Znane urzadzenie do skladania obra¬ zów (np. tarcza Nipkowa, kolo zwiercia¬ dlane Weillera lub podobne urzadzenie) posiadaja te wade, ze przy zastosowaniu duzej liczby punktów obrazu przybieraja tak znaczna srednice, ze nie nadaja sie do praktycznego uzytku. Jednoczesnie, wy¬ miary otworków w tarczach Nipkowa win¬ ny byc tak male, ze staja sie niewykonal¬ ne w sposób dostatecznie dokladny.Wynalazek niniejszy ma na celu stwo¬ rzenie odbiornika telewizyjnego, który na¬ wet przy bardzo wielkiej liczbie poszcze¬ gólnych punktów obrazu posiada male wymiary, obok wielkiej prostoty jest bar¬ dzo dokladny i daje sie wykonac niewiel¬ kim kosztem, przyczem posiada dobra sprawnosc pod wzgledem wydajnosci swia¬ tla.Wedlug wynalazku urzadzenie do skladania obrazu stanowi wirujacy uklad zwierciadel, w którym w sposób znany sam przez sie kazde zwierciadlo odpowia¬ da szerokosci pasma, na które obraz jest rozlozony w nadajniku, przyczem poszcze¬ gólne zwierciadla sa umieszczone jedno nad drugiem na osi wirujacej i sa przesu¬ niete wzgledem siebie o jednakowe odste¬ py katowe, suma których stanowi obwód 360°. Zródlo swiatla jest linjowe, np. lam¬ pa o swietleniu katodowem, umieszczona równolegle do osi obrotu ukladu zwiercia¬ del i widziana przez obserwatora w zwier¬ ciadlach tego ukladu.Na rysunku przedstawiono schematycz¬ nie przyklad wykonania wynalazku, przy- czem cyfra 1 oznacza wirnik, a cyfra 2 sto- jan silnika synchronicznego (kola La- cour'a), który na wale 3 posiada uklad zwierciadel 4 wedlug wynalazku, sluzacy do skladania obrazu. Dla lepszej przejrzy¬ stosci rysunku przyjeto, ze w rozpatrywa¬ nym przykladzie uklad sklada sie tylko z szesciu zwierciadel. Do kazdego pasma obrazu nalezy jedna z plytek 4a — 4f, a poszczególne plytki sa nalozone na siebie na wspólncj osi obrotowej. Kazda z ply¬ tek jest zaopatrzona w powierzchnie zwierciadlana 4u — 4z~ Powierzchnie zwierciadlane, bedac ustawione wzgledem siebie pod katem 60°, sa przeto równomier¬ nie rozlozone wzdluz urzadzenia do skla¬ dania obrazu oraz wzdluz obwodu kola.Zwierciadlo 4z jest na rysunku niewidocz¬ ne, gdyz zostalo zasloniete przez czesci przednie. Obok walca ze zwierciadlami u- mieszczone jest równolegle do osi obroto¬ wej linjowe zródlo swiatla 5, wykonane w niniejszym przypadku jako lampa o swie- tleniu katodowem, której obydwie elek¬ trody stanowia druty 6 i 7, wlaczone do obwodu pradu odbiornika. Gdy wirnik / obraca sie synchronicznie z urzadzeniem do rozkladania obrazów w nadajniku i po¬ siada taka szybkosc, ze walec ze zwier¬ ciadlami 4 przy kazdym okresie nadawania jednego poszczególnego obrazu obraca sie o 360°, wówczas oko widza, znajdujace sie w punkcie 9, spostrzega podczas obrotu walca 4 w kierunku strzalki 10 punkt swietlny, stanowiacy dany element obra¬ zu i przesuwajacy sie kolejno po zwiercia¬ dlach 4u —¦ 4z od reki lewej ku prawej tak, iz sklada sie na obraz. Punkt swietl¬ ny powstaje jako odbicie odcinka lampy swietlacej 5, odpowiadajacego poszczegól¬ nemu zwierciadlu, jasnosc zas tego punktu odpowiada chwilowej jasnosci swiatla, wy- promieniowanego przez lampe swietlaca 5.Zjawisko to otrzymuje sie bez pomocy ja¬ kichkolwiek ukladów soczewek.Walec obrazowy posiada taka liczbe U- mieszczonych jedno nad drugiem poszcze¬ gólnych zwierciadel, na ile pasm rozlozd-' ny jest obraz w nadajniku. Jezeli np. ob¬ raz zostal rozlozony na 30 pasm, to w tym przypadku umieszcza sie nad soba 30 zwierciadel 4u, 4v i t. d., jednak zwiercia¬ dla te sa rozlozone na obwodzie walca ob¬ rotowego w jednakowych odstepach kato¬ wych, to jest powierzchnie odbijajace two¬ rza miedzy soba w przypadku 30 wierszy kat 360 : 30 = 12°.Zwierciadla posiadaja szerokosc, odpo¬ wiadajaca szerokosci poszczególnego pa¬ sma obrazu, dlugosc natomiast moze byc praktycznie dowolna, jednak wieksza od najmniejszej dlugosci okreslonej przez dlugosc elementu obrazu. Najlepiej dlu¬ gosc zwierciadla powinna równac sie dlu¬ gosci pasma skladowego obrazu. PL