PL222852B1 - Wyczynowa narta zjazdowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wyczynowa narta zjazdowa o zwiększonej sztywności na skręcanie.

Z uwagi na duże kąty krawędziowania, dla sportowych modeli nart zjazdowych istotnymi parametrami oprócz geometrii taliowania narty są sztywność giętna oraz sztywność skrętna. Taliowanie określane przez głębokość wcięcia bocznego w strefie środkowego przewężenia - ma wraz z długością narty wpływ na deklarowany przez producenta fabryczny promień skrętu. Narty wyczynowe charakteryzować się muszą zwiększoną sztywnością na skręcanie, czyli odpornością na odkształcenia skrętne narty pod wpływem sił działających na jedną z krawędzi. Sztywność skrętna narty minimalizuje ześlizgiwanie się na zewnątrz skrętu, zwłaszcza w twardych warunkach śniegowych.

Znane są wyczynowe narty zjazdowe, w których na warstwie rdzeniowej ułożona jest płyta usztywniająca o długości mniejszej od długości między wygięciami dziobu i piętki. Płyta usztywniająca mocowana jest w strefie środkowego przewężenia współosiowo do warstwy rdzeniowej, między przednim i tylnym wiązaniem buta. Przykładowo, w narcie przedstawionej w opisie patentowym US 5393086, płyta usztywniająca zamocowana jest sztywno do warstwy rdzeniowej przez obejmę o długości zbliżonej do rozstawu wiązań, natomiast na odcinkach do dziobu i piętki przylega ona do warstwy rdzeniowej bez jakiegokolwiek połączenia. Wzdłużne profilowanie płyty usztywniającej, o malejącym w kierunku obu końców przekroju nadaje temu rozwiązaniu główne oddziaływanie na sztywność giętną a znacznie mniejszą na skrętną. W nartach według opisu EP 2272573 płyta usztywniająca mocowana jest również do warstwy rdzeniowej w strefie środkowej wiązań. Na końcowych odcinkach do dzioba i piętki prowadzona jest suwliwie, współosiowo wzdłużnie, przez zamocowane do warstwy rdzeniowej czopy z kołnierzem, które współpracują z podłużnymi otworami w płycie. Suwliwe połączenie w osi narty, płyty usztywniającej z warstwą rdzeniową zwiększa sztywność giętną niewiele wpływając na skrętną.

Narta według niniejszego wynalazku podobnie jak w powyżej opisanych ma warstwę rdzeniową i ułożoną na niej płytę usztywniającą o długości mniejszej od długości między wygięciami dziobu i piętki. Płyta usztywniająca zamocowana jest w strefie środkowego przewężenia współosiowo do warstwy rdzeniowej, między przednim i tylnym wiązaniem buta. Istota wynalazku polega na tym, że płyta usztywniająca osadzona jest suwliwie w prowadnicach usytuowanych wzdłuż ścian bocznych warstwy rdzeniowej. Prowadnice obejmują obie krawędzie boczne płyty usztywniającej od dołu, z boku i od góry.

W korzystnym rozwiązaniu prowadnice wykonane są w postaci przylegającego do warstwy rdzeniowej płaskownika o szerokości narty i długości płyty usztywniającej, a którego krawędzie boczne zagięte są do środka według profilu litery „C”.

Również korzystnym jest wykonanie nart, w których prowadnice w strefach za wiązaniami w kierunku dziobu i piętki mają odcinki z wyciętymi ramionami bocznymi.

Celowym jest pokrycie warstwą poślizgową powierzchni prowadnic przylegających do płyty usztywniającej, zwłaszcza teflonem.

Rozwiązanie nart według wynalazku poprzez suwliwe, wzdłuż krawędzi bocznych, połączenie płyty usztywniającej z warstwą rdzeniową nadaje narcie dużą sztywność na skręcanie. Przy przenoszeniu obciążenia skręcającego siłą występującą podczas skrętu na krawędzi narty pracuje przekrój poprzeczny wyznaczony łącznie przez przekroje warstwy rdzeniowej i płyty usztywniającej. Sztywność giętna narty jest podobnie jak w znanych rozwiązaniach sumą sztywności liczonych osobno dla warstwy rdzeniowej i płyty usztywniającej i nie wynika z momentu bezwładności całego przekroju poprzecznego narty, który jest znacznie większy. Wykonanie z warstwą poślizgową i odcinkowymi wycięciami ramion bocznych prowadnic zmniejszają możliwość zacierania się płyty w prowadnicach oraz nadają temu połączeniu właściwość samooczyszczania.

Narta według wynalazku przybliżona jest opisem przykładowego wykonania pokazanego na rysunku, którego Fig. 1 przedstawia nartę w widoku z góry, Fig. 2 w widoku z boku, Fig. 3 przekrój poprzeczny według linii A-A, w strefie między wiązaniami natomiast Fig. 4 przekrój poprzeczny według linii B-B, w strefie między wiązaniem przednim a dziobem narty.

Głównymi elementami narty są warstwa rdzeniowa 1, płyta usztywniająca 2 i prowadnica 3. Warstwa rdzeniowa 1 składa się z laminowanego, drewnianego rdzenia, który osłonięty jest po bokach masą polimerową 8, i przyłączonymi kolejno w dół: płytą stalową 6, warstwą włókna szklanego 7, stalowymi krawędziami 9 i polietylenowo-grafitowym ślizgiem 10 narty. Płyta usztywniająca 2 ułożona jest w prowadnicach 3 mających postać płaskownika o długości płyty usztywniającej 2 i którego krawędzie

PL 222 852 B1 boczne zagięte są do środka według profilu litery „C”. Prowadnice 3 usytuowane wzdłuż ścian bocznych warstwy rdzeniowej (1) obejmują obie krawędzie boczne płyty usztywniającej 2 od dołu, z boku i od góry. Płyta usztywniająca 2 i prowadnice 3 zamocowane są sztywno wkrętami mocującymi 4 do warstwy rdzeniowej 1, w strefie między wiązaniami tylnym 12 i przednim 13 oraz w położeniu współosiowym. Powierzchnie robocze prowadnic 3 przylegające do płyty usztywniającej 2 pokryte są teflonową warstwą poślizgową 5. W strefach za wiązaniami 12, 13 w kierunku dziobu i piętki prowadnice 3 mają odcinki 14 z wyciętymi ramionami bocznymi.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Wyczynowa narta zjazdowa, zawierająca warstwę rdzeniową i ułożoną na niej płytę usztywniającą o długości mniejszej od długości między wygięciami dziobu i piętki, oraz w której płyta usztywniająca zamocowana jest w strefie środkowego przewężenia współosiowo do warstwy rdzeniowej, między przednim i tylnym wiązaniem buta, znamienna tym, że płyta usztywniająca (2) osadzona jest suwliwie w prowadnicach (3) usytuowanych wzdłuż ścian bocznych warstwy rdzeniowej (1) i które obejmują obie krawędzie boczne płyty usztywniającą (2) od dołu, z boku i od góry.

2. Narta według zastrz. 1, znamienna tym, że prowadnice (3) stanowi przylegający do warstwy rdzeniowej (1) płaskownik o szerokości narty i długości płyty usztywniającej (2), a którego krawędzie boczne zagięte są do środka według profilu litery „C”.

3. Narta według zastrz. 1, znamienna tym, że prowadnice (3) w strefach za wiązaniami (12, 13) w kierunku dziobu i piętki mają odcinki (14) z wyciętymi ramionami bocznymi.

4. Narta według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnie prowadnic (3) przylegające do płyty usztywniającej (2) pokryte są warstwą poślizgową (5), zwłaszcza z teflonu.