Wynalazek dotyczy urzadzenia do spa¬ wania rur, które sklada sie z pewnej licz¬ by oddzielnych maszyn i przyrzadów, po¬ laczonych w calosc, które samoczynnie i nie¬ przerwanie przygotowuja zelazo tasmowe do wyrobu rur spawanych, walcuje je w ksztalcie rur i spawa te rury oraz obrabia w celu ostatecznego ich wykonczenia.Dotychczas wyrób rur spawanych odby¬ wal sie w kilku niezaleznie przeprowadza¬ nych okresach roboczych. Tak np. zelazo tasmowe musialo byc juz przed doprowa¬ dzeniem do walcarki pozbawione zendry, trawione w warstwach i walcowane na zim¬ no w celu nadania mu dokladnej grubosci.Te wszystkie czynnosci przeprowadzano dotychczas na kazdym zwoju zelaza tasmo¬ wego oddzielnie i niezaleznie jedna od dru¬ giej. Ten sposób wyrobu byl trudny, wyma¬ gal duzo czasu i byl drogi, poniewaz mate- rjal musial byc przenoszony miedzy po- szczególnemi okresami roboczemi, wskutek czego nastepowaly przerwy w ruchu.Wynalazek niniejszy usuwa te wady.Wedlug wynalazku zelazo tasmowe prze¬ chodzi kolejno pewna liczbe maszyn i przy¬ rzadów, których ruchy sa dostosowane wza¬ jemnie i zapomoca których zostaja przepro¬ wadzone przymusowo poszczególne czynno¬ sci, bez specjalnej, jak dotychczas, kontroli, przyczem szybkosc biegu tasmy okresla najwieksza osiagana szybkosc przesuwu ru-ry w maszynie do spawania, wynoszaca o- kolo szesciu metrów na minute. Cale urza¬ dzenie wedlug wynalazku jest wykonane w taki sposób, ze zelazo tasmowe, nawiniete na krazku, przechodzi najpierw przez urza¬ dzenie wyrównywajace, które umozliwia po¬ laczenie poczatku drugiego zwoju zelaza ta¬ smowego z koncem pierwszego zwoju przez spawanie bez przerwy w ruchu calego urza¬ dzenia do wyrobu rur. Nastepnie tasma przechodzi przez przyrzad do usuwania zendry, do kadzi do wytrawiania, w której zostaje zapomoca kwasów uwolniona od przyczepionych do niej resztek zendry i rdzy.Po wyjsciu z tego zbiornika tasma prze¬ chodzi przez kapiel plóczaca do walcarki, pracujacej na zimno, w której tasmie nada¬ je sie dokladna grubosc, a nastepnie do walcarki, która przeksztalca tasme na rure, rozcieta w kierunku podluznym. Podluzne brzegi rury zostaja polaczone, np. zapomo¬ ca elektrycznej maszyny do spawania, za która znajduje sie urzadzenie wyklepujace, sluzace do wyrównywania spawanego szwu.Wreszcie gotowa rura zostaje pocieta zapo¬ moca ucinarki na kawalki pozadanej dlugo¬ sci. Oprócz tego nieprzerwanie dzialajace¬ go urzadzenia do calkowitego wyrobu rur spawanych wynalazek obejmuje takze swoi¬ sta i dobra budowe poszczególnych maszyn, które obrabiaja rure samoczynnie w poszcze¬ gólnych okresach roboczych.Rysunek przedstawia przyklad wykona¬ nia calego urzadzenia, skladajacego sie z szeregu maszyn i przyrzadów, na rysunku fig. 1 i 2 przedstawiaja cale urzadzenie, przyczem fig. 1 przedstawia poczatkowa czesc urzadzenia, mianowicie urzadzenie wyrównywajace i urzadzenie do wytrawia¬ nia, a fig. 2 — walcarke do walcowania na zimno, walcarke do tworzenia rury, maszy¬ ne do spawania z przyrzadem wyklepuja- cym oraz ucinarke; fig. 3 przedstawia urza¬ dzenie wyrównywajace w widoku zboku w wiekszej podzialce; fig. 4 — przyrzad do usuwania zendry w przekroju poziomym wzdluz linji A—B na fig. 5; fig. 5 — ten sam przyrzad w przekroju pionowym; fig. 6 — odmiane przyrzadu do usuwania zen¬ dry w przekroju pionowym; fig. 7 — kadz do wytrawiania w widoku zboku w wiek¬ szej podzialce; fig. 8 i 9 — przyrzad sygna¬ lowy, wlaczony miedzy kadzia do wytra¬ wiania i walcarka do walcowania na zimno; fig. 10 — przyrzad do wyklepywania szwu w widoku zboku, czesciowo w przekroju wzdluz linji C—D na fig. 11; fig. 11 — ten¬ ze przyrzad w przekroju pionowym wzdluz linji A—B na fig. 10, a fig. 12 — ucinarke w widoku zboku.Tasma zelazna i, nawinieta na krazki, przechodzi najpierw przez urzadzenie wy- równywajace (fig. 1 i 3), które jest potrzeb¬ ne przy przylaczaniu nowej tasmy, w celu zapewnienia nieprzerwanego wyrobu rury.Urzadzenie to sklada sie z pewnej liczby krazków lub kól 2, 3, 4, 5 i 6, po których tasma przechodzi w kierunku strzalki. Kraz¬ ki sa osadzone w ramie 7 z ksztaltowników zelaznych w ten sposób, ze lozyska dolnych krazków 2, 4, 6 sa osadzone nieruchomo w ramie, natomiast lozyska 8 górnych kraz¬ ków 3 i 5 sa osadzone przesuwnie w pro¬ wadnicach ramy i utrzymywane w swych polozeniach kazde zapomoca ciezarka (nie- uwidocznionego), zawieszonego na lince 10, opasujacej krazek 9.Po zuzyciu jednego zwoju tasmy, ko¬ niec tasmy zostaje zacisniety w koziolku 11 (fig. 1), w celu polaczenia z nim przednie¬ go konca drugiego zwoju przez spawanie.Poniewaz ciagnienie tasmy nie ustaje, kraz¬ ki 3 i 5 przesuwaja sie wdól w polozenie 3* wzglednie 5', wskutek czego tasma za kraz¬ kiem 6 jest pociagana w dalszym ciagu, przyczem na krazku 2 nie posuwa sie dalej.Droga, jaka przebywaja przytern krazki 3 i 5, przesuwane wdól, musi byc dostosowana do szybkosci posuwu tasmy oraz do okresu czasu, potrzebnego do polaczenia przez spa¬ wanie konca pierwszego zwoju tasmy z kon¬ cem jej drugiego zwoju.Z urzadzeniem wyrównywajacem pola-* czony jest sztywno przyrzad do usuwania zendry (fig. A—6), znajdujacy sie w stoja¬ ku 12 (fig, 3).. Przyrzad ten sklada sie z pewnej liczby walków zlobkowanych 13, 14, które sa naprzemian osadzone ruchomo i nieruchomo; walki 13 sa nieruchome, a wal¬ ki 14 ruchome. Walki ruchome 14 moga byc obracane o pewien kat zapomoca ramienia 15 okolo walków nieruchomych. Tasma 1 jest przeprowadzana miedzy walkami w spo¬ sób, wyjasniony na fig. 5. Polozenie wal¬ ków ruchomych 14 okresla grubosc tasmy, czyli im grubsza jest tasma, tern dalej na¬ lezy wysunac walki 14 zapomoca ramienia 15 w kierunku strzalki (fig, 5).Na fig. 6 uwidoczniona jest odmiana na¬ rzadu do przestawiania ruchomych walków 14. W tym przypadku walki 13 sa osadzo¬ ne w plaskowniku 16, a znajdujace sie mie¬ dzy niemi walki ruchome 14 w plaskowniku 17. Obydwa plaskowniki sa polaczone na czopie górnego walka 13 i moga byc prze¬ stawiane wzgledem siebie zapomoca sruby nastawnej 18. W ten sposób zmienia sie tak¬ ze odleglosc miedzy zlobkowanemi walkami, co jest konieczne przy stosowaniu do wy¬ robu rur materjalu o róznej grubosci.Walki 13 i 14 sa zlobkowane w ten spo¬ sób, ze zlobki posiadaja szerokosc 5 do 6 mm i sa wykonane w odstepach o takich sa¬ mych wymiarach. Mozna oczywiscie stoso¬ wac takze kólka zebate o odpowiednim po¬ dziale i z odpowiednia liczba zebów. Spo¬ sób dzialania tego przyrzadu jest taki, ze tasma 1 jest zapomoca zlobkowanych wal¬ ków przeginana naprzemian w róznych kie¬ runkach, wskutek czego zendra zostaje obluzniona i odpada.Tuz za przyrzadem do usuwania zendry znajduje sie kadz do wytrawiania, do któ¬ rej wchodzi tasma 1. Wytrawianie zwojów zelaza tasmowego wykonywano dotychczas w ten sposób, ze ukladano je jeden na dru¬ gi i wpuszczano do kadzi. W tym celu tasma musiala byc najpierw przeginana lub przewijana w celu obluinienia zwojów, na¬ wijanych szczelnie zapomoca walcarki, wal¬ cujacej na goraco. Mimo to tasma byla oczy¬ szczana czesto niedostatecznie i nierówno.Stosowane dotychczas kadzie do wytra¬ wiania byly plaskie, wobec czego musialy posiadac wielka powierzchnie, przyczem plyn ulegal znacznemu parowaniu i chlodze¬ niu; prócz tego kadzie takie wymagaly du¬ zo miejsca.Wedlug [wynalazku wytrawianie odby¬ wa sie podczas wyrobu rur w glebokiej ka* dzi, przez która tasma jest przeprowadza¬ na kilkoma pionowemi petlicami (fig. 7). W kadzi 22 zawieszone jest rusztowanie 23, na którego górnej ramie 24 znajduja sie kraz¬ ki 25, uruchomiane zapomoca silnika; na dolnej zas ramie 26 sa osadzone luzno kraz¬ ki 27. Liczba krazków 25 i 27 jest dowolna i zalezy od budowy calego urzadzenia. Licz¬ ba tych krazków znajduje sie jednak w pew¬ nym wzajemnym stosunku, np, gdy kraz¬ ków 25 jest z, to krazków 27 winno byc z—l.Tasma przechodzi w kierunku strzalki i jest przeprowadzana naprzemian dookola krazków 25 i 27. Tasma jest przeciagana przez kadz zapomoca krazków 25, urucho¬ mianych zapomoca silnika i jest w tym cza¬ sie oczyszczana. Po wyjsciu z kadzi tasma przechodzi bez straty czasu natychmiast do walcarki, walcujacej na zimno.Wyniki wytrawiania, uskutecznionego za¬ pomoca odpowiedniej mieszanki kwasów, powieksza sie przez dzialanie przyrzadów zmywajacych 28, znajdujacych sie tuz nad powierzchnia kapieli wytrawiajacej. Przy¬ rzady te moga sie skladac ze szczotek, z ly¬ ka palmowego lub ze skrzynek, napelnio¬ nych welna drzewna lub podobnemi mate- rjalami. Liczba tych przyrzadów rrioze byc dowolna i jest tern wieksza, im mocniej zen¬ dra przywiera do tasmy.Górne krazki 25 sa uruchomiane zapo¬ moca silnika 29, przekladni 30 i walu 31 oraz zapomoca stozkowych kólek zebatych — 3 —32 i 33, z ictórycii kólka 33 sa oaadawwe aia walkach krazków 25. Liczba db©atów.na mi¬ nute krazków 25 winna -byc okreslona lak, aby ich szybkosc obwodowa byla nieoo wieksza, niz najwieksza szybkosc rachu tasmy.Do oczyszczania kadzi 22 naiezy uryjac z niej rasztoswande -23. W tym celu aia kaz¬ dym narozniku rusztowania 23 umocowane sa linki 34, które sa przeprowadzane dooko¬ lakrazków 35 i nawiniete na bomach 36.Wspólny wal 37 bebnów fest ^lsnahamasy zapomoca kól zebatych 38, 3% 40 i 41.. KóJ- ka zebate 41 sa osadzone na walku 42^ ob¬ racanym zapomoca ikorby 43. Gótnne iuzazlri 35 sa 'osadzone miedzy korytkami 4rf„ k(bó- re naleza do ramy, Jctórej wysokosc odpo¬ wiada wielkosci rusztowania.Nalezy zaznaczyc, ze przy wyrobie rur zapomoca kilku urzadzen, znajdujacych isie jedno obok drugiego, najlepiej przeprowa¬ dzac wytrawianie w jednej wspólnej kadzi, która w tym przypadku winna byc zaopa¬ trzona w odpowiednia liczbe szeregów kraz¬ ków 25 i 27.Kwas, pozostaly na 'tasmie /, wycho¬ dzacej z kadzi do wytrawiania, zostaje usu¬ niety w plóczce 45 (fig. 7). Tasma prze¬ chodzi przez dalszy przyrzad oczyszczaja¬ cy 46/t utworzony ze skrzynki, napelnionej welna drzewna, i zostaje zapomoca krazka 47 przeciagnieta przez ciecz plóczaca, pczy- czem jest oplókiwana stale swieza woda z dwóch stron zapomoca rozpylaczy 48. Po¬ ziom wody w plóczce utrzymuje sie stale na jednakowej wysokosci zapomoca jairy prze¬ lewowej 49.Przed wejsciem do walcarki, walcujacej na zimno, tasma 1 biegnie dookola krazka 50 (fig. 7 i §), który jest polaczony z przy¬ rzadem, zabezpieczajacym tasme 1 tak, »aby przy naglem unieruchomieniu silnika 29 (tasma 1 jest bowiem w dalszym ciagu cia¬ gnieta zapomoca walcarki), nie spowodowa¬ la ona uszkodzen w Jtadzi do wytrawiania.Tasma lub tasmy 1 przesuwaja sie po kraz¬ kach 56, osadzonychma wspólnym walku 52 {fig. &). Waiek jest tiisaatzcmy w lozyskach 53, z których kazde jest przymocowane za- ponaoca dw«ch irzpieni 5^. W razie przecie¬ cia tych trzpieni 54, lozyska 53 przesuwa¬ ja isae w prowadnicach (korytkowych 55 ra¬ my-wdóL Jffidno z lozysk 53 jest zaopattzo- ne w wystep &fi, przylegajacy do xamienia £Z, osadzanego na drazku .55 |fig. 9)^ któ¬ ry znajduje .sie w oslonie 63 i z miej wy- staje. Gdy naped lerazków 25 .zoszanie prze¬ rwany, sila, powstajaca wskutek ciagnienia tasmy U przedna trzpienie 54. Lozyska 53 pnsesuwaja sie w prowadnicach korytko¬ wych 55 wdal, a wystep 56 zwalnia ramie 57, przyczem drazek 58 przesuwa sie pod dzialaniem sprezyny 59. Wskutek tego kon¬ takt 40, izolowany wzgledem drazka 58 za¬ pomoca izolatora filtrowego 6U wchodzi po- < miedzy kontakty 62 i zwiera obwód pradu zapomoca przewodów 64. W ten obwód pra¬ du wlaczony jest sygnal dzwiekowy lub swietlny lub iez obydw-a te sygnaly. *Uim- chomienie tych sy^aalów zwraca robotniko¬ wi uwfcge, ze nastapila przerwa, wskutek czego robotnik zatrzymuje maszyne.Miedzy kadzia do wytrawiania i wal¬ carka 65 do ksztaltowania rury znajduje sie walcarka 19 do walcowania na zimno.Obydwie walcarki sa wykonane w znany sposób. W walcarce 65 tasma 1 zostaje przeksztalcona na rure 70, poczem przecho¬ dzi przez spawarke 66 (fig. 2), w której zostaja spojone brzegi zwinietej rury.Do dalszej obróbki spawanego szwu ru¬ ry sluzy wedlug wynalazku przyrzad wy- kLepsujacy 71 ,(iig. 10—11). Przyrzad ien jest utworzony glównie z tarczy 11, osadzo¬ nej obrotowo na walku 18. Walek 18 jest osaidzony w odpowiedni sposób w ramie 79 maszyny. W tarczy 71 sa wykonane syme¬ trycznie ^otwory, w których znajduja sie trzpienie 13, na których osadzone sa rucho¬ mo mlotki 74. Sa one wykonane w ksztal¬ cie mimosrodowo osadzonych plyteki u- ksztattowanych ma koncu odpowiednio do - 4 -obwodu rury. Liczba 75 oznacza pierscien, wykonany w taki sam sposób, jak tarcza mlotkowa 71. Pierscien jest polaczony z tar¬ cza zapomoca podkladki 76 i klina 77 (fig. 10), zabezpieczanego zapomoca sruby 72.Odmiane umocowania przedstawia fig. 11, wedlug której pierscien 75 jest dociskany do tarczy 71, zapomoca nakretek 85. Tarcze mlotkowe sa uruchomiane zapomoca silnika elektrycznego, który jest sprzezony podat¬ nie z walem 78. Rura 70 przesuwa sie stale w kierunku strzalki (fig. 10) przez przyrzad wyklepujacy, W rurze znajduje sie/w miej¬ scu klepania trzpien 80, osadzony na drazku 81. Rura jest zdolu podparta zapomoca krazka 82, osadzonego w dzwigni widelko¬ wej 83. Dzwignia ta jest osadzona obrotowo na czopie 84 i moze byc obracana w kierun¬ kach, uwidocznionych strzalkami na fig. 10.Przyrzad wyklepujacy dziala w sposób nastepujacy.Tarcza 71 posiada wielka szybkosc ob¬ rotowa, np. okolo 1500 na minute, przyczem mlotki 74, wskutek mimosrodowego osadze¬ nia ich, sa utrzymywane pod dzialaniem sily odsrodkowej w kierunku, przechodza¬ cym przez srodek walu 78. Po dosunieciu rury 70 do mlotków tak, aby sie one wresz¬ cie z nia zetknely, mlotki wykonywaja ude- rzenia, których sila jest zalezna od sily od¬ srodkowej i stopnia dosuniecia rury. Trzpien 80 zapobiega wyklepywaniu wglebien w ru¬ rze.Najlepiej jest umiescic przyrzad wykle* pujacy mozliwie jak najblizej spawarki, aby rura mogla byc wyklepana wtedy, gdy szew jest jeszcze rozgrzany do czerwonego zaru, dzieki czemu osiaga sie dobre rozklepanie szwu. Podparcie, utworzone z krazka 82, winno sie znajdowac dokladnie pod miej¬ scem klepania. Os krazka i os tarczy 71 nie powinny wiec znajdowac sie na jednej linji.Miejsce podparcia winno byc zmienne, co mozna osiagnac przez przesuwanie walka 84 dzwigni 83 lub zastosowanie krazków 82 o róznych srednicach i przestawianie dzwigni 83, Po przejsciu przez przyrzad wyklepu¬ jacy rura 70 przechodzi przez chlodnice 67 (fig. 2), a nastepnie miedzy walkami pro¬ stuj acemi 68, zapomoca których zostaje wy¬ prostowana. Rura przechodzi w dalszym cia¬ gu przez matryce 69, sluzaca do doklad¬ niejszego wyrównywania (fig. 2) i jest wreszcie przecinana na kawalki. PL