PL222539B1 - Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza - Google Patents

Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza

Info

Publication number
PL222539B1
PL222539B1 PL397884A PL39788412A PL222539B1 PL 222539 B1 PL222539 B1 PL 222539B1 PL 397884 A PL397884 A PL 397884A PL 39788412 A PL39788412 A PL 39788412A PL 222539 B1 PL222539 B1 PL 222539B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
graphite
chloride
intercalation
exfoliation
compound
Prior art date
Application number
PL397884A
Other languages
English (en)
Other versions
PL397884A1 (pl
Inventor
Jan Skowroński
Tomasz Rozmanowski
Piotr Krawczyk
Original Assignee
Politechnika Poznańska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznańska filed Critical Politechnika Poznańska
Priority to PL397884A priority Critical patent/PL222539B1/pl
Publication of PL397884A1 publication Critical patent/PL397884A1/pl
Publication of PL222539B1 publication Critical patent/PL222539B1/pl

Links

Landscapes

  • Inorganic Compounds Of Heavy Metals (AREA)
  • Catalysts (AREA)
  • Carbon And Carbon Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza, mający zastosowanie jako m.in. katalizator, aktywna elektroda.
Eksfoliowane interkalacyjne związki grafitu budzą szerokie zainteresowanie ze względu na ich niezwykle interesujące właściwości fizykochemiczne. Materiały te zachowują właściwości pierwotnego interkalacyjnego związku grafitu, a zarazem nabywają nowe właściwości w wyniku procesu eksfoliacji, tup: znacznie zwiększają się powierzchnia właściwa i porowatość, rośnie rozproszenie interkalatu (katalizatora), wzrasta zdolność sorpcyjna oraz zmniejsza się gęstość nasypowa.
Eksfoliowane interkalacyjne związki grafitu (EIZG) powstają w wyniku eksfoliacji interkalacyjnych związków grafitu (IZG). Szczególną uwagę przyciągają eksfoliowane multiinterkalacyjne związki grafitu wytworzone w wyniku eksfoliacji związków interkalacyjnych zawierających w strukturze grafitu więcej niż jeden rodzaj interkalatu. Dzięki swoim unikalnym właściwościom eksfoliowane interkalacyjne związki grafitu mogą być stosowane między innymi jako katalizatory reakcji chemicznych o wysokim rozproszeniu lub nanokompozytowe materiały elektrodowe o wysoce rozwiniętej powierzchni właściwej.
Proces eksfoliacji polega na szybkim, całkowitym lub częściowym, usunięciu interkalatu z sieci krystalicznej IZG lub na jego rozkładzie w sieci grafitu, i następczym rozszczepieniem i wzrostem objętości łusek, ziaren lub włókien grafitowych wzdłuż krystalograficznej osi c. W przypadku całkowitego usunięcia interkalatu otrzymuje się eksfoliowany grafit. Natomiast w przypadku tylko częściowego usunięcia interkalatu z sieci IZG produktem procesu eksfoliacji jest eksfoliowany interkalacyjny związek grafitu (EIZG), który łączy w sobie właściwości charakterystyczne dla eksfoliowanego grafitu (rozwinięta powierzchnia właściwa, niska gęstość, zdolności adsorpcyjne) z aktywnością chemiczną i elektrochemiczną, wynikającą z obecności interkalatu.
W zależności od tego, jakie jest źródło energii inicjującej proces eksfoliacji, wyróżnia się:
♦ eksfoliację termiczną, ♦ eksfoliację chemiczną, ♦ eksfoliację elektrochemiczną.
Metoda eksfoliacji termicznej polega na rozkładzie interkalatu znajdującego się pomiędzy płaszczyznami grafenowymi pod wpływem wysokiej temperatury rzędu kilkuset stopni Celsjusza, Termiczny rozkład interkalatu powoduje wytworzenie produktów gazowych, które początkowo gromadzone są w przestrzeniach międzywarstwowych sieci grafitu. Po osiągnięciu granicznego ciśnienia wyrzucane są one gwałtownie z dużą siłą powodując eksfoliację łusek grafitu. Jako przykład procesu eksfoliacji termicznej podać można eksfoliację interkalacyjnego związku grafitu z chlorkiem żelaza w temperaturze około 800°C. W wyniku rozkładu termicznego interkalatu (chlorku żelaza) powstaje gazowy chlor, który ulega kumulacji w przestrzeniach między warstwami grafenowymi. W kolejnym etapie eksfoliacji, na skutek wzrastającego ciśnienia chloru, następuje gwałtowne wyrzucenie gazu z przestrzeni międzywarstwowych, co powoduje pofałdowanie łusek grafitu, wzrost ich grubości i objętości. Produktem procesu eksfoliacji termicznej interkalacyjnego związku grafitu z chlorkiem żelaza oprócz gazowego chloru jest eksfoliowany interkalacyjny związek grafitu z tlenkiem żelaza. Proces eksfoliacji termicznej zależy od takich czynników jak: temperatura i czas procesu, rodzaj i stężenie interkalatu znajdującego się w strukturze grafitu oraz rozmiary łusek lub włókien grafitowych.
Eksfoliacja chemiczna zachodzi na skutek reakcji chemicznej przebiegającej w fazie ciekłej pomiędzy interkalatem, a innym reagentem chemicznym. Przykładem procesu chemicznej eksfoliacji jest reakcja interkalacyjnego związku grafitu zawierającego tlenek chromu (VI) z nadtlenkiem wodoru, prowadzona w temperaturze pokojowej. W wyniku reakcji interkalatu - tlenku chromu (V1) - 2 nadtlenkiem wodoru wydziela się aktywny gazowy tlen, który dyfundując w przestrzeni międzywarstwowych grafitu powoduje ich eksfoliację. Na kinetykę procesu eksfoliacji chemicznej wpływ mają: stężenie reagenta powodującego eksfoliację (nadtlenku wodoru), rodzaj i skład chemiczny i stężenie interkalatu w sieci grafitu, zależna od metody otrzymywania struktura interkalacyjnego związku grafitu.
Innym przykładem procesu eksfoliacji jest eksfoliacja elektrochemiczna. Wśród metod elektrochemicznych wykorzystywanych do procesu eksfoliacji wyróżnić można:
♦ metodę potencjodynamiczną, ♦ metodę galwanostatyczną, ♦ metodę potencjodynamiczną.
PL 222 539 B1
Metody elektrochemiczne są metodami znacznie bardziej bezpiecznymi od metod termicznych. W porównaniu do procesami eksfoliacji termicznej i chemicznej, jedną z najważniejszych zalet elektrochemicznych metod eksfoliacji interkalacyjnych związków grafitu jest możliwość kontroli procesu. W zależności od typu stosowanej techniki elektrochemicznej, kontrolując albo wielkość przepuszczanego ładunku elektrycznego (w przypadku eksfoliacji prowadzonej metodą galwanostatyczną), albo wartość przykładanego potencjału {w przypadku stosowania metody potencjostatycznej), albo zakres skanowania potencjałowego (metoda potencjodynamiczną) można uzyskać produkt zgodny z zaprojektowanymi właściwościami, takimi jak rozwinięcie powierzchni, rozbudowa struktury mezo- i makroporowatej.
Przykładem zastosowania metody eksfoliacji elektrochemicznej jest proces eksfoliacji interkalacyjnego związku grafitu z kwasem siarkowym (H2SO4-IZG), przebiegający w trakcie anodowego utlenienia tego związku w kwasie mrówkowym. W wyniku anodowego utleniania H2SO4-IZG w elektrolicie zawierającym kwas mrówkowy (HCOOH) następuje proces interkalacji kwasu mrówkowego w strukturę grafitu. Otrzymany biinterkalacyjny związek grafitu (H2SO4-HCOOH-IZG) jest wysoce niestabilny, ponieważ wtórny interkalat (HCOOH) gwałtownie reagując z kwasem siarkowym obecnym w strukturze grafitu ulega rozkładowi do tlenku węgla i wody. Szybko rosnące pomiędzy warstwami grafenowymi ciśnienie tworzącego się tlenku węgła powoduje eksfoliację interkalacyjnego związku grafitu.
Struktura powstałego eksfoliowanego grafitu różni się nieznacznie od eksfoliowanego grafitu otrzymanego metoda termiczną.
Innym przykładem eksfoliacji elektrochemicznej jest proces zachodzący podczas katodowego wydzielania wodoru na elektrodzie wykonanej z interkalacyjnego związku grafitu z chlorkiem niklu (NiCI2-lZG), przebiegający w elektrolicie alkalicznym. Metoda eksfoliacji elektrochemicznej interkalacyjnych związków grafitu w wyniku polaryzacji katodowej, w trakcie której przebiega między innymi proces odwracalnej sorpcji wodoru chroniony jest przedstawiony w wynalazku P 383264, Nikiel tworzący się w strukturze grafitu w trakcie polaryzacji katodowej katalizuje proces katodowego wydzielania wodoru, który, z kolei, w powoduje rozwarstwienie i pofałdowanie warstw grafenowych, a w efekcie eksfoliację elektrochemiczną materiału elektrodowego. Proces ten przebiega w temperaturze pokojowej i charakteryzuje się dużą prostotą oraz stosunkowo niskim kosztem.
Na przebieg procesu elektrochemicznej eksfoliacji, największy wpływ mają:
♦ rodzaj interkalacyjnego związku grafitu, ♦ struktura krystaliczna interkalacyjnego związku grafitu, ♦ stężenie interkalatu w sieci grafitu, ♦ rodzaj elektrolitu, ♦ parametry procesu eksfoliacji elektrochemicznej, charakterystyczne dla danej metody, tzn. gęstość prądu elektrycznego w metodzie galwanostatycznej, wartość potencjału w metodzie potencjostatycznej oraz szerokość zakresu potencjałowego w metodzie potencjodynamicznej.
Podobnym typem materiału, który opisany został w patencie amerykańskim US 2007134151 są grafityzowane włókna zawierające brane cząstki metali otrzymane metod; termicznej grafityzacji w temperaturze 800-1800°C. Materiał ten jednak wyraźnie różni się od eksfoliowanego interkalacyjnego związku grafitu NiCl2h-PolCl2FeCl3-EIZG stanowiącego przedmiot zgłoszenia patentowego P 397884 zarówno pod względem metody otrzymania, zastosowanego prekursora, jak i struktura oraz właściwości wytworzonego materiału.
Istotą wynalazku jest eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza, którego stanowi eksfoliowany interkalacyjny związek grafitu NiCl2 FeCl3-EIZG zawierający w swojej strukturze trzy interkalaty chlorek niklu, chlorek palladu i chlorek żelaza w stosunku 20:1:2,5.
Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty: techniczno-użytkowe:
niska gęstość, wynikająca z zastosowania niezwykle lekkiego eksfoliowanego grafitu, rozwinięta powierzchnia właściwa otrzymanego produktu, niska oporność wewnętrzna, zróżnicowane właściwości fizykochemiczne produktu, wysokie rozproszenie składników metalicznych (interkalatu) w strukturze otrzymanego produktu, obecność w strukturze otrzymanego produktu kilku składników metalicznych, wykazujących wysoką aktywność katalityczną w licznych procesach chemicznych i elektrochemicznych.
PL 222 539 B1 możliwość wykorzystania produktu między innymi w elektrochemicznych procesach magazynowania i konwersji energii, takich jak odwracalna sorpcja wodoru oraz utlenianie metanolu.
Wynalazek w przykładowym wykonaniu został uwidoczniony na rysunkach, gdzie fig. 1 przedstawia zdjęcia SEM przedstawiające morfologię interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd) przed (a) i po (B) procesie eksfoliacji elektrochemicznej, fig. 2 przedstawia rentgenogram interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd) przed (—) i po (---) procesie eksfoliacji elektrochemicznej, fig. 3 przedstawia zdjęcia SEM przedstawiające morfologię interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd) przed (a) i po (B) procesie eksfoliacji chemicznej, a fig. 4 przedstawia rentgenogram interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd) przed (—) i po (---) procesie eksfoliacji chemicznej.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady:
P r z y k ł a d 1
Proces elektrochemicznej eksfoliacji NiCI2-PdCI2-FeCl3-IZG prowadzono w układzie trójelektrodowym. Elektrodą pracującą była elektroda wykonana z NiCI2-PdCl2-FeCI3-IZG, elektrodą przeciwną był drut platynowy, a rolę elektrody odniesienia pełniła elektroda Hg/HgO/6M KOH. Proces prowadzono w 6 M wodnym roztworze KOH. Jako kolektor prądowy zastosowano pręt grafitowy wykonany ze spektralnie czystego grafitu o średnicy 5 mm. Materiał elektrodowy zasypywany był wokół kolektora do porowatej kieszeni poliamidowej. Proces eksfoliacji elektrochemicznej prowadzono z wykorzystaniem metod woltamperometrii cyklicznej i potencjostatycznej. W pierwszym etapie procesu przeprowadzono 10 pełnych potencjodynamicznych cykli w zakresie potencjałowym -1,2 θ 0,2 V z szybkością skanowania potencjałowego 10 mV/s. W 11 cyklu, po osiągnięciu dolnej granicy potencjału -1,2 V skanowanie potencjałowe zostało zatrzymane w celu przeprowadzenia potencjostatycznej sorpcji wodoru. Po 15 min. potencjostatycznej sorpcji i zmianie kierunku polaryzacji z katodowej na anodową, kontyn uowano pomiary potencjodynamiczne w celu zamknięcia pełnego cyklu, po czym przeprowadzono kolejno 5 pełnych cykli potencjodynamicznych. Procedurę tę powtórzono kilkakrotnie wydłużając stopniowo czas potencjostatycznej sorpcji wodoru z 15 do 120 minut, W zależności od liczby przeprowadzanych cykli potencjostatycznej i potencjodynamicznej sorpcji wodoru otrzymywany eksfoliowany NiCI2-PdCI2FeCl3-IZG charakteryzuje się różnym stopniem ekspansji. Im częściej powtarzany jest opisywany schemat procesu, tym większy jest wzrost objętości eksfoliowanego NiCl2-PdCI2-FeCl3-EIZG (większy stopień ekspansji). Po zakończonym procesie, otrzymany związek przemywano dużą ilością wody destylowanej do uzyskania pH obojętnego i wysuszono.
Wpływ procesu eksfoliacji elektrochemicznej na morfologię otrzymanego związku przedstawiono na fig. 1 . Proces eksfoliacji elektrochemicznej spowodował wytworzenie materiału porowatego będącego wynikiem wielokrotnego rozwarstwienia łusek grafitowych i ich urozmaiconego pofałdowania, W efekcie eksfoliacji doszło do wzrostu objętości łusek grafitowych preferencyjnie wzdłuż osi krystalograficznej c. Na fig. 1 widać, że grubość łusek grafitu uległa zwiększeniu z 40 pm do 400 pm.
Fig. 1. Zdjęcia SEM przedstawiające morfologię interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd) przed (a) i po (b) procesie eksfoliacji elektrochemicznej.
PL 222 539 B1
ŃiCL- PtfGt, - F»Cł/ iZG
MCI.- PdCt - ? eCi.· GiZs mutKiwn
6000
Fig. 2. Rentgenogram interkalacyjnego zwigzku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe i Pd) przed (—) i po (·) procesie eksfoliacji elektrochemicznej
Na fig. 2 przedstawiono rentgenogramy obrazujące wpływ procesu eksfoliacji elektrochemicznej na strukturę krystaliczną otrzymanego materiału. W wyniku tego procesu obserwuje się znaczne zmniejszenie intensywności pików pochodzących od obecnego w sieci grafitu interkalatu. Tłumaczyć to można jego częściową deinterkalacją połączoną ze zmianą składu chemicznego. Dodatkowo w wyniku procesu częściowej deinterkalacji na rentgenogramie pojawia się pik pochodzący od czystego grafitu (pozbawionego interkalatu). Obecność piku grafitowego dowodzi, że otrzymany związek zachowuje strukturę grafitu o zwiększonym stopniu zdefektowania
Fig. 2. Rentgenogram interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe i Pd) przed (—) i po (—) procesie eksfoliacji elektrochemicznej.
P r z y k ł a d 2
Wytwarzanie eksfoliowanego interkalacyjnego związku grafitu typu NiCI2-PdCl2-FeCl3-EIZG w procesie eksfoliacji chemiczne] NiCI2-PdCl2-FeCl3-IZG polega na umieszczeniu otrzymanego związku interkalacyjnego w 30% roztworze nadtlenku wodoru. Proces prowadzono w temperaturze pokojowej przez okres 24 godzin. W wyniku utleniającego oddziaływania nadtlenku wodoru na interkalat znajdujący się w strukturze grafitu następuje rozkład interkalatu, któremu towarzyszyła eksfoliacja łusek grafitu. Stopień wzrostu objętości łusek zależny jest od czasu prowadzenia procesu i wzrasta wraz z jego wydłużaniem. Otrzymany produkt w postaci NiCl2-PdCI2-FeCl3-EIZG przemyto wodą destylowaną cło do pH i wysuszono na powietrzu.
Na fig. 3 przedstawiono zdjęcie ze skaningowego mikroskopu elektronowego przedstawiające morfologię otrzymanego związku. W wyniku procesu eksfoliacji chemicznej nastąpiło pofałdowanie oraz
PL 222 539 B1 wielokrotne rozwarstwienie łusek grafitowych przyczyniając się do znacznego zwiększenia porowatości otrzymanego związku NiCl2-PdCI2-FeCl3-EIZG. W wyniku procesu eksfoliacji chemicznej nastąpił wzrost objętości łusek grafitowych preferencyjnie wzdłuż osi krystalograficznej c z 40 μm do 400 μm (fig. 3).
fig. 3. Zdjęcia S£M przedstawiające morfologię interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe, Pd} przed (a) i pa (b) procesie eksfoliacji chemicznej.
Fig. 4. Rentgenogram interkalacyjnego związku grafitu z chlorkami metali (Ni, Fe i Pd) przed (—} i po {—) procesie eksfoliacji chemicznej.
PL 222 539 B1
Przedstawione na fig. 4 rentgenogramy potwierdzają, że proces eksfoliacji chemicznej przyczynia się do zmiany struktury krystalicznej otrzymanego związku, czego efektem jest zmniejszenie inte nsywności pików związanych z obecnością interkalatu w sieci grafitu oraz pojawienie się piku grafitowego odpowiadającego czystej fazie grafitowej. Pojawienie się piku grafitowego oraz zmniejszenie intensywności pików pochodzących od interkalatu zlokalizowanego w sieci grafitu spowodowane jest zdefektowaniem struktury krystalicznej eksfoliowanego związku NiCl2-PdCI2-FeCl3-EIZG w wyniku procesu częściowej deinterkalacji oraz zmiany składu chemicznego.

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza, znamienny tym, że stanowi go eksfoliowany interkalacyjny związek grafitu NiCl2-PdCI2-FeCl3-EIZG, zawierający w swojej strukturze trzy interkalaty chlorek niklu, chlorek palladu i chlorek żelaza w stosunku 20:1:2,5.
PL397884A 2012-01-19 2012-01-19 Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza PL222539B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397884A PL222539B1 (pl) 2012-01-19 2012-01-19 Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL397884A PL222539B1 (pl) 2012-01-19 2012-01-19 Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL397884A1 PL397884A1 (pl) 2013-07-22
PL222539B1 true PL222539B1 (pl) 2016-08-31

Family

ID=48877684

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL397884A PL222539B1 (pl) 2012-01-19 2012-01-19 Eksfoliowany multiinterkalacyjny związek grafitu z chlorkiem niklu, chlorkiem palladu i chlorkiem żelaza

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL222539B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL397884A1 (pl) 2013-07-22

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Zhang et al. Binder-free graphene foams for O 2 electrodes of Li–O 2 batteries
Ding et al. Controlled synthesis of hierarchical NiO nanosheet hollow spheres with enhanced supercapacitive performance
US12344944B2 (en) Method for HF-free facile and rapid synthesis of MXenes related compounds
Ojha et al. Synthesis and characterization of reduced graphene oxide decorated with CeO2-doped MnO2 nanorods for supercapacitor applications
Li et al. Chemical activation of nitrogen and sulfur co-doped graphene as defect-rich carbocatalyst for electrochemical water splitting
Malik et al. Electrochemical reduction of CO2 to methanol over MWCNTs impregnated with Cu2O
Jinxi et al. Tailoring of ZnFe2O4-ZrO2-based nanoarchitectures catalyst for supercapacitor electrode material and methanol oxidation reaction
Le et al. Biotemplate derived three dimensional nitrogen doped graphene@ MnO2 as bifunctional material for supercapacitor and oxygen reduction reaction catalyst
Wang et al. One-pot synthesis of nitrogen and sulfur co-doped graphene as efficient metal-free electrocatalysts for the oxygen reduction reaction
Sathish et al. Supercritical fluid assisted synthesis of N-doped graphene nanosheets and their capacitance behavior in ionic liquid and aqueous electrolytes
Iqbal et al. Highly flexible NiCo2O4/CNTs doped carbon nanofibers for CO2 adsorption and supercapacitor electrodes
Zeng et al. Supercapacitors based on high-quality graphene scrolls
Pi et al. Hierarchical porous activated carbon in OER with high efficiency
Li et al. Bamboo-like N, S-doped carbon nanotubes with encapsulated Co nanoparticles as high-performance electrocatalyst for liquid and flexible all-solid-state rechargeable Zn-air batteries
Veksha et al. Synthesis of CaCr2O4/carbon nanoplatelets from non-condensable pyrolysis gas of plastics for oxygen reduction reaction and charge storage
Batool et al. Synergistic enhancement of electrochemical performance of NiFe 2 O 4@ Ni-MOF nanoflake hybrids for high-performance energy storage applications
CA3097405A1 (en) Reduced graphene oxide/manganese(iv) oxide nanocomposite and electrode comprising same, method of manufacture of various graphene material/metal oxide nanocomposites
Lu et al. Controllable synthesis of hollow spherical nickel chalcogenide (NiS 2 and NiSe 2) decorated with graphene for efficient supercapacitor electrodes
Renani et al. Fabrication and design of new redox active azure A/3D graphene aerogel and conductive trypan blue–nickel MOF nanosheet array electrodes for an asymmetric supercapattery
Lu et al. Cobalt ferrite on honeycomb-like algae-derived nitrogen-doped carbon for electrocatalytic oxygen reduction and ultra-cycle-stable lithium storage
Shelke et al. Synthesis of Ni3V2O8-rGO composite nanostructure for high-performance hybrid supercapacitors via hydrothermal method
Tao et al. A free template strategy for the fabrication of nickel/cobalt double hydroxide microspheres with tunable nanostructure and morphology for high performance supercapacitors
Meng et al. Three-dimensional nickel hydroxide/graphene composite hydrogels and their transformation to NiO/graphene composites for energy storage
Ruiz-García et al. Graphene-clay based nanomaterials for clean energy storage
Yu et al. Highly dispersed Mn2O3 microspheres: Facile solvothermal synthesis and their application as Li-ion battery anodes