Wynalazek dotyczy sposobu zamykania naczyn, np. baniek zarówek, zawierajacych gaz i wykonanych ze szkla lub kwarcu wraz z rurka, sluzaca do ich oprózniania i napel¬ niania gazem lub tez wykonanych z innego materjalu i tylko zaopatrzonych w rurke, wykonana z wyzej wymienionych materja- lów.Sposób wedlug wynalazku, rózniacy sie nieznacznie od znanego, nadaje sie do za¬ stosowania szczególnie w takich przypad¬ kach, w których cisnienie gazu wewnatrz naczynia podczas topienia szkla jest wiek¬ sze od cisnienia atmosferycznego, czyli wów¬ czas, gdy naczynie podczas topienia znajdu¬ je sie pod dzialaniem wewnetrznego nadci¬ snienia.Znany sposób zamykania baniek zaró¬ wek elektrycznych przedstawiono na fig. 1.Cyfra 1 oznaczono banke szklana, cyfra 2 — slupek zarówki, a cyfra 3 — rurke, sluzaca do oprózniania i napelniania gazem banki / i polaczona z jej wnetrzem. Rurka 3 zosta¬ je wetknieta szczelnie na powietrze w ka¬ nal, przewidziany w gumowym korku 4.Wypompowywanie z banki zarówki powie¬ trza i napelnianie jej gazem odbywa sie za posrednictwem tego kanalu. Zamykanie banki, napelnionej gazem, odbywa sie w znany sposób tak, ze czesc 5 rurki 3 zostaje ogrzewana ponad temperature miekczenia szkla zapomoca plomieni gazowych 6 i 6'.Jesli cisnienie gazu w zamykanej bance jest mniejsze od cisnienia atmosferycznego,v zapada sie, przyczcm zamyka rurke szczel¬ nie na powietrze. Podczas dalszego nagrze¬ wania wyciagnieta rurka dzieli sie na sku¬ tek powierzchniowego naprezenia szkla na dwie czesci, przyczem obie te czesci pozo¬ staja zamkniete na koncach; w ten sposób druga faza topienia, czyli oddzielanie kon¬ ca rurki przez topienie zostaje zakonczona.Podany sposób moze byc zastosowany tylko wówczas, kiedy podczas topienia w zarówce panuje cisnienie, niniejsze od ci¬ snienia zewnetrznego. W znanych samo¬ czynnych sposobach wyrobu zarówek, banki tych ostatnich zostaja natychmiast po o- próznieniu wypelnione gazem, a poniewaz temperatura banki podczas omawianego procesu oraz podczas topienia mimo chlo¬ dzenia przewyzsza znacznie temperature pokojowa, cisnienie zas wewnatrz banki mu¬ si byc mniejsze od cisnienia atmosferyczne¬ go, a po zatopieniu wskutek ochlodzenia staje sie jeszcze mniejsze, przeto opisanym sposobem mozna zamykac banki zarówek, w których cisnienie gazu w temperaturze pokojowej nie przekracza cisnienia 600 mm slupa rteciowego.Przy zastosowaniu sposobu wedlug wy¬ nalazku do baniek, w których podczas zata¬ piania gaz wykazuje wewnetrzne nadcisnie¬ nie, sciska sie zapomoca odpowiedniego na¬ rzedzia zmiekczona rurke w pierwszej fa-} zie procesu, czyli podczas zamykania rurki.Przy odpowiedniem ogrzewaniu rurki szkla¬ nej mozna osiagnac taki stan, kiedy szklo nie jest jeszcze dosc miekkie, aby wewnetrzne nadcisnienie moglo rurke podczas omawia¬ nego krótkotrwalego procesu wydmuchac, lecz kiedy szklo zaczyna byc tak plastycz¬ ne, iz mozna je zapomoca odpowiedniegp narzedzia scisnac, wskutek czego rurka zo¬ staje zamknieta.Sposób wedlug wynalazku wyjasniono na fig. 2 — 16 rysunku, przyczem fig, 2 przedstawia w widoku z;góry urzadzenie; nadajace sie do przeprowadzenia sposobu wedlug wynalazku. Fig. 3 przedstawia w wi¬ doku zboku to samo urzadzenie, widziane w kienaaaku ruchu narzedzi, przyczem dla wyrazistosci rysunku opuszczono narzedzie 7\ Fig. 4 przedstawia w widoku zboku urza¬ dzenie wedlug fig. 2 i 3, widziane w kie¬ runku, prostopadlym do kierunku ruchu na¬ rzedzi. Fig. 5 przedstawia urzadzenie we¬ dlug fig. 2, 3 i 4, w którem rurka jest juz scisnieta i zamknieta. Fig. 6 przedstawia widok zboku urzadzenia odpowiednio do fig, 4 i 5, uwidoczniaj^cy W przekroju po¬ dluznym scisnieta i zamknieta rurke 3.Fig. 7 przedstawia,,widok zboku urzadzenia odpowiednio dó ffg/ 3 i 5, w którem opu¬ szczono narzedzie T i które uwidocznia przekrój podluzny scisnietej i zamknietej juz rurki 3. Fig. 8 przedstawia rurke w prze¬ kroju podluznym odpowiednio do fig. 6 po rozdzieleniu, a fig. 9 — te sama nurke w tym samym przekroju po zaokragleniu jej konca.Fig. 10 i 11 przedstawiaja dwie odmiany wykonania narzedzia, uzywanego do sci¬ skania rurki, fig. 12 przedstawia scisnieta, lecz nierozdzielona jeszcze rurke w prze¬ kroju podluznym, widzianym zboku, czyli od strony scisniecia rurki, a fig. 13 — te sama rurke równiez w przekroju podluz¬ nym, widzianym zprzodu, czyli prostopadle do kierunku scisniecia rurki. Rurka ta róz- g ni sie od rurki na fig. 6 i 7 tern, ze jest ona '"* narazie nierozdzielona, i ze zostala scisnie¬ ta narzedziem, nieposiadajacem narzadów tnacych. Fig. 14 i 15 przedstawiaja konce rurki odpowiednio wedlug fig. 13 i 12, po rozdzieleniu wzglednie oddzieleniu. Fig. 16 przedstawia te sama rurke w przypadku kiedy rozdzielenie po uskutecznieniem, sci¬ snieciu, zostalo uskutecznione nie w miej¬ scu scisniecia X, lecz nieco ponizej w miej¬ scu Y.Na fig. 2 i 3 cyfra 3 oznacza rurke do oprózniania i napelniania gazem banki za¬ rówki, ogrzewana zapomoca palników gazo¬ wych 6. Cyfry.7 i 7' oznaczaja dwudzielne,, ewentualnie ogrzewane narzedzie, które o-- - 2 —gfzewana rurke $ sciska w kierunku strza¬ lek 8 i 8' (fig. 4 i 5). Dobrze jest przerwac ogrzewanie rurki podczas procesu sciska¬ nia i w razie potrzeby chlodzic otoczenie sciskanego miejsca strumieniem powietrza.Narzedzie moze byc wykonane w ten spo- sóbj zeby uskutecznialo nietylko tak silne scisniecie rurki, przy którem nastepuje za¬ mkniecie banki, szczelne na powietrze, lecz aby równiez zapomoca ostrzy 9 i 9' (fig. 4 i 6) przecinalo rurke na dwie czesci (fig. 6 i 7), Poniewaz dolna czesc rurki, tak samo jak w znanym sposobie, jest polaczona z gumowym korkiem 4 (fig. 1), przeto banka zarówki, noszaca zamkniety i oddzielony górny koniec rurki, zostaje usunieta przez podnoszenie banki do góry, tak iz zostaja oddalone od siebie obydwie, rozdzielone czesci rurki 3 (fig. 8). Rurka, zamknieta w opisany sposób, posiada na zamknietyifi koncu krawedz 10 (fig. 8), która mozna za¬ okraglic, przez powtórne ogrzewanie konca rurki do temperatury zmiekczenia szkla.Wskutek tego koniec rurki otrzymuje ksztalt zaokraglony 10', przedstawiony na fig. 9.Mozna równiez uzywac narzedzi innego ksztaltu. Narzedzia, przedstawione na fig. 4 i 6, dzialaja jak szczypce, to znaczy ostrza 9 i 9* po rozdzieleniu rurki stykaja sie ze soba i poruszaja sie w jednej i tej samej plaszczyznie. Jezeli podobne, lecz stosun¬ kowo szerokie ostrza osadzic w ten sposób, aby poruszaly sie w róznych równoleglych, lecz blisko siebie polozonych plaszczy¬ znach, wówczas narzedzie dziala jak nozy¬ ce. W tym samym ukladzie zamiast ostrzy mozna zastosowac plaskie powierzchnie ro¬ bocze, wygiete prostopadle do kierunku ru¬ chu. Narzedzia, przedstawione na fig. 10 i 11, dzialaja równiez jak szczypce. Jezeli natomiast w narzedziu wedlug fig. 10 lewa czesc narzedzia zastapic obrotowa tarcza o ostrym brzegu, wówczas narzedzie dziala jednoczesnie jako szczypce i jako narzedzie tnace. Narzedzie moze byc wykonane rów¬ niez w ten sposób, aby sciskalo rurke W wiecej anizeli dwóch kierunkach.Wyzej opisano przyklad przeprowadza¬ nia sposobu, w którym zamykanie i oddzie¬ lenie rurki odbywa sie w jednym tylko za¬ biegu roboczym. Mozna jednak cala prace wykonac w dwóch zabiegach roboczych* przyczem w pierwszym zabiegu roboczym rozgrzana rurka zostaje tylko scisnieta i zamknieta zapomoca odpowiedniego narze¬ dzia (fig. 12 i 13). Oddzielanie w tym przy¬ padku odbywa sie w sposób dowolny, np. przez odlamanie na zimno. Rurke taka po oddzieleniu konca przedstawiono na fig. 14 i 15, przyczem fig* 14 przedstawia rurke w tym samym widoku, co fig. 13, a fig. 15 — w tym samym widoku, co fig. 12. Koniec za¬ mknietej i oddzielanej rurki i w tym przy¬ padku moze byc dodatkowo ogrzany w celu uzyskania zaokraglenia konca rurki (jak np. 10* na fig. 9).Oddzielanie moze odpasc jako zbedne albo odbyc sie ponizej scisnietego miejsca X w miejscu Y (fig. 13 i 16). Równiez w tym przypadku koniec rurki moze byc za¬ okraglony i zatopiony przez powtórne o- grzewanie.Powyzej opisano sposób wedlug które¬ go przez sciskanie rurki uskutecznia sie za¬ mkniecie tejze szczelnie na powietrze. W mysl wynalazku sposób mozna przeprowa¬ dzic równiez tak, ze rurki nie sciska sie az do calkowitego szczelnego na powietrze za¬ mkniecia, lecz tylko tak dalece, aby pozo¬ stawic waski otwór. Nastepnie mozna rur¬ ke w tern samem miejscu lub nieco ponizej ponownie ogrzac oraz zapomoca odpowied¬ niego narzedzia ponownie scisnac, a tern samem zupelnie zamknac i oddzielic. Opi¬ sana odmiana wykonania sposobu moze byc zastosowana zwlaszcza wtedy, jezeli rurka jest wykonana z bardzo twardego szkla i je¬ zeli posiada stosunkowo duza srednice. W tym przypadku bowiem odksztalcenie, po¬ trzebne do zupelnego zamkniecia rurki, mo¬ globy spowodwac powstanie szpar lub in- - 3 —nych wad. Wedlug ostatnio opisanego spo¬ sobu odksztalcenie rurki dzieli sie na dwa zabiegi, miedzy któremi nagrzewa sie rurke ponownie, dzieki czemu wewnetrzne napre¬ zenia szkla, spowodowane pierwszem od¬ ksztalceniem, zostaja zmniejszone lub zu¬ pelnie zniesione.W naczyniach, zamknietych sposobem wedlug wynalazku, miejsce zamkniecia rur¬ ki jest splaszczone z dwóch lub wiecej stron, przyczem wewnatrz rurki znajduje sie ostra krawedz 11 (fig. 14 i 15), której powierzch¬ niowe naprezenie szkla nie zaokraglilo.Krawedz ta w wiekszosci przypadków jest zakonczona dwoma katami 12 i 12'. PL