przemieszczanie się komórek macierzystych (Ratajczak i wsp. 2010; Ratajczak i wsp. 2012): białka C3a, będącego elementem kaskady dopełniacza, uczestniczącego w odpowiedzi

PL 223 433 B1 komórek mózgu na czynniki uszkadzające (Bitzer-Quintero i Gonzalez-Burgos 2012; Lettiero i wsp. 2012), oraz sfingozyno-1-fosforanu, lizofosfolipidu zaangażowanego w procesy neurogenezy (Harada i wsp. 2004; Kimura i wsp. 2007).

Badania, które doprowadziły do uzyskania przedmiotowego wynalazku wykonano w ramach grantu „Innowacyjne metody wykorzystania komórek macierzystych w medycynie” POIG.01.01.02-00-109/09 w Pomorskim Uniwersytecie Medycznym w Szczecinie, w latach 2010-2012.

W celu umożliwienia lepszego zrozumienia istoty zdefiniowanego powyżej wynalazku jego opis został uzupełniony o załączone rysunki oraz omówione poniżej przykłady realizacji, które nie powinny być jednak uznane za ograniczenie jego zakresu.

Na fig. 1 przedstawiono analizę funkcji dyskryminacyjnej dla obu grup badanych dotyczące zidentyfikowanych zgodnie z wynalazkiem markerów pierwszej psychozy dla całej grupy psychotycznej (bez względu na diagnozę charakteru psychozy).

Na fig. 2 przedstawiono analizę funkcji dyskryminacyjnej dla obu grup badanych dotyczące zidentyfikowanych zgodnie z wynalazkiem markerów pierwszej psychozy o charakterze schizofr enicznym.

Wynalazek zostanie wyjaśniony bardziej szczegółowo za pomocą przedstawionych poniżej przykładów.

P r z y k ł a d 1. Zidentyfikowanie markerów pierwszego epizodu psychozy

Metodyka oznaczeń

Morfologię oznaczano za pomocą analizatora hematologicznego ABX Micros 60 (Horiba). Krew pobraną na K₃EDTA wirowano (250 g; 10 minut; 20°C). Uzyskane osocze przenoszono do świeżej probówki i zamrażano w temperaturze -80°C do dalszych badań. Oznaczanie sfingozyno-1-fosforanu metodą RP HPLC (wysokosprawnej chromatografii cieczowej z odwróconym układem faz).

Osocze rozmrażano w temperaturze pokojowej, a następnie dodawano D-erytrosfingozyno-1-fosforan (S1P C17 - wzorzec wewnętrzny), 1M NaCl i metanol. Mieszano, dodawano chloroform, ponownie mieszano i wirowano. Dolną fazę organiczną przenoszono do świeżej probówki. Do fazy nieorganicznej dodawano chloroform, mieszano i wirowano. Łączono obydwie fazy organiczne, które następnie suszono w wirówce próżniowej.

Wysuszoną pozostałość rozpuszczano w metanolu. Dodano mieszaninę reakcyjną (o-ftaladialdehyd, metanol, merkaptoetanol i kwas borowy, pH 10,5), inkubowano i wirowano Klarowny nadsącz przenoszono do świeżej probówki i analizowano za pomocą chromatografu Hewlett Packard Series 1200. Dane chromatograficzne były opracowane z wykorzystaniem oprogramowania HP Chemstation (Hewlett Packard, obecnie Agilent).

Rozdział w układzie z odwróconymi fazami (RP-HPLC) przeprowadzono na kolumnie Cosmosil 5 pm C18-ARII (150 x 4,6) z prekolumną 5 pm C18-ARII (10 x 4,6) (Waters). Temperatura kolumny wynosiła 25°C. Zastosowano metodę izokratyczną z fazą ruchomą złożoną z 10 mM K₂HPO₄ (pH 5,5) i metanolu (15:85; v/v). Szybkość przepływu wynosiła 1 ml/min. Próbki o objętości 50 pl były nastrzykiwane co 28 minut. Długości fali dla detekcji pochodnych S1P wynosiły dla wzbudzenia 340 nm, a dla emisji 455 nm. Podstawą dla obliczeń zawartości S1P było pole powierzchni piku w odniesieniu do pola piku standardu wewnętrznego. Do identyfikacji pików i kalibracji stosowano mieszaninę wzorców S1P C17 i S1P C18 (Avanti Polar Lipids) (Blogowski i wsp., 2013b; Caligan i wsp., 2000; Egom i wsp., 2013; Starzyńska i wsp., 2013).

Oznaczanie C3a z wykorzystaniem zestawów Human C3a ELISA Kit (BD OptEIA)

Do dołków płytki pipetowano standardy i rozcieńczone osocze. Płytkę inkubowano i płukano. Dodawano substrat (TMB), ponownie inkubowano, dodawano Stop Solution i mierzono absorbancję (długość fali 450 nm) za pomocą czytnika płytek En Vision (Perkin-Elmer) (Blogowski i wsp., 2012; Blogowski i wsp., 2013a; Blogowski i wsp., 2013b; Starzynska i wsp., 2013).

Analiza krwi metodą cytometrii przepływowej.

Próbki krwi obwodowej były poddawane lizie dwukrotnie, przy użyciu BD Pharm Lyse lysing buffer (BD Bioscience) w temperaturze pokojowej przez 10 minut i następnie płukane buforowaną fosforanami solą fizjologiczną (PBS) z dodatkiem 2% bydlęcej surowicy płodowej (FBS; Sigma) celem uzyskania pełnej puli komórek jądrzastych (TNCs). Komórki jądrzaste były następnie barwione znac znikami komórek linii hematopoetycznych przy użyciu przeciwciał skoniugowanych z izotiocyjanianem fluoresceiny (FITC) przeciwko ludzkim: CD2 (klon RPA-2.10); CD3 (klon UCHT1); CD14 (klon M5E2); CD16 (klon 3G8); CD19 (klon HIB19); CD24 (klon ML5); CD56 (klon NCAM16.2); CD66b (klon G10F5); i CD235a (klon GA-R2) (wszystkie z BD Bioscience). Komórki były jednocześnie barwione na

PL 223 433 B1 marker panleukocytarny, CD45, przeciwciałami skoniugowanymi z fikoerytryną (PE) (klon HI30; BD Biosciences) i jeden z następujących antygenów: CD 34 - przeciwciałami skoniugowanymi z allofikocyjaniną (APC) (klon 581; BD Bioscience) lub CD 133 (CD133/1, przeciwciała skoniugowane z APC; Miltenyi Biotec). Dodatkowo używano następujących izotypowych kontroli: przeciwciał skoniugowanych z FITC - mysie IgG1, κ (klon MOPC-21), mysie IgG2a, κ (klon G155-178), mysie IgG2b, κ (klon 27-35); skoniugowanych z PE - mysie IgG1, κ (klon MOPC-21) i skoniugowane z APC - mysie IgGl, κ (klon MOPC-21) (wszystkie z BD Bioscience). Używano także jako izotypowych kontroli - skoniugowanych z APC przeciwciał mysich IgG1 (klon IS5-21F5; Miltenyi Biotec). Barwienie wykonano w buforowanej soli (PBS) z 2% FBS, w lodzie, przez 30 minut. Komórki były następnie płukane, ponownie zawieszane w cieczy i analizowane przy użyciu cytometru przepływowego NAVIOS (Beckman Coulter). Dla każdej próbki uzyskano co najmniej 106 zdarzeń. Całkowita ilość VSELs i HSCs była obliczana (indywidualnie dla każdego pacjenta) w przeliczeniu na 1 ml krwi obwodowej w oparciu o proce ntową zawartość tych komórek stwierdzoną cytometrycznie i całkowitą ilość krwinek białych w 1 ml krwi obwodowej. Do analizy użyto software Kaluza (Beckman Coulter) (Paczkowska i wsp., 2009; Zuba-Surma & Ratajczak 2010).

Grupa badana

Pacjenci do grupy badanej byli rekrutowani na terenie województwa zachodniopomorskiego. Wszyscy byli hospitalizowani w Klinice Psychiatrii SPSK-1 PUM w Szczecinie. Pacjenci otrzymywali pisemną informację na temat badania, a przez wyrażeniem pisemnej zgody na udział w badaniu - udzielano im odpowiedzi na wszystkie ich pytania dotyczące badania.

W badaniu wzięło udział 30 niespokrewnionych osób, z diagnozą pierwszego epizodu psychotycznego (rozumianego jako dotychczas nieleczona psychoza, w której nie było okresu samoistnej poprawy, bez względu na czas jej trwania). Diagnozę nozologiczną stawiano wg Badawczych kryteriów diagnostycznych ICD-10 :

• schizofrenia paranoidalna (F 20.0) - 11 osób (36,7%) • schizofrenia prosta (F 20.6) - 1 osoba (3,33%) • uporczywe zaburzenia urojeniowe (F 22) - 1 osoba (3,33%) • ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne bez objawów schizofrenii (F 23.0) - 5 osób (16,7%) • ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne z objawami schizofrenii (F 23.1) - 6 osób (20%) • ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne podobne do schizofrenii (F 23.2) - 4 osoby (13,3%) • mania z objawami psychotycznymi (F 30.2) - 1 osoba (3,33%) • epizod ciężkiej depresji z objawami psychotycznymi (F 32.2) - 1 osoba (3,33%)

W trakcie dalszej obserwacji, już po zakończeniu badania i ustąpieniu objawów psychotyc znych, u dwóch ostatnich osób postawiono diagnozę zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (F31), dlatego też obie osoby były w obliczeniach traktowane były jako pierwszy epizod ww. zaburzeń dw ubiegunowych.

Grupę badaną podzielono na dwie podgrupy:

• „schizofreniczną”, do której zakwalifikowano osoby z rozpoznaniami F20, F23.1 i F 23.2 • „nieschizofreniczną”, do której zakwalifikowano osoby z pozostałymi rozpoznaniami.

Kryteriami wyłączającymi z udziału w badaniu były:

• brak świadomej pisemnej zgody na udział w badaniu • występowanie organicznych zaburzeń psychicznych lub innych zaburzeń z osi I ICD-10 poza ww. diagnozami • związek obecnych zaburzeń psychicznych z używaniem środków psychoaktywnych, w tym alkoholu • poważne schorzenia somatyczne, w szczególności - wymagające stosowania leków • nietolerancja glukozy • aktualnie aktywne schorzenia o etiologii zapalnej (pacjentów wykluczano na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz badania przedmiotowego) • stosowanie z jakiejkolwiek przyczyny leków psychotropowych w obecnym epizodzie i mniej niż pół roku przed wystąpieniem tego epizodu.

Osoby z grupy badanej były badane przez specjalistę psychiatrę - zbierano wywiad i przeprowadzano standardowe badanie psychiatryczne oraz badanie internistyczne i neurologiczne oraz zbiePL 223 433 B1 rano wywiad od dostępnych członków rodziny pacjenta. Występowanie innych niż pierwszy epizod psychotyczny zaburzeń psychicznych wykluczano przy użyciu MINI (Sheehan i wsp., 1998). U pacjenta wykonywano także skalę zespołów pozytywnego i negatywnego PANSS (Rzewuska 2002)

Dane demograficzne, wywiad rodzinny oraz historię występowania objawów chorobowych zbierano za pomocą standaryzowanej historii choroby.

Grupa kontrolna

Grupa kontrolna składała się z 35 osób, dobranych wiekiem, płcią, pochodzeniem, wskaźnikami socjodemograficznymi i masą ciała do grupy badanej, bez zaburzeń psychicznych z osi I ICD-10 w chwili obecnej lub w wywiadzie, somatycznie zdrowych. Osoby te były badane przez specjalistę psychiatrę analogicznie jak osoby z grupy badanej. Dane demograficzne, wywiad rodzinny oraz hist orię występowania objawów chorobowych zbierano także za pomocą standaryzowanej historii choroby.

Procedury badawcze

Od osób z grupy badanej pobierano krew żylną dwukrotnie - pierwszy raz rano, przed podaniem jakichkolwiek leków przeciwpsychotycznych, drugi raz - po uzyskaniu poprawy klinicznej po leczeniu neuroleptykiem, rozumianej jako ustąpienie objawów wytwórczych (omamów i urojeń) oraz redukcja punktacji w skali PANSS co najmniej o 20%. W stosunku do pacjentów „schizofrenicznych” żaden z punktów skali PANSS, wymieniony w kryteriach poprawy schizofrenii (P1 - urojenia, P2 - dezorganizacja pojęciowa, P3 - zachowania omamowe, G5 - manieryzmy i zastyganie, N1 - spłycenie afektu, N4 - bierność/apatia, N6 - brak spontaniczności i płynności rozmowy - nie mógł wynosić więcej niż 3.

Krew była niezwłocznie przekazywana celem dalszych oznaczeń do Laboratorium Katedry i Zakładu Fizjologii PUM oraz do Zakładu Analityki Medycznej PUM. W dniach pobrań krwi wykonywano również badanie psychiatryczne, przedmiotowe, skale psychometryczne oraz podstawowe testy laboratoryjne oraz po pobraniu krwi włączano neuroleptyki:

• amisulpryd, max. 800 mg/dobę, 24 pacjentów • olanzapinę, max. 20 mg/dobę, 2 pacjentów • perazynę, max. 600 mg/dobę, 2 pacjentów • haloperidol, max. 8/dobę, 1 pacjent • kwetiapinę, max. 600 mg/dobę, 1 pacjent.

Wysokość dawek leków ustalano w zależności od tolerancji leku przez pacjenta.

Wyniki

T a b e l a 1

Zestawienie ilości komórek macierzystych w grupie psychotycznej i kontrolnej.

VSEL [ilość komórek/pl ] (średnia ± SD)	PG-BT (n=30)	PG-AT (n=30)	SG-BT (n=22)	SG-AT (n=22)	CG (n=35)	P
Lin-/CD45-/CD34+	0,3208 ± 0,1985	0,2718 ± 0,1780	0,3326 ± 0,1879	0,2946 ± 0,2309	0,1705 ± 0,1031	*

Legenda:

PG - grupa badana, SG - grupa “schizofreniczna ”, CG - grupa kontrolna,

BT - przed leczeniem, AT - po leczeniu

Stwierdzone różnice istotne statystycznie:

* PG-BT vs. CG (p=0,0006), PG-AT vs. CG (p=0,001), PG-BT vs. PG-AT (p=0,36), SG-BT vs. CG (p=0, 0005), SG-AT vs. CG (p=0,02), NG-AT vs. CG (p=0,003)

T a b e l a 2

Zestawienie osoczowego poziomu C3a i sfingozyno-1-fosforanu w grupie psychotycznej i kontrolnej.

	PG-BT (n=30)	PG-AT (n=30)	SG-BT (n=22)	SG-AT (n=22)	CG (n=35)	P
C3a [pg/ml]	499,96 ± 171,99	561,49 ± 125,20	494,33 ± 169.34	562,26 ± 117,73	591,13 ± 149,61	*
S1P [pg/ml]	2,32 ± 0,17	2,31 ± 0,23	2,30 ± 0,17	2,27 ± 0,26	2,45 ± 0,18	**

Legenda:

PG - grupa badana, SG - grupa schizofreniczna, CG - grupa kontrolna, BT - przed leczeniem, AT - po leczeniu

PL 223 433 B1

Stwierdzone różnice istotne statystycznie:

*PG-BT vs.CG (p =0,036), ale PG-AT vs. CG (p>0,1), SG vs. NG (p>0,1) **PG-BT vs.CG (p=0,0017), PG-AT vs.CG (p=0,0067), SG-BT vs. NG-BT (p=0,007)

Na załączonych figurach zaprezentowano zestawienie analizy funkcji dyskryminacyjnej dla obu grup badanych:

1) markery pierwszej psychozy dla całej grupy psychotycznej (bez względu na diagnozę): dla C3a<550 [ng/ml] i S1P<2,33 [ąg/ml], p=0,00004 OR=9,58.

Model potwierdzony regresją logistyczną, obszar pod krzywą ROC = 0.8378 (fig. 1).

2) markery pierwszej psychozy dla grupy schizofrenicznej: Liczba Lin-/CD45-/CD34±VSELs > 0,45 [komórek/ąl], S1P< 2,33 [ąg/ml], p = 0,012, OR= 1,5.

Model potwierdzony regresją logistyczną, obszar pod krzywą ROC = 0.77 (fig. 2).

Piśmiennictwo:

Bitzer-Quintero OK, Gonzalez-Burgos I. Immune system in the brain: a modulatory role on dendritic spine morphophysiology? Neural Plast 2012;2012:348642.

Blogowski W, Budkowska M, Sałata D, Serwin K, Dołęgowska B, Łokaj M, Prowans P, Starzyńska T. Clinical analysis of selected complement-derived molecules in human adipose tissue. Journal of Translational Medicine 2013 a; 11:11.

Blogowski W, Dolegowska B, Budkowska M, Sałata D, Domański L, Starzyńska T. Perioperative release of pro-regenerative biochemical signals from human renal allografts subjected to ischemiareperfusion injury. Innate Immunity 2013 b Apr 22. [Epub ahead of print].

Blogowski W, Dolegowska B, Sałata D, Budkowska M, Domański L, Starzyńska T. Clinical analysis of perioperative complement activity during ischemia/reperfusion injury following renal transplantation. Clinical Journal of American Society of Nephrology 2012;7(11): 1843-51.

Caligan TB, Peters K, Ou J, Wang E, Saba J, Merrill AH Jr. A high-performance liquid chromatographic method to measure sphingosine 1-phosphate and related compounds from sphingosine kinase assays and other biological samples. Analytical Biochemistry 2000;281 (l):36-44.

Egom EE, Mamas MA, Chacko S, Stringer SE, Charlton-Menys V, El-Omar M, Chirico D, Clarke B, Neyses L, Cruickshank JK, Lei M, Fath-Ordoubadi F. Serum sphingolipids level as a novel potential marker for early detection of human myocardial ischaemic injury. Frontiers in Physiology 2013;4:130.

Harada J, Foley M, Moskowitz MA, Waeber C. Sphingosine-1-phosphate induces proliferation and morphological changes of neural progenitor cells. J Neurochem 2004;88(4): 1026-39.

Kimura A, Ohmori T, Ohkawa R, Madoiwa S, Mimuro J, Murakami T, Kobayashi E, Hoshino Y, Yatomi Y, Sakata Y. Essential roles of sphingosine 1-phosphate/S1P1 receptor axis in the migration of neural stem cells toward a site of spinal cord injury. Stem Cells. 2007;25(1): 115-24.

Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10, Badawcze kryteria diagnostyczne, Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne Vesalius, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Kraków - Warszawa, 1998.

Lettiero B, Andersen AJ, Hunter AC, Moghimi SM. Complement system and the brain: Selected pathologies and avenues toward engineering of neurological nanomedicines. J Control Release 2012;161(2):283-9.

Paczkowska E, Kucia M, Koziarska D, Halasa M, Safranow K, Masiuk M, Karbicka A, Nowik M, Nowacki P, Ratajczak MZ, Machalinski B. Clinical evidence that very small embryonic-like stem cells are mobilized into peripheral blood in patients after stroke. Stroke 2009;40:1237-44.

Ratajczak MZ, Lee H, Wysoczynski M, Wan W, Mariiez W, Laughlin MJ, Kucia M, Janowska-Wieczorek A, Ratajczak J. Novel insight into stem cell mobilization-plasma sphingosine-1-phosphate is a major chemoattractant that directs the egress of hematopoietic stem progenitor cells from the bone marrow and its level in peripheral blood increases during mobilization due to activation of complement cascade/membrane attack complex. Leukemia. 2010;24(5):976-85.

Ratajczak MZ, Borkowska S, Ratajczak J. An emerging link in stem cell mobilization between activation of the complement cascade and the chemotactic gradient of sphingosine-1-phosphate. Prostaglandins Other Lipid Mediat. 2013; 104-105:122-9.

Rzewuska M. Validity and reliability of the Polish version of the Positive and Negative Syndrome

Scale (PANSS). International Journal of Methods in Psychiatric Research 2002;11:27-32.

Sheehan DV, Lecrubier Y, Sheehan KH, Amorim P, Janavs J, Weiller E, Hergueta T, Baker R,

Dunbar GC. The Mini-International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.): the development and validaPL 223 433 B1 tion of a structured diagnostic psychiatrie interview for DSM-IV and ICD-10. The Journal of Clinical Psychiatry 1998;59 Suppl 20:22-33;quiz 34-57.

Starzyńska T, Dabkowski K, Blogowski W, Zuba-Surma E, Budkowska M, Sałata D, Dolegowska B, Marlicz W, Lubikowski J, Ratajczak MZ. An intensified systemic trafficking of bone marrow-derived stem/progenitor cells in patients with pancreatic cancer. Journal of Cellular and Molecular Medicine 2013; 17(6):792-9.

Zuba-Surma EK, Ratajczak MZ. Overview of very small embryonic-like stem cells (VSEL) and methodology of their identification and isolation by flow cytometric methods. Current protocols in cytometry 2010; Chapter 9: Unit9, 29.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zastosowanie osoczowego poziomu C3a, wchodzącego w skład systemu dopełniacza oraz osoczowego poziomu sfingozyno-1-fosforanu, jako markerów pierwszego epizodu psychotycznego.
2. 2. Zastosowanie sfingozyno-1-fosforanu i ilości komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+ jako markerów pierwszego epizodu psychotycznego o charakterze schizofrenicznym.
3. 3. Sposób wykrywania pierwszego epizodu psychozy, zwłaszcza o charakterze schizofrenic znym, znamienny tym, że w próbce krwi pobranej od pacjenta określa się poziom zawartości białka C3a, poziom zawartości sfingozyno-1-fosforanu oraz poziom zawartości komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+, przy czym osoczowy poziom białka C3a poniżej 550 [ng/ml] i osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej 2,33 ^g/ml] świadczą o wystąpieniu pierwszego epizodu psychotycznego, natomiast osoczowy poziom sfingozyno-1-fosforanu poniżej 2,33 ^g/ml] i ilość komórek macierzystych VSEL Lin-/CD45-/CD34+ powyżej 0,45 [komórek^l krwi obwodowej] świadczą o wystąpieniu pierwszego epizodu psychotycznego o charakterze schizofrenicznym.