PL215714B1 - Bruzdowy sposób siewu rzepaku ozimego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest bruzdowy sposób siewu rzepaku ozimego zwłaszcza na glebie lekkiej.

Istotnym problemem w uprawie rzepaku ozimego jest silna reakcja na suszę w okresie siewu i wschodów co w konsekwencji prowadzi do słabego i nierównomiernego rozwoju roślin przed zimą. Skutkiem nieprawidłowego rozwoju siewek jesienią jest jego słaba zimotrwałość, wynikająca z niekorzystnego pokroju siewek w okresie jesiennym.

Znane sposoby przygotowania pola pod siew rzepaku ozimego, polegają na przygotowaniu powierzchni pola na płask. Po zbiorze przedplonu wykonany jest zespół uprawek pożniwnych - podorywka na głębokość 12 cm, na dwa - cztery tygodnie przed planowanym terminem siewu wykonana zostaje orka siewna do głębokości 20 cm, a bezpośrednio przed siewem powierzchnia pola jest doprawiana agregatem uprawowym na płask. Taki system przedsiewnego przygotowania gleby wyrównuje powierzchnię pola i pozwala, przy siewie standardowym siewnikiem, na umieszczenie nasion rzepaku na głębokości od 1,5 do 2,0 cm. Tak płytki siew nasion umożliwia ich szybkie kiełkowanie i wschody, jednakże w przypadku niedoboru opadów nie zapewnia w etapie kiełkowania wystarczającej ilości wody. Nasiona rzepaku ozimego aby mogły zainicjować proces pęcznienia potrzebują stosunkowo mało wody (51% w stosunku do masy nasienia), ale w porównaniu do zbóż nasiona już napęczniałe są bardziej wrażliwe na wysychanie. Problem suszy glebowej w czasie siewów rzepaku ozimego pogłębiony niedoborem opadów w tym okresie decyduje o możliwości uprawy tej rośliny na glebach lżejszych, zawierających 11-20% części spławialnych. Niedobór wody dostępnej dla nasion w okresie kiełkowania prowadzi do zmniejszenia obsady roślin po wschodach i opóźnienia ich rozwoju jesiennego. Słabo wykształcone rośliny nie są skutecznie chronione przed niekorzystnym wpływem czynników zimowania - niska temperatura, wysmalające mroźne wiatry.

Optymalne uwilgotnienie gleby występuje na ogół w jej głębszej warstwie. Jednak głębsze przysypanie nasion, pomimo poprawy możliwości pobierania przez nie wody w fizycznym etapie kiełkowania, prowadzi do opóźnienia wschodów i pogorszenia ich równomierności.

Istotą rozwiązania jest sposób siewu rzepaku ozimego eliminujący powyższe niedogodności decydujący o rytmie i stanie wschodów rośliny oraz formowaniu rozety, szczególnie w warunkach gleb lekkich o słabszej retencji wodnej.

Uprawa rzepaku ozimego według wynalazku przebiega następująco: po zbiorze przedplonu i rozdrobnieniu pozostałej po nim słomy wykonywany jest zespół uprawek pożniwnych (podorywka na głębokość ok. 12 cm i bronowanie). Na ok. 2-3 tygodnie przed planowanym siewem wykonywana jest orka siewna na głębokość ok. 20 cm. Przed siewem rzepaku gleba doprawiona jest agregatem uprawowym a następnie za pomocą specjalnie przystosowanego siewnika w którym redlice mają zdemontowane zagarniacze bruzd, wykonuje się bruzdy na głębokość od 6 do 10 cm, a następnie w łoże siewne w dnie bruzdy dokonuje się siewu nasion. Nasiona na dnie niezagarniętych bruzd zakrywane są przez ok. 1 cm warstwę gleby osuwającą się grawitacyjnie ze skosów redlin. Nasiona wysiane są -1 w sierpniu w ilości 3-5 kg-ha' , w rozstawie rzędów 15-25 cm.

Zaletą sposobu według wynalazku jest to, że wysiew nasion na dno płytkich bruzd powoduje wyższe uwilgotnienie łoża siewnego, na którym posadowione są nasiona rzepaku, co powoduje szybszy i pełniejszy wschód roślin. Na dnie bruzdy wykonanej wg sposobu, gleba zawiera o ok. 30% więcej wody niż na powierzchni pola. Roślina wyrastająca z dna takiej bruzdy, jest w mniejszym stopniu narażona na przemarzanie oraz uszkodzenie przez wysmalające wiatry. Ponadto w bruździe dłużej utrzymuje się okrywa śnieżna i tym samym izoluje rośliny od niekorzystnych warunków zimy czy przedwiośnia. Mrozoodporność rzepaku ozimego jest, pomimo wyraźnego postępu w hodowli nadal stosunkowo niska zatem sposób według wynalazku stanowi uzupełnienie działań hodowców w kierunku ograniczenia pozimowych ubytków roślin w łanie. Rośliny uprawiane w warunkach bezśnieżnej zimy wytrzymują spadki temperatury do -15°C. Okrywa śnieżna zalegająca w redlinie skuteczniej izoluje rośliny, a zwłaszcza szyjki korzeniowe od mrozu i umożliwia przetrwanie spadków temperatury sięgających nawet -25°C.

Claims (3)

1. Bruzdowy sposób siewu rzepaku ozimego zwłaszcza na glebie lekkiej, znamienny tym, że przy użyciu dociążonej redlicy siewnika ze zdemontowanymi zagarniaczami, wykonuje się na głębokości korzystnie 6-10 cm specjalnie uformowaną bruzdę otwartą, na dnie której w utworzonym w ten sposób łożu siewnym, wysiewa się nasiona.

2. Bruzdowy sposób siewu rzepaku ozimego według zastrz. 1, znamienny tym, że nasiona usytuowane na dnie uformowanych niezagarniętych bruzd zakrywane są grawitacyjnie warstwą gleby ze skosów redlin.

3. Bruzdowy sposób siewu rzepaku ozimego według zastrz. 1, znamienny tym, że nasiona wy-1 siane są w sierpniu w ilości 3-5 kg-ha' , w rozstawie rzędów 15-25 cm.