PL220997B1 - Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych.

Znane jest z opisu CN201082234 urządzenie do rehabilitacji stawu biodrowego, które zamontowane jest do łóżka, na którym leży pacjent w pozycji bocznej. Nogę pacjenta mocuje się do stelaża za pomocą taśm. Pacjent poddawany jest rehabilitacji stawu biodrowego poprzez wymuszony ruch stelaża, który zgina nogę w stawie kolanowym i biodrowym.

Prace nad generacją sprzętu rehabilitacyjnego bazującego na założeniach metody CPM (continuous passive motion) rozpoczęły się w latach siedemdziesiątych XX wieku na kanwie pomysłów profesorów W. Blautha i kolejno R.B.Saltera ze szpitala akademickiego w Kolonii, w Niemczech. Były to pierwsze propozycje urządzeń do aktywizacji ruchowej kończyn po alloplastyce stawowej. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku opracowane zostały konstrukcje sprzętu rehabilitacyjnego oddzielnie do kończyn dolnych i górnych, które wprowadzone zostały na rynek medyczny w Europie. Sprzęt dostosowany do ćwiczeń kończyn dolnych umożliwia rehabilitację stawów: biodrowego, kolanowego i skokowego w pozycji siedzącej lub leżącej. Poszczególne modele sprzętu umożliwiają zginanie i wyprost jednopłaszczyznowy stawów kolanowego i biodrowego, stawu skokowego, stawów: kolanowego, biodrowego i skokowego z regulacją: prędkości, siły oporu, czasu trwania ćwiczeń, regulacji kątów zgięcia i wyprostu oraz prędkości ruchu. Fizjologiczny ruch kończyny dolnej najczęściej przebiega jednoczasowo w wielu płaszczyznach. W ujęciu anatomicznym są to:

- płaszczyzna strzałkowa, w której przebiegają ruchy zginania i prostowania,

- płaszczyzna czołowa, w której przebiegają ruchy przywodzenia i odwodzenia,

- płaszczyzna poprzeczna, w której przebiegają ruchy rotacyjne.

Ćwiczenie każdego z wymienionych ruchów oddzielnie nie odtwarza złożonego ruchu obecnego w fizjologii, a tylko taki ruch aktywizuje układ nerwowy na różnych poziomach, co zapewnia ostateczną poprawę utraconej funkcji.

Urządzenie rehabilitacyjne według wynalazku umożliwia jednoczasowy ruch w trzech płaszczyznach i kompleksowo odpowiada na zapotrzebowanie chorego. Urządzenie znajdzie zastosowanie w leczeniu po: skręceniu, zwichnięciu stawów, w artrotomiach (głównie z jednoczesnym wycięciem błony maziowej), zabiegach na tkankach miękkich w pobliżu stawów, operacjach plastycznych na mięśniach, operacjach rekonstrukcyjnych z zespoleniem kości, osteotomii korekcyjnej, wycięciu guzów zlokalizowanych w okolicach stawów, alloplastyce stawowej, artrolizie (uruchomieniu zesztywniałego stawu), w zastarzałych zapaleniach stawów, wycięciu łękotki. Terapia ruchowa z wykorzystaniem urządzenia przyczyni się do poprawy przemiany materii w stawach, zapobiegnie ich zesztywnieniu, sprzyjać będzie szybkiej odbudowie chrząstki, przyspieszy gojenie uszkodzeń więzadeł, zwiększy odporność więzadeł na rozciąganie, przyspieszy wchłanianie wylewów krwawych, polepszy obieg krwi i limfy, a przez to zapobiegnie zakrzepicy i zatorom.

Urządzenie rehabilitacyjne według wynalazku znajdzie zastosowanie w leczeniu powszechnie występujących stanów chorobowych: skręceń i zwichnięć stawów, stanów po złamaniach kości lub po leczeniu operacyjnym tkanek miękkich, aż po alloplastykę całych stawów, w schorzeniach zwyrodnieniowych i reumatoidalnych stawów. Ponadto olbrzymim polem zastosowania urządzenia będą stany neurologiczne: udary mózgu, urazy ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, schorzenia zapalne, jak np. stwardnienie rozsiane, schorzenia zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego jak, np. choroba Parkinsona i Alzheimera. Zastosowanie w wymienionych stanach ruchu odpowiadającego fizjologii, to jest ruchu trójpłaszczyznowego, przyczyni się do poprawy skuteczności i efektywności całego procesu rehabilitacji. Tym samym człowiek chory, osiągając większą sprawność będzie łatwiej wracał do pełnienia swoich ról społecznych.

Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych według wynalazku, składa się z kolumny podstawy, w której znajduje się zespół napędowy pierwszy, do której to kolumny podstawy zamocowane jest ramię, przy czym ruch ramienia generuje zespół napędowy drugi, z którym połączony jest mechanizm pierwszy, składający się z łącznika, mocowania napędu, układu napędowego trzeciego i uchwytu kończyny, przy czym mechanizm pierwszy połączony jest z mechanizmem drugim, składającym się z łącznika, na którym zamocowany jest zespół napędowy piąty i ramię proste za pomocą uchwytu kończyny, na którym znajduje się zespół napędowy czwarty, połączonego za pomocą łącznika z mechanizmem trzecim składającym się z łoża stopy, wahliwej podstawy i zespołu napędowego szóstego.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok ogólny urządzenia, fig. 2 przedstawia widok z góry, na którym uwzględnione zostaPL 220 997 B1 ły rotacje, fig. 3 przedstawia mechanizm stawu skokowego, fig. 4 przedstawia widok kolumny podstawy, fig. 5 przedstawia ramię.

Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych według wynalazku, składa się z kolumny podstawy 1, ₁ w której znajduje się zespół napędowy pierwszy 3¹, do której to kolumny podstawy 1 zamocowane jest ₂ ramię 2, przy czym ruch ramienia 2 generuje zespół napędowy drugi 3², z którym połączony jest mechanizm pierwszy 4, składający się z łącznika 5, mocowania napędu 6, układu napędowego trzeciego ₃

3³ i uchwytu kończyny 7, przy czym mechanizm pierwszy 4 połączony jest z mechanizmem drugim 8, ₅ składającym się z łącznika 9, na którym zamocowany jest zespół napędowy piąty 3⁵ i ramię proste 10 za pomocą uchwytu kończyny 7, na którym znajduje się zespół napędowy czwarty 3⁴, połączonego za pomocą łącznika 9 z mechanizmem trzecim 11 składającym się złoża stopy 12, wahliwej podstawy 13 i zespołu napędowego szóstego 3⁶.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Urządzenie rehabilitacyjne kończyn dolnych, znamienne tym, że składa się z kolumny podsta₁ wy (1), w której znajduje się zespół napędowy pierwszy (3¹), do której to kolumny podstawy (1) zamo₂ cowane jest ramię (2), przy czym ruch ramienia (2) generuje zespół napędowy drugi (3²), z którym połączony jest mechanizm pierwszy (4), składający się z łącznika (5), mocowania napędu (6), układu ₃ napędowego trzeciego (3³) i uchwytu kończyny (7), przy czym mechanizm pierwszy (4) połączony jest z mechanizmem drugim (8), składającym się z łącznika (9), na którym zamocowany jest zespół napę₅ dowy piąty (3⁵) i ramię proste (10) za pomocą uchwytu kończyny (7), na którym znajduje się zespół napędowy czwarty (3⁴), połączonego za pomocą łącznika (9) z mechanizmem trzecim (11) składającym się z łoża stopy (12), wahliwej podstawy (13) i zespołu napędowego szóstego (3⁶).