PL21658B1 - Odbiorczy uklad kierunkowy w zastosowaniu do radjotelegrafji i radjotelefonji - Google Patents

Description

Zalety odbioru kierunkowego sa dobrze znane, gdyz, jak wiadomo, kierunkowe ukla¬ dy odbiorcze polegaja przewaznie na odpo- wiedniem rozstawieniu (w zaleznosci od dlugosci fali) wielu anten i sumowaniu alge- braicznem pradów w nich powstajacych.W tego rodzaju ukladach fazy pradów, powstajacych w antenach odbiorczych z pewnego okreslonego kierunku, sa zgodne, to jest prady te sumuja sie, i odbierane jest maksymum energji, gdy tymczasem z pozo¬ stalych kierunków fazy znosza sie i odbiór jest minimalny.Jezeli rozpatrywac dwie anteny A i B fig. 1 (widziane zgóry), rozstawione w od¬ powiedniej odleglosci d od siebie, to naten¬ czas, jezeli fala elektromagnetyczna ma kie¬ runek /, powstajace prady w obydwóch an¬ tenach A i B beda w fazie, czyli suma ich, przy antenach, jednakowych pod wzgledem elektrycznym, bedzie równa podwójnemu pradowi, powstajacemu w jednej antenie. Je¬ zeli fala posiada kierunek ///, wtedy prady w antenach beda przesuniete wzgledem sie¬ bie o kat fazowym = i jezeli d = 1 2 K to jest (p = 71 = 180°, wtedy suma pradów obydwóch anten bedzie zero.Jezeli teraz np. d = -— /, czyli cp= — — 16 8 *) Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wynalazca^ jest ins. Józef Plebanski.= 2^ 30! i za&hpwajiy aoatanie ten sam kie¬ runek ///, wtedy oczywiscie suma pradów nie bedzie zero.Jezeli jednak rozpatrywac uklad takich anten np. wedlug fig. 2 z dowolhemi uklada¬ mi, powiekszajacemi czestotliwosc (tra^glot;- matory czestotliwosci lub uklady lampowe, zwiekszajace czestotliwosc), t. j. gdy czesto¬ tliwosc odbieranego pradu zwiekszona zasla¬ nie np. 8 razy, np. przez zastosowanie trzeefc, ukladów, zwiekszajacych kazdy czestotliwosc dwukrotnie (?* = ^, *\y,óitfcza$ mcioa do¬ wiesc, ze i róznica w fazach pradów w lam¬ pach kil bedzie 8 razy wi$k$3&, mfr w ante¬ nach I i II.Jezeli zastosowac np. jakikolwiek badz uklad detektorowy z dynamiczna charakte¬ rystyka kwadratowa, to stala skladowa pra¬ du zdetektowanego mozna wyrazic zapomo- ca wzoru: id = ax e + a2 e2 + q3 e3...., gdzie e = = A Sin (cot + cp) + B Sin pt Sin (cot + cp) id = a2 [A Sin (cot + cp) + B Sin pt Sin [cot + - — Sin pt Cos (2wt + 2qy+... ! 2 ) p — oznacza czestotliwosc modulujaca.Z powyzszego widac, ze przy podwaja¬ niu czestotliwosci jednoczesnie podwaja sie kat fazowy.Mozna dowiesc, ze jezeli zastosowac ja¬ kiekolwiek urzadzenie, zwiekszajace czesto¬ tliwosc 2, 3; 4; n razy, to równiez i fa¬ za bedzie odpowiednio zwiekszona 2; 3, 4;. n razy.Av zatem, jezeli w przykladzie wedlug / fig. 1 rozstawienie anten bedzie d = — X i 16 jednoczesnie bedzie zwiekszona czestotliwosc np. & razy, to kat fazowy osiagnie wielkosc 2nd 180°, t. j. K ma wartosc, jakaby mial, gdyby anteny by¬ ly rozstawione w odleglosci d = y%l za¬ miast — A. W ten sposób oczywiscie za¬ oszczedza sie duzo miejsca.Jezeli wedlug fig. 2 zostana ^kombinowa¬ ne ze soba diw9» uklady kierunkowe, majace charakterystyki promieniowania 1 i 2, (fig. 3), to w rezultacie wypadkowa charaktery¬ styka 1 i 2 obu ukladów bedzie miala ceche charakterystyki anteny o wybitniejszych wla¬ snosciach jednokierunkowosci.W ten sposób mozna kombinowac ze soba <&awofo& oklady (Jldi pojedynaze anteny) kierunkowe lub niekierunkowe w celu otrzy- rneni* ukladu pflOBMcniujacego o lepszych wl^snosciaclltieruiikowosci. Np. fig. 4 przed¬ stawia kombinacje czterech anten lub ukla¬ dów promieniujacych, których charaktery¬ styke promieniowania uwidocznia. fi$ L Poniewaz, jak wynika z powyzszego, na¬ lezy zapomoca transformacji czestotliwosci skrócic fale faktycznie do takiej dlugosci, jaka bylaby niezbedna do otrzymania danej charakterystyki przy zwyklej antenie, to znaczy przy fali o dlugosci np. 100 m i roz¬ stawieniu anten 2 metry, przeto-ftdV IW me¬ trowa* nalezy skrócic do 4 metrów (gdyz 2 m = — = —); czyli przy zbyt malych 2 2 rozstawieniach anten wypadaloby pracowac z bardzo krótkiemi falami.Chcac tego umknac, moztoa zapomoca heterodyny (jedfrej lttfr kilku fig-; 6ft wzbu¬ dzajacej jednoczesnie wszystkie systtemyr podluzac f&le odbieramy a nastepnie ódfro* wifednk ja skracac (tóestotliwosc^posredtttieli Co do kierunkowosci odbioru otrzymuje sie ten sam efekt, a konstrukcja bedzie znacz¬ nie latwiejsza. Pfróez- tfego, dobierajac fezy heterodyny do kazdego oBwodh oddkfelhfe, mozna zmfeniac kierunek odbioru. Wreszcie pomnozona czestotliwosc posrednia mozna dfcprowadzic dó tego samego znaczenia/ co przed transpozycja fali, t. j. zeWymniej wie¬ cej zachodzila, równosc (V—• V0) lX*= V.Wtedy mozna zastosowac sprzezenie zwrot*- ncj, jak to jest pokazane Ikij-aaiL* kropkowa- - 2 —iifcmi na fig. & W ten sposób mozna zasto¬ sowac mniejsza liczbe lamp. PL

Claims (5)

1. Zastrzezenia p at en toiwe. 1. Odbiorczy uklad kierunkowy w za¬ stosowaniu do radjotelegrafji i radjotelefonji, znamienny tern, ze zastosowano w nim dwa lub kilka (liczba nieograniczona) urzadzen, zwiekszajacych czestotliwosc (do kazdej an¬ teny lub ukladu anten oddzielnie), a to w celu otrzymania odpowiedniego wypadkowe¬ go kata fazowego pradów w ukladach odbior¬ czych.
2. 2. Odbiorczy uklad wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze posiada oddzielne anteny lub uklady odbiorcze niekierunkowe wzgled¬ nie kierunkowe o dowolnych charakterysty¬ kach promieniowania.
3. 3. Uklad wedlug zastrz. 1 i 2, znamien¬ ny tern, ze w celu zmiany fali odbiorczego sygnalu, stosuje sie heterodyne, która dziala osobno na kazda antene lub na obwody, za¬ silane kazdy osobno z poszczególnej anteny, przyczem dluzsza fala, otrzyhiywana zapo- moca heterodyny (metoda superheterodyno- wa), ulega powielaniu.
4. 4. Uklad odbiorczy wedlug zastrz. 1—3, znamienny tern, ze w celu zmieniania kierun- kowosci odbioru, przewidziana zostala hete- rodyna, zmieniajaca faze pradu w kazdym obwodzie oddzielnie.
5. 5. Uklad odbiorczy wedlug zastrz. 1—3 lub 4, znamienny tern, ze zmieniona na dluz¬ sza fala, odbierana z kazdej anteny zapomo- ca heterodyny (Vo), zostaje powielona w urzadzeniu, zwieksza jacem czestotliwosc, przyczem to powielanie powtarza sie wiek¬ sza liczbe razy az do otrzymania pierwot¬ nej czestotliwosci sygnalu (V), poczem z ostatniego stopnia powielania stosuje sie sprzezenie zwrotne, pojemnosciowe lub in¬ dukcyjne, na poszczególne anteny lub ob¬ wody wejsciowe, zasilane z tych anten. Polskie Zaklady Marconi, S. A.Do opisu patentowego Nr 21658. ,// / ! ' I I -e- fi¬ si-• // Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL