PL223354B1 - Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych - Google Patents

Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych

Info

Publication number
PL223354B1
PL223354B1 PL404457A PL40445713A PL223354B1 PL 223354 B1 PL223354 B1 PL 223354B1 PL 404457 A PL404457 A PL 404457A PL 40445713 A PL40445713 A PL 40445713A PL 223354 B1 PL223354 B1 PL 223354B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
grinding
chamber
substrates
planetary
Prior art date
Application number
PL404457A
Other languages
English (en)
Other versions
PL404457A1 (pl
Inventor
Andrzej Swinarew
Tomasz Flak
Sylwia Golba
Marta Łężniak
Jadwiga Gabor
Julian Kubisztal
Original Assignee
Univ Śląski W Katowicach
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Śląski W Katowicach filed Critical Univ Śląski W Katowicach
Priority to PL404457A priority Critical patent/PL223354B1/pl
Publication of PL404457A1 publication Critical patent/PL404457A1/pl
Publication of PL223354B1 publication Critical patent/PL223354B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Physical Or Chemical Processes And Apparatus (AREA)

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych, charakteryzujący się tym, że substraty w postaci heterocyklicznych π-sprzężonych związków organicznych umieszcza się w komorze kulowego młyna planetarnego, którą wprowadza się w ruch obrotowy wokół własnej osi oraz planetarny i miesza się układ reakcyjny, podtrzymując zadaną temperaturę i niedopuszczając do przegrzania układu reakcyjnego, a jednocześnie substancje nierozpuszczalne w środowisku reakcji rozdrabnia się do skali nanocząsteczkowej za pomocą kul mielących o średnicy od 0,6 do 5 mm, przy czym proces prowadzi się w sposób interwałowy a całkowity czas prowadzenia reakcji wynosi od 20 do 90 h, natomiast szybkość obrotowa komory planetarnego młyna kulowego wynosi od 50 do 600 obr/min.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych.
Kataliza przeniesienia międzyfazowego (PTC, ang. Phase Transfer Catalysis) polega na prowadzeniu reakcji w układzie dwufazowym: ciecz-ciecz lub ciało stale-ciecz, w której odpowiednie katalizatory poprzez tworzenie liofilowej pary jonowej zapewniają transport jednego z reagentów z fazy wodnej lub stałej do fazy organicznej. Reakcje chemiczne zachodzące pomiędzy reagentami znajd ującymi się w dwóch nie mieszających się fazach są często hamowane z powodu braku kontaktu. Konwencjonalne sposoby rozwiązania tego problemu polegają na zastosowaniu intensywnego mieszania lub odpowiednich rozpuszczalników, w których oba reagenty się rozpuszczają. Jeżeli reakcja przebiega na granicy faz, można się spodziewać, że szybkie mieszanie zwiększy powierzchnię kontaktu faz, a tym samym przyspieszy reakcję. Rozpuszczalniki, w których w pewnym zakresie rozpus zczają się równocześnie związki organiczne o małej polarności, takie jak halogenki alkilowe i sole nieorganiczne, np. cyjanek potasu, są rozpuszczalnikami protonowymi, wśród których wyróżnić można: metanol, etanol i ich mieszaniny z wodą, lub też dipolarnymi, aprotonowymi takimi jak acetonitryl, sulfotlenek dimetylowy lub dimetyloformamid. Jakkolwiek użycie takich rozpuszczalników w pewnym zakresie może rozwiązywać problemy związane z rozpuszczalnością substratów, to jednak ma wiele wad. W rozpuszczalnikach protonowych obserwuje się często konkurencyjną hydrolizę i obniżenie aktywności nukleofili na skutek solwatacji, natomiast rozpuszczalniki aprotonowe są często toksyczne (HMPA), drogie i trudno z nich wydzielić produkt. Pierwsze doniesienia na temat katalizy przeniesienia międzyfazowego pochodzą z roku 1965, aczkolwiek rozwój tej techniki syntezy nastąpił kilka lat później [Ch. M. Starks. Ch. L. Liotta. Phase Transfer Catalysis Principles and Techniques (1994); C. M. Starks. J. Am. Chem. Soc. 93, 195 (1971); A. Jończyk, B. Serafin, M. Mąkosza, Tetrahedron Letters Reactions of organic anions, XXVI. Catalytic alkylation of ketones in aqueous medium Volume 12, Issue 18, 1351 (1971); M. Mąkosza Tetrahedron Letters, 10, 4659 (1969)]. Technika ta oferuje wiele znaczących korzyści takich jak:
- przyspieszenie tempa reakcji w łagodnych warunkach,
- możliwość użycia niedrogich i łatwo dostępnych katalizatorów,
- wykorzystanie tanich, nietoksycznych i odzyskiwalnych rozpuszczalników,
- możliwość użycia tanich zasad nieorganicznych, służących do generowania anionów,
- możliwość prowadzenia reakcji bez używania rozpuszczalnika,
- polepszenie wydajności i enancjoselektywności produktu,
- możliwość prowadzenia reakcji na dużą skalę.
Kataliza przeniesienia międzyfazowego (PTC) polega na ciągłym generowaniu par jonowych składających się z reagującego anionu organicznego lub nieorganicznego oraz liofilowego kationu, takiego jak amoniowy, fosfonowy lub kationu metalu alkalicznego skompleksowanego eterem koronowym. Aniony mogą być dostępne w postaci soli sodowych lub potasowych, ewentualnie należy je wytworzyć poprzez działanie odpowiedniej zasady - najczęściej KOH. PTC jest szczególnie skuteczną metodą syntezy różnych związków na drodze substytucji nukleofilowej, w wyniku czego otrzymuje się halogenoalkany, nitryle, azydki, aminokwasy i wiele innych. Klasyczną katalizę przeniesienia międzyfazowego można podzielić na: katalizę w układzie ciecz-ciecz (LL-PTC) oraz na katalizę w układzie ciało stałe-ciecz (SL-PTC). Fazą ciekłą może być rozpuszczalnik bądź ciekłe substraty. Faza stała lub wodna jest z kolei źródłem reagujących anionów organicznych bądź nieorganicznych, albo też zasady. Klasycznie reakcję prowadzi się w naczyniach szklanych zaopatrzonych w możliwość grzania oraz chłodzenia jak również możliwość dozowania reagentów. Przed wprowadzeniem reagentów w fazie stałej, odpowiednio się je przygotowuje lub rozdrabnia do postaci proszków, w celu zwiększenia ich powierzchni czynnej.
Reakcja tego typu napotyka na poważne problemy w przypadku, gdy jeden z dostępnych (koniecznych) substratów pozostaje całkowicie lub w znacznej części nierozpuszczalny w środowisku reakcji. W takim przypadku nie ma możliwości skutecznego prowadzenia reakcji do uzyskania produktów.
Celem niniejszego wynalazku było rozwiązanie powyższych problemów i umożliwienie skutecznego prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych.
Cel ten udało się osiągnąć poprzez opracowanie nowego sposobu prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych, według wynalazku, charakteryzującego się tym, że substraty w postaci heterocyklicznych π-sprzężonych związków organicznych
PL 223 354 B1 nierozpuszczalnych w środowisku reakcji, wprowadza się do komory kulowego młyna planetarnego, którą wprowadza się w ruch obrotowy wokół własnej osi oraz ruch planetarny i miesza się układ reakcyjny, podtrzymując zadaną temperaturę o wartości niższej niż temperatura przegrzania układu reakcyjnego i termicznej degradacji reagentów, to jest o wartości nie przekraczającej 80°C, a jednocześnie substraty rozdrabnia się do skali nanocząsteczkowej za pomocą kul mielących o średnicy od 0,6 do 5 mm, korzystnie 1,6 mm, przy czym proces prowadzi się w sposób interwałowy, a całkowity czas prowadzenia reakcji wynosi od 20 do 90 h, korzystnie 45 h, natomiast szybkość obrotowa komory planetarnego młyna kulowego wynosi od 50 do 600 obr/min, korzystnie 300 obr/min. Czas prowadzenia reakcji oraz szybkość obrotowa zależą od początkowego stopnia rozdrobnienia substratów, natomiast temperatura prowadzenia reakcji oraz interwały zależne są od temperatury wrzenia poszczegó lnych reagentów.
Korzystnie, do rozdrabniania substratów stosuje się kule mielące wykonane ze stali nierdzewnej (12,5-14,55 Cr, 1% Ni, p = 7,8 g cm-3) lub stali hartowanej (1,0-1,65% Cr, p = 7,9 g cm-3), najkorzystniej z węglika wolframu (94% WC, 6% Co, p = 14,7 g cm-3).
Korzystnie, do rozdrabniania substratów stosuje się kule mielące o masie 180-220 g, najkorzystniej 200 g, w zależności od gęstości kul.
Ze względu na współczynnik ścieralności, do rozdrabniania substratów korzystnie stosuje się kule mielące wykonane z materiału o identycznych właściwościach trybologicznych co wewnętrzna powłoka komory planetarnego młyna kulowego, najkorzystniej z jednakowego materiału co wewnętrzna powłoka komory.
Wielkość naczynia mielącego i kul mielących dobiera się eksperymentalnie w zależności od ilości reagentów oraz wielkości ich cząstek, natomiast ilość kul oblicza się w stosunku do wielkości k omory.
Na komorę wypełnioną kulami mielącymi i substratami reakcji działają siły odśrodkowe wywołane obrotem komory kulowego młyna planetarnego względem swojej osi oraz obrotem tarczy nośnej. Kierunki wirowania komory i tarczy nośnej są przeciwne i w ten sposób siły odśrodkowe działają na przemian zgodnie lub przeciwnie. W wyniku tego uzyskuje się efekt rozgniatania przez toczące się po wewnętrznej stronie komory kule mielące oraz efekt udarowy przez odrywające się od ścianki komory i uderzające w ściankę przeciwległą kule.
Dłuższy czas rozdrabniania i większa prędkość obrotowa komory kulowego młyna planetarnego zwiększają udział drobnych (bardziej aktywnych) frakcji. Duża gęstość materiału kul mielących pozw ala uzyskać wysoką energię udaru, natomiast większa ich ilość skraca czas mielenia oraz wpływa na zwężenie spektrum rozdrobnienia próbki. Twardość stosowanej komory kulowego młyna planetarnego oraz kul mielących musi być większa od twardości rozdrabnianego materiału dla uniknięcia nadmiernego ścierania.
Po zakończeniu procesu syntezy otrzymany produkt oddziela się od kul mielących ekstrahując go do fazy ciekłej organicznego rozpuszczalnika, korzystnie tetrahydrofuranu, chloroformu lub chlorku metylenu, a następnie odparowując rozpuszczalnik za pomocą próżniowej wyparki rotacyjnej.
Do podstawowych zalet sposobu według wynalazku należy jego szybkość i możliwość bieżącej kontroli. Jest to jedyny sposób umożliwiający w trakcie prowadzonej syntezy rozdrabnianie reagentów do skali nanocząsteczkowej. Zaletami wynikającymi ze skali nanocząsteczkowej jest między innymi wysoka wydajność tego typu reakcji, możliwość zmniejszenia nadmiaru jednego substratu, wymaganego dla przesunięcia równowagi reakcji w stronę produktów oraz umożliwienie alkilowania związków wykazujących dużą bierność chemiczną w analogicznych reakcjach prowadzonych dotychczasową metodą tj. związków słabo rozpuszczalnych lub cechujących się dużym zakresem sprzężenia, a tym samym stabilizacją produktu przejściowego zmniejszającego reaktywność poprzez zwiększenie powierzchni rozkładu ładunku.
Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego według wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d 1
Odważono 500 mg (E)-1,2-(bis-4,4'-(N-trifenyloamina)etenu, 32 mg katalizatora PTC, odpowiednio wodorosiarczanu tertbutyloamonowego oraz 8 mg wodorotlenku potasu. Tak przygotowaną mieszaninę umieszczono w komorze planetarnego młyna kulowego pokrytej od wewnątrz warstwą węglika spiekanego wolframu, w której znajdowało się 200 g kul o średnicy 1,6 mm, wykonanych z tego samego materiału co wewnętrzna powłoka komory. Dodano 5 ml toluenu oraz 230 mg bromo-2-etyloheksanu. Po uszczelnieniu komory teflonem prowadzono proces mieszania oraz rozdrabniania
PL 223 354 B1 mieszaniny reakcyjnej, przy jednoczesnej kontroli temperatury za pomocą regulowania prędkości obrotowej komory oraz ilości cykli. Całkowity czas mielenia ustalono na 24 godziny przy zastosowaniu 20-minutowych cykli pracy urządzenia, pomiędzy którymi następowały 5-cio minutowe przerwy, niedopuszczające do przegrzania środowiska reakcji. Temperaturę reakcji utrzymywano na poziomie około 72°C. Prędkość obrotową komory ustalono na 300 obrotów/min. Z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej wymyto rozpuszczalny produkt za pomocą THF. Po próżniowym usunięciu rozpuszczalnika przeprowadzonym za pomocą próżniowej wyparki rotacyjnej otrzymano 200 mg mieszaniny produktów (E)-1,2-(bis-4,4’-(N-trifenyloamina)etenu o zróżnicowanej pozycji funkcjonalizacji podstawnikiem 2-etyloheksylowym, w postaci ciemnozielonych kryształów.
P r z y k ł a d 2
Odważono 500 mg (E)-1,2-(bis-3,3'-(9-azafluoreno)etenu, 90 mg katalizatora PTC w postaci chlorku benzylotrietyloamonowego oraz 20 mg wodorotlenku sodu. Tak przygotowaną mieszaninę umieszczono w komorze planetarnego młyna kulowego pokrytej od wewnątrz warstwą węglika spiekanego wolframu, w której znajdowało się 220 g kul o średnicy 1,0 mm, wykonanych z tego samego materiału co wewnętrzna powłoka komory. Dodano 20 ml toluenu oraz 1400 mg bromo-2-etyloheksanu. Po uszczelnieniu aparatury teflonem i hermetycznym zamknięciu komory prowadzono proces mieszania oraz rozdrabniania mieszaniny reagentów, przy jednoczesnej kontroli temperatury za pomocą regulowania częstotliwości obrotowej komory oraz ilości cykli. Łączny czas mielenia wyniósł 24 godziny przy zastosowaniu 20-minutowych interwałów pracy urządzenia, pomiędzy którymi następowały 5-cio minutowe przerwy, niedopuszczające do przegrzania środowiska reakcji. Temperaturę reakcji utrzymywano na poziomie około 70°C. Prędkość obrotową komory ustalono na 280 obrotów/min. Z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej wydzielono produkt za pomocą chromatografii kolumnowej w układzie heksan/chloroform. Po próżniowym usunięciu rozpuszczalnika przeprowadzonym za pomocą próżniowej wyparki rotacyjnej otrzymano 620 mg 9,9’-bis(2-etyloheksylo)-(E)-1,2-(bis-3,3’-(9-azafluoreno)etenu, w postaci białych kryształów.
P r z y k ł a d 3
Odważono 500 mg (E)-1,2-(bis-3,3'-(2,3-benzopirolo)etenu, 70 mg katalizatora PTC w postaci chlorku tertbutyloamonowego oraz 30 mg wodorotlenku sodu. Tak przygotowaną mieszaninę umieszczono w komorze planetarnego młyna kulowego pokrytej od wewnątrz warstwą węglika spiekanego wolframu, w której znajdowało się 180 g kul o średnicy 2,0 mm, wykonanych z tego samego materiału co wewnętrzna powłoka komory. Dodano 30 ml toluenu oraz 2000 mg bromo-2-etylokeksanu. Po uszczelnieniu aparatury teflonem i hermetycznym zamknięciu komory prowadzono proces mieszania oraz rozdrabniania mieszaniny reagentów, przy jednoczesnej kontroli temperatury za pomocą regulowania częstotliwości obrotowej komory oraz ilości cykli. Łączny czas mielenia wyniósł 24 godziny przy zastosowaniu 20-minutowych interwałów pracy urządzenia, pomiędzy którymi następowały 5-cio minutowe przerwy, niedopuszczające do przegrzania środowiska reakcji. Temperaturę reakcji utrzymywano na poziomie około 70°C. Prędkość obrotową komory ustalono na 290 obrotów/min. Z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej wydzielono produkt za pomocą chromatografii kolumnowej w układzie hekPL 223 354 B1 san/chloroform. Po próżniowym usunięciu rozpuszczalnika przeprowadzonym za pomocą próżniowej wyparki rotacyjnej otrzymano 680 mg produktu tj. 1,1’-bis(2-etyloheksylo)-(E)-1,2-(bis-3,3’-(2,3-benzopirolo)etenu, w postaci białych kryształów.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych, znamienny tym, że substraty w postaci heterocyklicznych π-sprzężonych związków organicznych nierozpuszczalnych w środowisku reakcji, wprowadza się do komory kulowego młyna planetarnego, którą wprowadza się w ruch obrotowy wokół własnej osi oraz ruch planetarny i miesza się układ reakcyjny, podtrzymując zadaną temperaturę o wartości niższej niż temperatura przegrzania układu reakcyjnego i termicznej degradacji reagentów, to jest o wartości nie przekraczającej 80°C, a jednocześnie substraty rozdrabnia się do skali nanocząsteczkowej za pomocą kul mielących o średnicy od 0,6 do 5 mm, korzystnie 1,6 mm, przy czym proces prowadzi się w sposób interwałowy a całkowity czas prowadzenia reakcji wynosi od 20 do 90 h, korzystnie 45 h, natomiast szybkość obrotowa komory planetarnego młyna kulowego wynosi od 50 do 600 obr/min, korzystnie 300 obr/min.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do rozdrabniania substratów stosuje się kule mielące wykonane ze stali nierdzewnej (12,5-14,55 Cr, 1% Ni, p = 7,8 g cm-) lub stali hartowanej (1,0-1,65% Cr, p = 7,9 g cm-3), najkorzystniej z węglika wolframu (94% WC, 6% Co, p = 14,7 g cm-3).
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do rozdrabniania substratów stosuje się kule mielące o masie 180-220 g, najkorzystniej 200 g, w zależności od gęstości kul.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po zakończeniu procesu syntezy otrzymany produkt oddziela się od kul mielących ekstrahując go do fazy ciekłej organicznego rozpuszczalnika, korzystnie tetrahydrofuranu, chloroformu lub chlorku metylenu, a następnie odparowując rozpuszczalnik za pomocą próżniowej wyparki rotacyjnej.
PL404457A 2013-06-26 2013-06-26 Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych PL223354B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL404457A PL223354B1 (pl) 2013-06-26 2013-06-26 Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL404457A PL223354B1 (pl) 2013-06-26 2013-06-26 Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL404457A1 PL404457A1 (pl) 2015-01-05
PL223354B1 true PL223354B1 (pl) 2016-10-31

Family

ID=52126331

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL404457A PL223354B1 (pl) 2013-06-26 2013-06-26 Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL223354B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL404457A1 (pl) 2015-01-05

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Ma et al. Better understanding of mechanochemical reactions: Raman monitoring reveals surprisingly simple ‘pseudo-fluid’model for a ball milling reaction
Yang et al. Structural and computational insights into cocrystal interactions: a case on cocrystals of antipyrine and aminophenazone
Ford et al. Development of a lean process to the lead-free primary explosive DBX-1
Gui et al. Amorphous drug–polymer salt with high stability under tropical conditions and fast dissolution: the case of clofazimine and poly (acrylic acid)
AU2017357329A1 (en) Nitrogenous macrocyclic compound, preparation method therefor, pharmaceutical composition and application thereof
CN103347909B (zh) 用以制备18f放射性药物的固体载体上所连接的前体化合物及其制备方法与应用
CN116041277B (zh) 苯基和联苯基取代的五元杂环类化合物及其制备方法、药物组合物和应用
WO2021041319A1 (en) Crystalline forms of a cd73 inhibitor
Singh et al. Combinations of tautomeric forms and neutral-cationic forms in the cocrystals of sulfamethazine with carboxylic acids
Lee et al. Reproducible crystallization of sodium dodecyl sulfate· 1/8 hydrate by evaporation, antisolvent addition, and cooling
Khare et al. Multicomponent pharmaceutical adducts of α-eprosartan: physicochemical properties and pharmacokinetic study
Vasilyeva et al. Synthesis of oligonucleotides carrying inter-nucleotide N-(benzoazole)-phosphoramide moieties
Tariq et al. Synthesis, performance, and thermal behavior of two insensitive 3, 4-dinitropyrazole-based energetic cocrystals
Wang et al. Solid–liquid equilibrium behavior and solvent effect of gliclazide in mono-and binary solvents
André et al. Polymorphic ammonium salts of the antibiotic 4-aminosalicylic acid
PL223354B1 (pl) Sposób prowadzenia reakcji katalizy przeniesienia międzyfazowego dla substancji trudno rozpuszczalnych
Skomski et al. Islatravir case study for enhanced screening of thermodynamically stable crystalline anhydrate phases in pharmaceutical process development by hot melt extrusion
Schöbel et al. Mechanochemical kilogram-scale synthesis of rac-ibuprofen: nicotinamide co-crystals using a drum mill
Savale et al. Pharmaceutical cocrystals: a novel systematic approach for the administration of existing drugs in new crystalline form
Steele et al. Preformulation investigations using small amounts of compound as an aid to candidate drug selection and early development
Holzapfel et al. Solution Structure and Relaxivity of Ln‐DOTXAZA Derivatives
CN105399755B (zh) 一种氟氧头孢酸的合成方法
Deprez et al. Manufacturing Process Development for the Biaryl Ether Fragment of Nemtabrutinib (MK-1026)
Shinde et al. Computational and synthetic approach with biological evaluation of substituted thiazole derivatives as small molecule l858r/t790m/c797s triple mutant egfr inhibitors targeting resistance in non-small cell lung cancer (nsclc)
WO2013016059A1 (en) Method of removing alkylene halogenohydrin from cellulose ether