PL217321B1 - Pompa krwi, zwłaszcza pneumatyczna komora wspomagania serca - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pompa krwi, zwłaszcza pneumatyczna komora wspomagania serca.

Znane jest zastosowanie komór pneumatycznych do wspomagania pracy serca pacjentów cierpiących na niewydolność układu krążenia. Znana komora wspomagania serca, będąca w praktyce pompą krwi, zawiera przestrzenną czaszę, w której można wyróżnić rozdzielone membraną cześć powietrzną i część krwistą. Membrana zamocowana jest wokół wewnętrznego obwodu czaszy. Część krwista czaszy ma kanał wlotowy dla krwi i kanał wylotowy dla krwi, w których to kanałach wyróżnić można okrągłe gniazda dla osadzenia w nich zastawek regulujących przepływ krwi przez pompę. W przypadku komór zewnętrznych stosuje się mechaniczne, dyskowe zastawki serca. Do kanałów wlotowego i wylotowego mocowane są swoimi pierwszymi końcami konektory przeznaczone do podłączenia pompy do kaniul łączących pompę z układem krwionośnym pacjenta. Część pneumatyczna czaszy połączona jest z generatorem wytwarzającym naprzemienną falę pneumatyczną, która powoduje naprzemienne ruchy membrany umieszczonej pomiędzy częścią pneumatyczną czaszy a jej częścią krwistą. Naprzemienny ruch membrany skutkuje przepływem krwi przez komorę.

W znanych komorach średnice gniazd w kanale wlotowym i kanale wylotowym są takie same lub średnica kanału wlotowego jest większa od średnicy kanału wylotowego. Ponadto konektor na swojej długości roboczej poza odcinkiem złącznym posiada wewnętrzny kanał częściowo o stałym przekroju i częściowo o przekroju zwężającym się w kierunku swojego drugiego końca, który przeznaczony jest do łączenia z kaniulą.

Przykładowa pneumatyczna komora wspomagania serca znana jest z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego o numerze prawa ochronnego Ru. 63283.

Wynalazek dotyczy pompy krwi, zwłaszcza pneumatycznej komory wspomagania serca, zaopatrzonej w czaszę, w której można wyróżnić cześć powietrzną 1 część krwistą, rozdzielone membraną zamocowaną wokół wewnętrznego obwodu czaszy. Część krwista czaszy ma kanał wlotowy dla krwi i kanał wylotowy dla krwi, w których to kanałach wyróżnić można okrągłe gniazda dla osadzenia w nich zastawek regulujących przepływ krwi przez pompę. Do kanałów wlotowego i wylotowego mocowane są swoimi pierwszymi końcami konektory przeznaczone do podłączenia pompy do kaniuł łączących pompę z układem krwionośnym pacjenta.

Istota wynalazku polega na tym, że średnica gniazda dla zastawki w kanale wlotowym jest mniejsza od średnicy gniazda dla zastawki w kanale wylotowym, natomiast wewnętrzny kanał każdego konektora na całej swojej długości roboczej jest jednostajnie zbieżny w kierunku drugiego końca danego konektora.

W korzystnym wykonaniu stosunek średnic gniazda kanału wlotowego i gniazda kanału wylotowego mieści się W przedziale od 0,75 do 0,92, korzystnie wynosi 0,83.

Celowym jest również, gdy wewnętrzne powierzchnie kanałów konektorów są nachylone w stosunku do osi konektora pod kątem mniejszym niż 5°, korzystnie 4°.

Wskazanym jest, gdy konektor na zewnętrznej powierzchni swojego drugiego końca służącego do łączenia z kaniulą ma zewnętrzny ogranicznik, który pozwala dokładnie określić odległość, na jaką ma być założona kaniula na drugi koniec konektora.

Pożądanym jest także, gdy konektor łączony jest z kaniulą z wykorzystaniem dwuelementowej nakrętki, która może być mocowana na konektorze z wykorzystaniem połączenia śrubowego lub kształtowego, co umożliwia osadzanie nakrętki na kaniulę już założoną na drugi koniec konektora i zdecydowanie ułatwia usprawnia montaż złącza.

Zasadnym jest także, gdy długość nakrętki jest mniejsza od odległości pomiędzy skrajnym końcem elementu złącznego konektora przyporządkowanego tej nakrętce i drugim końcem konektora, dzięki czemu po prawidłowym założeniu kaniuli na drugi koniec konektora i prawidłowym osadzeniu nakrętki widoczny jest przez przezroczystą kaniulę wystający fragment drugiego końca konektora. Pozwala to na możliwość stwierdzenia prawidłowości montażu nakrętki, oraz pozwala na obserwację obszaru wpływu i wypływu krwi do konektora wlotowego i z konektora wylotowego podczas pracy komory.

Korzystnym jest także, gdy dwa elementy nakrętki połączone są wzajemnie kształtowy m połączeniem prowadnicowym o przebiegu wzdłużnym w stosunku do osi otworu nakrętki.

Pompa krwi, zwłaszcza pneumatyczna komora wspomagania serca według wynalazku dzięki odpowiedniemu zróżnicowaniu średnicy gniazd dla zastawek w kanale wlotowym i kanale wylotowym, co skutkuje analogicznym zróżnicowaniem wielkości zastawek umieszczonych w tych gniazdach, oraz

PL 217 321 B1 dzięki nowemu ukształtowaniu wewnętrznego kanału konektorów komory optymalizuje parametry przepływu krwi na wlocie i wylocie komory. Pozwala to na ograniczenie występowania obszarów stagnacji o prędkościach przepływu krwi zbyt niskiej dla zapewnienia dostatecznego wymywania krwi oraz na ograniczenie obszarów, w których naprężenia ścinające, spowodowane turbulentnym charakterem przepływu mają hemolizujący wpływ na krew. W konsekwencji uzyskano zmniejszenie ryzyka wykrzepiania krwi W komorze. Ponadto wyeliminowano turbulencje w obszarze zastawek, co dodatkowo pozytywnie wpłynęło na opt3nnalizację dynamiki przepływu krwi w komorze pod kątem ryzyka wykrzepiania. Konstrukcja złącza konektora z kaniulą zapewnia bezpieczne połączenie z punktu widzenia ryzyka rozłączenia podczas pracy, a z drugiej strony jest wygodne do zakładania i pozwala na wielokrotne proste rozłączanie.

Wynalazek został bliżej przedstawiony na w poniższym przykładzie wykonania i na załączonym rysunku, na którym fig. 1 ilustruje schematyczny widok z boku na komorę, fig. 2 - schematyczny widok z góry na komorę, fig. 3 - schematycznie wskazane gniazda kanału wlotowego i kanału wylotowego, usytuowane obok siebie, z nieuwidocznioną komorą wspomagania serca, fig. 4 - schematyczny przekrój wzdłużny przez konektor, fig. 5 - zbliżenie widoku bocznego na nakrętkę osadzoną na konektorze, z uwidocznionym wystającym fragmentem konektora, fig. 6 - przekrój poprzeczy przez usytuowane obok siebie części dwudzielnej nakrętki, fig. 7 - przekrój wzdłużny przez nakrętkę, zaś fig. 8 - ukośny przekrój widoku perspektywicznego przez nakrętkę nakręconą na drugi koniec konektora.

Pompa krwi w postaci pneumatycznej komory wspomagania serca 1 zawiera czaszę 2, w której można wyróżnić cześć powietrzną 4 i część krwistą 3, rozdzielone membraną zamocowaną wokół wewnętrznego obwodu czaszy 2. Część krwista 3 czaszy 2 ma kanał wlotowy 5 dla krwi i kanał wylotowy 6 dla krwi, w których to kanałach 5, 6 wyróżnić można okrągłe gniazda 7, 8 dla osadzenia w nich mechanicznych zastawek regulujących przepływ krwi przez pompę. Do kanałów wlotowego 5 i wylotowego 6 mocowane są swoimi pierwszymi końcami konektory 9 przeznaczone do podłączenia pompy do kaniul łączących pompę z układem krwionośnym pacjenta. Średnica D1 gniazda 7 dla zastawki w kanale wlotowym 5 jest mniejsza od średnicy D2 gniazda 8 dla zastawki w kanale wylotowym 6.

W omawianym przykładzie wykonania średnica D1 gniazda 7 wynosi 20 mm, zaś średnica D2 gniazda 8 wynosi 24 mm. Wynalazek obejmuje swoim zakresem również wykonania, w których stosunek średnic D1/D2 mieści się w przedziale od 0,75 do 0,92. Powyższa różnica w średnicach D1 i D2 gniazd 7 i 8 skutkuje zróżnicowaniem wielkości mechanicznych zastawek umieszczonych w tych gniazdach.

Wewnętrzny kanał każdego konektora 9 na całej swojej długości roboczej, poza odcinkiem złącznym 10, którym konektor 9 jest osadzany na wylotach kanałów wlotowego 5 i wylotowego 6, jest jednostajnie zbieżny w kierunku drugiego końca danego konektora 9. W przedstawionym przykładzie wykonania kąt nachylenia wewnętrznych powierzchni kanałów konektorów 9 w stosunku do osi konektora wynosi 4°. Wynalazek obejmuje swoim zakresem również wykonania, w których kąt nachylenia mieści się w przedziale poniżej 5°.

Na zewnętrznej powierzchni konektora 9, przy drugim jego końcu służąc3nn do łączenia z kaniulą zlokalizowany jest zewnętrzny ogranicznik 11, który pozwala dokładnie określić odległość, na jaką ma być założona kaniula na drugi koniec konektora 9.

Konektor 9 łączony jest z kaniulą, która nie została przedstawiona na rysunku, z wykorzystaniem dwuelementowej nakrętki 12. W przedstawionym na rysunku przykładzie nakrętka 12 złożona jest z dwóch elementów, połączonych wzajemnie kształtowym połączeniem prowadnicowym 13 o przebiegu wzdłużnym w stosunku do osi otworu nakrętki. Łączenie elementów nakrętki 12 polega na tym, że obydwie połówki nakłada się na kaniulę założoną już na konektor i łączy poprzez wzajemne wsunięcie odpowiadających sobie kształtowych elementów połączenia prowadnicowego. Tak złączoną nakrętkę 12 mocuje się na konektorze 9 z wykorzystaniem połączenia śrubowego, co przedstawiono na fig. 8. W tym celu na zewnętrznej powierzchni konektora 9 przedstawionego na fig. 4 mocuje się element śrubowy, składający się przykładowo z dwóch półpierścieni, na który nakręca się nakrętkę 12. Alternatywnie, zamiast złącza śrubowego można wykorzystać dowolne przydatne złącze kształtowe.

Długość nakrętki 12 jest mniejsza od odległości pomiędzy skrajnym końcem 14 elementu złącznego konektora 9, w tym wypadku złącza śrubowego przyporządkowanego nakrętce, i drugim końcem konektora 9. Po prawidłowym założeniu kaniuli na drugi koniec konektora 9 i nakręceniu nakrętki 12 widoczny jest wystający fragment 15 drugiego końca konektora 9.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pompa krwi, zwłaszcza pneumatyczna komora wspomagania serca, zaopatrzona w czaszę, w której można wyróżnić cześć powietrzną i część krwistą, rozdzielone membraną zamocowaną wokół obwodu czaszy, przy czym część krwista czaszy ma kanał wlotowy dla krwi i kanał wylotowy dla krwi, w których to kanałach wyróżnić można okrągłe gniazda dla osadzenia w nich zastawek regulujących przepływ krwi przez pompę, zaś do kanałów wlotowego i wylotowego mocowane są swoimi pierwszymi końcami konektory przeznaczone do podłączenia pompy do kaniul łączących pompę z układem krwionośnym pacjenta, znamienna tym, że średnica (D1) gniazda (7) dla zastawki w kanale wlotowym (5) jest mniejsza od średnicy (D2) gniazda (8) dla zastawki w kanale wylotowym (6), natomiast wewnętrzny kanał każdego konektora (9) na całej swojej długości roboczej jest jednostajnie zbieżny w kierunku drugiego końca danego konektora (9).
2. 2. Pompa według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek średnic (D1/D2 ) gniazda (7) kanału wlotowego (5) i gniazda (8) kanału wylotowego (6) mieści się w przedziale od 0,75 do 0,92, korzystnie wynosi 0,83.
3. 3. Pompa według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnętrzne powierzchnie kanałów konektorów (9) są nachylone w stosunku do osi konektora (9) pod kątem mniejszym niż 5°, korzystnie 4°.
4. 4. Pompa według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że konektor (9) ma na zewnętrznej powierzchni swojego drugiego końca służącego do łączenia z kaniulą zewnętrzny ogranicznik (11).
5. 5. Pompa według jednego z powyższych zastrzeżeń, znamienna tym, że konektor (9) łączony jest z kaniulą z wykorzystaniem dwuelementowej nakrętki (12).
6. 6. Pompa według zastrz. 5, znamienna tym, że nakrętka (12) mocowana jest na konektorze (9) z wykorzystaniem połączenia śrubowego.
7. 7. Pompa według zastrz. 5, znamienna tym, że nakrętka (12) mocowana jest na konektorze (9) z wykorzystaniem połączenia kształtowego.
8. 8. Pompa według zastrz. 5 albo 6, albo 7, znamienna tym, że długość nakrętki (12) jest mniejsza od odległości pomiędzy skrajnym końcem (14) elementu złącznego konektora (9) dla tej nakrętki (12) i drugim końcem konektora (9).
9. 9. Pompa według jednego z zastrzeżeń od 5 do 8, znamienna tym, że dwa elementy nakrętki (12) połączone wzajemnie kształtowym połączeniem prowadnicowym (13) o przebiegu wzdłużnym w stosunku do osi otworu nakrętki (12).