Wynalazek niniejszy dotyczy podstawy do karabinów maszynowych lub dzialek przeciwlotniczych.Zasadnicza cecha wynalazku jest to, ze na podstawie sa umieszczone dwa karabiny maszynowe lub dzialka, mogace strzelac jednoczesnie lub kazde osobno, niezaleznie jedno od drugiego. Podstawa jest tak zbu¬ dowana, iz umozliwia ustawienie zespolu karabinów lub dzialek przy celowaniu w do¬ wolnym kierunku tak do celów powietrz¬ nych, jak i naziemnych, i moze byc ustawio¬ na na gruncie stalym, samochodach lub wo¬ zach kolejowych oraz na statkach. Podsta¬ wa sklada sie ze stojaka, w którym jest u- mieszczony slup z osadzona na nim kula, o która opiera sie dzwigar, podtrzymujacy ka¬ rabiny maszynowe lub dzialka. Dzwigar sta¬ nowi ruchoma czesc podstawy i podtrzy¬ muje dwa wsporniki do karabinów lub dzia¬ lek, osadzone na dwóch dajacych sie obra¬ cac osiach. Wsporniki do karabinów sa za¬ opatrzone w amortyzatory do lagodzenia odrzutu oraz gniazda do osadzania karabi¬ nów. Miedzy wspornikami karabinów znaj¬ duje sie urzadzenie srubowe do regulacji po¬ lozenia obu karabinów wzgledem siebie w przypadku, gdy osie obydwóch karabinów powinny tworzyc pewien kat w celu krzy¬ zowania ognia.Umieszczony na ramionach dzwigara ce¬ lownik w postaci muszki kolowej i slupka, zakonczonego kulka i osadzonego w skrzyn¬ ce, dzieki znajdujacym sie wewfiatrfc wy¬ cinkom nastawniczym, samoczynnie nasta¬ wia sie odpowiednio do wymaganych katów podniesienia karabinów ^maszynowych w przypadku strzelania do celu napowietrzne¬ go, posuwajacego sie w kierunku do kara¬ binów maszynowych lub w przeciwnym.Na rysunkach dla przykladu przedsta¬ wiono podstawe wedlug wynalazku. Fig. 1 przedstawia poprzeczny przekrój pionowy podstawy; fig. 2 — podluzny przekrój pio¬ nowy; fig. 3 — widok zgóry podstawy bez karabinów; fig. 4 — widok zgóry podsta¬ wy wraz z karabinami; fig. 5 — przekrój pionowy przyrzadu celowniczego; fig. 6 — widok przyrzadu zboku; fig. 7 — szczegól wykorbionej osi nastawnicy celownika. Na slupie 1 jest osadzona kula 2, na której o- piera sie dzwigar 3. Dzwigar 3 posiada dwa otwory prostopadle do osi 4 i 5 wsporni¬ ków 6 i 7. Kazdy wspornik posiada po dwa amortyzatory sprezynowe 8, 9, 10 i 11 i gniazda 12, 13, 14 i 15 w ksztalcie widelek, sluzace do osadzania karabinów zapomoca sworzni 16, 17, 18 i 19. Po bokach dzwigara 3 sa umocowane wsporniki 20 i 21 z widel- kowemi lozyskami 22' i 23 i bebnami 26 i 27 do tasm amunicyjnych 28 i 29. W srod¬ kowej czesci dzwigara 3 jest umieszczona tulejka 30 przycisku sprezynowego, podpie¬ rajaca ramiona 31 celownika 36. W tu¬ lejce 30 jest osadzony przycisk 32 oraz sru¬ ba 33 z przesuwana raczka, sluzaca do re¬ gulowania napiecia sprezyny 34, dociska¬ jacej przycisk. Na ramionach 31 jest usta¬ wiony celownik, posiadajacy narzad staly 36a i narzad samoczynnie nastawiajacy sie 366.Osie luf karabinów maszynowych 37 i 38, osadzonych na podstawie, moga byc wzgledem siebie równolegle lub tez tworzyc pewien kat. W tym celu w tylnej czesci wsporników 6 i 7 pomiedzy nakretkami 40 i 41 jest osadzony walek 39, posiadajacy na swych koncach, wkreconych w nakretki, pra¬ wy i lewy gwint. Zapomoca pokrecania tarcz moletowanych 42 i 43 osie luf karabi¬ nowych moga byc nastawiane równolegle lub tez pod pewnym katem jedna wzgledem drugiej, przyczem wartosc kata podaje wskaznik 44 (fig. 1). Nastawianie takie u- skutecznia obslugujacy karabiny maszyno¬ we zarówno prawa, jak i lewa reka, nie zwalniajac chwytów 47a i 47b karabinów i trzymajac jednoczesnie palce wskazujace na jezyczkach spustowych 48.Dla utrzymania w równowadze dzwiga¬ ra wraz ze wspornikami i karabinami ma- szynowemi w kazdem nadanem im poloze¬ niu sluzy przyrzad sprezynowy 45, pola¬ czony z jednej strony ze slupem 1 tak, iz moze sie obracac dookola jego osi, z dru¬ giej zas zapomoca gietkiego narzadu, np. lancucha lub liny 46, — z dzwigarem 3.Przyrzad celowniczy sklada sie z nor¬ malnej muszki kolowej 36a oraz slupka 366 wraz ze skrzynka 49, umieszczonych na ra¬ mionach 31.Wewnatrz skrzynki (fig. 5, 6, 7) sa u- mieszczone ramiona 7, g, h, i, k na wykor¬ bionej osi 57 oraz nastawnicze wycinki a, b, c, d, e, polaczone przegubowo zapomoca osi 50 z dzwignia 51, sztywno polaczona z wi¬ delkami 53, na których jest zawieszony cie¬ zarek 52, utrzymujacy widelki stale w po¬ zycji pionowej przy róznych katach podnie¬ sienia karabinów maszynowych. Slupek 366 celownika posiada na swym górnym koncu kulke, sluzaca do celowania, a na dolnym — stopke 56, która pod dzialaniem sprezyny 55 jest stale dociskana do najwyzej wysu¬ nietego wycinka nastawniczego, podpierane¬ go jednem z ramion wykorbionej osi. Przy pokrecaniu korbki 58 poszczególne ramio¬ na, /, g, h, i, k wykorbionej osi, których dlu¬ gosci sa uzgodnione ze skala odlegloscio¬ wa, naniesiona na bocznej powierzchni skrzynki 49, podnosza odpowiednie wycinki nastawnicze i zmieniaja wielkosc wysunie- — 2 —cia slupka celownika 366. Krzywizny po¬ wierzchni slizgowych tych wycinków sa wy¬ konane w ten sposób, ze przy posuwaniu sie celu napowietrznego w kierunku do karabi¬ nów maszynowych lub w przeciwnym wiel¬ kosc wysuniecia slupka odpowiada kazdo¬ razowemu katowi podniesienia karabinów maszynowych, tern samem celownik samo¬ czynnie nastawia sie na zmieniajace sie odleglosci do celu, az do polozenia celu pro¬ stopadlego nad karabinami maszynowemi.Na bocznej powierzchni skrzynki jest naniesiona podzialka od 0 do 2000 m co 500 m. Raczka 58 moze byc utrwalona w jednem ze swych pieciu polozen, odpowia¬ dajacych cyfrom skali, zapomoca stozko¬ wego noska, zaskakujacego w odpowiednie gniazda. PL